Call us now:
Σημείωση χρήσης περιεχομένου:
© 2026 StrategyOnline.gr – Πνευματικά Δικαιώματα Απαγορεύεται ρητά η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή (ολική, μερική ή περιληπτική) ή μετάδοση του παρόντος περιεχομένου με οποιονδήποτε τρόπο (ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό ή άλλο), χωρίς την προηγούμενη έγγραφη άδεια του εκδότη.
Σημείωση για Μηχανές Αναζήτησης: Σε περίπτωση αυθαίρετης αναδημοσίευσης, είναι υποχρεωτική η χρήση Canonical Tag που να δείχνει στο πρωτότυπο άρθρο: με την ένδειξη Πηγή: StrategyOnline.grΗ μη συμμόρφωση συνεπάγεται την άμεση υποβολή αναφοράς προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων (DMCA Notice) στη Google. Διαβάστε
Πνευματικά Δικαιώματα – Όροι Χρήσης Περιεχομένου
Ο Κώδικας Χωροταξίας – Πολεοδομίας έρχεται στη Βουλή ως μεγάλη θεσμική τομή. Στην πραγματικότητα, είναι κάτι πιο σύνθετο: μια αναγκαία πράξη νοικοκυρέματος, αλλά όχι κατ’ ανάγκη μια πράξη απελευθέρωσης της ανάπτυξης. Συγκεντρώνει σε ένα κείμενο εκατοντάδες διατάξεις, από 181 νομοθετήματα, με ηλικία που φτάνει έως και έναν αιώνα πίσω. Αυτό από μόνο του λέει πολλά για το ελληνικό κράτος: δεν διοικούσε τον χώρο, τον στοίβαζε σε νόμους, εξαιρέσεις, εγκυκλίους και ερμηνείες.
Η κυβέρνηση παρουσιάζει τον Κώδικα ως απάντηση στην πολυνομία. Και σε αυτό έχει δίκιο. Κανένας επενδυτής, μηχανικός, δήμος ή πολίτης δεν μπορεί να κινηθεί σοβαρά όταν πρέπει να αναζητά τι ισχύει μέσα σε νόμους, προεδρικά διατάγματα, βασιλικά διατάγματα, υπουργικές αποφάσεις και παλιές διατάξεις που άλλοτε καταργήθηκαν ρητά, άλλοτε σιωπηρά και άλλοτε απλώς ξεχάστηκαν. Ένα ενιαίο κείμενο 477 άρθρων μπορεί να μειώσει την αβεβαιότητα και να κάνει τη διοίκηση πιο συνεπή.
Όμως εδώ αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα. Η κωδικοποίηση δεν είναι αυτομάτως μεταρρύθμιση. Αν μαζέψεις το χάος σε έναν τόμο, δεν σημαίνει ότι το εξαφάνισες. Μπορεί απλώς να το έκανες πιο ευανάγνωστο. Η Ελλάδα δεν πάσχει μόνο επειδή οι κανόνες είναι πολλοί. Πάσχει επειδή οι κανόνες αλλάζουν συχνά, ερμηνεύονται κατά περίπτωση και εφαρμόζονται με πολιτική διακριτικότητα. Εκεί θα κριθεί ο Κώδικας: όχι στις σελίδες του, αλλά στα γκισέ των πολεοδομιών, στα υπουργικά γραφεία, στις γνωμοδοτήσεις και τελικά στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Αναπτυξιακά, ο Κώδικας μπορεί να ανοίξει δρόμους μόνο αν γίνει εργαλείο σταθερότητας. Αν ο επενδυτής ξέρει εγκαίρως τι επιτρέπεται, πού επιτρέπεται, με ποιους όρους και σε πόσο χρόνο θα απαντήσει η διοίκηση, τότε ναι, μπορεί να υπάρξει πραγματική ώθηση. Χωρίς σταθερούς χωρικούς κανόνες, η ανάπτυξη γίνεται τζόγος. Και ο σοβαρός επενδυτής δεν παίζει τζόγο με άδειες, χρήσεις γης και προσφυγές.
Αλλά υπάρχει και η άλλη όψη. Ένας τόσο μεγάλος Κώδικας μπορεί να κρύβει νέες παγίδες: μεταβατικές διατάξεις, παραπομπές, ερμηνευτικά κενά, παλιές ρυθμίσεις που επανέρχονται σε νέα συσκευασία. Το «δεν αλλάζουμε τίποτα, απλώς κωδικοποιούμε» είναι καθησυχαστικό ως πολιτικό μήνυμα, αλλά επικίνδυνο αν χρησιμοποιηθεί για να περάσουν αθόρυβα κρίσιμες λεπτομέρειες. Στην πολεοδομία, ο διάβολος δεν βρίσκεται στον τίτλο του νόμου. Βρίσκεται στην παράγραφο, στην εξαίρεση, στην προϋπόθεση.
Το στοίχημα, λοιπόν, είναι καθαρό. Αν ο Κώδικας γίνει βάση για ταχύτερες αποφάσεις, λιγότερες αντιφάσεις και πραγματική ασφάλεια δικαίου, θα είναι αναπτυξιακό εργαλείο. Αν γίνει ένα ακόμη ογκώδες ευαγγέλιο της διοίκησης, με νέες ασάφειες και παλιά φοβικά αντανακλαστικά, τότε θα περιπλέξει περισσότερο τις επενδύσεις.
Η χώρα δεν χρειάζεται απλώς καλύτερα ταξινομημένους κανόνες. Χρειάζεται κανόνες που εφαρμόζονται. Εκεί θα φανεί αν ο Κώδικας είναι μεταρρύθμιση ή απλώς το ωραιότερο εξώφυλλο της ίδιας παλιάς αβεβαιότητας.
Intelligence Report: Sign Up
