Η κάλπη της δυσπιστίας και το λάθος όσων μετρούν μόνο ποσοστά – Ανάλυση Δημοσκόπησης Metron 13/09

Το πιο ηχηρό εύρημα της δημοσκόπησης της Metron Analysis δεν είναι ποιος προηγείται και ποιος ακολουθεί. Είναι ότι το 78% των πολιτών ζητά εντιμότητα από την πολιτική ηγεσία. Αυτό είναι ίσως το πιο καθαρό μήνυμα της συγκυρίας, γιατί αποκαλύπτει ότι η κρίση δεν είναι μόνο κομματική, είναι κρίση εμπιστοσύνης.

Η κυβέρνηση μπήκε στη ΔΕΘ με την προσδοκία ότι ένα πακέτο μέτρων θα μπορούσε να μετακινήσει το πολιτικό κλίμα. Δεν φαίνεται να συνέβη στον βαθμό που υπολόγιζε. Το ενδιαφέρον είναι ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται αναγκαστικά στο ύψος των παροχών. Βρίσκεται στο αν ο πολίτης πιστεύει ότι αυτές αλλάζουν πραγματικά τη ζωή του και, κυρίως, αν πιστεύει εκείνον που του το υπόσχεται.

Κάντε το StrategyOnline.gr προτιμώμενη πηγή στη Google

Εδώ είναι το δύσκολο σημείο για τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Η κυβερνητική εμπειρία του δίνει πλεονέκτημα διαχείρισης, αλλά η μακρά παραμονή στην εξουσία γεννά αναπόφευκτα φθορά, καχυποψία και την αίσθηση ότι η επικοινωνία μερικές φορές προηγείται της πραγματικότητας. Όταν η κοινωνία ζητά εντιμότητα, δεν ζητά απλώς «να μην κλέβουν». Ζητά καθαρές κουβέντες για το τι μπορεί να γίνει, ποιο είναι το κόστος και ποιοι τελικά ωφελούνται.

Στο Μέγαρο Μαξίμου φαίνεται να έχουν καταλάβει ότι η μάχη πλέον δεν είναι μόνο για την επέκταση, είναι και για την επανασυσπείρωση. Και εδώ ο Αλέξης Τσίπρας αποκτά έναν παράδοξο ρόλο. Μπορεί να μην αποτελεί ακόμη άμεση απειλή εξουσίας, αλλά λειτουργεί ως πολιτικό σκιάχτρο που ενεργοποιεί αντανακλαστικά σε μέρος της γαλάζιας βάσης. Αυτό εξηγεί και τη σκληρή επίθεση που δέχεται. Η παρουσία του βοηθά τη ΝΔ να ξαναθυμηθεί σε ποιους απευθύνεται.

Το ΠΑΣΟΚ, από την άλλη, έχει ίσως το πιο σύνθετο πρόβλημα. Πιέζεται από τον Τσίπρα στα αριστερά του και από τη ΝΔ στο κέντρο. Αν η Χαριλάου Τρικούπη επιχειρήσει να αποδείξει ότι είναι πιο κοντά στον Τσίπρα, κινδυνεύει να χάσει το μετριοπαθές ακροατήριο. Αν απομακρυνθεί υπερβολικά, αφήνει ακάλυπτη την αντιδεξιά του βάση. Δεν είναι απλώς στρατηγικό δίλημμα, είναι πρόβλημα πολιτικής ταυτότητας.

Και ο Σαμαράς είναι μια διαφορετική περίπτωση. Δεν χρειάζεται να έχει ακόμη μεγάλο κόμμα για να παράγει πολιτικό αποτέλεσμα. Αρκεί να προκαλεί αποσυσπείρωση και να δίνει την αίσθηση ότι υπάρχει χώρος δεξιότερα της ΝΔ. Γι’ αυτό και η αλλαγή τακτικής του Μαξίμου απέναντί του έχει σημασία, λιγότερη ένταση, λιγότερο οξυγόνο.

Η δημοσκόπηση λοιπόν δεν δείχνει ακόμη ποιος θα κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Δείχνει όμως ποιο θα είναι το κριτήριο με το οποίο θα κριθούν. Όχι μόνο τα προγράμματα, όχι μόνο οι παροχές, όχι μόνο οι συμμαχίες. Το πραγματικό νόμισμα θα είναι η αξιοπιστία.

Και εκεί το πολιτικό σύστημα έχει πρόβλημα συνολικά. Γιατί όταν ο πολίτης ζητά πρώτα εντιμότητα, σημαίνει ότι πριν αποφασίσει ποιον θα ψηφίσει, έχει ήδη αποφασίσει ότι δεν πιστεύει εύκολα κανέναν.