Intelligence Briefings

Δημητριάδης: Ο άνθρωπος που δεν έφυγε ποτέ από το σύστημα – 18/05

Το σύστημα έδειξε ότι δεν τον έχει ξεγράψει. Η αντιπολίτευση έδειξε ότι δεν θα τον αφήσει να ξεχαστεί. Και ο ίδιος έδειξε ότι δεν αποδέχεται τον ρόλο του πολιτικού φαντάσματος. Το θέμα, λοιπόν, δεν είναι αν επιστρέφει. Είναι αν η Νέα Δημοκρατία μπορεί να τον ξαναχωρέσει χωρίς να ξανανοίξει τον φάκελο που τον έβγαλε από το προσκήνιο.

Στην πολιτική, όπως και στη ζωή, κανείς δεν επιστρέφει τυχαία στο δωμάτιο από το οποίο αποχώρησε με θόρυβο. Ο Γρηγόρης Δημητριάδης δεν πήγε στο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας για να ακούσει ομιλίες, να χειροκροτήσει τον αρχηγό ή να θυμηθεί τα…

Το τυρί, η φάκα και η κουρασμένη παντοδυναμία – Online Παραπολιτικές στήλες 18/05

Η κυβέρνηση δεν κινδυνεύει επειδή έχασε την εξουσία. Κινδυνεύει επειδή μπορεί να πιστέψει ότι η απουσία αντιπάλου είναι απόδειξη πολιτικής ανανέωσης. Δεν είναι. Είναι απλώς μια αναβολή της κρίσης.

Στην εγχώρια πολιτική σκηνή, η σοβαρότητα ήταν ανέκαθεν ένα αγαθό σε ανεπάρκεια. Αν ξεφυλλίσει κανείς την πρωινή ψηφιακή σοδειά των παραπολιτικών στηλών, εκεί όπου η πολιτική αναλύεται μεταξύ σοβαρού και αστείου, με δόσεις ειρωνείας και ψευδώνυμα που παραπέμπουν σε φτηνό…

Ο πολιτικός αλγόριθμος της οιωνεί τρίτης τετραετίας Μητσοτάκη – Επισκόπηση Τύπου 18/05

Η χώρα μπήκε σε προεκλογική περίοδο και όλοι λaμαβάνουν θέσεις. Η κυβέρνηση ζητά χρόνο. Η αντιπολίτευση ζητά φθορά. Τα νέα κόμματα ζητούν χώρο. Ο πολίτης ζητά σοβαρότητα. Και αυτή, δυστυχώς, παραμένει το πιο σπάνιο πολιτικό αγαθό.

Το ενδιαφέρον με τη σημερινή πολιτική συγκυρία είναι ότι όλοι μιλούν για σταθερότητα, αλλά σχεδόν κανείς δεν εξηγεί τι ακριβώς θέλει να σταθεροποιήσει. Η κυβέρνηση εννοεί τη δική της παραμονή στην εξουσία. Η αντιπολίτευση εννοεί την απομάκρυνση του Μητσοτάκη. Οι…

16ο Συνέδριο ΝΔ: Ο τεχνοκρατικός αυτισμός δεν είναι πολιτική – 17/05

Η ΝΔ θέλει να εμφανιστεί ως παράταξη του μέλλοντος, αλλά κουβαλά όλο και πιο βαριά το παρόν της. Θέλει να μιλήσει για το 2030, αλλά η κοινωνία τη ρωτά για το 2023, το 2024, το 2025. Θέλει να παρουσιάσει τον εαυτό της ως δύναμη σταθερότητας, αλλά η σταθερότητα χωρίς εμπιστοσύνη μοιάζει με ακινησία. Θέλει να ανανεωθεί, αλλά οι μηχανισμοί της μυρίζουν παλιό κομματικό παρασκήνιο.

Το πρόβλημα με τα κομματικά συνέδρια είναι ότι σχεδιάζονται για να παράγουν εικόνα, αλλά συχνά αποκαλύπτουν πραγματικότητα. Η σκηνοθεσία φτιάχνεται για να δείξει ενότητα, αυτοπεποίθηση, προοπτική. Τα φώτα, τα συνθήματα, τα βίντεο, οι γεμάτες αίθουσες, τα χειροκροτήματα, όλα μπαίνουν στην…

Η ΝΔ απέναντι στον πιο δύσκολο αντίπαλο: τον εαυτό της – Ομιλία Δένδια 17/05

Ο Δένδιας είπε, με τον τρόπο του, ότι το κόμμα που κάποτε μιλούσε για κοινωνικές πλειοψηφίες δεν μπορεί να καταλήξει κόμμα διοικητικής αυτάρκειας. Ότι ο φιλελευθερισμός δεν είναι η ευγενική περιγραφή της αγοράς ούτε η τεχνοκρατική διαχείριση των excel. Είναι πρώτα απ’ όλα κράτος δικαίου, λογοδοσία, θεσμοί, κοινοβουλευτισμός και σεβασμός στον πολίτη.

Υπάρχουν ομιλίες συνεδρίων που λέγονται για να χειροκροτηθούν και υπάρχουν ομιλίες που λέγονται για να καταγραφούν. Η παρέμβαση του Νίκου Δένδια ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Όχι επειδή περιείχε κάποια θεαματική ρήξη. Οι θεαματικές ρήξεις είναι συνήθως φτηνές. Αλλά επειδή υπενθύμισε…

«Ασπίδα του Αχιλλέα»: τεχνολογικό άλμα ή δούρειος ίππος παθογενειών; – Ανάλυση 17/05

Στη δημόσια συζήτηση λείπει ένα σαφές επιχειρησιακό δόγμα. Θέλουμε ένα σύστημα τύπου Iron Dome για μικρές απειλές, ένα αντιαεροπορικό τύπου Patriot/SAMP/T για μεσαίες-μεγάλες ή ένα ολοκληρωμένο δίκτυο πολλαπλών στρωμάτων όπως ο ισραηλινός «ατσάλινος θόλος»; Προτιμούμε περισσότερους αισθητήρες και drones επιτήρησης ή περισσότερους αναχαιτιστές; Χωρίς αυτές τις απαντήσεις, κινδυνεύουμε να κάνουμε μια αγορά χωρίς σαφή ορίζοντα, όπως έγινε με προηγούμενα εξοπλιστικά προγράμματα που κατέληξαν μισολειτουργικά.

Η δημόσια συζήτηση για την «Ασπίδα του Αχιλλέα» έχει ανοίξει, και μαζί της ανοίγει μια παλιά πληγή: πώς σχεδιάζει η Ελλάδα να εξοπλίσει και να προστατεύσει τον εαυτό της, χωρίς να αναπαράγει τις παθογένειες του παρελθόντος. Το πρόγραμμα των περίπου…

Τρώγονται δημοσκοπικά μεταξύ τους οι πολλοί… μεσσίες της αντιπολίτευσης – Επισκόπηση Τύπου 17/05

Υπάρχει Τσίπρας που ετοιμάζει επιστροφή, Καρυστιανού που μετατρέπει το ηθικό τραύμα σε πολιτική υπόσχεση, Σαμαράς που δοκιμάζει τα νεύρα της δεξιάς πολυκατοικίας και Ανδρουλάκης που πασχίζει να αποδείξει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι απλώς ο προθάλαμος μιας μελλοντικής συνεργασίας με κάποιον άλλο

Η εικόνα της πολιτικής ημέρας, όπως αποτυπώνεται στα κυριακάτικα φύλλα, είναι σχεδόν ειρωνική: η κυβέρνηση προσπαθεί να πείσει ότι βαδίζει σε λεωφόρο τρίτης τετραετίας, ενώ γύρω της τα σημάδια δείχνουν δρόμο με λακκούβες, παράδρομους και μερικές νάρκες. Το Συνέδριο της…

Πόσο ικανός είσαι χωρίς αντίπαλο να σε πιέζει; – Επισκόπηση Τύπου 16/05

Το πρόβλημα της χώρας δεν είναι η αστάθεια. Είναι η αυτάρεσκη σταθερότητα. Εκείνη που πιστεύει ότι, επειδή οι άλλοι είναι χειρότεροι, όλα βαίνουν καλώς. Δεν βαίνουν. Απλώς δεν υπάρχει ακόμη κάποιος να το εκφράσει πειστικά.Και έχει, ταυτόχρονα, ένα διαχρονικό ελληνικό μειονέκτημα: την τάση να συγχέει την απουσία αντιπάλου με την επιβεβαίωση της ορθότητας της πολιτικής της.

Η Ελλάδα έχει ένα σπάνιο πολιτικό προνόμιο: μια κυβέρνηση που ακόμη δεν κινδυνεύει σοβαρά από την αντιπολίτευση. Και έχει, ταυτόχρονα, ένα διαχρονικό ελληνικό μειονέκτημα: την τάση να συγχέει την απουσία αντιπάλου με την επιβεβαίωση της ορθότητας της πολιτικής της. Η…

Μητσοτάκης: από το «κυβερνώ» στο «εγγυώμαι» – 15/05

Ο Μητσοτάκης επιχείρησε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως τον μοναδικό διαχειριστή που γνωρίζει πώς να κρατήσει το τιμόνι σταθερό μέσα στην καταιγίδα.

Η ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στην έναρξη του 16ου Συνεδρίου της Νέα Δημοκρατία δεν ήταν απλή κομματική τελετουργία αυτοεπιβεβαίωσης. Ήταν πολιτική πράξη στρατηγικής επιβίωσης και ταυτόχρονα απόπειρα επανανοηματοδότησης της εξουσίας του. Και αυτό έχει σημασία. Διότι μετά από επτά χρόνια…

Το Πεκίνο κέρδισε την εικόνα, η Ιστορία κράτησε σημειώσεις – 15/05

Όπως η Βρετανία και η Γερμανία μπήκαν στον 20ό αιώνα ανταλλάσσοντας εμπορεύματα και υποψίες, έτσι και οι ΗΠΑ με την Κίνα μπαίνουν στον 21ο αιώνα ανταλλάσσοντας τεχνολογία, κεφάλαια και φόβο. Η παγίδα του Θουκυδίδη δεν κλείνει όταν ξεσπά ο πόλεμος. Κλείνει νωρίτερα, όταν κάθε κίνηση του άλλου ερμηνεύεται πλέον ως απειλή.

Η επίσκεψη Τραμπ στην Κίνα δεν ήταν απλώς ένα επεισόδιο υψηλής διπλωματίας. Ήταν μια παράσταση ισχύος, ένα μάθημα πολιτικής ψυχολογίας και ταυτόχρονα μια προειδοποίηση για τον κόσμο που έρχεται. Το Πεκίνο δεν υποδέχθηκε απλώς τον Αμερικανό πρόεδρο. Τον σκηνοθέτησε. Του…

Φοιτητικές εκλογές: Η δικτατορία των μειοψηφιών και του περιθωρίου – 15/05

Το πανεπιστήμιο του 2026 δεν μπορεί να λειτουργεί με πολιτικά λογιστικά του 1986. Η ψηφιακή ψήφος ή, έστω, η πλήρως ψηφιοποιημένη καταγραφή και ενιαία ανακοίνωση αποτελεσμάτων δεν είναι τεχνοκρατική πολυτέλεια. Είναι θεσμική προϋπόθεση αξιοπιστίας. Όποιος την αρνείται, ας μην κρύβεται πίσω από μεγάλα λόγια. Δεν υπερασπίζεται τη δημοκρατία. Υπερασπίζεται το δικαίωμά του να την κρατά μισοσκότεινη.

Το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο των φοιτητικών εκλογών του 2026 δεν είναι ποια παράταξη ανακήρυξε τον εαυτό της νικήτρια. Είναι ότι, σε μια εποχή όπου ο φοιτητής ζει, ερωτεύεται, εργάζεται, αγοράζει, ενημερώνεται, διαμαρτύρεται και αυτοπροσδιορίζεται μέσα σε έναν γυάλινο ψηφιακό κόσμο,…

Το συνέδριο της ΝΔ, οι σκιές του ΠΑΣΟΚ και το θερμό καλοκαίρι – Επισκόπηση Τύπου 15/05

Η Νέα Δημοκρατία προσέρχεται στο συνέδριό της όχι ως ανέμελη παράταξη εξουσίας, αλλά ως μηχανισμός που γνωρίζει ότι η τρίτη αυτοδυναμία δεν κερδίζεται με κεκτημένη ταχύτητα.

Η πολιτική συγκυρία δεν εκπέμπει πλέον σήματα, αλλά μια υπόκωφη οσμή προεκλογικής εγρήγορσης. Οι εφημερίδες χαρτογραφούν μετακινήσεις ισχύος. Η Νέα Δημοκρατία προσέρχεται στο συνέδριό της όχι ως ανέμελη παράταξη εξουσίας, αλλά ως μηχανισμός που γνωρίζει ότι η τρίτη αυτοδυναμία δεν…

×