Το δείπνο Μητσοτάκη, Βενιζέλου, Μυτιληναίου που… δεν έγινε; Online Παραπολιτικές στήλες 10/11

Κάντε το StrategyOnline.gr προτιμώμενη πηγή στη Google

Ο Δένδιας ζητά 250 εκατομμύρια ευρώ από τους εφοπλιστές για την άμυνα, ενώ η κυβέρνηση προβάλλει τη συνδρομή τους στον σιδηρόδρομο. Στις παραπολιτικές στήλες, η ναυτιλία επενδύει σε πλοία, κυκλοφορούν σενάρια τραπεζικών εξαγορών, οι αγρότες περιμένουν ενισχύσεις και οι δήμαρχοι εξηγήσεις για τη δόμηση. Η κοινή εκκρεμότητα είναι πολιτική. Ποιος μετατρέπει τον ιδιωτικό πλούτο, τους ευρωπαϊκούς πόρους και τις κυβερνητικές αποφάσεις σε δημόσιο αποτέλεσμα;

Η ΝΔ έχει στηρίξει την κυριαρχία της στην υπόσχεση ότι γνωρίζει την απάντηση. Διαθέτει σχέσεις με την οικονομία, πρόσβαση στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και συγκεντρωμένο κέντρο αποφάσεων. Αυτά αποτελούν πλεονεκτήματα όταν μειώνουν τις καθυστερήσεις. Γίνονται βάρος όταν η εξουσία χρειάζεται διαρκώς διαβεβαιώσεις για να εξηγήσει γιατί η εφαρμογή παραμένει δύσκολη. Το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου συμπυκνώνει αυτή τη δοκιμασία. Η διπλωματική κινητοποίηση θα κριθεί από την πρόοδο των εργασιών, πέρα από τις διαρροές για το ποιος επέπληξε ποιον.

Η ίδια απόσταση εμφανίζεται στην οικονομία. Οι επιχειρηματικές επενδύσεις δημιουργούν δυνατότητες, αλλά το ακριβό ρεύμα περιορίζει την ανταγωνιστικότητα. Οι δωρεές ενισχύουν δημόσιες υποδομές, αλλά απαιτούν κράτος που αναλαμβάνει τη συνέχεια. Οι έλεγχοι κατά της φοροδιαφυγής έχουν αξία, μαζί με την εξήγηση για το πώς συσσωρεύτηκαν οι παρανομίες. Και οι αγροτικές πληρωμές χρειάζονται μηχανισμό που λειτουργεί εγκαίρως. Η αποτελεσματικότητα αποκτά πολιτική αξία όταν γίνεται προβλέψιμη για όλους.

Γι’ αυτό η παρέμβαση Βενιζέλου αποκτά μεγαλύτερο βάρος από έναν συνηθισμένο αντιπολιτευτικό καβγά. Μεταφέρει τη συζήτηση στην ποιότητα των θεσμών, εκεί όπου η κυβέρνηση διεκδικεί συγκριτική υπεροχή. Η προβολή του φερόμενου δείπνου με Μητσοτάκη και Μυτιληναίο επιδιώκει να διατηρήσει την εικόνα συνεννόησης. Ακόμη κι αν επιβεβαιωθεί, όμως, δεν ακυρώνει τη δημόσια διαφωνία. Το Κέντρο που ενδιαφέρεται για επενδύσεις και σταθερότητα έχει λόγους να απαιτεί ανεξάρτητο έλεγχο της εξουσίας. Η υπεράσπιση των ανεξάρτητων αρχών χάνει την πειστικότητά της όταν χρησιμοποιείται επιλεκτικά, ανάλογα με το ποιος ελέγχεται και ποιος ενοχλείται.

Στη δόμηση, αυτή η απαίτηση γίνεται χειροπιαστή. Κάθε πρόσθετο δικαίωμα δημιουργεί ιδιωτική αξία και μπορεί να επιβαρύνει τις δημόσιες υποδομές. Οι αντιδράσεις των δημάρχων αναγκάζουν την κυβέρνηση να εξηγήσει τους όρους της παρέμβασης. Η διαβούλευση αποκτά νόημα όταν επηρεάζει τις αποφάσεις, αντί να λειτουργεί ως αναμονή μέχρι να υποχωρήσει η ένταση.

Το Μαξίμου προσπαθεί να κρατήσει την πολιτική πρωτοβουλία, μεταφέροντας την αντιπαράθεση στους κώδικες του 2019 και στο παρελθόν Τσίπρα. Παράλληλα, φιλικές φωνές χρεώνουν αστοχίες στους συμβούλους του πρωθυπουργού. Αυτή η διπλή άμυνα έχει όρια. Οι δικαστικές εκκρεμότητες επαναφέρουν τη λογοδοσία, ενώ η συγκέντρωση εξουσίας δυσκολεύει τη μεταβίβαση ευθυνών. Το ΠΑΣΟΚ, πάντως, χρειάζεται δική του πειστική πρόταση για να εισπράξει τη φθορά.

Η επόμενη περίοδος θα δοκιμάσει αυτή τη σχέση οικονομίας και εξουσίας. Η κυβέρνηση διαθέτει ακόμη ισχυρά μέσα, αλλά χρειάζεται να αποδείξει ότι μπορεί να επιβάλλει κανόνες και στους συνομιλητές της. Διαφορετικά, η σταθερότητα κινδυνεύει να σημαίνει απλώς ότι οι ίδιοι άνθρωποι διαχειρίζονται τις ίδιες εκκρεμότητες.

STRATEGYONLINE INTELLIGENCE

Τρίτη 10 Νοεμβρίου 2026 | Online παραπολιτικές στήλες

1. Συνοπτικά

Η παραπολιτική θεματολογία της 10ης Νοεμβρίου 2026 αποτυπώνει ένα κυβερνητικό οικοσύστημα υπό πολυμέτωπη πίεση, το οποίο επιχειρεί ταυτόχρονα να διαχειριστεί εσωτερικούς κραδασμούς και να εκπέμψει μηνύματα σταθερότητας. Στο επίκεντρο βρίσκονται τρία ανοιχτά μέτωπα:

1. Η ένταση γύρω από το ηλεκτρικό καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου (Abeille Marengo) και οι τριβές στο τρίγωνο Μαξίμου, Υπουργείου Εξωτερικών και Άγκυρας, όπου καταγράφονται διαψεύσεις περί εντάσεων ανάμεσα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Γιώργο Γεραπετρίτη.
2. Η συζήτηση για τα σενάρια επόμενης ημέρας και πιθανής ακυβερνησίας, με καταλύτη τον Ευάγγελο Βενιζέλο, τα πρόσφατα δείπνα με κορυφαίους επιχειρηματίες (Ευάγγελος Μυτιληναίος) και τη σκληρή θεσμική κριτική που εξαπολύει κατά της κυβέρνησης.
3. Η εντεινόμενη σύγκρουση για το κράτος δικαίου και τους ποινικούς κώδικες, μέτωπο στο οποίο το Μαξίμου επιχειρεί να πολώσει τη δημόσια σφαίρα απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα, την ώρα που ιστορικά στελέχη της Νέας Δημοκρατίας (όπως ο Κώστας Τζαβάρας) αποστασιοποιούνται, καταγγέλλοντας θεσμική διολίσθηση.

Παράλληλα, ο Νίκος Δένδιας καταγράφεται να χτίζει διακριτό εθνικό και θεσμικό προφίλ απευθυνόμενος στην εφοπλιστική κοινότητα, ενώ το κυβερνητικό επιτελείο καταφεύγει σε διορθωτικές κινήσεις («καλίμπρα» Παπασταύρου για τον ΝΟΚ) και τεχνοκρατικά εγκαίνια (σιδηρόδρομος) για να ανακόψει τη φθορά.

2. Ανάλυση ανά στήλη

Newmoney.gr – Dark Room

• Τι λέει: Μεταφέρει παρασκηνιακή διάψευση από κορυφαία πηγή του Μαξίμου, σύμφωνα με την οποία ο πρωθυπουργός δεν φώναζε στον Γιώργο Γεραπετρίτη για το θέμα του καλωδίου, αλλά σε άλλο πρόσωπο και για διαφορετικό ζήτημα. Αναφέρει ελέγχους της ΑΑΔΕ για αχυρανθρώπους σε νυχτερινά κέντρα της Αθήνας, υπαναχώρηση της κυβέρνησης μέσω του Σταύρου Παπασταύρου στο ζήτημα των συντελεστών δόμησης μετά την εξέγερση των δημάρχων των βορείων προαστίων, επαφές Μητσοτάκη με την ΟΝΝΕΔ για τους 400.000 νέους ψηφοφόρους με προτάσεις όπως η κρυοσυντήρηση ωαρίων, την απαίτηση Δένδια για 250 εκατομμύρια ευρώ από τους εφοπλιστές και την παρουσίαση της πλατφόρμας railway.gov.gr με χορηγία 26 εφοπλιστών.
• Τι υπονοεί: Υπήρξε έντονο επεισόδιο και εκνευρισμός στην κορυφή της κυβέρνησης για τη διαχείριση της υπόθεσης του καλωδίου. Η διάψευση επιβεβαιώνει την αναστάτωση. Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση βρίσκεται σε άτακτη υποχώρηση απέναντι στην τοπική αυτοδιοίκηση για το πολεοδομικό, ενώ αγωνιά για τη δημοσκοπική αποξένωση από τη νέα γενιά.
• Ποια πηγή τροφοδοτεί το θέμα: Άμεση διαρροή από το Μέγαρο Μαξίμου για τον περιορισμό των εντυπώσεων περί ρήξης Μητσοτάκη – Γεραπετρίτη, συνδυασμένη με ενημέρωση από τα υπουργεία Περιβάλλοντος, Εθνικής Άμυνας και τραπεζικούς κύκλους.
• Ποια σκοπιμότητα υπηρετεί: Την εξομάλυνση των εσωτερικών κραδασμών στην εξωτερική πολιτική, το κατευνασμό των γαλάζιων δημάρχων και την προβολή θετικής μεταρρυθμιστικής ατζέντας στα τρένα και τη νεολαία.
• Ποιον επηρεάζει: Τον Γιώργο Γεραπετρίτη, το Μέγαρο Μαξίμου, τους δημάρχους της Αττικής και τον Νίκο Δένδια.

Το Βήμα – Βηματοδότης

• Τι λέει: Αναλύει τη στρατηγική της ΝΔ να επιλέξει ως βασικό αντίπαλο τον Αλέξη Τσίπρα με αφορμή τους ποινικούς κώδικες του 2019. Αναδεικνύει την παρέμβαση του Κώστα Τζαβάρα, ο οποίος αποδόμησε το κυβερνητικό αφήγημα υπενθυμίζοντας ότι οι κώδικες συντάχθηκαν από νομοπαρασκευαστικές επιτροπές εγνωσμένου κύρους. Καταγράφει επίσης τη σκληρή κριτική του Ευάγγελου Βενιζέλου στην παρουσίαση του βιβλίου του Νίκου Χριστοδουλάκη, όπου έκανε λόγο για χαμένες ευκαιρίες, θεσμικό έλλειμμα σε Βουλή και Δικαιοσύνη, καθώς και οικονομική πορεία στον αυτόματο πιλότο του πληθωρισμού.
• Τι υπονοεί: Η εσωκομματική αντιπολίτευση στη ΝΔ δεν κινείται από προσωπικές πικρίες για υπουργικούς θώκους, αλλά από βαθιά διαφωνία για ζητήματα διαφθοράς και θεσμικής απαξίωσης. Το επιχείρημα περί αντισύριζα μετώπου έχει εξαντληθεί και δεν συσπειρώνει πλέον το παραδοσιακό κεντροδεξιό ακροατήριο, ενώ η κριτική Βενιζέλου στερεί από το Μαξίμου το μεταρρυθμιστικό και κεντρώο άλλοθι.
• Ποια πηγή τροφοδοτεί το θέμα: Παραδοσιακοί θεσμικοί παράγοντες της Κεντροδεξιάς, περιβάλλον Καραμανλή – Σαμαρά, καθώς και κύκλοι του εκσυγχρονιστικού χώρου και του ΠΑΣΟΚ.
• Ποια σκοπιμότητα υπηρετεί: Την αποδόμηση της κυβερνητικής προπαγάνδας περί ενοχής του ΣΥΡΙΖΑ στους ποινικούς κώδικες, τη νομιμοποίηση της εσωκομματικής κριτικής κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη και την ανάδειξη του θεσμικού ελλείμματος.
• Ποιον επηρεάζει: Το Μέγαρο Μαξίμου, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Άδωνι Γεωργιάδη και τον Αλέξη Τσίπρα.

Powergame.gr – Big Mouth

• Τι λέει: Αποκαλύπτει δείπνο που φέρεται να έγινε πριν από έναν μήνα ανάμεσα στον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Ευάγγελο Βενιζέλο και τον Ευάγγελο Μυτιληναίο, επιχειρώντας να διαψεύσει τα σενάρια περί ρήξης του Μαξίμου με τον επιχειρηματία και να απαντήσει στις φήμες για ρόλο Βενιζέλου ως μεταβατικού πρωθυπουργού. Παράλληλα, αναλύει κοινοβουλευτικά πρακτικά του 2019 για να αποδείξει ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ έκανε ουσιαστικές νομοτεχνικές βελτιώσεις την τελευταία στιγμή, συνεπώς είχε την ευθύνη για το σύνολο του Ποινικού Κώδικα.
• Τι υπονοεί: Υπάρχουν υπόγειες συζητήσεις κορυφής ανάμεσα στην πολιτική εξουσία και την ισχυρή επιχειρηματική ελίτ για την επόμενη ημέρα της διακυβέρνησης. Ταυτόχρονα, καταβάλλεται προσπάθεια να διατηρηθεί ζωντανή η επίθεση κατά του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα, απαντώντας στα επιχειρήματα που προέβαλε η άλλη πλευρά.
• Ποια πηγή τροφοδοτεί το θέμα: Στενοί συνομιλητές του Μεγάρου Μαξίμου, μιντιακοί παράγοντες της επιρροής Κουρτάκη και επιχειρηματικοί κύκλοι.
• Ποια σκοπιμότητα υπηρετεί: Τη διασκέδαση των εντυπώσεων περί απομόνωσης του πρωθυπουργού από την επιχειρηματική ελίτ, την εξουδετέρωση σεναρίων περί εναλλακτικών πρωθυπουργικών λύσεων και τη στήριξη της γραμμής επίθεσης κατά του Αλέξη Τσίπρα.
• Ποιον επηρεάζει: Τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τον Ευάγγελο Βενιζέλο, τον Ευάγγελο Μυτιληναίο και το επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα.

Mononews.gr – Room 301

• Τι λέει: Καταγράφει τις εξελίξεις για το καλώδιο Κρήτης – Κύπρου, τη γαλλική ρηματική διακοίνωση προς την Τουρκία, την επικοινωνία Αθήνας και Άγκυρας για να πέσουν οι τόνοι, καθώς και τις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου. Εστιάζει στη στάση του Ερντογάν και στη συνάντηση με τον Χριστοδουλίδη, ενώ αναδεικνύει εκτενώς τον ρόλο του Νίκου Δένδια, ο οποίος ευχαρίστησε τον Παναγιώτη Λασκαρίδη και την Τράπεζα Πειραιώς για τις δωρεές στις Ένοπλες Δυνάμεις, προβάλλοντας το πρότυπο της εθνικής ευεργεσίας.
• Τι υπονοεί: Στο μέτωπο του καλωδίου η ελληνική διπλωματία βρίσκεται σε λεπτή ισορροπία υποχωρήσεων και συμβιβασμών για να αποφευχθεί κρίση με την Τουρκία, καλύπτοντας τις κινήσεις πίσω από τη γαλλική εμπλοκή. Στον αντίποδα, ο Νίκος Δένδιας εμφανίζεται ως σταθερός, στιβαρός πόλος που συνομιλεί προνομιακά με το εφοπλιστικό κεφάλαιο για την ενίσχυση της άμυνας, σε πλήρη αντιδιαστολή με τη φθορά των υπολοίπων.
• Ποια πηγή τροφοδοτεί το θέμα: Διπλωματικοί κύκλοι του Υπουργείου Εξωτερικών, το γραφείο του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και ναυτιλιακοί παράγοντες.
• Ποια σκοπιμότητα υπηρετεί: Την εξήγηση των διπλωματικών ελιγμών στο καλώδιο ώστε να μην θεωρηθούν εθνική υποχώρηση, καθώς και την ενίσχυση του δημόσιου προφίλ του Νίκου Δένδια.
• Ποιον επηρεάζει: Τον Γιώργο Γεραπετρίτη, τον Νίκο Δένδια, την κυπριακή κυβέρνηση και την εφοπλιστική κοινότητα.

3. Κοινά μοτίβα

• Η κρίση γύρω από το καλώδιο Κρήτης – Κύπρου: Εμφανίζεται και στο Dark Room και στο Room 301. Υπάρχει έκδηλη ανησυχία για το αν η γαλλική διακοίνωση και οι δίαυλοι με την Άγκυρα συνιστούν υποχώρηση ή διπλωματική επιτυχία, συνοδευόμενη από έντονη παρασκηνιακή νευρικότητα στο Μέγαρο Μαξίμου.
• Ο ρόλος και τα σενάρια για τον Ευάγγελο Βενιζέλο: Στο Βήμα καταγράφεται η σκληρή θεσμική κριτική του κατά της κυβέρνησης, ενώ στο Big Mouth διαρρέεται το κοινό δείπνο με Μητσοτάκη και Μυτιληναίο. Το όνομα του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για πιθανές μετεκλογικές εξελίξεις ή μεταβατικά σχήματα.
• Η αναμόχλευση των ποινικών κωδίκων του 2019: Τόσο ο Βηματοδότης όσο και το Big Mouth αφιερώνουν χώρο στη διαμάχη για τους ποινικούς κώδικες, γεγονός που αποδεικνύει ότι πρόκειται για κεντρική πολιτική επιλογή του Μαξίμου να στοχοποιήσει τον Αλέξη Τσίπρα, βρίσκοντας ωστόσο αντίσταση από νομικούς και παραδοσιακούς κύκλους.
• Ο Νίκος Δένδιας και η εφοπλιστική ελίτ: Καταγράφεται ταυτόχρονα στο Dark Room και στο Room 301. Ο υπουργός Άμυνας ζητά πατριωτική εισφορά 250 εκατομμυρίων ευρώ από τα κέρδη του πολέμου, ενώ τιμά δωρητές όπως ο Πάνος Λασκαρίδης, εδραιώνοντας ένα ιδιαίτερο προφίλ εθνικής ευθύνης.
• Η εμπλοκή των εφοπλιστών στην κρατική λειτουργία: Από τα 250 εκατομμύρια του Δένδια μέχρι τους 26 εφοπλιστές που πλήρωσαν για την ψηφιακή πλατφόρμα των σιδηροδρόμων, διαφαίνεται η αυξανόμενη εξάρτηση της κυβέρνησης από ιδιωτικές χορηγίες για την κάλυψη βασικών υποδομών.

4. Πιθανές πηγές και κέντρα εκπομπής

• Επικοινωνιακό επιτελείο Μεγάρου Μαξίμου: Τροφοδοτεί άμεσα το Dark Room για να διασκεδάσει τις φήμες περί εκρήξεων του πρωθυπουργού κατά του Γεραπετρίτη και παρέχει επιχειρήματα στο Big Mouth για τον έλεγχο της συζήτησης γύρω από τους ποινικούς κώδικες και τις σχέσεις με τους επιχειρηματίες.
• Υπουργείο Εθνικής Άμυνας (Περιβάλλον Δένδια): Διοχετεύει με σταθερότητα σε Dark Room και Room 301 την εικόνα ενός υπουργού που διεκδικεί πόρους για τις Ένοπλες Δυνάμεις από το μεγάλο κεφάλαιο, διατηρώντας αποστάσεις από τη φθορά της καθημερινότητας.
• Παραδοσιακό, καραμανλικό και θεσμικό περιβάλλον ΝΔ: Τροφοδοτεί τον Βηματοδότη, αναδεικνύοντας τις απόψεις Τζαβάρα και προειδοποιώντας ότι η εσωκομματική αντίδραση έχει αξιακό και θεσμικό υπόβαθρο, όχι προσωπικό.
• Επιχειρηματικοί κύκλοι και Metlen: Εκπέμπουν σήματα μέσω διαρροών για δείπνα κορυφής, θέλοντας να καταδείξουν ότι διατηρούν ανοιχτούς διαύλους με το σύστημα εξουσίας, απορρίπτοντας τα περί ρήξης.
• Διπλωματικό δίκτυο Υπουργείου Εξωτερικών: Επιχειρεί μέσω του Room 301 να διαχειριστεί την κριτική για το καλώδιο, εμφανίζοντας τη γαλλική πρωτοβουλία ως έμμεση αναγνώριση κυριαρχικών δικαιωμάτων.

5. Η κρυφή ατζέντα

Πίσω από τη φαινομενική πολυθεματικότητα των στηλών κρύβονται συγκεκριμένες στρατηγικές επιδιώξεις:

1. Απόσειση ευθυνών στα ελληνοτουρκικά: Η ένταση γύρω από το καλώδιο απειλεί να εκθέσει την κυβέρνηση σε κριτική εκ δεξιών για υποχωρητικότητα. Η προβολή της γαλλικής διακοίνωσης και η διάψευση της έκρηξης Μητσοτάκη έχουν στόχο να συγκαλύψουν το διπλωματικό βραχυκύκλωμα με την Άγκυρα.
2. Κατασκευή τεχνητού αντιπάλου: Το Μαξίμου επαναφέρει τη σύγκρουση με τον Αλέξη Τσίπρα για τους κώδικες του 2019, επειδή αντιλαμβάνεται ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια διοχετεύεται σε αποσυσπείρωση. Η επίκληση του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου αποτελεί το μοναδικό δοκιμασμένο εργαλείο συσπείρωσης του κεντρώου και συντηρητικού ακροατηρίου.
3. Διαχείριση της επιχειρηματικής δυσαρέσκειας και της επόμενης ημέρας: Η διαρροή του δείπνου Μητσοτάκη – Βενιζέλου – Μυτιληναίου εξυπηρετεί διπλό σκοπό. Από τη μία καθησυχάζει την αγορά ότι οι σχέσεις είναι αρμονικές, από την άλλη όμως καίει ή ελέγχει τα σενάρια που θέλουν τον Βενιζέλο να προβάλλεται ως εναλλακτική λύση περιορισμένης θητείας σε περίπτωση πολιτικού αδιεξόδου.
4. Απορρόφηση των κραδασμών στα ακίνητα: Η παρέμβαση Παπασταύρου για πάγωμα των νέων συντελεστών αποτελεί κίνηση πανικού απέναντι στους δημάρχους των βορείων προαστίων, οι οποίοι αποτελούν την εκλογική ραχοκοκαλιά της ΝΔ στην Αττική.

6. Η γραμμή που δημιουργείται

Η γραμμή που διαμορφώνεται είναι γραμμή αναχαίτισης φθοράς, προειδοποίησης και δοκιμής ισορροπιών.

Δεν πρόκειται για γραμμή πολιτικής κυριαρχίας. Οι στήλες περιγράφουν μια κυβέρνηση που αντιδρά σπασμωδικά σε εστίες κρίσης: υποχωρεί στους δημάρχους για τη δόμηση, προσπαθεί να εξευμενίσει τους νέους με στοχευμένα επιδόματα και προτάσεις βιοηθικής, διαψεύδει εσωτερικούς καυγάδες για τα εθνικά θέματα και αναζητά χορηγίες εφοπλιστών για να εγγυηθεί την ασφάλεια των τρένων ενόψει των εκλογών. Ταυτόχρονα, τα παραδοσιακά και εκσυγχρονιστικά κέντρα (Βήμα, Βενιζέλος, Τζαβάρας) υψώνουν τείχος απέναντι στην κυβερνητική πρακτική, διαμηνύοντας ότι το αφήγημα της επιτυχίας έχει εξαντληθεί.

7. Ποιον θέλουν να επηρεάσουν

• Το Μέγαρο Μαξίμου: Δέχεται πίεση από τον Βηματοδότη και τις παρεμβάσεις Βενιζέλου – Τζαβάρα. Το μήνυμα είναι ότι η επίκληση του αντι-ΣΥΡΙΖΑ μετώπου δεν συγκινεί πλέον και ότι η θεσμική φθορά θα βρεθεί στο επίκεντρο της κριτικής από ιστορικά στελέχη της παράταξης.
• Τους γαλάζιους βουλευτές και δημάρχους: Η πίεση των δημάρχων ανάγκασε το Μαξίμου να στείλει τον Παπασταύρου να μαζέψει το νομοσχέδιο για τη δόμηση. Το μήνυμα προς τη βάση είναι ότι η κυβέρνηση υποχωρεί όταν απειλείται με τοπικό εκλογικό κόστος.
• Την εφοπλιστική και επιχειρηματική ελίτ: Ο Νίκος Δένδιας πιέζει τους εφοπλιστές για εισφορά 250 εκατομμυρίων ευρώ, εκμεταλλευόμενος τη συγκυρία των κερδών από τις γεωπολιτικές κρίσεις, διεκδικώντας ηγετικό ρόλο στην πατριωτική διαχείριση του ιδιωτικού πλούτου.
• Το εκλογικό σώμα του Κέντρου και τους νέους: Η προσπάθεια προσέγγισης των 400.000 νέων ψηφοφόρων δείχνει ότι το Μαξίμου εντοπίζει μεγάλο ρήγμα στις παραγωγικές και νεανικές ηλικίες, επιχειρώντας να προλάβει αρνητικές τάσεις πριν αυτές αποτυπωθούν στις κάλπες.

8. Πολιτική εκτίμηση

Η συγκεκριμένη ατζέντα προαναγγέλλει επιδείνωση των εντάσεων για την κυβέρνηση στις αμέσως επόμενες ημέρες:

1. Διπλωματική εμπλοκή: Το θέμα της ηλεκτρικής διασύνδεσης δεν έκλεισε. Η στάση αναμονής της Άγκυρας και η χρήση της Γαλλίας ως ενδιάμεσου δείχνουν ότι η ελληνική πλευρά βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί, με την αντιπολίτευση και τη δεξιά πτέρυγα να καραδοκούν για τυχόν υποχωρήσεις.
2. Εσωκομματική ρωγμή στη Νέα Δημοκρατία: Η εμφάνιση παρεμβάσεων όπως αυτή του Κώστα Τζαβάρα αποτελεί προάγγελο συντονισμένης αμφισβήτησης της ηγετικής ομάδας του Μαξίμου από παραδοσιακούς κοινοβουλευτικούς. Η σύμπλευση καραμανλικών προβληματισμών με την κριτική για το κράτος δικαίου διαμορφώνει συνθήκες εσωτερικής αποσυσπείρωσης.
3. Απονομιμοποίηση της πόλωσης: Η προσπάθεια να αναδειχθεί ο Αλέξης Τσίπρας ως ο κύριος αντίπαλος μέσω των ποινικών κωδίκων δείχνει αδυναμία παραγωγής νέου πολιτικού αφηγήματος, ενώ παράλληλα συναντά την απόρριψη από τον νομικό κόσμο.

9. Το δια ταύτα

Από τη σημερινή παραπολιτική επισκόπηση κρατάμε τρία συγκεκριμένα σημεία:

• Πρώτον, η διαχείριση των εθνικών θεμάτων και ειδικά του καλωδίου προκαλεί σοβαρούς τριγμούς στο εσωτερικό της κυβέρνησης, όσο κι αν οι διαρροές προσπαθούν να αποδώσουν τις φωνές του πρωθυπουργού σε άλλα αίτια.
• Δεύτερον, η ανακύκλωση σεναρίων για πρόσωπα όπως ο Ευάγγελος Βενιζέλος και τα δείπνα με κορυφαίους επιχειρηματίες αποκαλύπτουν ότι τα ισχυρά κέντρα της χώρας προετοιμάζονται πυρετωδώς για σενάρια πολιτικής αστάθειας και μετεκλογικών συμβιβασμών.
• Τρίτον, η δυναμική αυτόνομη παρουσία του Νίκου Δένδια δίπλα στο εφοπλιστικό κεφάλαιο επιβεβαιώνει ότι η επόμενη ημέρα της κεντροδεξιάς παράταξης έχει ήδη αρχίσει να σχεδιάζεται παρασκηνιακά, την ώρα που το Μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να κλείσει τρύπες με πολεοδομικές υπαναχωρήσεις και ψηφιακές πλατφόρμες.