Οι εκλογές στο απόσπασμα του 15μελούς της κεντροαριστεράς – Online Παραπολιτικές στήλες 03/06

Στην πολιτική, οι εκλογές δεν έρχονται πάντα με ανακοινώσεις και ημερομηνίες. Καμιά φορά ξεκινούν σαν ένα απλό υπονοούμενο, γίνονται ψίθυρος στα δημοσιογραφικά γραφεία και καταλήγουν, πριν καλά καλά το καταλάβεις, να βαφτίζονται «εθνική ανάγκη». Αυτό ακριβώς ζούμε και τώρα. Το φθινόπωρο μπορεί να μην έχει κλειδώσει σε κανένα κυβερνητικό ημερολόγιο, αλλά έχει ήδη εγκατασταθεί για τα καλά στο μυαλό του συστήματος.

Το θέμα μας, βέβαια, δεν είναι αν ο Μητσοτάκης θα πατήσει το κουμπί τον Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο. Το ενδιαφέρον είναι ότι βολεύει πολλούς να συντηρείται αυτή η κουβέντα. Βλέπεις, η πολιτική δεν είναι μόνο πράξεις, είναι και ένα παιχνίδι με τα νεύρα του αντιπάλου. Πριν στηθεί η κάλπη, πρέπει να στηθεί η κατάλληλη ψυχολογία. Και το μήνυμα που θέλει να περάσει το Μαξίμου είναι απλό: η κυβέρνηση, ακόμα και με τις φθορές της, παραμένει ο μόνος σοβαρός παίκτης στο γήπεδο. Απέναντί της έχει μια αντιπολίτευση που θυμίζει δεκαπενταμελές λυκείου, όπου οι εκλεγμένοι αρχηγοί των κομμάτων αλληλοϋπονομεύονται με σχέδια για κατάληψη τους σχολείου την ώρα που η κινδυνεύουν με οριστική αποβολή από αυτό.

Το ΠΑΣΟΚ είναι ο μεγάλος χαμένος αυτής της ιστορίας. Και το χειρότερο δεν είναι ότι το χτυπάνε οι άλλοι, αυτό είναι αναμενόμενο. Το πρόβλημα είναι ότι δίνει μόνο του τα πυρομαχικά. Δημοσκοπήσεις που πέφτουν, μουρμούρα στο εσωτερικό, ο Δούκας να βγαίνει μπροστά, ο Ανδρουλάκης να αμύνεται και ο Γερουλάνος να μπαίνει στα σενάρια. Όταν λες ότι πας για κυβέρνηση, δεν μπορείς να εκπέμπεις εικόνα συλλόγου που ψάχνει άδεια αίθουσα για να κάνει γενική συνέλευση. Το παιχνίδι έχει σκληρύνει, και όποιος αργεί να πάρει χαμπάρι γίνεται απλώς μέρος του ντεκόρ.

Την ίδια ώρα, ο Τσίπρας επιστρέφει σαν ένα πολιτικό φάντασμα που άλλοι το τρέμουν, άλλοι το περιμένουν σαν μάνα εξ ουρανού και άλλοι το χρησιμοποιούν. Η επιστροφή του είναι «δώρο» για τη Νέα Δημοκρατία, γιατί ξυπνάει τα παλιά αντανακλαστικά του διχασμού. Παράλληλα, στριμώχνει το ΠΑΣΟΚ κλέβοντάς του ζωτικό χώρο και διαλύει τη μικρότερη Αριστερά, θυμίζοντάς της ότι χωρίς εξουσία, η ιδεολογία καταλήγει απλώς μια λέσχη αναμνήσεων.

Μέσα σε όλο αυτό το σκηνικό, μπαίνουν σφήνα και τα εθνικά θέματα, η Αλβανία, ο Ράμα, οι περιουσίες της μειονότητας. Καμία σύμπτωση. Όταν μυρίζει προεκλογική περίοδος, τα εθνικά λειτουργούν σαν τούρμπο: μαζεύουν τη δεξιά βάση, κρύβουν τις εσωτερικές γκρίνιες και αναγκάζουν την αντιπολίτευση να τρέχει πίσω από τις εξελίξεις.

Οπότε, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν μυρίζει κάλπη. Το ερώτημα είναι ποιος προλαβαίνει να επωφεληθεί από αυτό το άρωμα. Και η απάντηση είναι μάλλον κυνική: κερδίζει όποιος έχει ακόμα έτοιμο κομματικό μηχανισμό, ένα καθαρό αφήγημα και έναν αντίπαλο που αποσυντίθεται. Οι υπόλοιποι θα κάθονται να αναλύουν το φθινόπωρο, όταν γύρω τους θα έχει πιάσει ήδη βαρύς πολιτικός χειμώνας.

Τι αναδεικνύει κάθε στήλη

Οι τρεις στήλες στήνουν κοινό πολιτικό κάδρο: η κυβέρνηση εμφανίζεται σε φάση ελεγχόμενης επιθετικής αναδιάταξης, ενώ η αντιπολίτευση παρουσιάζεται ως χώρος αποσύνθεσης, μεταγραφών, πανικού και ηγετικών αδιεξόδων. Το βασικό μήνυμα δεν είναι μόνο ότι «έρχονται αλλαγές». Είναι ότι ο Μητσοτάκης κοιτάζει το φθινόπωρο ως παράθυρο αιφνιδιασμού, επειδή απέναντί του δεν έχει έναν σταθερό αντίπαλο αλλά ένα ρευστό πολιτικό πεδίο: ΠΑΣΟΚ σε κρίση, Τσίπρας σε επανεκκίνηση, Νέα Αριστερά σε διάλυση, εξωτερική πολιτική που ξαναμπαίνει στην προεκλογική εργαλειοθήκη.

Το πιο ενδιαφέρον: Powergame και Newmoney συγκλίνουν σχεδόν ωμά στο ίδιο σενάριο. Το φθινόπωρο, ο Ανδρουλάκης σε άμυνα, ο Δούκας ως εσωκομματικός πονοκέφαλος, ο Τσίπρας ως βολικός αλλά επικίνδυνος αντίπαλος, και το Μαξίμου ως μόνο κέντρο που έχει πρωτοβουλία κινήσεων. Ο Βηματοδότης βάζει το θεσμικό/εθνικό επίπεδο: Αλβανία, Μπελέρης, Ράμα, μειονότητα, ευρωπαϊκή πορεία, προεκλογική αξιοποίηση των εθνικών θεμάτων.

---

1. Ανάλυση ανά στήλη

Α. Powergame / Big Mouth / 03.06.2026

Τι λέει:
Η στήλη ανοίγει με το «όνειρο» εκλογών τον Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο, αλλά το παρουσιάζει ως κάτι που πλέον συζητείται γύρω από τον Μητσοτάκη. Δεν το γράφει ως βεβαιότητα, το περνάει ως δοκιμή κλίματος. Στη συνέχεια συνδέει το σενάριο με κυβερνητικές αποφάσεις: αντικατάσταση στο Περιβάλλοντος μετά τον θάνατο Ταγαρά, πιθανές αποφάσεις για νέο γραμματέα, προβληματισμό για Φλωρίδη και σενάρια επιστροφής Βορίδη.

Τι υπονοεί:
Ότι το Μαξίμου δεν βρίσκεται σε αμυντική φάση, αλλά σε φάση restart πριν από πιθανό εκλογικό αιφνιδιασμό. Ο Φλωρίδης εμφανίζεται ως αδύναμος κρίκος, ο Βορίδης ως διαθέσιμο βαρύ πολιτικό χαρτί, και ο κυβερνητικός μηχανισμός ως χώρος που χρειάζεται «σφίξιμο» πριν από μάχη.

Πιθανή πηγή ή κέντρο:
Το κομμάτι μυρίζει κυβερνητικό περιβάλλον, όχι απαραίτητα κεντρικό Μαξίμου με επίσημη γραμμή, αλλά ανθρώπους κοντά στην κυβερνητική περιφέρεια που θέλουν να στείλουν μήνυμα: «όποιος δεν τραβάει, αλλάζει». Το ίδιο ισχύει και για το ΠΑΣΟΚ: η στήλη παίρνει υλικό από πράσινα εσωκομματικά ρήγματα και το μετατρέπει σε δημόσια αποδόμηση.

• ΠΑΣΟΚ:
  Εδώ η γραμμή είναι καθαρή: Ανδρουλάκης = πανικός, Δούκας = ανεξέλεγκτος, Γερουλάνος = πιθανός αμφισβητίας, Τομέας Επικοινωνίας = αυτογκόλ. Η στήλη γράφει ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τον Ανδρουλάκη τρίτο και ότι μπορεί να ανοίξει θέμα ηγεσίας μέσα στο καλοκαίρι.
• Νέα Αριστερά / Τσίπρας:
  Η διάλυση της ΚΟ της Νέας Αριστεράς παρουσιάζεται σχεδόν χλευαστικά ως «κόμμα-πούλμαν», με τη μετακίνηση στελεχών προς την ΕΛΑΣ του Τσίπρα να θεωρείται το επόμενο επεισόδιο. Η αποχώρηση 7 βουλευτών και 143 στελεχών επιβεβαιώνεται και από το in.gr, που γράφει ότι η Νέα Αριστερά μένει χωρίς Κοινοβουλευτική Ομάδα.

Σκοπιμότητα:
Να κατασκευαστεί η εικόνα ότι ο Μητσοτάκης μπορεί να πάει σε κάλπες επειδή οι απέναντι τρώγονται μεταξύ τους. Αυτό είναι πολιτικά χρήσιμο και για τη ΝΔ και για όσους θέλουν να πιέσουν το ΠΑΣΟΚ σε εσωτερική αναμέτρηση.

Β. Το Βήμα / Βηματοδότης / 03.06.2026

Τι λέει:
Ο Βηματοδότης ασχολείται με τον σκεπτικισμό στο ΥΠΕΞ για τη Σβέρνιτσα της Αλβανίας. Το ΥΠΕΞ αντέδρασε μετά τον τραυματισμό Έλληνα πολίτη και επέλεξε να εντάξει στην ανακοίνωση όλο το πακέτο των διμερών ζητημάτων: κράτος δικαίου, ευρωπαϊκό κεκτημένο, δικαιώματα ελληνικής μειονότητας, περιουσιακό.

Τι υπονοεί:
Ότι η Αθήνα δεν αντιδρά μόνο στο επεισόδιο. Χρησιμοποιεί το επεισόδιο για να στείλει προειδοποίηση στα Τίρανα: η ευρωπαϊκή πορεία της Αλβανίας περνάει και από τα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας. Αυτό επιβεβαιώνεται και από ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ, που συνδέει το περιστατικό με το επενδυτικό σχέδιο στη λιμνοθάλασσα Αυλώνα και με ζητήματα ιδιοκτησίας γης.

Υπόγειο πολιτικό μήνυμα:
Η στήλη γράφει σχεδόν ευθέως ότι βρισκόμαστε σε άτυπη παρατεταμένη προεκλογική περίοδο και ότι από εδώ και πέρα τα εθνικά θέματα θα «παίζουν» περισσότερο. Αυτό είναι το ζουμί. Το Αλβανικό δεν είναι μόνο διπλωματικό θέμα, γίνεται εσωτερικό πολιτικό εργαλείο, ιδίως μετά την υπόθεση Μπελέρη.

Ράμα / Κούσνερ / Τραμπ:
Η αναφορά σε πιθανή εμπλοκή αμερικανικών κεφαλαίων και Τζάρεντ Κούσνερ περιπλέκει το θέμα. Δεν είναι απλώς ελληνοαλβανική ένταση. Είναι τρίγωνο Αθήνα–Τίρανα–Ουάσιγκτον, με περιουσίες, μειονότητα, real estate, περιβάλλον και γεωπολιτική να μπλέκονται στο ίδιο κουβάρι.

Σκοπιμότητα:
Να εμφανιστεί η κυβέρνηση ως θεσμικά προσεκτική αλλά και εθνικά παρούσα. Ταυτόχρονα, να προληφθεί δεξιά κριτική ότι το ΥΠΕΞ είναι άτολμο. Ο Βηματοδότης δεν αποδομεί το Μαξίμου, το προειδοποιεί.

Γ. Newmoney / Dark Room / 03.06.2026

Τι λέει:
Η στήλη ξεκινά με κυβερνητικές αλλαγές: αναπλήρωση του κενού Ταγαρά στο ΥΠΕΝ, επαναφορά Τάσου Χατζηβασιλείου μετά την αρχειοθέτηση της υπόθεσης ΟΠΕΚΕΠΕ και πιθανή τοποθέτηση ενός ή δύο ακόμη υφυπουργών.

Κεντρικό πολιτικό μήνυμα:
Το ΠΑΣΟΚ είναι σε αποσύνθεση και αυτό κάνει ελκυστικότερο το σενάριο εκλογών τον Σεπτέμβριο. Η στήλη επικαλείται πηγή από το «Μ.Μ.» που λέει ότι, αν ο Μητσοτάκης σκεφτόταν μία φορά εκλογές τον Σεπτέμβριο, τώρα θα το σκεφτεί ακόμη περισσότερο.

ΠΑΣΟΚ / Ανδρουλάκης / Δούκας:
Η γραμμή είναι σχεδόν ίδια με το Powergame: ο Ανδρουλάκης πιέζεται από δημοσκοπήσεις, ο Δούκας ανοίγει θέμα διαλόγου με Τσίπρα, η Χαριλάου Τρικούπη δεν τολμά να τον διαγράψει, και η συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου μετατίθεται για να «κάτσει η σκόνη».
Η αμηχανία στο ΠΑΣΟΚ για τις δηλώσεις Δούκα και τις μετρήσεις επιβεβαιώνεται και από ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ, ενώ το Πρώτο Θέμα μιλά για «δημοσκοπική αποκαθήλωση» και τέταρτη θέση του ΠΑΣΟΚ σε μέτρηση.

ΟΠΕΚΕΠΕ:
Το Newmoney επιχειρεί να γυρίσει το αφήγημα: από «σκάνδαλο» σε «κουβά» για την αντιπολίτευση. Η πληροφορία για αρχειοθέτηση της δικογραφίας Αθανασίου–Χατζηβασιλείου επιβεβαιώνεται από Ναυτεμπορική και άλλα μέσα.

Google / Πρώτο Θέμα / AI:
Εδώ έχουμε καθαρό μιντιακό σήμα. Η στήλη παρουσιάζει τη συνεργασία Google–Πρώτο Θέμα ως στρατηγική επιβεβαίωση ισχύος του ομίλου στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. Δεν είναι πολιτικό παρασκήνιο στενά, είναι positioning απέναντι στην αγορά, στους ανταγωνιστές και στους διαφημιζόμενους.

2. Κοινά μοτίβα

• Πρώτο μοτίβο: εκλογές φθινοπώρου. Powergame και Newmoney δεν το γράφουν ως επίσημη απόφαση, αλλά το βάζουν με τέτοια ένταση ώστε λειτουργεί ως πολιτικό τεστ.
• Δεύτερο μοτίβο: ΠΑΣΟΚ υπό αποδόμηση. Ανδρουλάκης, Δούκας, Γερουλάνος, Διαμαντοπούλου, δημοσκοπήσεις, σκιώδης κυβέρνηση, Πολιτικό Συμβούλιο: όλα παρουσιάζονται ως συμπτώματα κόμματος που δεν ελέγχει την ατζέντα του.
• Τρίτο μοτίβο: Τσίπρας ως νέος πόλος, αλλά και ως φόβητρο. Δεν παρουσιάζεται μόνο ως αντίπαλος της ΝΔ. Παρουσιάζεται ως μαγνήτης που διαλύει Νέα Αριστερά, συμπιέζει ΠΑΣΟΚ και υποχρεώνει όλο το πολιτικό σύστημα να ξαναχαρτογραφηθεί.
• Τέταρτο μοτίβο: κυβέρνηση σε reset. Υφυπουργοί, Χατζηβασιλείου, Βορίδης, Φλωρίδης, Σδούκου, ψηφοδέλτια. Το μήνυμα είναι ότι η ΝΔ οργανώνεται πριν οργανωθούν οι αντίπαλοι.
• Πέμπτο μοτίβο: εθνικά θέματα ως προεκλογική ύλη. Το Βήμα το λέει πιο θεσμικά, αλλά καθαρά: Αλβανία, μειονότητα, Μπελέρης, Ράμα και περιουσιακά μπαίνουν ξανά στο πολιτικό παιχνίδι.

3. Πιθανές πηγές και κέντρα εκπομπής

• Κυβερνητικές πηγές:
  Πιθανότατα τροφοδοτούν τα σενάρια αλλαγών, επαναφοράς Χατζηβασιλείου, προβληματισμού για Φλωρίδη και εκλογικής ετοιμότητας. Όχι απαραίτητα με ενιαία εντολή Μαξίμου, αλλά με ανοχή ή διαρροές περιφερειακών κέντρων.
• Κομματικά επιτελεία ΝΔ:
  Πιθανή στόχευση: να περάσει ότι η ΝΔ είναι η μόνη δύναμη τάξης απέναντι σε αντιπολίτευση-κινούμενη άμμο.
• ΠΑΣΟΚ εσωκομματικά:
  Πολλά από τα θέματα μοιάζουν να έρχονται και από εσωτερικές πράσινες διαρροές. Όταν ένα κόμμα διαρρέει την αδυναμία του αρχηγού του, δεν έχει απλώς πρόβλημα επικοινωνίας, έχει πρόβλημα εξουσίας.
• Επιχειρηματικά/μιντιακά κέντρα:
  Το Newmoney περνά και εμπορικό μήνυμα για την ισχύ του Πρώτου Θέματος μέσω Google/AI. Το Powergame βάζει και επιχειρηματικές αναφορές σε logistics, Ελευσίνα, Κάθετο Διάδρομο και Εξάρχου, άρα η πολιτική ανάγνωση συνδέεται με επενδυτικές εκκρεμότητες.
• Θεσμικοί παράγοντες:
  Στον Βηματοδότη η γραμμή δείχνει ΥΠΕΞ, διπλωματικές πηγές και ανθρώπους που θέλουν προσεκτικούς χειρισμούς στα ελληνοαλβανικά.

4. Η κρυφή ατζέντα

Η κρυφή ατζέντα είναι τριπλή.

• Πρώτον, να εμπεδωθεί ότι οι εκλογές το φθινόπωρο δεν είναι τρέλα, αλλά επιλογή στρατηγικής. Όσο το ΠΑΣΟΚ πέφτει και ο Τσίπρας δεν έχει ακόμη οργανωθεί πλήρως, το Μαξίμου μπορεί να δει ευκαιρία.
• Δεύτερον, να πιεστεί το ΠΑΣΟΚ να ξεκαθαρίσει ταυτότητα: αυτόνομη πορεία, αντι-ΝΔ μέτωπο, διάλογος με Τσίπρα ή εσωτερική αλλαγή ηγεσίας. Όποια επιλογή κι αν κάνει, χάνει κάτι.
• Τρίτον, να προετοιμαστεί εθνικοπατριωτικό πεδίο χωρίς ακρότητες. Η Αλβανία επιτρέπει στην κυβέρνηση να μιλήσει για μειονότητα, δικαιώματα, Ευρώπη και εθνική αξιοπρέπεια χωρίς να εμφανιστεί ως λαϊκιστική δεξιά.

5. Η γραμμή που δημιουργείται

Η γραμμή είναι: σταθεροποίηση της ΝΔ μέσω αποσταθεροποίησης των αντιπάλων.

Το φανερό θέμα είναι οι παραπολιτικές πληροφορίες. Το πραγματικό μήνυμα είναι:
«Ο Μητσοτάκης έχει ακόμη την πρωτοβουλία. Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί. Ο Τσίπρας επιστρέφει αλλά φέρνει χάος. Η Αριστερά διαλύεται. Η κυβέρνηση αλλάζει πρόσωπα, σηκώνει εθνικά θέματα και μπορεί να αιφνιδιάσει».

Αυτό δεν είναι απλή δημοσιογραφική σύμπτωση. Είναι παράλληλη παραγωγή κλίματος. Όχι αναγκαστικά με ένα ενιαίο κέντρο που μοιράζει non paper, αλλά με κοινή ανάγνωση συμφερόντων: το Μαξίμου ωφελείται αν η αντιπολίτευση εμφανιστεί ως μπουρλότο πριν από την κάλπη.

6. Ποιον θέλουν να επηρεάσουν

• Το Μέγαρο Μαξίμου:
  Το πιέζουν να μη χάσει το momentum. Το μήνυμα είναι: «τώρα που οι άλλοι είναι διαλυμένοι, σκέψου κάλπες».
• Τον Ανδρουλάκη:
  Τον στριμώχνουν να απαντήσει για Δούκα, Τσίπρα, δημοσκοπήσεις και ηγεσία. Κάθε σιωπή του παρουσιάζεται ως αδυναμία.
• Τον Δούκα:
  Του στέλνουν ότι μπορεί να γίνει καταλύτης αποσταθεροποίησης, αλλά και εύκολος στόχος αν φανεί ότι ανοίγει την πόρτα στον Τσίπρα.
• Τον Τσίπρα:
  Τον αναγνωρίζουν ως παίκτη, αλλά τον πλαισιώνουν ως πόλο απορρόφησης ρεταλιών, μεταγραφών και αριστερών υπολειμμάτων. Άρα τον ανεβάζουν και τον αποδομούν ταυτόχρονα.
• Τη βάση της ΝΔ:
  Της λένε: «κρατήστε γραμμή, οι άλλοι είναι χειρότεροι». Αυτό είναι κλασικό προεκλογικό στήσιμο φόβου και σταθερότητας.
• Τα μιντιακά/επιχειρηματικά κέντρα:
  Τους στέλνουν ότι η νέα φάση θα παιχτεί σε πολιτική, AI, άμυνα, ενέργεια, logistics και data centers. Δεν είναι άσχετα αυτά με τις κάλπες. Είναι το οικονομικό υπόστρωμα της πολιτικής σταθερότητας.

7. Πολιτική εκτίμηση

Η σημερινή παραπολιτική ατζέντα είναι προειδοποιητική βολή εκλογικής αναδιάταξης. Δεν λέει ότι οι εκλογές αποφασίστηκαν. Λέει ότι πλέον θεωρούνται πολιτικά συζητήσιμες. Αυτό από μόνο του αλλάζει τη συμπεριφορά όλων.

Το ΠΑΣΟΚ είναι ο μεγάλος χαμένος της ημέρας. Όχι επειδή γράφτηκαν κακά σχόλια. Αλλά επειδή διαφορετικά μέσα, με διαφορετικό ύφος, αναπαράγουν την ίδια εικόνα: ο Ανδρουλάκης δεν οδηγεί τις εξελίξεις, τις υφίσταται. Αυτό είναι θανατηφόρο για αρχηγό αντιπολίτευσης.

Ο Τσίπρας είναι ο παράδοξος κερδισμένος: γίνεται ξανά κεντρικός αντίπαλος. Αλλά δεν είναι καθαρή νίκη. Τα ίδια κείμενα που τον ανεβάζουν τον φορτώνουν και με το βάρος της παλιάς Αριστεράς, των μεταγραφών και των ασαφών συμμαχιών.

Η ΝΔ κερδίζει πολιτικό χρόνο, αλλά έχει ρίσκο: αν καλλιεργήσει υπερβολικά το σενάριο πρόωρων εκλογών και μετά δεν το κάνει, θα φανεί ότι μετράει και φοβάται. Αν το κάνει, πρέπει να έχει αφήγημα καθαρό: σταθερότητα, εθνικά, οικονομία, θεσμικό restart.

8. Το δια ταύτα

Αυτό που πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι οι στήλες λειτουργούν σαν πολιτικός σεισμογράφος πριν από αναδιάταξη. Δεν έχουμε απλώς κουτσομπολιό. Έχουμε δοκιμή αφηγημάτων: κάλπες φθινοπώρου, ΠΑΣΟΚ σε κρίση, Τσίπρας ως κεντρικός αντίπαλος, ΝΔ σε οργανωτική ανασύνταξη, εθνικά θέματα σε προεκλογική τροχιά.

Τι να παρακολουθήσουμε τις επόμενες ημέρες: αν θα γίνουν οι κυβερνητικές αλλαγές, αν θα υπάρξει καθαρό σήμα για Φλωρίδη ή Βορίδη, αν ο Ανδρουλάκης θα απαντήσει θεσμικά ή αμυντικά, αν ο Δούκας θα μαζευτεί ή θα συνεχίσει, και αν το ΥΠΕΞ θα κλιμακώσει στα ελληνοαλβανικά.

Το δυνατό συμπέρασμα: κάποιοι δεν γράφουν απλώς για εκλογές, προετοιμάζουν το πολιτικό νευρικό σύστημα για να τις θεωρήσει φυσιολογικές. Και αυτό, στην πολιτική, είναι σχεδόν πάντα το πρώτο στάδιο πριν από τη μεγάλη κίνηση. Εφάρμοσα το αναλυτικό πλαίσιο του συνημμένου σου.