Η κάλπη ζητά σταθερότητα με 30άρι στη ΝΔ – Δημοσκοπήσεις MRB, Pulse 09/07

Οι δύο μετρήσεις λένε σχεδόν το ίδιο πράγμα, με μικρές διαφοροποιήσεις, η ΝΔ δεν καταρρέει, η ΕΛΑΣ του Τσίπρα παγιώνεται ως δεύτερος πόλος, το ΠΑΣΟΚ χάνει τον ρόλο του φυσικού αντιπάλου της κυβέρνησης, και ο χώρος της διαμαρτυρίας γίνεται πολυκατοικία χωρίς διαχειριστή.

Στη MRB, η ΝΔ είναι στο 29% στην εκτίμηση ψήφου, η ΕΛΑΣ στο 17,6%, το ΠΑΣΟΚ στο 11,1%, η Ελπίδα/Καρυστιανού στο 8,8%, η Ελληνική Λύση στο 8,7%, το ΚΚΕ στο 7,3%, η Πλεύση στο 5%, η Φωνή Λογικής στο 3,3% και το ΜέΡΑ25 στο 3%. Στην Pulse, η ΝΔ εμφανίζεται στο 30%, η ΕΛΑΣ στο 17%, το ΠΑΣΟΚ στο 11,5%, η Ελπίδα/Καρυστιανού στο 8,5%, η Ελληνική Λύση στο 8%, το ΚΚΕ στο 7%, η Πλεύση στο 5%, η Φωνή Λογικής στο 3,5% και το ΜέΡΑ25 στο 3%. Άρα έχουμε εντυπωσιακή σύγκλιση των δύο εικόνων. Δεν είναι «θόρυβος» μίας εταιρείας, είναι τάση.

Το νέο δίπολο δεν είναι ΝΔ – ΠΑΣΟΚ, είναι Μητσοτάκης – Τσίπρας

Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στο πιο επικίνδυνο σημείο για ένα κόμμα εξουσίας, δεν πέφτει σε ποσοστά διάλυσης, αλλά δεν ανεβαίνει εκεί που θα έπρεπε. Είναι τρίτο, σταθερό, αλλά πολιτικά «ακούνητο». Και στην πολιτική, το ακούνητο συχνά σημαίνει ότι σε προσπερνούν.

Η ΕΛΑΣ κάνει αυτό που δεν κατάφερε το ΠΑΣΟΚ, μετατρέπει την αντιπολίτευση σε πρόσωπο. Ο Τσίπρας παίρνει τη θέση του βασικού αντιπάλου του Μητσοτάκη, όχι επειδή έχει καθαρό κυβερνητικό σχέδιο, αλλά επειδή κουβαλά αναγνωρισιμότητα, μνήμη εξουσίας, αντιδεξιό αντανακλαστικό και δυνατότητα συσπείρωσης του παλιού ΣΥΡΙΖΑ. Η Pulse δείχνει ότι η ΕΛΑΣ αντλεί 54% από τον ΣΥΡΙΖΑ, 12% από το ΠΑΣΟΚ και 5% από τη ΝΔ, δηλαδή κυρίως ανασυνθέτει την Κεντροαριστερά, δεν τρυπά μαζικά το κυβερνητικό στρατόπεδο.

Η ΝΔ αντέχει, αλλά δεν πρέπει να πανηγυρίζει

Η ΝΔ έχει σοβαρό προβάδισμα, αλλά όχι πολιτική ασφάλεια. Το 29%-30% είναι βάση εξουσίας, όχι άδεια χαλάρωσης. Το κρίσιμο εύρημα της MRB είναι ότι το 69,5% λέει πως η χώρα χρειάζεται κυβερνητική αλλαγή, ενώ μόνο το 25,8% θέλει, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, τρίτη θητεία Μητσοτάκη. Αυτό είναι καμπανάρα, όχι καμπανάκι.

Η κοινωνία λέει κάτι αντιφατικό αλλά απολύτως πολιτικό, «δεν είμαι ευχαριστημένος, αλλά δεν βλέπω ακόμη ποιον να εμπιστευθώ». Γι’ αυτό ο Μητσοτάκης παραμένει πρώτος στην καταλληλότητα, 25,1% στη MRB έναντι 15,1% του Τσίπρα και 8,6% του Ανδρουλάκη, ενώ στην Pulse είναι στο 30% έναντι 17% του Τσίπρα και 7% του Ανδρουλάκη.

Άρα η ΝΔ δεν σώζεται από την αγάπη, σώζεται από τη σύγκριση. Αυτό είναι χρήσιμο εκλογικά, αλλά φθαρτικό πολιτικά.

Η αυτοδυναμία επιστρέφει ως αίτημα σταθερότητας

Το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο τι ψηφίζουν οι πολίτες, αλλά τι φοβούνται. Στην Pulse, το 45% θέλει αυτοδύναμη κυβέρνηση, ενώ πάνω από 9 στους 10 ψηφοφόρους της ΝΔ προτιμούν μονοκομματική κυβέρνηση. Αξιοσημείωτο είναι ότι αυτοδυναμία θέλει και περίπου ένας στους τρεις ψηφοφόρους ΠΑΣΟΚ, Ελληνικής Λύσης, ΕΛΑΣ και Ελπίδας, καθώς και το 30% της «γκρίζας ζώνης».

Αυτό λέει ότι η κοινωνία δεν έχει ερωτευθεί τις συνεργασίες. Θέλει καθαρή ευθύνη. Δεν θέλει παζάρια, προγραμματικές συγκολλήσεις, κυβερνητικά σχήματα με τρεις αρχηγούς και τέσσερα βέτο. Το μήνυμα είναι πολύ απλό, «δώστε λύση, όχι μαθηματικά».

Το κόμμα Σαμαρά, πόσο κόβει από τη ΝΔ;

Εδώ θέλει ψυχραιμία. Τα στοιχεία δεν δείχνουν, σήμερα, κόμμα Σαμαρά ικανό να γονατίσει τη ΝΔ. Δείχνουν όμως ένα δυνητικό πρόβλημα στα δεξιά της.

Στη MRB, μόνο 3,3% δηλώνει ότι θα ψήφιζε «σίγουρα» νέο κόμμα Σαμαρά, ενώ 11,9% λέει «μάλλον ναι». Αντίθετα, 21% απαντά «μάλλον όχι» και 57,8% «σίγουρα όχι». Δηλαδή υπάρχει περιέργεια, όχι κύμα. Υπάρχει ακροατήριο, όχι ακόμη κόμμα.

Η Marc της προηγούμενης εβδομάδας δίνει παρόμοια εικόνα, 2,9% «σίγουρη» ψήφο και 12,4% συνολική δυνητική απήχηση. Το πιο σημαντικό όμως είναι η προέλευση. Σύμφωνα με την ανάλυση της Marc, από τη ΝΔ παίρνει περιορισμένα, 2,4% σίγουρη ψήφο και 3,7% αρκετά πιθανή, ενώ εμφανίζει μεγαλύτερη δυνητική απήχηση σε Ελληνική Λύση, Ελπίδα/Καρυστιανού, ΠΑΣΟΚ, ΕΛΑΣ και αναποφάσιστους.

Άρα, καθαρά, ο Σαμαράς δεν φαίνεται σήμερα να παίρνει τη ΝΔ από το 30% και να την πηγαίνει στο 24%. Αυτό είναι υπερβολή. Η ζημιά του είναι πιο ύπουλη.

Ποια είναι η πραγματική ζημιά Σαμαρά

Δεν είναι μόνο αριθμητική, είναι στρατηγική.

• Πρώτον, κρατά τη ΝΔ σε άμυνα στα δεξιά της. Την αναγκάζει να απαντά σε εθνικά, ταυτοτικά και «πατριωτικά» ερωτήματα με όρους εσωκομματικής πίεσης, όχι κυβερνητικής ατζέντας.
• Δεύτερον, κάνει δυσκολότερη την αυτοδυναμία, όχι επειδή παίρνει κατ’ ανάγκη τεράστιο κομμάτι από τη ΝΔ, αλλά επειδή αυξάνει τον κατακερματισμό και μπορεί να κόψει κρίσιμες μονάδες από τη δεξιά δεξαμενή στις δεύτερες επιλογές.
• Τρίτον, δίνει αφήγημα στους αντιπάλους, «η ΝΔ αποσυντίθεται από τα δεξιά». Ακόμη κι αν δεν ισχύει πλήρως, επικοινωνιακά δουλεύει.
• Τέταρτον, αν μπει στη Βουλή, γίνεται μόνιμος πόλος πίεσης. Αν δεν μπει αλλά κινηθεί στο 2%-3%, μπορεί να γίνει κόμμα-χαλίκι στο παπούτσι της αυτοδυναμίας.

Το δια ταύτα

Το μήνυμα των δύο δημοσκοπήσεων είναι τριπλό.

• Η ΝΔ παραμένει πρώτη και ανθεκτική, αλλά η κοινωνική κόπωση είναι βαθιά.
• Η ΕΛΑΣ γίνεται ο βασικός αντιπολιτευτικός παίκτης, όχι επειδή πείθει ως νέα αρχή, αλλά επειδή το ΠΑΣΟΚ δεν πείθει ως εναλλακτική εξουσίας.
• Το κόμμα Σαμαρά δεν φαίνεται σήμερα θανάσιμη απειλή για τη ΝΔ, αλλά μπορεί να γίνει σοβαρός αποσταθεροποιητικός παράγοντας αν μετατρέψει τη δυσαρέσκεια της δεξιάς βάσης σε οργανωμένη εκλογική πίεση.

Με μία φράση, οι δημοσκοπήσεις λένε: ο Μητσοτάκης προηγείται, ο Τσίπρας επιστρέφει ως αντίπαλος, ο Ανδρουλάκης κινδυνεύει να μείνει θεατής, και ο Σαμαράς δεν σκοτώνει τη ΝΔ, αλλά μπορεί να της χαλάσει την παρτίδα.