Έως και τρεις διαδοχικές εκλογές μέχρι την αυτοδυναμία; – Επισκόπηση Τύπου 18/02

Με βάση τα όσα καταγράφονται στον Τύπο της 18ης Φεβρουαρίου 2026, η πολιτική πραγματικότητα στην Ελλάδα μοιάζει με ένα εκκρεμές που ταλαντεύεται ανάμεσα στον θεσμικό εκσυγχρονισμό και τον εκλογικό τακτικισμό, σε ένα περιβάλλον που η οικονομική ορθολογικότητα συχνά συνθλίβεται από τις ανάγκες της πολιτικής επιβίωσης. Άμυνα, σύνορα, μεταναστευτικό, σενάρια για εκλογές, ακρίβεια και λιτότητα μετά το Ταμείο Ανάκαμψης. Το μήνυμα είναι σαφές: η πολιτική επιστρέφει στη βασική της ύλη, ασφάλεια και αντοχές.

Οι διπλωμάτες αναμένουν εκλογές το Φθινόπωρο

Η φημολογία για έναν επερχόμενο αιφνιδιασμό με εκλογές από το Μέγαρο Μαξίμου, όπως την καταγράφουν εφημερίδες όπως η Kontra και η Star Press, δεν αποτελεί απλώς μια δημοσιογραφική εικασία, αλλά μια αναγνώριση της κόπωσης που αρχίζει να διαβρώνει το κυβερνητικό οικοδόμημα. Όταν ο Πρωθυπουργός θέτει τα διλήμματα της κάλπης πρόωρα, επιχειρεί να προκαταλάβει τη φθορά που φέρνει η καθημερινή διαχείριση και η κοινωνική δυσαρέσκεια που αποτυπώνεται στις επικείμενες κινητοποιήσεις της 25ης Φεβρουαρίου.

Ωστόσο, η ανάλυση των δεδομένων απαιτεί μια πιο διεισδυτική ματιά. Η κυβέρνηση, ενώ εμφανίζεται κυρίαρχη στα «μεγάλα» εθνικά θέματα, με την Απογευματινή να υπογραμμίζει τη δημοφιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη, αντιμετωπίζει μια εσωτερική αιμορραγία που δεν είναι άμεσα ορατή. Η ένταση στις σχέσεις με τον Αντώνη Σαμαρά και οι αιχμές για τη στάση του Προέδρου της Βουλής, Κώστα Τασούλα, μαρτυρούν μια ιδεολογική ρευστότητα εντός της Νέας Δημοκρατίας. Είναι η σύγκρουση ανάμεσα σε μια φιλελεύθερη, τεχνοκρατική προσέγγιση και μια παραδοσιακή, δεξιά ρητορική που διεκδικεί την «ιδιοκτησία» της παράταξης.

Ακρίβεια ο καταλύτης των εκλογών

Στο πεδίο της οικονομίας, η εικόνα είναι διπλή. Από τη μία, η Ναυτεμπορική και το BNB Daily περιγράφουν μια δυναμική αγορά, με επενδύσεις από κολοσσούς όπως η Chevron και άνθηση στη ναυτιλία. Από την άλλη, η καθημερινότητα του πολίτη πιέζεται από τις φορολογικές συμπληγάδες, όπως ο οδηγός του Ελεύθερου Τύπου για τα ενοίκια, και την ανασφάλεια χιλιάδων δανειοληπτών του νόμου Κατσέλη που κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς σύνταξη, σύμφωνα με τη Δημοκρατία. Αυτό το «χάσμα προσδοκιών» μεταξύ των μακροοικονομικών δεικτών και της μικροοικονομίας του νοικοκυριού είναι η μεγαλύτερη απειλή για την κυβερνητική σταθερότητα.

Το Ταμείο Ανάκαμψης τελειώνει, τα εύκολα χρήματα αποσύρονται, και η κουβέντα για πειθαρχία επανέρχεται σχεδόν τεχνοκρατικά, αλλά με πολιτικό βάρος. Όταν οι εφημερίδες μιλούν για «μαχαίρι» στις δαπάνες ή για δικαστικές εκκρεμότητες που λιμνάζουν, δεν κάνουν απλώς ρεπορτάζ. Στέλνουν προειδοποίηση: η μεταρρύθμιση του κράτους δεν έγινε στον βαθμό που διαφημίστηκε.

Την ίδια στιγμή, η κοινωνική αντιπολίτευση, με τον Ριζοσπάστη και την Εργατική Αλληλεγγύη στην πρώτη γραμμή, προσπαθεί να μετατρέψει την οικονομική στενότητα σε πολιτικό γεγονός. Η στρατηγική των κινητοποιήσεων δεν στοχεύει μόνο στην πίεση για μισθολογικές αυξήσεις, αλλά στην αποδόμηση του αφηγήματος περί «πολυδύναμου εκσυγχρονισμού». Όταν το κράτος εγκαλείται για εγκληματικές ευθύνες και η ασφάλεια των πολιτών τίθεται υπό αμφισβήτηση (όπως σημειώνει η Εφημερίδα των Συντακτών), το ρήγμα στη σχέση εμπιστοσύνης βαθαίνει.

Φτάνει ο Βενιζέλος για ανασύνταξη της αντιπολίτευσης;

Και μέσα σε όλα, το μεταναστευτικό επανέρχεται με όρους δημοσκοπικής πίεσης. Η κοινωνία ζητά «σκληρότερα μέτρα». Όχι γιατί έγινε ξαφνικά πιο ιδεολογική, αλλά γιατί αισθάνεται ανασφάλεια. Σε τέτοιες συγκυρίες, η πολιτική δεν ανταμείβει τη μετριοπάθεια, ανταμείβει την αποφασιστικότητα. Αυτό γνωρίζει το Μαξίμου. Το γνωρίζει και η αντιπολίτευση.

Η τελευταία βρίσκεται σε μια περίεργη φάση ανασύνταξης. Σενάρια για πρόωρες κάλπες, κινήσεις επαναφοράς προσώπων, συζητήσεις για «λαϊκά μέτωπα». Όμως η ουσία δεν είναι αν θα στηθεί μια νέα ηγετική φιγούρα στο κέντρο ή στην αριστερά. Η ουσία είναι αν μπορεί να παραχθεί πειστική αφήγηση διακυβέρνησης. Γιατί χωρίς σχέδιο για την οικονομία της επόμενης μέρας, οι συμμαχίες θυμίζουν περισσότερο τακτική άσκηση παρά στρατηγική πρόταση.

Αν κάτι προμηνύεται, είναι μια περίοδος αυξημένης πολιτικής έντασης με δύο παράλληλα ρεύματα: ενίσχυση της ρητορικής ασφάλειας και σκλήρυνση της δημοσιονομικής πραγματικότητας. Σε τέτοιες φάσεις, οι κυβερνήσεις δοκιμάζονται όχι στην επικοινωνία αλλά στη συνοχή τους. Και οι αντιπολιτεύσεις όχι στην κριτική τους, αλλά στην ικανότητά τους να πείσουν ότι μπορούν να κυβερνήσουν.

Τι μας διαφεύγει;

Η ανάγκη για έναν σοβαρό αναστοχασμό πάνω στις θεσμικές μεταρρυθμίσεις που καθυστερούν. Ενώ συζητάμε για τον «ευρωπαϊκό φεντεραλισμό», όπως αναφέρουν Τα Νέα, η εγχώρια διοίκηση παλεύει με την αποτελεσματικότητα στη διαχείριση κρίσιμων πόρων, όπως το νερό (θέμα λειψυδρίας στο Ecotec), η οποία αν αφεθεί στην τύχη της, θα προκαλέσει την επόμενη μεγάλη κρίση.

Συμπερασματικά, το «στίγμα» της ημέρας είναι η αναμονή. Η κυβέρνηση προσπαθεί να κερδίσει χρόνο και να οχυρωθεί πίσω από τα εθνικά θέματα και τις επενδύσεις, ενώ η κοινωνία και η εσωκομματική αντιπολίτευση προετοιμάζουν τις δικές τους αντεπιθέσεις. Το ερώτημα δεν είναι αν θα γίνουν εκλογές, αλλά με τι όρους θα διεξαχθούν σε μια χώρα που η «κανονικότητα» μοιάζει ακόμη με ζητούμενο.

Βήμα-βήμα Αξιολόγηση Εφημερίδων

Πολιτικές και Γενικές Εφημερίδες

• KONTRA NEWS: Κυριαρχεί το σενάριο για αιφνιδιασμό με εκλογές που φέρεται να ετοιμάζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Επίσης, ασχολείται εκτενώς με το σκάνδαλο Έπσταϊν, χαρακτηρίζοντάς το ως μια υπόθεση που «δεν κλείνει».
• ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: Εστιάζει στη δημοφιλία του Πρωθυπουργού για τη διαχείριση των εθνικών θεμάτων («Οι πολίτες ψηφίζουν Κυριάκο για τα εθνικά»). Παράλληλα, αναδεικνύει μια νέα «Μεγάλη Ιδέα» , το σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΑ και την απλοποίηση των επικουρικών συντάξεων από τον Κ. Πιερρακάκη.
• ΤΑ ΝΕΑ: Ασχολούνται με διεθνή και κοινωνικά ζητήματα, όπως ο ευρωπαϊκός φεντεραλισμός , οι δημογραφικές προβλέψεις για μείωση του πληθυσμού έως το 2050 , και οι αντιδράσεις επιστημόνων στις ΗΠΑ για περικοπές. Επίσης, παρέχουν πληροφορίες για αναδρομικά έως 7 χρόνια.
• ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Αναδεικνύει το κοινωνικό πρόβλημα με χιλιάδες οφειλέτες του νόμου Κατσέλη που κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς σύνταξη.
• ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: Επικεντρώνεται σε χρηστικά θέματα, όπως ο οδηγός για τις φορολογικές δηλώσεις 3,4 εκατ. ιδιοκτητών ακινήτων (ενοίκια και Airbnb). Επίσης, καλύπτει τη «σκληρή γραμμή» στα εθνικά θέματα και τις διεθνείς εξελίξεις στις σχέσεις ΗΠΑ-Ιράν.
• ΕΣΤΙΑ: Πραγματεύεται το ζήτημα του ελληνικού δημόσιου χρέους.
• Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ: Καταγγέλλει κυβερνητικό «φακέλωμα» και ασχολείται με τη διαφθορά και τα εμπόδια στην ασφάλεια.
• ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Εστιάζει στις παλλαϊκές συγκεντρώσεις και τα συλλαλητήρια της ΚΝΕ , ενώ καταλογίζει εγκληματικές ευθύνες στο κράτος. Προβάλλει επίσης το σύνθημα «Κάτω τα χέρια από την Κούβα».

Ειδικού Ενδιαφέροντος και Περιφερειακές

• ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ: Αναδεικνύει την αντίδραση 46 νοσοκομείων που λένε «όχι» στις εκτρώσεις. Επίσης, σχολιάζει την κόντρα Στουρνάρα-Τσίπρα.
• ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ: Προωθεί την απεργία της 25ης Φλεβάρη, την κοινή δράση εργατών-αγροτών και εκφράζει την αντίθεσή της στην παρουσία ελληνικού στρατού στη Γάζα.
• POLITICAL: Καλύπτει τις πλημμύρες στον Έβρο από τα νερά της Βουλγαρίας και την επιδότηση 17.500 ευρώ σε ανέργους επιχειρηματίες.
• ΜΑΚΕΛΕΙΟ: Εστιάζει σε διεθνείς εξελίξεις, όπως η αναμενόμενη ανάμιξη Τραμπ σε ελληνοτουρκικά και Κυπριακό και η επίθεση στο Σίδνεϊ.
• ONE VOICE: Ασχολείται με τις πυρηνικές φιλοδοξίες της Τουρκίας και το αίτημα «ανοίξτε τις μπάρες».
• ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ / BNB DAILY / FNB DAILY: Εστιάζουν στην επιχειρηματικότητα, όπως την άνοδο αξιών στα product tankers , τις επενδύσεις της Chevron και την εξωστρέφεια ελληνικών εταιρειών ζυμαρικών.
• ΤΥΠΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ: Πραγματεύεται θέματα της συμπρωτεύουσας και την επιχειρηματική καινοτομία.
• ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΛΗΘΕΙΑ: Ασχολείται με θέματα θρησκευτικού και ηθικού περιεχομένου.
• ESPRESSO: Επικεντρώνεται σε θέματα lifestyle και καλλιτεχνικά, όπως η «κούρσα για τη μούσα των Χαΐνηδων».

Βήμα-βήμα Αξιολόγηση Θεματικών

1) Εξωτερική πολιτική & άμυνα: «ισχύς» ως αφήγημα, «κενά» ως ρωγμές

• ΤΑ ΝΕΑ παίζουν καθαρά στο χαρτί της αποτροπής με τον «σούπερ πύραυλο» που συζητείται για τα ελληνικά F-35: είναι το κλασικό framing «είμαστε μπροστά» για να μετατοπιστεί η κουβέντα από την ακρίβεια/φθορά σε εθνική ισχύ.
• ΕΣΤΙΑ κάνει το αντίθετο: μετατρέπει το casus belli σε εσωτερικό τεστ αξιοπιστίας/λογοδοσίας με κέντρο τη φράση Γεραπετρίτη «δεν τρέφω αυταπάτες…» και ρίχνει σκιές για διαδικαστικά-θεσμικά κενά (τι έρχεται στη Βουλή, τι μένει «στον αέρα»).
• ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ βάζει «δεξιά» πίεση στο κυβερνητικό αφήγημα μέσω Σαμαρά: η κριτική ότι η «θετική ατζέντα» ξεπλένει την Τουρκία δείχνει ότι το ελληνοτουρκικό παραμένει εργαλείο εσωτερικής αναμέτρησης, όχι μόνο εξωτερικής πολιτικής.

Ανάγνωση ημέρας: η κυβέρνηση (και τα φιλικά της μέσα) θέλει ατζέντα ισχύος. Οι επικριτές της σπρώχνουν στο «ναι, αλλά πού είναι οι εγγυήσεις/κανόνες/θεσμική καθαρότητα;».

2) Μετανάστευση: από πολιτικό πρόβλημα σε δημοσκοπικό καύσιμο

• Η ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ σηκώνει πανελλαδική GPO («σκληρότερα μέτρα ζητούν οι πολίτες») με αναγωγές ανά κομματικό ακροατήριο. Είναι καθαρή προσπάθεια νομιμοποίησης «δεξιότερης» στροφής και πίεση προς το Μαξίμου να μιλήσει στο ακροατήριο που του γλιστράει.

Τι μας διαφεύγει εδώ: όταν το μεταναστευτικό ανεβαίνει ως «ασφάλεια», η κοινωνία ζητά έλεγχο, όχι ανάλυση. Αυτό δίνει πρόσκαιρο αέρα σε κυβερνήσεις, αλλά κρύβει ρίσκο διεθνών/νομικών τριβών αν η πολιτική γίνει «σύνθημα».

3) Οικονομία, λιτότητα, θεσμοί: το τρίπτυχο της φθοράς

• ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ: «η ακρίβεια τρώει από την κατανάλωση», η κλασική συνθήκη όπου τα μακρονούμερα μπορεί να λένε «άνοδο τζίρου», αλλά ο πολίτης νιώθει «μείωση ζωής». Αυτό είναι πολιτικά τοξικό, γιατί χτίζει κυνισμό.
• ΕΦ.ΣΥΝ.: «ομολογία σκληρής λιτότητας» με το αφήγημα ότι τελειώνει το RRF και έρχεται «μαχαίρι»/περικοπές. Δεν πουλάει τόσο το ποσό όσο το υπονοούμενο: «δεν υπάρχει σχέδιο/λένε μισές αλήθειες».
• ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: 13.000 φορολογικές υποθέσεις «λιμνάζουν» στα δικαστήρια και η φορολογική διαιτησία δεν λειτούργησε. Αυτό είναι state capacity story: κράτος αργό, άρα ανασφάλεια δικαίου, άρα χαμηλή εμπιστοσύνη.
• ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: πρακτικός οδηγός για έσοδα από ενοίκια/Airbnb, «πώς να σταθείς όρθιος μέσα στο σύστημα». Φιλικό προς κυβέρνηση, αλλά και άθελά του υπενθυμίζει ότι η μεσαία τάξη ζει σε φορολογικό στρες.
• ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: «χωρίς σύνταξη» οφειλέτες του νόμου Κατσέλη, κοινωνική αδικία/γραφειοκρατική ομηρία, εύκολο να γίνει πολιτική πληγή γιατί ακουμπά “social contract”.

4) Περιφέρεια & πολιτική προστασία: Έβρος ως «γεωγραφία αδυναμίας»

• Το POLITICAL σηκώνει «κόκκινο συναγερμό» στον Έβρο από βουλγαρικά νερά/υπερχείλιση, με την περιοχή σε επιφυλακή. Είναι θέμα που «γράφει» γιατί έχει και διασυνοριακό governance και ευθύνη κράτους στην περιφέρεια.

5) Παραπολιτικό power game: κάλπες και η Κεντροαριστερά των «διαδόχων»

• KONTRA NEWS: «αιφνιδιασμό με εκλογές ετοιμάζει ο Μητσοτάκης» για να προλάβει κινήσεις Τσίπρα/αναδιάταξη. Αυτό είναι κλασικό παραπολιτικό “discipline move”: βάζει τη ΝΔ σε εγρήγορση και κρατά την αντιπολίτευση σε άμυνα.
• ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ: «Αρχηγός ατάκτων» για Βενιζέλο, με σενάρια “λαϊκού μετώπου” ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ-ΝΕΑΡ-Πλεύση. Στόχος: να κάψει προληπτικά κάθε «ενωτική» προοπτική ως προσωπική φιλοδοξία/μηχανισμό.

6) Το στίγμα της ημέρας: τι λένε όλοι μαζί

Η μέρα κλειδώνει σε τρεις ράγες:

1. Ασφάλεια/σύνορα (άμυνα, casus belli, μεταναστευτικό),
2. Τσέπη/αντοχές (ακρίβεια, RRF, φορολογία),
3. Κράτος/θεσμοί (δικαιοσύνη, καθυστερήσεις, κοινωνικές αδικίες, πολιτική προστασία).

Τι προμηνύεται: αυστηρότερη μεταναστευτική ρητορική (για να μη διαρρεύσει δεξιά), κλιμάκωση “δεξιών” αιχμών στα ελληνοτουρκικά (εσωτερική πίεση), και άγρια συζήτηση για το «μετά-RRF» δημοσιονομικό κενό (ποιος κόβει/τι κόβεται/πότε).