Ποιος θα αντέξει όταν την ατζέντα την επιβάλουν τα γεγονότα – Online Παραπολιτικές στήλες 14/09

Το ενδιαφέρον της ημέρας δεν βρίσκεται σε μία μεγάλη είδηση, αλλά στο γεγονός ότι το Μέγαρο Μαξίμου αναγκάζεται πλέον να κοιτάζει ταυτόχρονα προς όλες τις κατευθύνσεις.

• Προς την αγορά, επειδή το λιανεμπόριο περίμενε περισσότερα από τη ΔΕΘ και τώρα ζητά απαντήσεις για ΦΠΑ, κόστος ενέργειας και προκαταβολή φόρου.
• Προς τα επιχειρηματικά κέντρα, επειδή υποθέσεις όπως το νέο Καραϊσκάκη δείχνουν ότι οι σχέσεις πολιτικής και οικονομικής ισχύος δεν είναι ποτέ αυτόματες.
• Προς την κοινωνία, επειδή οι δημοσκοπήσεις εξακολουθούν να δίνουν στη ΝΔ καθαρή πρωτιά, αλλά όχι αντίστοιχη πολιτική ευφορία.

Και, κυρίως, προς τα απρόβλεπτα.

Η πληροφορία ότι στην κυβέρνηση παρακολουθούν με ανησυχία ώριμες υποθέσεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είναι ίσως σοβαρότερη από ολόκληρη τη συζήτηση περί αντιπολίτευσης. Ένα κόμμα μπορεί να αντιμετωπίσει έναν αντίπαλο. Πολύ δυσκολότερα αντιμετωπίζει ένα θεσμικό γεγονός που σκάνει χωρίς να έχει προηγηθεί επικοινωνιακή προετοιμασία.

Την ίδια ώρα, η αντιπολίτευση δεν βρίσκεται σε καλύτερη θέση.

Ο Τσίπρας αποκτά δημοσκοπικό χώρο, αλλά μαζί με αυτόν αποκτά και πραγματικά προβλήματα κόμματος, εσωτερικές γκρίνιες, ιδεολογικές αντιθέσεις, δυσκολία στελέχωσης και κριτική από τα αριστερά. Ο Ανδρουλάκης βρίσκεται σε ακόμη πιο άβολη θέση, γιατί δεν αρκεί πια να καταγγέλλει την κυβέρνηση, πρέπει να αποδείξει ότι εξακολουθεί να είναι ο βασικός διεκδικητής της επόμενης ημέρας.

Το πολιτικό ζουμί λοιπόν είναι απλό.

Η ΝΔ παραμένει πρώτη, αλλά η φθορά της γίνεται πολυκεντρική. Ο Τσίπρας ανεβαίνει, αλλά πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να οργανώσει αυτό που υπόσχεται. Το ΠΑΣΟΚ πιέζεται να διαλέξει αν θα παίξει για την εξουσία ή για την επιβίωση.

Και κάπου εδώ αρχίζει η πραγματική προεκλογική περίοδος, όχι όταν προκηρυχθούν εκλογές, αλλά όταν όλοι αρχίζουν να φοβούνται τι μπορεί να συμβεί μέχρι τότε.

STRATEGYONLINE DAILY INTELLIGENCE

Το σημαντικό στοιχείο στην σημερινές παραπολιτικές στήλες δεν είναι μία μεμονωμένη αποκάλυψη. Είναι ότι τρεις παραπολιτικές στήλες και μία πολιτική στήλη συγκλίνουν, από διαφορετικές αφετηρίες, σε ένα αφήγημα κυβέρνησης που εξακολουθεί να έχει τον έλεγχο, αλλά χάνει την πολυτέλεια να κάνει λάθη.

Το Μαξίμου επιχειρεί ταυτόχρονα να εκπέμψει εθνική αποφασιστικότητα, κοινωνική αποτελεσματικότητα και πολιτική κανονικότητα. Η επίσκεψη Μητσοτάκη στο Καστελλόριζο είχε ακριβώς αυτή τη διπλή στόχευση, μήνυμα προς την Τουρκία και συγκεκριμένες παρεμβάσεις για μόνιμη κατοίκηση, δημόσιους λειτουργούς και υποδομές.

Όμως δίπλα σε αυτή την εικόνα, οι παραπολιτικές στήλες στοιβάζουν μικρές ή μεγαλύτερες ρωγμές, σύγκρουση με επιχειρηματικά και μιντιακά κέντρα, κυβερνητικά αυτογκόλ, αμφιβολίες για τις παροχές, πίεση από δημοσκοπήσεις, Ανδρουλάκη και Τσίπρα, εκκρεμότητες μεγάλων έργων.

Η κρυφή γραμμή της ημέρας είναι μία, το πρόβλημα της κυβέρνησης δεν είναι ακόμη η απώλεια πρωτοκαθεδρίας, είναι η συσσώρευση διαφορετικών μετώπων που μπορούν να καταστρέψουν την εικόνα αποτελεσματικότητας.

1. Ανάλυση ανά στήλη

A. Powergame, Big Mouth, 14/09/2026

Βασικό θέμα

Η στήλη συνθέτει ένα μωσαϊκό πολιτικής και οικονομικής ισχύος, από το σπίτι Μητσοτάκη στο Ακρωτήρι και το νέο Καραϊσκάκη, μέχρι Παπασταύρου, Σαμαρά, ΕΣΡ και OPEN.

Αυτό από μόνο του είναι μήνυμα.

Το Big Mouth δεν αντιμετωπίζει την πολιτική ως κλειστό κομματικό σύστημα, αλλά ως σύστημα διαπραγμάτευσης μεταξύ κυβέρνησης, επιχειρηματιών, μέσων ενημέρωσης και θεσμικών αρχών.

Τι είναι βέβαιο

Για το νέο Καραϊσκάκη υπάρχει πραγματικό θεσμικό υπόβαθρο. Ο Βαγγέλης Μαρινάκης είχε ήδη συνδέσει δημόσια την υλοποίηση του σχεδίου με νομοθετική παρέμβαση της κυβέρνησης. Άρα δεν μιλάμε για ένα κατασκευασμένο παραπολιτικό θέμα, αλλά για πραγματική εκκρεμότητα με πολιτική διάσταση.

Τι είναι διαρροή ή υπαινιγμός;

Το «όχι της κυβέρνησης» αποκτά αξία μόνο αν αποτυπώνει συγκεκριμένη κυβερνητική στάση. Μέχρι να υπάρξει θεσμική επιβεβαίωση, είναι πληροφορία υψηλού ενδιαφέροντος, όχι ως τετελεσμένο γεγονός.

Το ίδιο ισχύει για όσα αφορούν ΕΣΡ και OPEN, η επιλογή τους όμως στην ίδια στήλη είναι ενδεικτική της επιθυμίας να αναδειχθεί η σχέση πολιτικής εξουσίας και μιντιακής ισχύος.

Υπόγειο μήνυμα

Το Μαξίμου δεν πρέπει να θεωρεί δεδομένες τις σχέσεις του με ισχυρά επιχειρηματικά κέντρα.

Και από την άλλη πλευρά, τα επιχειρηματικά κέντρα υπενθυμίζουν ότι διαθέτουν δημόσιο λόγο, μέσα ενημέρωσης και δυνατότητα να μετατρέψουν μια διοικητική εκκρεμότητα σε πολιτικό ζήτημα.

Πιθανό κέντρο τροφοδότησης

Πιθανή διπλή τροφοδότηση, κυβερνητικές πηγές για να καταγραφεί ότι «δεν γίνονται όλα κατά παραγγελία», επιχειρηματικές πηγές για να αυξηθεί η πίεση.

B. Mononews, Room 301, 14/09/2026

Βασικό θέμα

Η δομή του τίτλου είναι χαρακτηριστική, Γεραπετρίτης, Καστελλόριζο, Μητσοτάκης, Μαρινάκης, κυβερνητικά αυτογκόλ.

Εδώ συγκρούονται δύο εικόνες.

Η πρώτη είναι η εικόνα κυβέρνησης με γεωπολιτική αυτοπεποίθηση.

Η δεύτερη είναι η εικόνα κυβέρνησης που χάνει πόντους από δικά της λάθη.

Ο Γεραπετρίτης έχει επαναλάβει δημόσια ότι δεν τίθεται θέμα υποχώρησης από κυριαρχικά δικαιώματα και ότι η Ελλάδα επιλέγει μεν διάλογο, αλλά εντός Διεθνούς Δικαίου.

Τι υπονοεί η στήλη

Η σημαντική λέξη δεν είναι «Γεραπετρίτης».

Είναι τα «αυτογκόλ».

Το μήνυμα προς το κυβερνητικό επιτελείο είναι σχεδόν πειθαρχικό, μπορείς να έχεις σωστή στρατηγική στα εθνικά, οικονομική πρωτοβουλία και πρωθυπουργική υπεροχή, αλλά αν καθημερινά παράγεις μικρές αστοχίες, στο τέλος η μεγάλη εικόνα διαβρώνεται.

Το στοιχείο Μαρινάκη

Η επανεμφάνιση Μαρινάκη και στο Room 301 και στο Big Mouth έχει ιδιαίτερη αξία.

Δεν αρκεί ακόμη για να μιλήσουμε για συντονισμένη γραμμή.

Είναι όμως επανάληψη θέματος σε δύο διαφορετικά παραπολιτικά περιβάλλοντα, άρα το μέτωπο κυβέρνησης και συγκεκριμένου επιχειρηματικού κέντρου αξίζει αυξημένη παρακολούθηση.

Σκοπιμότητα

Περισσότερο προειδοποιητική παρά αποδομητική.

Η στήλη δεν λέει «η κυβέρνηση απέτυχε».

Λέει «η κυβέρνηση έχει κάτι να χάσει και αρχίζει να το χάνει μόνη της».

C. Newmoney, Dark Room, 14/09/2026

Βασικό θέμα

Η σειρά των θεμάτων είναι αποκαλυπτική, δημοσκόπηση, Αλέξης, Νίκος, επιδόματα ανεργίας, Nova, Γραμμή 4 του Μετρό.

Το Dark Room κάνει κάτι διαφορετικό από τις άλλες στήλες, συνδέει κομματική πολιτική, κοινωνική οικονομία, επιχειρηματικές κινήσεις και κρατική αποτελεσματικότητα.

Δημοσκόπηση, Αλέξης, Νίκος

Η πολιτική βάση υπάρχει και είναι μετρήσιμη.

Η τελευταία GPO δίνει ΝΔ 30,6%, ΕΛΑΣ 16% και ΠΑΣΟΚ 12,8%. Ταυτόχρονα, 61,4% κρίνει αρνητικά ή μάλλον αρνητικά τις κυβερνητικές εξαγγελίες της ΔΕΘ, ενώ το 45,9% δηλώνει ότι δεν πείστηκε περισσότερο από κανέναν από Μητσοτάκη, Τσίπρα και Ανδρουλάκη.

Αυτό είναι το πραγματικό εύρημα.

Η κυβέρνηση έχει σαφές εκλογικό προβάδισμα χωρίς αντίστοιχο κοινωνικό ενθουσιασμό.

Και η αντιπολίτευση δεν καταφέρνει να μετατρέψει την κυβερνητική δυσαρέσκεια σε δική της πλειοψηφική αποδοχή.

Αλέξης και Νίκος

Η επαναλαμβανόμενη σύγκριση Τσίπρα και Ανδρουλάκη δεν είναι ουδέτερη.

Κατασκευάζει σταδιακά ένα πολιτικό πλαίσιο στο οποίο ο Ανδρουλάκης δεν συγκρίνεται μόνο με τον Μητσοτάκη, αλλά κυρίως με τον Τσίπρα.

Αυτό βάζει το ΠΑΣΟΚ σε άμυνα.

Η ίδια η Χαριλάου Τρικούπη αντέδρασε στη δημοσκοπική σύγκριση πριν ακόμη παρουσιαστεί πλήρως το πρόγραμμα Ανδρουλάκη στη ΔΕΘ, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι το πλαίσιο σύγκρισης ενοχλεί πολιτικά.

Επιδόματα, Nova, Μετρό

Η επιλογή των συγκεκριμένων θεμάτων μετατοπίζει τη συζήτηση από τις πολιτικές δηλώσεις στην ικανότητα εκτέλεσης.

Εργασία, επιχειρηματικές συμφωνίες, τηλεπικοινωνίες, μεγάλες υποδομές.

Το πραγματικό ερώτημα είναι αν το κράτος και η οικονομία παράγουν αποτέλεσμα, όχι αν οι πολιτικοί κέρδισαν μία τηλεοπτική βραδιά.

Υπόγειο μήνυμα

Η κοινωνική δυσαρέσκεια είναι διαθέσιμη, αλλά κανείς δεν την έχει ακόμη ιδιοποιηθεί πολιτικά.

D. Το Βήμα, ΒΗΜΑτοδότης, «Το άδειο καλάθι των προσδοκιών»

Εδώ πλέον έχουμε το πλήρες περιεχόμενο και η στήλη αποδεικνύεται η πιο πολιτικά πυκνή από τις τέσσερις.

α. ΣΕΛΠΕ, ακρίβεια και «άδειο καλάθι»

Ο Μητσοτάκης σχεδιάζεται να εμφανιστεί στη γενική συνέλευση του ΣΕΛΠΕ μετά τη μάλλον ψυχρή αντίδραση του επιχειρηματικού κόσμου στη ΔΕΘ. Το λιανεμπόριο περίμενε παρεμβάσεις σε ΦΠΑ ή προκαταβολή φόρου, οι οποίες δεν ήρθαν, ενώ η κυβέρνηση ταυτόχρονα ζητά συγκράτηση τιμών και αναγνωρίζει την πίεση του ενεργειακού κόστους.

Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό.

• Το Μαξίμου βρίσκεται στη μέση δύο αντικρουόμενων απαιτήσεων.
• Ο καταναλωτής ζητά χαμηλότερες τιμές.
• Η επιχείρηση ζητά χαμηλότερο κόστος.
• Η κυβέρνηση ζητά και από τους δύο υπομονή.
• Το «άδειο καλάθι» επομένως δεν είναι λογοπαίγνιο, είναι πολιτική προειδοποίηση για την πραγματική οικονομία.

β. Τεχνητή νοημοσύνη, το θετικό αφήγημα

Η μετάβαση Μητσοτάκη στο Σαν Φρανσίσκο και η φιλοδοξία για την Ελλάδα ως ευρωπαϊκό κόμβο τεχνητής νοημοσύνης λειτουργούν ως αντίβαρο.

Η στήλη αποδίδει στον πρωθυπουργό προσωπική επένδυση στην τεχνολογία, με στόχο επενδύσεις, υψηλούς μισθούς και συγκράτηση επιστημόνων.

Η αντιπαράθεση είναι σχεδόν ιδεολογική.

Ακρίβεια σήμερα, τεχνολογική ανάπτυξη αύριο.

Το πολιτικό πρόβλημα είναι ότι ο ψηφοφόρος ζει σήμερα.

γ. Η επίθεση από τα αριστερά στον Τσίπρα

Ο ΒΗΜΑτοδότης καταγράφει οργανωμένη κριτική από πρώην συντρόφους του Τσίπρα, με αιχμή ότι το πρόγραμμα της ΕΛΑΣ δεν επαναφέρει τράπεζες, ΔΕΗ και ΕΛΠΕ υπό δημόσιο έλεγχο και αποδέχεται το δημοσιονομικό πλαίσιο των Βρυξελλών. Ο Πολάκης επιτίθεται στους τεχνοκράτες του Τσίπρα ως «τραπεζική Αριστερά».

Αυτό είναι σοβαρότερο από μια προσωπική κόντρα.

Ο Τσίπρας επιχειρεί να γίνει περισσότερο κυβερνήσιμος, άρα περισσότερο θεσμικός, περισσότερο ευρωπαϊκός, περισσότερο οικονομικά προβλέψιμος.

Το τίμημα είναι ότι αφήνει χώρο στα αριστερά του.

δ. Εσωτερική γκρίνια στην ΕΛΑΣ

Ακόμη πιο αποκαλυπτικές είναι οι πληροφορίες για ενόχληση γύρω από τη μη διεξαγωγή συνεδρίου, τη σύνθεση των οργάνων και τη δυσκολία στελέχωσης ψηφοδελτίων.

Εδώ ο ΒΗΜΑτοδότης δοκιμάζει ευθέως το αφήγημα της δυναμικής Τσίπρα.

Η δημοσκοπική δεύτερη θέση δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με οργανωτική ωριμότητα.

Αυτό είναι σαφές αποδομητικό μήνυμα προς το νέο κόμμα.

ε. Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, το σοβαρότερο κυβερνητικό σήμα

Η στήλη αναφέρει ότι στο Μαξίμου υπάρχει ανησυχία για δύο υποθέσεις κοινοτικών κονδυλίων που φέρονται ώριμες στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Αυτό δεν πρέπει να μετατραπεί σε γεγονός πριν υπάρξουν επίσημες εξελίξεις.

Ως παραπολιτική πληροφορία όμως είναι υψηλής πολιτικής αξίας.

Γιατί αν επιβεβαιωθεί, η κυβέρνηση μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη όχι με αντίπαλο που επιλέγει, αλλά με θεσμικό γεγονός που δεν ελέγχει.

στ. Κασιδιάρης

Η στήλη παρουσιάζει την κυβέρνηση να θεωρεί ότι το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο μπορεί να εμποδίσει εκλογική επάνοδο Κασιδιάρη, αλλά αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο πρόσθετης νομοθέτησης αν επιχειρηθεί παράκαμψη.

Το μήνυμα είναι διπλό.

Θεσμική αποφασιστικότητα προς τα έξω.

Παρακολούθηση των αναδιατάξεων στα δεξιά προς τα μέσα.

2. Κοινά μοτίβα

Πρώτο, κυβέρνηση ισχυρή αλλά εκτεθειμένη

• Καμία από τις τέσσερις στήλες δεν παρουσιάζει τον Μητσοτάκη ως πολιτικά τελειωμένο.
• Αντίθετα, παραμένει ο κεντρικός παίκτης.
• Όμως όλες, με διαφορετικό τρόπο, τον εμφανίζουν εκτεθειμένο στην ποιότητα της διακυβέρνησης.
• Big Mouth, επιχειρηματικές τριβές.
• Room 301, αυτογκόλ.
• Dark Room, δημοσκοπική απόσταση ανάμεσα σε πρωτιά και κοινωνική ικανοποίηση.
• ΒΗΜΑτοδότης, λιανεμπόριο και κίνδυνος θεσμικών υποθέσεων.

Δεύτερο, ο Τσίπρας ανεβαίνει αλλά αποκτά προβλήματα πραγματικού κόμματος

• Η δημοσκοπική δεύτερη θέση ενισχύεται.
• Ταυτόχρονα εμφανίζονται πλέον:
• εσωτερική γκρίνια,
• αριστερή ιδεολογική αμφισβήτηση,
• ζήτημα κομματικής δημοκρατίας,
• δυσκολία στελέχωσης.
• Αυτό είναι φυσιολογικό πέρασμα από την περίοδο της προσδοκίας στην περίοδο της πραγματικής πολιτικής.

Τρίτο, ο Ανδρουλάκης πιέζεται περισσότερο από τον Τσίπρα παρά από τον Μητσοτάκη

• Η συζήτηση για τη δεύτερη θέση μετατρέπεται σε συζήτηση για το ποιος δικαιούται να είναι η εναλλακτική κυβέρνηση.
• Αυτό είναι το πιο επικίνδυνο πεδίο για το ΠΑΣΟΚ.

Τέταρτο, οικονομία και καθημερινότητα επιστρέφουν ως τελικός κριτής

• Παρά την πολιτική υπερπαραγωγή, το λιανεμπόριο, η ακρίβεια, η ενέργεια, οι υποδομές και η εργασία επανέρχονται διαρκώς.
• Η κοινωνία ενδιαφέρεται πολύ περισσότερο για την απόδοση των πολιτικών παρά για την επικοινωνιακή τους αρχιτεκτονική.

3. Πιθανές πηγές και κέντρα εκπομπής

• Κυβερνητικές πηγές, ιδιαίτερα στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, τεχνητής νοημοσύνης, θεσμικής στάσης απέναντι στον Κασιδιάρη και ανάγνωσης δημοσκοπήσεων.
• Επιχειρηματικά κέντρα, ιδιαίτερα στα θέματα Καραϊσκάκη, OPEN, Nova, λιανεμπορίου και μεγάλων έργων.
• Εσωκομματικές πηγές της Αριστεράς, εμφανείς στις πληροφορίες για Πολάκη, τεχνοκράτες Τσίπρα, συνέδριο και ψηφοδέλτια.
• Θεσμικά και νομικά δίκτυα, στην ενότητα Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και Κασιδιάρη.
• Δημοσιογραφικά δίκτυα πρόσβασης στο Μαξίμου, κυρίως εκεί όπου η πληροφορία αφορά το τι «φοβάται», «παρακολουθεί» ή «σχεδιάζει» η κυβέρνηση.

Δεν υπάρχουν αποδείξεις ενιαίου κέντρου που κατευθύνει και τις τέσσερις στήλες.

Υπάρχει όμως σημαντική σύγκλιση διαφορετικών πηγών γύρω από το ίδιο πολιτικό πρόβλημα.

4. Η κρυφή ατζέντα

Η πραγματική ατζέντα δεν είναι Μητσοτάκης εναντίον Τσίπρα.

Είναι: ποιος μπορεί να εμφανιστεί ως αξιόπιστος διαχειριστής της επόμενης περιόδου.

• Η κυβέρνηση πρέπει να αποδείξει ότι δεν έχει κουραστεί.
• Ο Τσίπρας πρέπει να αποδείξει ότι δεν είναι απλώς δημοσκοπική προσδοκία.
• Ο Ανδρουλάκης πρέπει να αποδείξει ότι δεν χάνει τον χώρο του.
• Τα επιχειρηματικά κέντρα υπενθυμίζουν ότι έχουν δικές τους απαιτήσεις.
• Οι θεσμοί μπορούν να παράγουν γεγονότα που ανατρέπουν οποιονδήποτε επικοινωνιακό σχεδιασμό.

5. Η γραμμή που δημιουργείται

Η γραμμή είναι προειδοποίηση και αναδιάταξη, όχι αποδόμηση ενός μόνο παίκτη.

Το συνολικό αφήγημα μπορεί να συμπυκνωθεί ως εξής: Η ΝΔ παραμένει πρώτη, ο Τσίπρας αναδεικνύεται σε πραγματικό δεύτερο πόλο, το ΠΑΣΟΚ πιέζεται, αλλά κανένας δεν έχει αποκτήσει κοινωνική κυριαρχία.

Αυτό επιβεβαιώνεται και από το 45,9% που δηλώνει ότι δεν πείστηκε περισσότερο από κανέναν από τους τρεις βασικούς αρχηγούς.

Άρα υπάρχει μεγάλο πολιτικό κενό.

Και όποιος το καλύψει πρώτος θα κερδίσει πολύ περισσότερο από μία ή δύο δημοσκοπικές μονάδες.

6. Ποιον θέλουν να επηρεάσουν

• Μέγαρο Μαξίμου: Το μήνυμα είναι, μην μπερδεύετε την πρωτιά με την ασφάλεια. Κλείστε εκκρεμότητες, περιορίστε τα λάθη, διαχειριστείτε ακρίβεια και επιχειρηματικές σχέσεις.
• Υπουργούς: Περισσότερη πειθαρχία, λιγότερη παραγωγή προβλημάτων που καταλήγουν στο πρωθυπουργικό γραφείο.
• Αλέξη Τσίπρα: Η περίοδος της εύκολης επιστροφής τελείωσε. Τώρα θα ελεγχθεί πρόγραμμα, στελέχωση, κομματική δημοκρατία και ιδεολογική συνοχή.
• Νίκο Ανδρουλάκη: Η θεσμική ιδιότητα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν αρκεί για να κατοχυρώσει τον ρόλο του δεύτερου πόλου.
• Επιχειρηματικό κόσμο: Η κυβέρνηση θέλει συγκράτηση τιμών, επενδύσεις και σταθερότητα, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι μπορεί να ικανοποιήσει όλα τα αιτήματά του.
• Κομματικές βάσεις: Το μήνυμα είναι ότι η προεκλογική περίοδος έχει ουσιαστικά αρχίσει, ακόμη κι αν η κάλπη παραμένει μακριά.

7. Πολιτική εκτίμηση

Το σημαντικότερο στοιχείο της ημέρας είναι ότι η πολιτική φθορά έχει γίνει πολυκεντρική.

• Δεν υπάρχει μία κρίση.
• Υπάρχουν πολλές μικρές εστίες.
• Ακρίβεια.
• Επιχειρηματικές σχέσεις.
• Μεγάλα έργα.
• Εσωτερικές κομματικές συγκρούσεις.
• Δημοσκοπήσεις.
• Εθνικά θέματα.
• Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
• Αναδιάταξη στα δεξιά.

Αυτό δυσκολεύει ιδιαίτερα την κυβέρνηση, επειδή μια πολυκεντρική φθορά δεν αντιμετωπίζεται με μία θεαματική κίνηση.

Ταυτόχρονα όμως δυσκολεύει και την αντιπολίτευση, επειδή κανείς δεν έχει ακόμη πείσει ότι μπορεί να αξιοποιήσει τη φθορά καλύτερα από τον Μητσοτάκη.

Η πρόσφατη GPO είναι χαρακτηριστική, η ΝΔ παραμένει πάνω από 30%, ο Τσίπρας δεύτερος στο 16%, το ΠΑΣΟΚ τρίτο, αλλά σχεδόν ένας στους δύο δεν πείθεται από κανέναν.

Αυτό δεν είναι σταθερότητα.

Είναι πολιτική αγορά σε αναμονή.

8. Το δια ταύτα

Από τις τέσσερις στήλες θα κρατούσα τρεις προειδοποιήσεις.

• Η πρώτη αφορά το Μαξίμου, η πρωτοκαθεδρία δεν ακυρώνει τη συσσώρευση φθοράς.
• Η δεύτερη αφορά τον Τσίπρα, η δημοσκοπική δυναμική αρχίζει τώρα να περνά από το τεστ της πραγματικής πολιτικής οργάνωσης.
• Η τρίτη αφορά ολόκληρο το σύστημα, ο μεγαλύτερος κίνδυνος για όλους είναι το γεγονός που δεν βρίσκεται στο επικοινωνιακό τους ημερολόγιο.

Και εδώ ο ΒΗΜΑτοδότης προσφέρει ίσως τη σημαντικότερη πληροφορία της ημέρας, όχι επειδή γνωρίζουμε ότι θα υπάρξει νέο σκάνδαλο, αυτό δεν είναι επιβεβαιωμένο, αλλά επειδή καταγράφει ότι στο ίδιο το κυβερνητικό κέντρο υπάρχει φόβος για υποθέσεις που μπορεί να ενεργοποιήσει ένας ανεξάρτητος ευρωπαϊκός θεσμός.

Αυτό αλλάζει την ανάγνωση.

Η πραγματική μάχη δεν είναι πλέον μόνο ποιος θα επιβάλει την ατζέντα. Είναι ποιος θα αντέξει όταν την ατζέντα την επιβάλουν τα γεγονότα.