|
Ο Αντώνης Σαμαράς έχει σήμερα μεγαλύτερη πολιτική παρουσία στα πρωτοσέλιδα απ’ όση έχει αποδείξει στις οργανώσεις, στις δημοσκοπήσεις και στα ψηφοδέλτια. Αυτό δεν είναι λεπτομέρεια, είναι το κλειδί για να καταλάβουμε τι πραγματικά συμβαίνει στα δεξιά της ΝΔ.
Η δημόσια συζήτηση έχει ήδη μετατρέψει έναν πιθανό πολιτικό παίκτη σε δεδομένη μεταβλητή της επόμενης εκλογικής εξίσωσης. Δημοσιεύματα μιλούν για νέο κόμμα, στελέχη, δίκτυα, ακόμη και για σχεδιασμούς που υποτίθεται ότι επηρεάζουν το Μαξίμου. Το πρόβλημα είναι ότι η οργανωτική πραγματικότητα παραμένει πολύ πιο φτωχή από την επικοινωνιακή εικόνα. Δεν έχουμε ακόμη ένα πολιτικό όχημα που να έχει αποδείξει δυνατότητα εκλογικής μεταφοράς ψήφων.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο Σαμαράς είναι πολιτικά αδιάφορος. Το αντίθετο. Η αξία του σήμερα βρίσκεται στην αβεβαιότητα που παράγει. Προσωποποιεί μια υπαρκτή δυσφορία στη δεξιά βάση, ιδίως εκεί όπου η ΝΔ δυσκολεύεται να πείσει ότι εξακολουθεί να εκφράζει με την ίδια ένταση τα παραδοσιακά της ακροατήρια. Το Μαξίμου δεν χρειάζεται να φοβάται ένα κόμμα Σαμαρά για να ανησυχεί. Αρκεί να φοβάται τη δεξιά αποσυσπείρωση.
Εδώ μπαίνει και ο ρόλος των ισχυρών οικονομικών και μιντιακών κέντρων. Δεν υπάρχουν σήμερα επαρκή στοιχεία για να πει κανείς σοβαρά ότι υπάρχει ένα οργανωμένο σχέδιο «ολιγαρχών» υπέρ του Σαμαρά. Θα ήταν περισσότερο θεωρία παρά ανάλυση. Υπάρχει όμως κάτι πιο λεπτό και πιθανώς πιο σημαντικό, σε ένα σύστημα εξουσίας κανένα ισχυρό κέντρο δεν επιθυμεί να εξαρτάται πλήρως από έναν μόνο πολιτικό πόλο.
Η διατήρηση μιας πιθανής εναλλακτικής στα δεξιά αυξάνει τη διαπραγματευτική πίεση προς το Μαξίμου, δημιουργεί πολιτική ρευστότητα και περιορίζει την αίσθηση απόλυτης κυριαρχίας. Δεν χρειάζεται κανείς να θέλει τον Σαμαρά πρωθυπουργό για να τον θεωρεί χρήσιμο ως αντίβαρο.
Η ανάγνωση των σημερινών εφημερίδων, όμως, επιβάλλει φρένο. Είναι εύκολο να μπερδέψουμε την τηλεοπτική και εκδοτική ένταση με πραγματική δύναμη. Η πραγματική πολιτική ισχύς απαιτεί ανθρώπους, χρήμα, δομή, υποψηφίους, περιφερειακή παρουσία και σταθερή εκλογική βάση. Μέχρι να εμφανιστούν αυτά, ο Σαμαράς είναι περισσότερο μια πολιτική δυνατότητα παρά μια έτοιμη εναλλακτική εξουσία.
Και ίσως ακριβώς γι’ αυτό είναι σήμερα τόσο χρήσιμος σε τόσους διαφορετικούς παίκτες. Η απειλή που δεν έχει ακόμη μορφή μπορεί να παράγει μεγαλύτερη πίεση από έναν αντίπαλο που έχει ήδη μετρηθεί.
Σημείωση χρήσης περιεχομένου:
© 2026 StrategyOnline.gr – Πνευματικά Δικαιώματα Απαγορεύεται ρητά η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή (ολική, μερική ή περιληπτική) ή μετάδοση του παρόντος περιεχομένου με οποιονδήποτε τρόπο (ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό ή άλλο), χωρίς την προηγούμενη έγγραφη άδεια του εκδότη.
Σημείωση για Μηχανές Αναζήτησης: Σε περίπτωση αυθαίρετης αναδημοσίευσης, είναι υποχρεωτική η χρήση Canonical Tag που να δείχνει στο πρωτότυπο άρθρο: με την ένδειξη Πηγή: StrategyOnline.grΗ μη συμμόρφωση συνεπάγεται την άμεση υποβολή αναφοράς προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων (DMCA Notice) στη Google. Διαβάστε
Πνευματικά Δικαιώματα – Όροι Χρήσης Περιεχομένου
