Το χθεσινό Υπουργικό Συμβούλιο είχε κάτι από πολιτική γεωγραφία και κάτι από εσωκομματική ψυχοθεραπεία. Η κυβέρνηση παρουσίασε την Εθνική Στρατηγική για τον Περιφερειακό και Τοπικό Σχεδιασμό, δηλαδή το οργανωμένο σχέδιο με το οποίο το κέντρο υπόσχεται ότι επιτέλους θα κοιτάξει…
Η ετήσια έκθεση προόδου για το 2026 δεν είναι ένα ουδέτερο λογιστικό κείμενο. Είναι η πολιτική ακτινογραφία μιας κυβέρνησης που θέλει να πείσει ταυτόχρονα τις Βρυξέλλες, τις αγορές και την ελληνική κοινωνία ότι μπορεί να κάνει το δύσκολο: να δώσει…
Η σημερινή εικόνα των επιδομάτων, των vouchers και των προγραμμάτων κατάρτισης δείχνει κάτι περισσότερο από μια τεχνική ατζέντα κοινωνικής πολιτικής. Δείχνει το νέο πρόσωπο του κράτους: ένα κράτος που υπόσχεται πρόσβαση, αλλά συχνά παραδίδει αναμονή, που διαθέτει χρήματα, αλλά τα…
Η πολιτική φθορά δεν εμφανίζεται πάντα με θόρυβο. Καμιά φορά ξεκινά από μια ατάκα σε διάδρομο, από ένα ειρωνικό σχόλιο, από έναν βουλευτή που σηκώνει το χέρι όχι για να καταψηφίσει, αλλά για να υπενθυμίσει ότι υπάρχει. Σε αυτό το…
Παρατηρώντας τη διάταξη των δυνάμεων στο πολιτικό σκηνικό, διακρίνει κανείς την επικίνδυνη σύζευξη ενός άκαμπτου «επιτελικού» ναρκισσισμού και μιας αντιπολίτευσης που εγκλωβίζεται σε έναν στείρο, σχεδόν μεταφυσικό καταγγελτικό λόγο. Η πολιτική φθορά βέβαια δεν αρχίζει μόνο όταν πέφτουν οι αριθμοί…
Η Ελλάδα έχει ένα κακό και ένα καλό. Το κακό είναι ότι επί χρόνια έβλεπε τη γεωπολιτική της θέση σαν βάρος: Αιγαίο, Τουρκία, μεταναστευτικό, Κύπρος, Ανατολική Μεσόγειος, όλα σαν προβλήματα που έπρεπε να διαχειριστεί για να μην ενοχληθεί κανείς. Το…
Υπάρχει κάτι βαθύτερα άρρωστο στον τρόπο που η ελληνική πολιτική σκηνή αντιλαμβάνεται τη λέξη «κρίση». Όχι η κρίση ως γεγονός, αυτή τη βιώνουμε καθημερινά. Αλλά η κρίση ως έλλειψη αυτογνωσίας. Σαν να κοιτάς σε καθρέφτη και να βλέπεις μόνο αυτό…
Η πολιτική κρίση δεν έρχεται πάντα με πάταγο. Μερικές φορές μπαίνει από τη χαραμάδα. Από μια κοινοβουλευτική ερώτηση. Από μια δικαστική διάταξη που αφήνει πίσω της περισσότερα ερωτήματα από απαντήσεις. Από πέντε βουλευτές που λένε δημοσίως αυτό που πολλοί ψιθυρίζουν…
Η κυβέρνηση έχει καταλάβει κάτι απλό αλλά κρίσιμο: ο πολίτης δεν αντέχει άλλο τις μεγάλες αφηγήσεις χωρίς μικρές, χειροπιαστές ανάσες. Όταν ο λογαριασμός του ρεύματος, το σούπερ μάρκετ, η βενζίνη, η φροντίδα του παιδιού και οι διακοπές γίνονται καθημερινή άσκηση…
Η κυβέρνηση θα ήθελε πολύ να τελειώσει η ιστορία των υποκλοπών με μια δικαστική πράξη, ένα αρχείο, μια ψυχρή διατύπωση και λίγη θεσμική σιωπή. Μόνο που η πολιτική δεν λειτουργεί σαν δικογραφία. Δεν μπαίνει εύκολα στο ράφι, ειδικά όταν πίσω…
Η πολιτική επικαιρότητα, όταν συμπυκνώνεται σε υποκλοπές, Δικαιοσύνη, Τέμπη, ακρίβεια και εσωτερική αναταραχή, παύει να είναι απλή αλληλουχία γεγονότων. Γίνεται κλίμα. Γίνεται βαρόμετρο εμπιστοσύνης. Και η χθεσινή ημέρα είχε ακριβώς αυτό το βάρος: θεσμική ένταση, πολιτική νευρικότητα και μια κοινωνία…
Η αμφισβήτηση της Δικαιοσύνης δεν είναι ποτέ αθώα όταν μετατρέπεται από κριτική σε καμπάνια απονομιμοποίησης. Άλλο να ζητάς λογοδοσία από έναν θεσμό και άλλο να πριονίζεις το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται η δημοκρατία. Όταν ο δικαστής παρουσιάζεται συλλήβδην ως…
Call us now:
