Η χαιρεκακία δεν είναι πολιτική. Είναι κοινωνική παρακμή – Άποψη 18/04

Όταν η ασθένεια του αντιπάλου γίνεται θέαμα, το πρόβλημα δεν είναι μόνο η τοξικότητα των social media. Είναι η αποσύνθεση των κοινών ηθικών ορίων μιας κοινωνίας που έχει μάθει να ανταμείβει το μίσος.

Η ιστορία με τα δηλητηριώδη σχόλια για την περιπέτεια υγείας ενός πολιτικού προσώπου δεν είναι ένα ακόμη επεισόδιο διαδικτυακής κακοήθειας. Είναι κάτι βαθύτερο. Είναι η στιγμή που μια κοινωνία αποκαλύπτει ότι έχει αρχίσει να χάνει την ικανότητα να ξεχωρίζει τον πολιτικό αντίπαλο από τον άνθρωπο. Και όταν χαθεί αυτή η διάκριση, τότε η δημοκρατία παύει … Περισσότερα

Η χώρα ζητά διέξοδο και βρίσκει κομματικά ρετάλια – Επισκόπηση Τύπου 18/04

Η πραγματική πρόκληση είναι η μετάβαση από το «εγώ» της καταγγελίας στο «εμείς» της ευθύνης. Η πολιτική ηγεσία οφείλει να υπερβεί τον πειρασμό της επικοινωνιακής διαχείρισης και να μιλήσει τη γλώσσα της αλήθειας, όσο άβολη κι αν είναι.

Η πολιτική ζωή του τόπου μοιάζει το τελευταίο διάστημα με ένα εκκρεμές που κινείται νευρικά ανάμεσα στην ανάγκη για θεσμικό εκσυγχρονισμό και στην ακατανίκητη έλξη της παραδοσιακής μας παθογένειας. Διαβάζοντας κανείς τα πρωτοσέλιδα του Σαββάτου 18 Απριλίου, αντιλαμβάνεται κάποιος ότι η χώρα δεν δίνει απλώς μια μάχη διαχείρισης, αλλά μια μάχη ταυτότητας. Από τη μία … Περισσότερα

Δημοκρατία: Η κάλπη, η οθόνη και ο όχλος – Άποψη 17/04

Δημοκρατία: Η κάλπη, η οθόνη και ο όχλος - Άποψη 17/04

Ζούμε σε μια εποχή όπου η δημοκρατία δεν κρίνεται μόνο στις κάλπες, στη Βουλή ή στον δημόσιο διάλογο. Κρίνεται, όλο και περισσότερο, στην οθόνη. Στο πλάνο. Στο κοντινό. Στο βλέμμα που «γράφει». Στη φράση των επτά δευτερολέπτων. Η πολιτική δεν ζητά πια τόσο να πείσει όσο να αποτυπωθεί. Να παραχθεί ως εικόνα, να κυκλοφορήσει ως … Περισσότερα

Άρνηση της πραγματικότητας μέσω τοξικότητας – Επισκόπηση Τύπου 17/04

Όταν μια εξουσία μιλά όλο και περισσότερο για τοξικότητα, συνήθως δεν φοβάται το χάος. Φοβάται ότι τελειώνει η δυνατότητά της να ορίζει τι είναι κανονικό.

Η πρωινή εικόνα του Τύπου στις 17 Απριλίου δεν αποτύπωσε απλώς μια ακόμη σκληρή μέρα στη Βουλή. Αποτύπωσε κάτι βαθύτερο: μια χώρα που μπαίνει σε φάση πολιτικής απογύμνωσης. Τα προσωπεία πέφτουν, οι γραμμές άμυνας στενεύουν και το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν η αντιπαράθεση είναι τοξική. Είναι αν το πολιτικό σύστημα αντέχει να κοιταχτεί στον … Περισσότερα

Η πολιτική γύμνια της αντιπολίτευσης – Online Παραπολιτικές στήλες 17/04

Ο Μητσοτάκης, είτε αρέσει είτε όχι, το κατάλαβε καλύτερα από τους αντιπάλους του. Δεν πήγε να αρνηθεί το πεδίο. Πήγε να το διαχειριστεί. Άπλωσε την πολιτική συζήτηση, έφερε μέσα της την έννοια της συνολικής κυβερνητικής επάρκειας, επικαλέστηκε θεσμικές αξιολογήσεις, μίλησε σαν να μην είναι ένας πρωθυπουργός υπό πίεση αλλά ένας διαχειριστής σταθερότητας. Αυτή είναι η πραγματική του τέχνη: να υποκαθιστά τη φθορά με την αίσθηση συνέχειας.

Η πολιτική δεν κρίνεται μόνο από τη σύγκρουση, κρίνεται από την ικανότητα να ορίζεις το νόημα της σύγκρουσης. Και στη χθεσινή κοινοβουλευτική σκηνή αυτό ακριβώς συνέβη: η αντιπολίτευση μπήκε στην αίθουσα με τη βεβαιότητα ότι κρατά το ηθικό πλεονέκτημα, αλλά βγήκε από αυτήν χωρίς να έχει επιβάλει ούτε ρυθμό ούτε πλαίσιο. Η κυβέρνηση, αντίθετα, δεν … Περισσότερα

Πώς ένα “σοκ” στο Μαξίμου απειλεί την… αντιπολιτευτική τοξικότητα – Online Παραπολιτικές στήλες 16/04

Η υπόθεση Μυλωνάκη δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως ανθρώπινο επεισόδιο, αλλά ως πολιτική ευκαιρία ανασύνταξης. Μια δραματική στιγμή μετατρέπεται σε εργαλείο ηθικής ανωτερότητας για την κυβέρνηση και, ταυτόχρονα, σε μέσο πίεσης προς την αντιπολίτευση. Πώς ένα "σοκ" στο Μαξίμου απειλεί την... αντιπολιτευτική τοξικότητα

Δεν είναι μια ακόμη μέρα παραπολιτικής φλυαρίας η σημερινή. Είνα ένα πρωινό άσκησης εξουσίας με δημοσιογραφικό μανδύα. Οι τρεις στήλες δεν κινήθηκαν απλώς πάνω στο ίδιο γεγονός, κινήθηκαν πάνω στην ίδια ανάγκη του συστήματος: να αλλάξει η συζήτηση. Να φύγει το φως από τις υποκλοπές, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τη φθορά της κυβερνητικής εικόνας και να … Περισσότερα

Αντιμέτωπη με νέα ήττα στη Βουλή η… αντιπολίτευση – Επισκόπηση Τύπου 16/04

Το ΠΑΣΟΚ πιέζει, αλλά ακόμη δεν πείθει ότι μπορεί να μετατρέψει τη θεσμική ένσταση σε κυβερνητικό σχέδιο. Ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να ψάχνει τα κομμάτια του εαυτού του, ενώ γύρω από τον Τσίπρα διακρίνεται περισσότερο η αγωνία της επαναφοράς παρά η καθαρότητα μιας νέας πρότασης.

Αν η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, τότε η σημερινή Ελλάδα είναι το εργαστήρι του αδιανόητου. Σήμερα στη Βουλή, οι προβολείς δεν θα πέσουν απλώς στις γραβάτες των πολιτικών αρχηγών, αλλά στις «μαύρες τρύπες» ενός συστήματος που μοιάζει να καταπίνει τη θεσμική του αξιοπρέπεια. Η προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για το Κράτος Δικαίου δεν … Περισσότερα

Το παραπολιτικό πανηγύρι μιας εξουσίας που ζορίζεται – Online Παραπολιτικές στήλες 15/04

Η κυβέρνηση δεν απειλείται ακόμη από την αντιπολίτευση όσο από τη συσσώρευση των ίδιων της των αντιφάσεων. Η αντιπολίτευση εξακολουθεί να μοιάζει ανίκανη να μετατρέψει τη φθορά του Μητσοτάκη σε πειστική εναλλακτική εξουσία.

Δεν είναι πια μυστικό ότι το παραπολιτικό σύστημα της χώρας δεν καταγράφει απλώς τις δονήσεις της εξουσίας. Τις μεγεθύνει, τις διοχετεύει και, όταν χρειάζεται, τις κατασκευάζει σε δόσεις για να επηρεάσει παίκτες, συσχετισμούς και διαθέσεις. Οι τρεις στήλες που κυκλοφόρησαν χθες και σήμερα δεν είναι απλές σημειώσεις παρασκηνίου. Είναι τρεις διαφορετικές εκδοχές της ίδιας αγωνίας: … Περισσότερα

Η ακρίβεια κάνει ό,τι δεν μπορεί η αντιπολίτευση – Επισκόπηση Τύπου 15/04

Ας μην κοροϊδευόμαστε: ο πραγματικός αντίπαλος της κυβέρνησης δεν είναι η αντιπολίτευση. Είναι η κοινωνική κόπωση. Είναι η οικονομία που χαμηλώνει ταχύτητα, το ΔΝΤ που βλέπει ανάπτυξη 1,8% και πληθωρισμό 3,5%, είναι η αίσθηση ότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή μεταφράζεται ξανά σε ακριβότερη ζωή για τον μέσο πολίτη.

Η κυβέρνηση πηγαίνει στην αυριανή σύγκρουση στη Βουλή με ένα σχέδιο απλό και καθόλου αθώο: να μετατρέψει μια εστιασμένη πολιτική επίθεση για υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ και Λαζαρίδη σε μια γενική, σχεδόν φιλοσοφική, συζήτηση περί «κράτους δικαίου». Να φύγει δηλαδή από το συγκεκριμένο και να ανέβει στο αφηρημένο. Το Μαξίμου ξέρει ότι στα μεγάλα κάδρα ανασαίνει καλύτερα … Περισσότερα

Καταφύγιο πολιτικής ανεπάρκειας: να λες τον άλλο νεοδωσίλογο – Άποψη 15/04

Η σημερινή ελληνική Αριστερά, τουλάχιστον σε ένα σημαντικό μέρος του λόγου της, δεν φαίνεται ικανή να μετατρέψει το ιστορικό της βάρος σε σύγχρονη πρόταση εξουσίας.

Η επανεμφάνιση στην αντιπολιτευόμενη αρθρογραφία φορτισμένων όρων όπως «νεοδωσιλόγοι» δεν είναι απλώς μια λεκτική υπερβολή. Είναι απόπειρα επαναφοράς μιας παλιάς ελληνικής μεθόδου: να μη συγκρούεσαι με τον αντίπαλο μόνο πολιτικά, αλλά να τον ακυρώνεις ηθικά και ιστορικά. Να μην τον παρουσιάζεις ως λάθος, αλλά ως μολυσμένο. Να μην τον κρίνεις για όσα κάνει, αλλά να … Περισσότερα

Ανδρουλάκης ψάχνει Δένδια στην “μητέρα των μαχών” – Online Παραπολιτικές στήλες 14/04

Ειδικά το κομμάτι για Δένδια είναι αποκαλυπτικό. Η στήλη λέει ευθέως ότι ο Ανδρουλάκης θα επιχειρήσει να τον «ξετρυπώσει» και να τον οδηγήσει σε διαφοροποίηση από το Μαξίμου μέσω του φακέλου των υποκλοπών.

Στην ελληνική παραπολιτική αγορά δεν κυκλοφορούν απλώς πληροφορίες. Κυκλοφορούν νεύρα, δοκιμές αντοχής και προειδοποιητικές βολές. Κάθε στήλη, κάθε «πηγή», κάθε μισόλογο που αφήνεται να σέρνεται στους διαδρόμους της εξουσίας, δεν γράφεται μόνο για να διαβαστεί. Γράφεται για να φτάσει κάπου. Σε ένα υπουργικό γραφείο, σε ένα βουλευτικό αυτί, σε έναν επιχειρηματία που μετρά το πολιτικό … Περισσότερα

Μεταξύ Ορμούζ, ΟΠΕΚΕΠΕ και απειλών πολέμου από Τουρκία – Επισκόπηση Τύπου 14/04

Η μέρα δεν είναι πολυθεματική όσο δείχνει. Στην ουσία, όλος ο Τύπος περιστρέφεται γύρω από τρεις πυρήνες: την κλιμάκωση από Φιντάν και το γεωπολιτικό σοκ του Ορμούζ, την εσωτερική πίεση προς την κυβέρνηση με αιχμή υποκλοπές - ΟΠΕΚΕΠΕ - κράτος δικαίου, και την ήττα Όρμπαν που χρησιμοποιείται σαν ιδεολογικός καθρέφτης για όλη την Ευρώπη. Α

Η σημερινή επικαιρότητα μοιάζει με εκείνο το πασχαλινό τραπέζι όπου όλοι προσποιούνται ότι τρώνε ήσυχα, ενώ από κάτω γινεται μια κλωτσοπατινάδα. Η κυβέρνηση θέλει να δείξει ότι επιστρέφει από την πασχαλινή ανάπαυλα με “θετική ατζέντα”, έργα, μεταρρυθμίσεις, απορρόφηση πόρων, διεθνείς επαφές και θεσμική αυτοπεποίθηση. Μόνο που η πραγματικότητα δεν συνεργάζεται πάντα με το briefing. Γιατί … Περισσότερα