|
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στο σημερινό του εβδομαδιαίο state of the union στο Facebook περιγράφει μια χώρα που, αν πετύχει όσα ο ίδιος θέτει ως στόχους, θα χρειάζεται λιγότερο τον πρωθυπουργό της. Ακούγεται παράδοξο για έναν κυβερνητικό απολογισμό. Προκύπτει, όμως, από την ίδια την ανάρτηση: διαρκείς συμφωνίες, κανόνες χωρίς εξαιρέσεις, έλεγχοι που φτάνουν στους ισχυρούς. Όλα αυτά προϋποθέτουν θεσμούς που λειτουργούν χωρίς προσωπικό προστάτη.
Η αξία που αποδίδεται στη συμφωνία για το Σινά βρίσκεται ακριβώς εκεί. Η ασφάλεια ενός ιστορικού προσκυνήματος αποκτά μονιμότερο έρεισμα από τις καλές προθέσεις των σημερινών συνομιλητών. Η διπλωματική προσπάθεια, βλέπετε, δικαιώνεται όταν παράγει δεσμεύσεις που επιβιώνουν των προσώπων. Πρόκειται για σοβαρή αντίληψη πατριωτισμού, με λιγότερη ανάγκη ηρωικών δηλώσεων και μεγαλύτερη απαίτηση επαγγελματικής δουλειάς.
Αυτό το κριτήριο κάνει απαιτητικότερη και τη συζήτηση για τη νομιμότητα. Στην ανάρτηση, οι έρευνες για φοροδιαφυγή και χειραγώγηση αγώνων παρουσιάζονται ως δείγματα κρατικής αποφασιστικότητας. Η ουσιαστική επιτυχία θα είναι να γίνουν τέτοιοι έλεγχοι τόσο συνηθισμένοι ώστε να μη χρειάζονται πρωθυπουργική προβολή. Να γνωρίζει ο ισχυρός ότι θα ελεγχθεί ανεξάρτητα από το ποιος κυβερνά και ο ελεγκτής ότι θα προστατευθεί ακόμη κι αν ενοχλήσει την κυβέρνηση.
Εδώ, ωστόσο, εμφανίζεται μια ρωγμή στο ίδιο το κείμενο. Η επίθεση στο ΠΑΣΟΚ για τη στάση του απέναντι στους περιορισμούς των κοινωνικών δικτύων αντιμετωπίζει τη διαφοροποίηση σχεδόν ως άρνηση προστασίας των παιδιών. Το ποσοστό κοινωνικής αποδοχής επιστρατεύεται ως επιχείρημα υπέρ συγκεκριμένων διατάξεων. Όμως η συμφωνία στον σκοπό αφήνει ανοιχτή τη συζήτηση για το μέσο. Αλλιώς, κάθε δημοφιλής κυβερνητική πρόθεση θα εξασφάλιζε προκαταβολικά και το αλάθητο της εφαρμογής της.
Οι αντιρρήσεις της αντιπολίτευσης μπορεί να είναι αδύναμες ή προσχηματικές. Χρειάζονται, πάντως, αξιολόγηση ως αντιρρήσεις, όχι διάγνωση πολιτικής ανευθυνότητας επειδή δεν μετατράπηκαν σε ψήφο. Ένα σύστημα κανόνων αποκτά αξιοπιστία όταν αντέχει τον έλεγχο της εξουσίας που το θεσπίζει. Εκεί φαίνεται αν η πρόσκληση για συναίνεση περιλαμβάνει πραγματικό περιθώριο αλλαγών.
Αντίστοιχη δοκιμασία περιμένει και τις τεχνολογικές υποδομές. Ο υπερυπολογιστής προσφέρει ένα εντυπωσιακό μέτρο δυνατοτήτων. Η πολιτική του αξία θα μετρηθεί στη δουλειά του ερευνητή και στην πρόσβαση της επιχείρησης, στη συνέχεια της χρηματοδότησης και στην ποιότητα της διοίκησης. Η κατάταξη ενός μηχανήματος δεν υποκαθιστά την αξιολόγηση του κράτους που το διαχειρίζεται. Οι υποδομές αποκτούν διάρκεια όταν υπάρχει οργανωμένη λειτουργία πέρα από τα εγκαίνια.
Για την κυβέρνηση, μια τέτοια θεσμική επιτυχία έχει πολιτικό κόστος. Ο έλεγχος που προβάλλει σήμερα μπορεί αύριο να ενοχλήσει έναν δικό της άνθρωπο. Η διαπραγμάτευση που επαινεί μπορεί να απαιτήσει έναν δύσκολο συμβιβασμό. Και η συναίνεση ίσως προϋποθέτει την αποδοχή μιας καλύτερης πρότασης από άλλον. Εκεί θα δοκιμαστεί η συνέπεια της ανάρτησης. Η παρακαταθήκη που επικαλείται ο Μητσοτάκης θα αποκτήσει περιεχόμενο όταν οι κανόνες περιορίζουν εξίσου τον ίδιο και τον διάδοχό του. Όταν, δηλαδή, η ασφάλεια της χώρας και του πολίτη θα εξαρτάται περισσότερο από τη λειτουργία των θεσμών παρά από την παραμονή ενός συγκεκριμένου προσώπου στην εξουσία.
Strategic Use Case
Θέλετε να δούμε έτσι και το δικό σας θέμα;
Η ίδια λογική ανάλυσης μπορεί να προσαρμοστεί σε οργανισμούς, επιχειρήσεις, θεσμικά projects, πολιτικά πρόσωπα και ομάδες επικοινωνίας που χρειάζονται καθαρό αφήγημα, καλύτερη κατανόηση των συσχετισμών και πιο σωστή δημόσια τοποθέτηση.
