Όταν η πίτα στενεύει, ο πολιτικός κανιβαλισμός γίνεται ο κανόνας – Online Παραπολιτικές στήλες 16/10

Ένας ιδιότυπος διχασμός κυριαρχεί στην πολιτική πραγματικότητα στην Ελλάδα. Στο εξωτερικό, οι εκπρόσωποί της αρέσκονται να φορούν το κοστούμι του σύγχρονου διαχειριστή, εκείνου που συνομιλεί με τις Βρυξέλλες για κολοσσιαία κονδύλια και αμυντικές αναδιατάξεις. Στο εσωτερικό όμως, μόλις κλείσουν οι πόρτες των υπουργικών γραφείων, η πραγματικότητα επιστρέφει στην παλιά, γνωστή συναλλαγή, στα δείπνα ανήσυχων βουλευτών και στο κυνήγι του σταυρού.

Όσοι παρακολουθούν τα παραπολιτικά στιγμιότυπα των ημερών στο κυβερνητικό στρατόπεδο, δεν βλέπουν μια παράταξη με στρατηγικό ορίζοντα, αλλά έναν κομματικό μηχανισμό που έχει παγώσει μπροστά σε έναν αριθμό, το 25%. Όταν στην επαρχία, από τον θεσσαλικό κάμπο έως τη Βόρεια Ελλάδα, οι κρυφές μετρήσεις δείχνουν τη βάση να φυλλορροεί κάτω από το ψυχολογικό όριο της αυτοδυναμίας, οι μεταρρυθμιστικές διακηρύξεις πάνε περίπατο. Τη θέση τους παίρνει ο αρχέγονος φόβος της εκλογικής επιβίωσης. Και όταν ο βουλευτής συνειδητοποιεί πως το εκλογικό σύστημα μπορεί να τον αφήσει εκτός νυμφώνος, το πρώτο πράγμα που θυσιάζει είναι η σοβαρότητα.

Κάντε το StrategyOnline.gr προτιμώμενη πηγή στη Google

Εκεί εξηγούνται και οι νευρικές κινήσεις πολλών υπουργών. Στελέχη που κάποτε ευαγγελίζονταν τον εκσυγχρονισμό, σήμερα υψώνουν τους τόνους, μοιράζουν απειλές και φλερτάρουν με τα πιο συντηρητικά ανακλαστικά, ελπίζοντας να διασώσουν μια εκλόγιμη θέση. Δεν πρόκειται για ιδεολογική μεταστροφή, αλλά για καθαρή απόγνωση. Η σύσταση της ηγεσίας για χαμηλούς τόνους προσκρούει στην ανάγκη του καθενός να ακουστεί πάνω από τον θόρυβο της φθοράς. Όταν η πίτα στενεύει, ο πολιτικός κανιβαλισμός γίνεται ο κανόνας.

Το σύστημα εξουσίας βέβαια διασώζεται ακόμη χάρη στη βολική ανεπάρκεια της αντιπολίτευσης. Με ένα πολιτικό σκηνικό κατακερματισμένο, όπου τα αντίπαλα κόμματα αναλώνονται σε εσωτερικούς καβγάδες και παλινωδίες, το κυβερνητικό επιτελείο μπορεί ακόμη να συντηρεί το δίλημμα της σταθερότητας. Το επιχείρημα είναι απλό, μπορεί να μην είμαστε άριστοι, αλλά οι άλλοι δεν μπορούν καν να κυβερνήσουν.

Μόνο που ο εκβιασμός της σταθερότητας έχει ημερομηνία λήξης. Δεν μπορείς να ζητάς διαρκώς πίστωση χρόνου επικαλούμενος το χάος, όταν η καθημερινότητα των πολιτών πιέζεται από την ακρίβεια και η μεταρρυθμιστική ορμή έχει βαλτώσει. Το πραγματικό πρόβλημα της κυβέρνησης δεν είναι αν οι κάλπες θα στηθούν την άνοιξη ή αν οι Ευρωπαίοι προτιμούν προβλέψιμους συνομιλητές. Είναι ότι οι εκπρόσωποί της έχουν πάψει να νοιάζονται για το συλλογικό σχέδιο και μετρούν απλώς τα εκλογικά τους κουκιά. Και όταν μια κυβέρνηση αρχίζει να λειτουργεί ως άθροισμα φοβισμένων υποψηφίων, η πολιτική αποδρομή δεν είναι υπόθεση των εκλογών, αλλά έχει ήδη ξεκινήσει.

STRATEGYONLINE INTELLIGENCE

Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026 | Online παραπολιτικές στήλες

1. Περίληψη των βασικών συμπερασμάτων

Η ταυτόχρονη ανάγνωση των τεσσάρων παραπολιτικών στηλών της 16ης Οκτωβρίου αποκαλύπτει μια ενιαία πολιτική συγκυρία έντονης υπόγειας νευρικότητας, ανασφάλειας και παρασκηνιακών διεργασιών στο κυβερνητικό στρατόπεδο, με φόντο τον εκλογικό ορίζοντα.

• Εσωκομματική ανησυχία και άγχος επιβίωσης στη Νέα Δημοκρατία: Στο παρασκήνιο καταγράφεται ο έντονος φόβος των βουλευτών για δημοσκοπική καθίζηση σε επίπεδα πέριξ του 25%, ειδικά στην περιφέρεια (όπως στη Θεσσαλία και τη Βόρεια Ελλάδα), με ορατό τον κίνδυνο απώλειας εδρών λόγω των ανακατατάξεων του εκλογικού συστήματος.
• Διαφοροποιήσεις κορυφαίων στελεχών και αυτόνομη στρατηγική: Ο Νίκος Δένδιας εμφανίζεται να ακολουθεί δική του υψηλή γεωπολιτική ατζέντα με απευθείας επαφές κορυφής στο Ριάντ, ενώ υπουργοί όπως ο Γιώργος Φλωρίδης πιέζονται δημοσκοπικά στην Α’ Θεσσαλονίκης και ανεβάζουν υπερβολικά τους τόνους, προκαλώντας δυσφορία στην κεντρική κυβέρνηση.
• Πίεση στους παραδοσιακούς πρωτοκλασάτους: Καταγράφεται συστηματικό ροκάνισμα υπουργών και ιστορικών στελεχών (Κωστής Χατζηδάκης, Βασίλης Κικίλιας) στις εκλογικές τους περιφέρειες, προς όφελος νεότερων ή πιο προβεβλημένων κυβερνητικών στελεχών (όπως ο Κυριάκος Πιερρακάκης).
• Ευρωπαϊκό και διεθνές παρασκήνιο για την επόμενη ημέρα: Διακινούνται σενάρια περί ευρωπαϊκής ανησυχίας για ακυβερνησία στη χώρα, ταυτόχρονα με ψιθύρους για ενδεχόμενες μελλοντικές βλέψεις του πρωθυπουργού στις Βρυξέλλες, με βασική όμως προϋπόθεση μια καθαρή εκλογική νίκη.

2. Ανάλυση ανά στήλη

Στήλη 1: Dark Room (Newmoney.gr)

• Ταυτότητα: Newmoney.gr, Dark Room, 16 Οκτωβρίου
• Τι λέει:
  • Εστιάζει στις διεργασίες στον χώρο της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς, με αιχμές για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη («ο Νίκος Α. και οι θεωρίες για το μπιφτέκι που γύρισε»), τη στρατηγική του απέναντι στην κυβέρνηση και τις αμφιταλαντεύσεις του.
  • Σχολιάζει τις σχέσεις και τους ανταγωνισμούς στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο, με αναφορές στον Αλέξη Τσίπρα, τον Πάνο Καμμένο («ο α-δέξιος Πάνος»), καθώς και σε θέματα θεσμικής και κοινωνικής ατζέντας (όπως οι υιοθεσίες από ομόφυλα ζευγάρια).
• Τι υπονοεί:
  • Ότι η αντιπολίτευση παραμένει κατακερματισμένη, αδυνατώντας να διαμορφώσει συμπαγές κυβερνητικό αφήγημα, ενώ οι παλινωδίες των ηγεσιών της τροφοδοτούν την εσωτερική καχυποψία και τη σύγχυση στους ψηφοφόρους.
• Πιθανή πηγή ή κέντρο τροφοδότησης: Κυβερνητικοί επικοινωνιολόγοι και παρατηρητές της κεντροαριστερής πολυδιάσπασης.
• Σκοπιμότητα: Η υποτίμηση της αξιοπιστίας της αντιπολίτευσης, η ανάδειξη των αντιφάσεών της και η εμπέδωση του αφηγήματος ότι απέναντι στην κυβέρνηση δεν υπάρχει εναλλακτική λύση διακυβέρνησης.
• Ποιον επηρεάζει: Τους ψηφοφόρους του κεντρώου χώρου και τα ηγετικά επιτελεία του ΠΑΣΟΚ και της Αριστεράς.

Στήλη 2: Room 301 (Mononews.gr)

• Ταυτότητα: Mononews.gr, Room 301 (Νίκος Χασαπόπουλος), 16 Οκτωβρίου
• Τι λέει:
  • Περιγράφει αναλυτικά τη βραδινή σύναξη «γαλάζιων» βουλευτών στο εστιατόριο Lolita’s στο Νέο Ψυχικό, με οικοδεσπότη τον Νότη Μηταράκη.
  • Καταγράφει την έντονη ανησυχία για ενδεχόμενο ποσοστό της ΝΔ κοντά στο 25%, με βουλευτές της Θεσσαλίας να μεταφέρουν μετρήσεις κάτω του 25% στους τέσσερις νομούς της περιοχής, ενώ άλλοι (όπως ο Κώστας Τσιάρας) επιχειρούν να εμφανιστούν πιο καθησυχαστικοί (33% στην Καρδίτσα με αναγωγή).
  • Αναφέρεται σε συζητήσεις για την ημερομηνία των εκλογών (πιθανώς στα μέσα Μαΐου, ώστε ο ενδεχόμενος δεύτερος γύρος να μην συμπέσει με την ελληνική προεδρία στην Ευρωπαϊκή Ένωση).
  • Σχολιάζει τη στάση «σφίγγας» του σαμαρικού βουλευτή Μίλτου Χρυσομάλλη σχετικά με τις κινήσεις του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά.
  • Προσθέτει παραπολιτικά στιγμιότυπα, όπως ανέκδοτα περιστατικά πρώην στελεχών στο εξωτερικό και πειράγματα μεταξύ κορυφαίων υπουργών.
• Τι υπονοεί:
  • Υπάρχει βαθιά ανασφάλεια στη βάση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας της ΝΔ. Οι βουλευτές βλέπουν τη φθορά στις περιφέρειές τους λόγω ακρίβειας και αγροτικών προβλημάτων, φοβούνται για την επανεκλογή τους και αναζητούν διέξοδο ή εσωκομματικά στηρίγματα.
• Πιθανή πηγή ή κέντρο τροφοδότησης: Κοινοβουλευτικοί παράγοντες της ΝΔ που παρευρέθηκαν στο δείπνο, με εμφανή στόχο είτε να καταγράψουν την επιρροή τους είτε να κρούσουν τον κώδωνα του κινδύνου προς την κεντρική διοίκηση.
• Σκοπιμότητα: Να πιεστούν οι επιτελείς της κυβέρνησης να λάβουν άμεσα μέτρα για την καθημερινότητα και την εκλογική βάση, καθώς και να αποτυπωθεί το παρασκήνιο των συσχετισμών εντός της παράταξης.
• Ποιον επηρεάζει: Το Μέγαρο Μαξίμου, την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ και τις εσωκομματικές ισορροπίες.

Στήλη 3: Βηματοδότης (Το Βήμα)

• Ταυτότητα: Το Βήμα, Βηματοδότης, 16 Οκτωβρίου
• Τι λέει:
  • Αποκαλύπτει τη μυστική επίσκεψη του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια στη Σαουδική Αραβία και τη συνάντησή του με τον πρίγκιπα διάδοχο Μοχάμαντ Μπιν Σαλμάν, με αντικείμενο την παράταση παραμονής της ελληνικής συστοιχίας αντιαεροπορικών πυραύλων Patriot και τη στρατηγική συνεργασία για τον εμπορικό και ενεργειακό διάδρομο.
  • Καταγράφει τις κυβερνητικές «αρρυθμίες» και την εντολή του πρωθυπουργού για χαμηλούς τόνους και μέτρο μετά το υπουργικό συμβούλιο (μετά και τις παρεμβάσεις της Ντόρας Μπακογιάννη).
  • Αποδομεί ευθέως τον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη, σημειώνοντας ότι αγνοεί τις συστάσεις, εμφανίζεται συνεχώς στα μέσα μαζικής ενημέρωσης με επιθετικό λόγο και λειτουργεί ως «γενίτσαρος», επειδή μετρήσεις στην Α’ Θεσσαλονίκης τον δείχνουν πέμπτο και σε κίνδυνο μη εκλογής.
• Τι υπονοεί:
  • Ο Νίκος Δένδιας λειτουργεί με θεσμική αυτονόμηση και διεθνές βάρος, μακριά από τη φθορά της καθημερινής τριβής.
  • Αντίθετα, εξωκοινοβουλευτικά ή μεταγραφέντα στελέχη, όπως ο κ. Φλωρίδης, αντί να διευρύνουν την κυβερνητική επιρροή προς το κέντρο, την αποξενώνουν, προκαλώντας δυσφορία στην κεντρική κυβέρνηση.
• Πιθανή πηγή ή κέντρο τροφοδότησης: Κύκλοι του υπουργείου Εθνικής Άμυνας για το ταξίδι Δένδια, και παραδοσιακά κεντροδεξιά ή κυβερνητικά στελέχη της Βόρειας Ελλάδας για το «άδειασμα» Φλωρίδη.
• Σκοπιμότητα: Η ενίσχυση του ηγετικού προφίλ του κ. Δένδια και ταυτόχρονα η προειδοποίηση προς επιθετικούς υπουργούς να μην διαταράσσουν το προφίλ της παράταξης ενόψει εκλογών.
• Ποιον επηρεάζει: Τον Γιώργο Φλωρίδη, τους συνυποψηφίους του στη Θεσσαλονίκη και τη συνολική ισορροπία της κυβέρνησης.

Στήλη 4: Big Mouth (Powergame.gr)

• Ταυτότητα: Powergame.gr, Big Mouth, 16 Οκτωβρίου
• Τι λέει:
  • Προαναγγέλλει ταξίδι του Κυριάκου Μητσοτάκη στις ΗΠΑ (στα τέλη Οκτωβρίου) για να προεδρεύσει σε εκδήλωση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, προβάλλοντας την εικόνα του ως ηγέτη διεθνούς κύρους σε αντιδιαστολή με τους πολιτικούς του αντιπάλους.
  • Μεταφέρει πληροφορίες από τις Βρυξέλλες ότι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι ανησυχούν για το ενδεχόμενο ακυβερνησίας στην Ελλάδα μετά τις επόμενες εκλογές, καθώς διακυβεύονται ευρωπαϊκά κονδύλια και η διαχείριση του μεγάλου ευρωπαϊκού αμυντικού προγράμματος.
  • Αναφέρεται στις πιθανές ευρωπαϊκές φιλοδοξίες του πρωθυπουργού για κορυφαίο αξίωμα στις Βρυξέλλες μετά από μια τρίτη εκλογική νίκη, σημειώνοντας όμως ότι το χρονικό παράθυρο στενεύει.
  • Καταγράφει πτώση της επιρροής του Κωστή Χατζηδάκη στον Βόρειο Τομέα Αθηνών λόγω της απουσίας παραγωγικού υπουργικού χαρτοφυλακίου.
  • Διαψεύδει την υποψηφιότητα του Θοδωρή Λιβάνιου στη Δυτική Αττική, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο του ως κεντρικού επιτελικού «στρατηγού» των εκλογών.
  • Αναφέρεται στην απογοήτευση και την πίεση που δέχεται ο Βασίλης Κικίλιας στην Α’ Αθηνών από την υπεροχή του Κυριάκου Πιερρακάκη στις μετρήσεις.
• Τι υπονοεί:
  • Η κεντρική εξουσία επενδύει στο δίλημμα «Μητσοτάκης ή ακυβερνησία και χάος», επιστρατεύοντας ακόμη και την ευρωπαϊκή ανησυχία, ενώ παράλληλα στο εσωτερικό της παράταξης εκτυλίσσεται ανελέητος πόλεμος σταυρών ανάμεσα σε παλαιά και νέα στελέχη.
• Πιθανή πηγή ή κέντρο τροφοδότησης: Κεντρικός κυβερνητικός μηχανισμός, επιτελικοί συνεργάτες του πρωθυπουργού και υποψήφιοι των συγκεκριμένων εκλογικών περιφερειών.
• Σκοπιμότητα: Προβολή του πρωθυπουργικού πλεονεκτήματος στο εξωτερικό, διαχείριση προσδοκιών και ταυτόχρονη διαμόρφωση συσχετισμών στις περιφέρειες της Αττικής.
• Ποιον επηρεάζει: Τους υπουργούς που δοκιμάζονται στη μάχη του σταυρού (Χατζηδάκης, Κικίλιας), τους κοινοβουλευτικούς υποψηφίους και το ευρύτερο εκλογικό σώμα.

3. Κοινά μοτίβα

• Το άγχος της εκλογικής βάσης και το φράγμα του 25%: Τόσο στο Room 301 όσο και στο Big Mouth αποτυπώνεται καθαρά η αγωνία για την εκλογική δύναμη της ΝΔ. Ο φόβος μιας επίδοσης γύρω στο 25% συνδέεται άμεσα με την απώλεια εδρών, τις καραμπόλες του εκλογικού νόμου και το φάσμα της ακυβερνησίας.
• Εσωκομματικός ανταγωνισμός και πόλεμος σταυρών: Καταγράφεται ευρύτατη πίεση σε πρωτοκλασάτα στελέχη (Φλωρίδης στη Θεσσαλονίκη, Χατζηδάκης στον Βόρειο Τομέα, Κικίλιας στην Α’ Αθήνας), ένδειξη ότι ο προεκλογικός ανταγωνισμός για προσωπική επιβίωση έχει ήδη ξεκινήσει με ένταση.
• Διαφορετικά μοντέλα παρουσίας στην κορυφή: Από τη μία προβάλλεται η διεθνής και θεσμική δράση (Μητσοτάκης στον ΟΗΕ, Δένδιας στη Σαουδική Αραβία), ενώ από την άλλη στηλιτεύονται οι κραυγαλέες δημόσιες εμφανίσεις υπουργών που αγνοούν τις πρωθυπουργικές συστάσεις για αυτοσυγκράτηση.
• Αντιπολίτευση σε αδυναμία: Οι αναφορές στους αντιπάλους (ΠΑΣΟΚ, Τσίπρας, ΣΥΡΙΖΑ) γίνονται με υποτιμητικό τρόπο, παρουσιάζοντάς τους ανίκανους να καρπωθούν τη φθορά της κυβέρνησης ή να σταθούν ως εναλλακτικοί ηγέτες.

4. Πιθανές πηγές και κέντρα εκπομπής

• Κεντρικές κυβερνητικές πηγές: Τροφοδοτούν τα αφηγήματα περί διεθνούς κύρους του πρωθυπουργού, ευρωπαϊκής ανάγκης για σταθερότητα και συντονισμού της εκλογικής στρατηγικής από έμπιστα επιτελικά στελέχη.
• Αυτόνομοι πόλοι ισχύος (Υπουργείο Εθνικής Άμυνας): Διοχετεύουν πληροφορίες υψηλού επιπέδου για στρατηγικές και εξωτερικές επαφές, επιβεβαιώνοντας την επιρροή και το ιδιαίτερο εκτόπισμα του Νίκου Δένδια.
• Ανήσυχοι βουλευτές της περιφέρειας: Μεταφέρουν στους αρθρογράφους το κλίμα δυσαρέσκειας της βάσης για την ακρίβεια και τα αγροτικά θέματα, πιέζοντας για αλλαγή γραμμής.
• Εσωκομματικοί ανταγωνιστές στις εκλογικές περιφέρειες: Διακινούν δημοσκοπήσεις και σχόλια για να πλήξουν παραδοσιακά στελέχη (όπως ο Κικίλιας και ο Χατζηδάκης) υπέρ ισχυρότερων ή ανερχόμενων συνυποψηφίων.

5. Η κρυφή ατζέντα

Πίσω από τη φαινομενικά ασύνδετη παραπολιτική ειδησεογραφία διακρίνονται δύο σαφείς επιδιώξεις:

1. Η οικοδόμηση του διλήμματος σταθερότητας: Με τη συστηματική καλλιέργεια του φόβου για ακυβερνησία και την εμπλοκή των «ανήσυχων Ευρωπαίων», το κυβερνητικό κέντρο επιχειρεί να συσπειρώσει τους παραδοσιακούς και συντηρητικούς ψηφοφόρους, μετατρέποντας τη δυσαρέσκεια σε ψήφο σταθερότητας.
2. Η προειδοποίηση προς τα εσωκομματικά στελέχη: Μέσω των δημοσιογραφικών διαρροών αποστέλλεται μήνυμα στους υπουργούς να εγκαταλείψουν τις προσωπικές στρατηγικές, να συμμορφωθούν με την ανάγκη χαμηλών τόνων και να εργαστούν για το συλλογικό αποτέλεσμα, καθώς κανενός η εκλογή δεν θεωρείται πλέον εξασφαλισμένη.

6. Η γραμμή που δημιουργείται

Το συνολικό αφήγημα που διαμορφώνεται είναι αμυντικό και προειδοποιητικό στο εσωτερικό, αλλά ηγεμονικό και αναντικατάστατο προς τα έξω:

• Προς την κοινωνία εκπέμπεται ότι, παρά τα προβλήματα της καθημερινότητας και τις αδυναμίες προσώπων, μόνο η παρούσα κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός διαθέτουν το διεθνές κύρος και τη δυνατότητα διαχείρισης των μεγάλων ευρωπαϊκών προγραμμάτων και των κρίσιμων γεωπολιτικών ισορροπιών.
• Προς τον εσωτερικό μηχανισμό εκπέμπεται ότι η ανοχή στις προσωπικές υπερβολές τελείωσε, καθώς η κοινωνική φθορά είναι υπαρκτή και ο κίνδυνος εκλογικών απωλειών απαιτεί απόλυτη πειθαρχία και εστίαση στην καθημερινότητα.

7. Ποιον θέλουν να επηρεάσουν

• Την Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ: Να σταματήσει την γκρίνια των παρασκηνιακών τραπεζιών, να συνειδητοποιήσει τον εκλογικό κίνδυνο και να δουλέψει εντατικά στις περιφέρειες.
• Τους προβεβλημένους υπουργούς: Να περιορίσουν την υπερέκθεση και τις προκλητικές δηλώσεις που τραυματίζουν το κεντρώο ακροατήριο (όπως στην περίπτωση Φλωρίδη).
• Τους ψηφοφόρους του Κέντρου: Να πειστούν ότι τυχόν απομάκρυνση από την κυβερνητική σταθερότητα οδηγεί σε ακυβερνησία, επικαλούμενοι και την ανησυχία των Βρυξελλών.
• Τις εσωκομματικές τάσεις (Σαμαρικούς, παραδοσιακούς): Να παραμείνουν εντός πλαισίου και να μην προχωρήσουν σε κινήσεις διάσπασης, καθώς η πόλωση δεν αφήνει περιθώρια για εσωτερικά ρήγματα.

8. Πολιτική εκτίμηση

Η συγκεκριμένη παραπολιτική θεματολογία προαναγγέλλει ότι για το επόμενο διάστημα:

• Η κυβέρνηση θα εντείνει την προσπάθεια επιβολής πειθαρχίας στο εσωτερικό της. Οι πρωθυπουργικές συστάσεις για χαμηλούς τόνους θα γίνουν αυστηρότερες, ενώ δεν αποκλείονται δημόσια «αδειάσματα» στελεχών που επιμένουν σε πολωτικές τακτικές.
• Το εκλογικό αφήγημα θα επικεντρωθεί μονοθεματικά στη σταθερότητα και τη διεθνή εκπροσώπηση της χώρας. Θα αναδειχθούν οι διεθνείς επαφές και τα μεγάλα ευρωπαϊκά αμυντικά και αναπτυξιακά κονδύλια, ώστε να συμπιεστεί η ψήφος διαμαρτυρίας.
• Ο ανταγωνισμός στις μεγάλες εκλογικές περιφέρειες θα οξυνθεί. Η πίεση σε ιστορικά στελέχη θα επιταχύνει υπόγειες συγκρούσεις μεταξύ των κομματικών μηχανισμών, ιδιαίτερα στην Αττική και τη Βόρεια Ελλάδα.

9. Το δια ταύτα

Οι παραπολιτικές στήλες της ημέρας δεν αποτυπώνουν μια ανέμελη κυβερνητική παράταξη, αλλά έναν μηχανισμό που έχει πλήρη επίγνωση της πολιτικής κόπωσης και των δύσκολων δημοσκοπικών δεδομένων.

Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι η εκλογική συζήτηση έχει ουσιαστικά ανοίξει, με τα σενάρια για τον Μάιο να θεωρούνται πλέον κυρίαρχα. Αυτό που πρέπει να παρακολουθήσουμε προσεκτικά είναι η στάση των εσωκομματικών ομάδων απέναντι στις πιέσεις της κεντρικής ηγεσίας, αλλά και το αν η κυβερνητική προσπάθεια επιβολής μέτρου θα καταφέρει να αναχαιτίσει τη φθορά που καταγράφεται στην περιφέρεια.