Ο Γογλοθάς Σκέρτσου και η σταύρωση των εκλογών – Online Παραπολιτικές στήλες 05/05

Η πολιτική ζωή έχει μπει σε εκείνη την παράξενη φάση όπου όλοι συμπεριφέρονται σαν να έρχονται εκλογές, αλλά κανείς δεν θέλει να το πει καθαρά. Το Μαξίμου επιμένει στην εξάντληση της τετραετίας, οι βουλευτές της ΝΔ μυρίζονται κάλπη, οι δημοσκοπήσεις διαβάζονται σαν πολεμικοί χάρτες και τα παραπολιτικά γράφουν ήδη με το αυτί κολλημένο στην πόρτα της επόμενης αναμέτρησης.

Το ενδιαφέρον δεν είναι ότι υπάρχει γκρίνια στη ΝΔ. Γκρίνια υπάρχει πάντα όταν πλησιάζει η ώρα της κρίσης. Το ενδιαφέρον είναι πού διοχετεύεται. Όχι ευθέως στον Μητσοτάκη, αλλά στο επιτελικό περιβάλλον του. Ο Σκέρτσος γίνεται το βολικό πρόσωπο μιας βαθύτερης δυσφορίας: της κοινοβουλευτικής βάσης που αισθάνεται ότι κυβερνά ένα κέντρο αποφάσεων χωρίς αρκετή κομματική όσμωση, χωρίς αρκετή πολιτική νομιμοποίηση από το πεδίο, χωρίς αρκετό ιδρώτα περιφέρειας. Με άλλα λόγια, οι βουλευτές δεν εξεγείρονται, προειδοποιούν. Και στην πολιτική, η προειδοποίηση είναι πάντα πιο χρήσιμη από την έκρηξη, γιατί αφήνει χώρο για συναλλαγή.

Την ίδια ώρα, τα θεσμικά μέτωπα, υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, εξεταστικές, προανακριτικές, δεν είναι απλές εκκρεμότητες. Είναι μηχανισμοί φθοράς. Η κυβέρνηση θέλει να τα βάλει στον πάγο μέχρι την κάλπη. Η αντιπολίτευση θέλει να τα κρατήσει αναμμένα, όχι επειδή έχει κατ’ ανάγκην καλύτερο σχέδιο διακυβέρνησης, αλλά επειδή ξέρει ότι η ηθική κόπωση είναι συχνά πιο επικίνδυνη από την οικονομική δυσαρέσκεια.

Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό ρήγμα. Η ΝΔ εξακολουθεί να προηγείται. Δεν καταρρέει. Αλλά δεν ηγεμονεύει όπως παλιά. Οι μακροοικονομικοί δείκτες βοηθούν την εικόνα στα συνέδρια και στις αγορές, αλλά δεν αρκούν για να ηρεμήσουν τον πολίτη που πληρώνει 120 ευρώ στο σούπερ μάρκετ για πράγματα που κάποτε κόστιζαν 75. Το κυβερνητικό αφήγημα της σταθερότητας έχει αξία, αλλά αρχίζει να μοιάζει με καλοραμμένο κοστούμι σε σώμα που πιέζεται.

Το ΠΑΣΟΚ ανεβαίνει, αλλά ακόμη δεν πείθει ότι μπορεί να κυβερνήσει. Ο Τσίπρας επιστρέφει ως φάντασμα αναδιάταξης, όχι ακόμη ως λύση. Τα νέα κόμματα λειτουργούν σαν υποδοχείς θυμού. Και μέσα σε αυτό το σκηνικό, οι παραπολιτικές στήλες δεν περιγράφουν απλώς γεγονότα. Στέλνουν μηνύματα.

Το μήνυμα είναι καθαρό: η προεκλογική περίοδος έχει αρχίσει. Απλώς φοράει πολιτικά ρούχα εργασίας για να μην τρομάξει τις αγορές, τους βουλευτές και τους ψηφοφόρους.

Τι αναδεικνύει κάθε στήλη

Οι τρεις στήλες, Big Mouth, Βηματοδότης, Dark Room, λειτουργούν σήμερα σαν τρία διαφορετικά μικρόφωνα του ίδιου πολιτικού θαλάμου πίεσης: το εσωτερικό της ΝΔ, η θεσμική μάχη για ΟΠΕΚΕΠΕ/υποκλοπές, η δημοσκοπική ρευστότητα και το ενδεχόμενο πρόωρης προεκλογικής εκκίνησης. Είναι ακριβώς ο πυρήνας των online παραπολιτικών στηλών που έχεις χαρτογραφήσει για παρακολούθηση.

Η μεγάλη εικόνα: το Μαξίμου θέλει να ελέγξει τον χρόνο, οι βουλευτές της ΝΔ θέλουν να ελέγξουν τη ζημιά, η αντιπολίτευση θέλει να επιβάλει θεσμική ατζέντα, και οι στήλες γράφουν για να προλάβουν, ή να διαμορφώσουν, το κλίμα.

1. Big Mouth / Powergame: η ΝΔ ως κόμμα υπό ελεγχόμενη πίεση

Η στήλη ανοίγει με την ιδέα ότι ο Μητσοτάκης εμφανίζεται ως «θεσμικά συνεπής» απέναντι στην εξάντληση της τετραετίας, αλλά ταυτόχρονα παραδέχεται ότι κυκλοφορούν εκλογικά σενάρια. Άρα το κείμενο δεν γράφει απλώς για εκλογές, γράφει για το πώς θα διατηρηθεί η εικόνα σοβαρότητας αν τελικά αλλάξει ο χρόνος της κάλπης.

Το βασικό θέμα είναι η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ. Η στήλη περιγράφει «ζωηρή» συνεδρίαση, με βουλευτές που ετοιμάζονται να μιλήσουν κατά Σκέρτσου, με αναφορές σε Κατσανιώτη, Ζεμπίλη, Οικονόμου, Παππά, Μπαραλιάκο, Χρυσομάλλη, Βλάχο, Βασιλειάδη και Βορίδη. Το μήνυμα είναι καθαρό: η εσωκομματική κριτική δεν στρέφεται ευθέως κατά Μητσοτάκη, αλλά βρίσκει ασφαλή στόχο στον Σκέρτσο.

Εδώ η ατζέντα είναι διπλή. Πρώτον, προστατεύεται ο πρωθυπουργός: η δυσαρέσκεια χρεώνεται στον «μετακλητό επιτελάρχη» και όχι στον αρχηγό. Δεύτερον, δίνεται φωνή στους βουλευτές της λαϊκής/παραδοσιακής ΝΔ που αισθάνονται ότι η «νέα ΝΔ» τους προσπέρασε. Η στήλη δεν κρύβει τη συμπάθεια προς το επιχείρημα ότι ο Σκέρτσος «κάνει πολιτική» χωρίς εκλογική νομιμοποίηση.

Ποιον θέλει να επηρεάσει:
Το Μαξίμου, τους βουλευτές της ΝΔ και το δεξιό ακροατήριο που αισθάνεται ότι η κυβέρνηση έχασε επαφή με την κομματική βάση. Η στήλη λέει στο Μαξίμου: «Μάζεψε το εσωτερικό μέτωπο τώρα, αλλιώς η προεκλογική περίοδος θα ξεκινήσει με γκρίνια από μέσα».

2. Βηματοδότης / Το Βήμα: θεσμική πίεση και νομική παγίδα για την κυβέρνηση

Ο Βηματοδότης είναι πιο θεσμικός και λιγότερο «καφενειακός». Ξεκινά με τον Γιώργο Βλάχο, παρουσιάζοντάς τον ως γαλάζιο βουλευτή που ασκεί κοινοβουλευτικό έλεγχο με κοινωνική απεύθυνση: πλασματικές επιβαρύνσεις σε ακίνητα, ΕΝΦΙΑ, ΤΑΠ, μεταβιβάσεις, ρευματοκλοπές και συμπεριφορές ιδιωτών ελεγκτών.

Αυτό έχει σημασία γιατί ο Βλάχος εμφανίζεται και στο Big Mouth ως ένας από τους βουλευτές που θα μιλήσουν σκληρά στην ΚΟ. Άρα έχουμε κοινό σημείο: οι «ανήσυχοι» της ΝΔ δεν είναι μόνο ιδεολογικοί δεξιοί, είναι και βουλευτές που πιάνουν κοινωνική πίεση από την περιφέρεια και τη βάση.

Το πιο σοβαρό κομμάτι του Βηματοδότη είναι οι υποκλοπές. Η στήλη καταγράφει κινητοποίηση στον ΔΣΑ μετά την απόφαση για την υπόθεση Τζαβέλλα και αναφέρει ότι υπήρξαν εντάσεις και οριακή απόφαση. Αυτό διασταυρώνεται από το Lawspot, που καταγράφει ότι ο ΔΣΑ αποφάσισε κατά πλειοψηφία να ζητήσει την παραίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και να δώσει συνέντευξη Τύπου στις 5 Μαΐου 2026.

Το δεύτερο κρίσιμο σημείο: ο Καιρίδης φέρεται να θεωρεί δύσκολη την πολιτική απόρριψη εξεταστικής για τις υποκλοπές, επειδή μετά τη συνταγματική αναθεώρηση υπάρχει δυνατότητα σύστασης με 120 ψήφους. Το Σύνταγμα, στο άρθρο 68, προβλέπει ότι η Βουλή μπορεί να συνιστά εξεταστικές με πλειοψηφία που δεν μπορεί να είναι κατώτερη από τα δύο πέμπτα του συνόλου, δηλαδή 120 βουλευτές.

Ποιον θέλει να επηρεάσει:
Τη θεσμική αντιπολίτευση, κυρίως ΠΑΣΟΚ, και το φιλελεύθερο/κεντρώο ακροατήριο που δεν συγκινείται από κομματικά παρασκήνια αλλά από κράτος δικαίου. Το Βήμα λέει ουσιαστικά: «Η κυβέρνηση μπορεί να μπλοκάρει την προανακριτική, αλλά η εξεταστική για τις υποκλοπές είναι πιο δύσκολο θεσμικό εμπόδιο».

3. Dark Room / Newmoney: προεκλογικό mood, αγορές και γεωπολιτική ασφάλεια

Το Dark Room γράφει με τη λογική «πολιτική + οικονομία + αγορά». Βάζει στο κάδρο τη Μέση Ανατολή, την πιθανή επίσκεψη Μητσοτάκη στο Άμπου Ντάμπι, το Ταμείο Ανάκαμψης, τις δημοσκοπήσεις, τα γαλάζια τραπεζώματα, τη ΔΕΗ, τη Theon και τις επιχειρήσεις που επηρεάζονται από τη γεωπολιτική αστάθεια.

Το πιο πολιτικό σημείο είναι ότι «μπαίνουμε σε προεκλογικό mood», αλλά με μια κρίσιμη τεχνοκρατική προσθήκη: ο Μητσοτάκης, αν ερωτηθεί, θα το διαψεύσει για να μη σταματήσει η κυβερνητική μηχανή και κυρίως για να μη χαθεί η τελευταία δόση του Ταμείου Ανάκαμψης. Άρα εδώ η στήλη δίνει το επιχείρημα του Μαξίμου: ναι, μπορεί να ετοιμαζόμαστε, αλλά δεν το λέμε, γιατί η οικονομική διοίκηση πρέπει να συνεχίσει να δουλεύει.

Στις δημοσκοπήσεις, η στήλη γράφει ότι η ΝΔ κινείται πάνω από το 30%, το ΠΑΣΟΚ γύρω στο 14% και αναμένεται η εξαγγελία νέων κομμάτων. Αυτό επιβεβαιώνεται από την Opinion Poll: ΝΔ 31,2%, ΠΑΣΟΚ 14,4%, «άλλο κόμμα» 12,6%, γκρίζα ζώνη 21,5%.

Η στήλη ενισχύει επίσης το αφήγημα της οικονομικής σταθερότητας με τη ΔΕΗ. Αναφέρει ενδιαφέρον anchor investors και συμμετοχή CVC έως 1,2 δισ. ευρώ. Το στοιχείο για την CVC διασταυρώνεται: η CVC ανακοίνωσε πρόθεση συμμετοχής στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου της ΔΕΗ έως 1,2 δισ. ευρώ, ενώ το Δημόσιο θέλει να διατηρήσει ποσοστό 33,4%.

Το Dark Room χρησιμοποιεί και το ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ για το 2015 ως αντι-ΣΥΡΙΖΑ μνήμη. Το ίδιο το project του ΣΚΑΪ παρουσιάζεται ως σειρά έξι επεισοδίων από τις Βαρβιτσιώτη και Δενδρινού για τη διαπραγμάτευση του 2015 και την Ελλάδα κοντά στην έξοδο από το ευρώ.

Ποιον θέλει να επηρεάσει:
Τις αγορές, τους επιχειρηματικούς αναγνώστες, τους κεντρώους ψηφοφόρους και το Μαξίμου. Το μήνυμα είναι: «Προσέξτε, η χώρα μπαίνει σε πολιτική κίνηση, αλλά το πραγματικό διακύβευμα είναι η σταθερότητα, οι επενδύσεις, το Ταμείο Ανάκαμψης και η γεωπολιτική ασφάλεια».

4. Τα κοινά σημεία των τριών στηλών

• Πρώτο κοινό σημείο: εκλογές χωρίς επίσημη προκήρυξη.
  Και οι τρεις στήλες κινούνται σαν να έχει αρχίσει η προεκλογική μηχανική. Το Big Mouth το συνδέει με τη θεσμική συνέπεια Μητσοτάκη, ο Βηματοδότης με τις περιοδείες/υποψηφιότητες, το Dark Room με το προεκλογικό mood και την απορρόφηση του Ταμείου Ανάκαμψης.
• Δεύτερο κοινό σημείο: η ΚΟ της ΝΔ είναι καζάνι, αλλά όχι εξέγερση.
  Το Big Mouth δραματοποιεί το εσωτερικό μέτωπο. Το Dark Room το αποδραματοποιεί, λέγοντας ότι οι γκρίνιες συνεχίζονται αλλά δεν υπάρχει διάθεση για κάτι περισσότερο. Αυτό είναι κλασική διπλή διαρροή: ένας πόλος πιέζει, ο άλλος καθησυχάζει.
• Τρίτο κοινό σημείο: ΟΠΕΚΕΠΕ και υποκλοπές είναι το πεδίο της θεσμικής αντιπολίτευσης.
  Η κυβέρνηση φαίνεται να θέλει πάγο στις διαδικασίες, η αντιπολίτευση θέλει να τις κρατήσει ζωντανές. Το πρόβλημα για το Μαξίμου είναι ότι η προανακριτική μπορεί να απορριφθεί πολιτικά, αλλά η εξεταστική έχει συνταγματικό βάρος αν βρεθούν οι 120.
• Τέταρτο κοινό σημείο: οι δημοσκοπήσεις είναι εργαλείο πίεσης, όχι απλή μέτρηση.
  Η ΝΔ παραμένει πρώτη, αλλά η γκρίζα ζώνη και το «άλλο κόμμα» δείχνουν ότι το σύστημα δεν είναι στατικό. Αυτό εξηγεί γιατί οι στήλες γράφουν τόσο έντονα για Τσίπρα, Καστανίδη, ΠΑΣΟΚ, δεύτερη θέση και νέα κόμματα.

5. Πηγές ενημέρωσης που φαίνονται πίσω από τις γραμμές

• Big Mouth: πηγές από γαλάζιους βουλευτές, περιβάλλοντα πρώην υπουργών, καραμανλικό/σαμαρικό σύστημα, αλλά και κύκλους γύρω από το Μαξίμου. Η λεπτομέρεια για πρόσωπα, τραπέζια, ομιλίες και εσωκομματικές αιχμές δείχνει ανθρώπους που μιλούν από μέσα.
• Βηματοδότης: κοινοβουλευτικές και νομικές πηγές. ΔΣΑ, Καιρίδης, Βλάχος, Μεϊμαράκης, διπλωματικές κινήσεις. Το ύφος είναι πιο «θεσμικό ρεπορτάζ» και λιγότερο ωμή πολιτική διαρροή.
• Dark Room: Μαξίμου, επιχειρηματικοί κύκλοι, αγορά, funds, ενεργειακές και αμυντικές πηγές. Η πολιτική διαβάζεται ως ρίσκο για επενδύσεις, όχι μόνο ως κομματικό παιχνίδι.

6. Ποια είναι η κρυφή ατζέντα

Η κρυφή ατζέντα δεν είναι μία, είναι τρεις.

• Ατζέντα Μαξίμου: να περάσει το μήνυμα ότι υπάρχει προετοιμασία, αλλά όχι πανικός. Ότι οι εξεταστικές/προανακριτικές δεν πρέπει να γίνουν το κέντρο της πολιτικής ζωής. Ότι η ΝΔ παραμένει πρώτη, άρα όποιος βουλευτής θέλει να γκρινιάξει ας το κάνει με μέτρο.
• Ατζέντα εσωκομματικής ΝΔ: να χρεωθεί πολιτικό κόστος στον Σκέρτσο και στο επιτελικό κράτος χωρίς να ανοίξει ευθεία ρήξη με τον Μητσοτάκη. Αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον σημείο. Ο Σκέρτσος γίνεται βαλβίδα εκτόνωσης.
• Ατζέντα αντιπολίτευσης: να μετατρέψει ΟΠΕΚΕΠΕ και υποκλοπές σε θεσμικό αφήγημα φθοράς. Όχι απλώς «σκάνδαλα», αλλά απόδειξη ότι η κυβέρνηση φοβάται τον έλεγχο.

Το δια ταύτα

Η σημερινή παραπολιτική εικόνα λέει το εξής: η χώρα μπαίνει σε προεκλογική τροχιά πριν ανακοινωθεί προεκλογική περίοδος. Η ΝΔ διατηρεί ισχυρό προβάδισμα, αλλά όχι ανέφελη ηγεμονία. Το ΠΑΣΟΚ έχει αριθμητική βελτίωση αλλά όχι αφηγηματική κυριαρχία. Ο Τσίπρας επιστρέφει περισσότερο ως απειλή αναδιάταξης παρά ως έτοιμη κυβερνητική εναλλακτική. Και οι υποκλοπές με τον ΟΠΕΚΕΠΕ είναι το θεσμικό ναρκοπέδιο που μπορεί να χαλάσει τον κυβερνητικό σχεδιασμό.

Με ωμό τρόπο: οι στήλες δεν γράφουν απλώς παρασκήνιο. Στήνουν πεδίο μάχης.

• Το Big Mouth προειδοποιεί το Μαξίμου από τα δεξιά.
• Ο Βηματοδότης πιέζει θεσμικά από το κέντρο.
• Το Dark Room καθησυχάζει αγορές και εξουσία ότι το παιχνίδι ελέγχεται — αρκεί να μη σκάσει πολιτική βόμβα πριν στηθεί η κάλπη.