Κορδέλες, δικογραφίες και δεξιές σκιές – Online Παραπολιτικές στήλες 18/06

Στην πολιτική επικοινωνία, ο πιο σύντομος δρόμος για να κρύψεις μια αμηχανία είναι να κατασκευάσεις ένα γεγονός. Αυτό που ζούμε τις τελευταίες ημέρες στα παρασκήνια και τις παραπολιτικές στήλες δεν είναι απλώς η προετοιμασία μιας κυβερνητικής ατζέντας, αλλά μια επιχείρηση πολιτικής ομοιόστασης.

Το σημερινό παραπολιτικό τοπίο δείχνει λοιπόν μια εξουσία που καταλαβαίνει πως η φθορά δεν αναχαιτίζεται με δηλώσεις. Θέλει εικόνα, κίνηση, έργο, μηχανισμό. Η “στρατηγική της κορδέλας” είναι η προσπάθεια να μετατραπεί η κόπωση σε παραγωγικότητα. Να δει ο πολίτης μπετόν, δρόμο, νοσοκομείο, σχολείο, σύμβαση, ανακοίνωση υποψηφίου. Να αντικατασταθεί η συζήτηση για τις πληγές της διακυβέρνησης με τη φωτογραφία της αποτελεσματικότητας.

Όμως πίσω από την κορδέλα υπάρχει κόμπος. Ο κόμπος λέγεται δεξιά δυσαρέσκεια, θεσμική πίεση και αντιπολίτευση που μπορεί να μην πείθει, αλλά παραμένει διαθέσιμη ως δοχείο διαμαρτυρίας. Γι’ αυτό ο Σαμαράς δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως πρώην πρωθυπουργός με ευαισθησίες. Αντιμετωπίζεται ως πιθανή εστία πολιτικού ρεύματος, προτού γίνει ρεύμα. Η αποδόμησή του γίνεται προληπτικά. Όχι επειδή είναι πανίσχυρος, αλλά επειδή μπορεί να γίνει χρήσιμος σε όσους θέλουν να τραβήξουν τη ΝΔ από τα δεξιά της.

Την ίδια ώρα, η υπόθεση Κοβέσι στον Άρειο Πάγο δείχνει ότι η κυβέρνηση δεν έχει να διαχειριστεί μόνο κόμματα. Έχει να διαχειριστεί θεσμούς, ευρωπαϊκούς μηχανισμούς, δικαστικές σκιές και μια διαρκή υποψία ότι κάθε εσωτερική υπόθεση μπορεί να πάρει ευρωπαϊκή διάσταση. Εκεί η επικοινωνία δυσκολεύει. Γιατί η κορδέλα κόβεται μπροστά στις κάμερες, αλλά η θεσμική σύγκρουση γράφεται στα υπομνήματα, στις αποφάσεις και στις Βρυξέλλες.

Η αντιπολίτευση, από την άλλη, εμφανίζεται σαν σπίτι με αναμμένα φώτα αλλά χωρίς κεντρικό διακόπτη. Το ΠΑΣΟΚ ψάχνει κυβερνησιμότητα ενώ τσακώνεται για το αν πρέπει να κοιτάξει δεξιά, αριστερά ή στον καθρέφτη. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζει ακόμη στον μετατραυματικό του χρόνο. Ο Τσίπρας χτίζει σενάριο επιστροφής, αλλά το σενάριο χρειάζεται ηθοποιούς, όχι μόνο πρωταγωνιστή.

Το πραγματικό πολιτικό ερώτημα δεν είναι αν θα γίνουν εκλογές αύριο. Είναι ποιος θα ορίσει το νόημά τους όταν γίνουν. Η κυβέρνηση θέλει να τις κάνει δημοψήφισμα σταθερότητας. Οι εσωτερικοί δεξιοί επικριτές θέλουν να τις κάνουν δημοψήφισμα ταυτότητας. Η αντιπολίτευση θέλει να τις κάνει δημοψήφισμα φθοράς, αλλά δεν έχει ακόμη πείσει ότι διαθέτει σχέδιο επόμενης ημέρας.

Άρα, το παιχνίδι τώρα δεν είναι η κάλπη. Είναι το πλαίσιο της κάλπης. Και αυτό χτίζεται σήμερα, στις στήλες, στις διαρροές, στις κορδέλες, στα καρφιά, στις δικαστικές αίθουσες και στα κομματικά γραφεία. Η πολιτική δεν περιμένει την προκήρυξη των εκλογών. Έχει ήδη αρχίσει να μετρά κεφάλια, φόβους και αντοχές.

Τι αναδεικνύουν οι τρεις στήλες

Η σημερινή τριάδα των στηλών, Big Mouth, Βηματοδότης, Dark Room, που βρίσκονται και στο βασικό monitoring αρχείο παραπολιτικών πηγών του project, συγκροτεί ένα καθαρό μοτίβο: η χώρα δεν μπαίνει ακόμη επίσημα σε προεκλογική περίοδο, αλλά οι μηχανισμοί συμπεριφέρονται σαν να έχει ήδη ξεκινήσει η προθέρμανση.

Η βασική γραμμή είναι τριπλή:

  • πρώτον, το Μαξίμου επιχειρεί να παρουσιάσει οργανωμένη αντεπίθεση με έργα, ψηφοδέλτια, “μάχη με το βαθύ κράτος” και ευρωπαϊκά/εθνικά επιχειρήματα.
  • Δεύτερον, ο Σαμαράς και ο Καραμανλής αντιμετωπίζονται ως εσωτερική δεξιά απειλή που πρέπει να απονομιμοποιηθεί πριν αποκτήσει δυναμική.
  • Τρίτον, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και Τσίπρας εμφανίζονται ως χώροι αστάθειας, φορολογικής ασάφειας και εσωτερικού ξεκατινιάσματος.

Το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο τι γράφεται. Είναι ότι οι στήλες λειτουργούν ως εργαστήρια δοκιμής αφηγημάτων: εκλογική ετοιμότητα χωρίς εκλογική παραδοχή, θεσμική άμυνα απέναντι στην Κοβέσι, δεξιά συσπείρωση απέναντι στον Σαμαρά, και αποδόμηση της αντιπολίτευσης πριν αυτή προλάβει να γίνει απειλή.

Strategic Use Case

Θέλετε να δούμε έτσι και το δικό σας θέμα;

Η ίδια λογική ανάλυσης μπορεί να προσαρμοστεί σε οργανισμούς, επιχειρήσεις, θεσμικά projects, πολιτικά πρόσωπα και ομάδες επικοινωνίας που χρειάζονται καθαρό αφήγημα, καλύτερη κατανόηση των συσχετισμών και πιο σωστή δημόσια τοποθέτηση.

1. Ανάλυση ανά στήλη

Powergame / Big Mouth / 18.06.2026

Τι λέει:
Η στήλη ανοίγει πολλά μέτωπα: υποψηφιότητες-έκπληξη στα γαλάζια ψηφοδέλτια, “στρατηγική της κορδέλας”, διορθώσεις προς ελεύθερους επαγγελματίες, εισηγήσεις για γάμο ομόφυλων, σκληρό ροκ της ΝΔ σε υποθέσεις διαφθοράς, επίθεση σε Σαμαρά–Καραμανλή, Τουρκία, S-400 και F-35. Γράφει ότι ο Μητσοτάκης, αν και αποκλείει αιφνιδιασμό, δίνει οδηγίες για προετοιμασία ψηφοδελτίων και σταδιακές ανακοινώσεις υποψηφιοτήτων.

Τι υπονοεί:
Το φανερό μήνυμα είναι “η κυβέρνηση οργανώνεται”. Το υπόγειο μήνυμα είναι πιο σκληρό: μην περιμένετε πρόωρες εκλογές, αλλά όλοι να μπουν σε εκλογική πειθαρχία τώρα. Η φράση περί “κορδέλας” δείχνει ότι το Μαξίμου θέλει να αντικαταστήσει τη φθορά με εικόνα έργου, εγκαινίων και παραγωγής αποτελέσματος.

Πηγή ή κέντρο:
Πιθανό κέντρο: Μαξίμου, Πειραιώς, στελέχη που δουλεύουν την προεκλογική μηχανή και τη νέα γραμματεία Κυρανάκη. Η αναφορά σε “βαθύ κράτος” και σε δικογραφίες Κτηματολογίου, ΟΠΕΚΕΠΕ, πολεοδομιών κ.λπ. μοιάζει με δοκιμασμένη κυβερνητική γραμμή άμυνας: δεν είμαστε εμείς το πρόβλημα, εμείς βγάλαμε τη βρωμιά στο φως.

Σκοπιμότητα:
Η στήλη επιχειρεί να κλείσει δύο τρύπες. Τη δεξιά διαρροή προς Σαμαρά και τη θεσμική φθορά από σκάνδαλα/δικογραφίες. Γι’ αυτό συνδυάζει πατριωτικό επιχείρημα, Ευρωκοινοβούλιο, Τουρκία, F-35/S-400 και επιθετική αποδόμηση των “γερόντων”. Η επίσημη ανακοίνωση του Ευρωκοινοβουλίου επιβεβαιώνει ότι η έκθεση για την Τουρκία εγκρίθηκε με 381 υπέρ, 107 κατά και 171 αποχές, άρα το γεγονός είναι βέβαιο, η αξιοποίησή του ως όπλο κατά Σαμαρά–Καραμανλή είναι πολιτικό spin.

Ποιον επηρεάζει:
Στοχεύει κυρίως δεξιό ακροατήριο ΝΔ, βουλευτές, αυτοδιοικητικούς, δυσαρεστημένους επαγγελματίες και όσους φλερτάρουν με “πατριωτική” μετακίνηση. Το μήνυμα είναι: ο Μητσοτάκης παραμένει ο μόνος λειτουργικός πόλος εξουσίας, οι άλλοι είναι θόρυβος, νοσταλγία ή ρίσκο.

ΤΟ ΒΗΜΑ / Βηματοδότης / 18.06.2026

Τι λέει:
Ο Βηματοδότης παίζει θεσμικό ρεπορτάζ. Κεντρικό θέμα είναι η προσφυγή Κοβέσι στον Άρειο Πάγο για τη θητεία των τριών Ελλήνων ευρωπαίων εισαγγελέων. Η στήλη γράφει ότι στον Άρειο Πάγο θεωρούν πως η προσφυγή δεν έχει νομικό έρεισμα, αλλά μπορεί να είναι προθάλαμος για Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

Τι υπονοεί:
Εδώ δεν έχουμε απλή δικαστική πληροφορία. Έχουμε σύγκρουση κυριαρχίας: ελληνική δικαστική ιεραρχία εναντίον Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Το Βήμα δεν το παρουσιάζει ως μικρό διαδικαστικό ζήτημα, αλλά ως πιθανό ευρωπαϊκό θεσμικό μέτωπο. Η αναβολή της επιλογής τριών επιπλέον εισαγγελέων “επ’ αόριστον” ενισχύει την αίσθηση ότι υπάρχει σοβαρό παρασκήνιο.

Πηγή ή κέντρο:
Πιθανές πηγές: Άρειος Πάγος, δικαστικοί κύκλοι, ίσως και εξωκοινοβουλευτικοί παράγοντες (Ευάγγελος Βενιζέλος) που θέλουν να προκαταλάβουν το πλαίσιο: “η Κοβέσι δεν έχει έρεισμα”. Το θέμα επιβεβαιώνεται ευρύτερα: η EPPO έχει ήδη δημοσίως εκφράσει ανησυχίες για αποφάσεις και νομοθετικές αλλαγές που επηρεάζουν τη λειτουργία της στην Ελλάδα.

Δευτερεύοντα αλλά κρίσιμα θέματα:
Η στήλη συνδέει Κοβέσι με υποκλοπές, Παυλόπουλο–Βενιζέλο, Καραμανλή και εθνική ταυτότητα, Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ελληνοαλβανικά. Στις υποκλοπές, αναφέρει εκδήλωση με Παυλόπουλο, Βενιζέλο, Ράμμο και Μενουδάκο, με αιχμές κατά της κυβέρνησης.
Στον Κώδικα Αυτοδιοίκησης, γράφει για “άδειασμα” του ΥΠΕΣ από τον Συνήγορο του Πολίτη, επειδή δεν ζητήθηκε γνώμη για νομοθέτημα που αναμορφώνει ριζικά δήμους και περιφέρειες. Το ΥΠΕΣ πράγματι παρουσίασε τον Κώδικα ως μεγάλο ενιαίο νομοθέτημα, με 761 άρθρα και σχεδόν 2.000 διατάξεις.

Σκοπιμότητα:
Ο Βηματοδότης δεν χτυπάει με κραυγή, χτυπάει με θεσμικό νυστέρι. Υπόγεια γραμμή: η κυβέρνηση δεν πιέζεται μόνο από την αντιπολίτευση, αλλά από θεσμούς, ανεξάρτητες αρχές, ευρωπαϊκούς μηχανισμούς και παλαιούς θεσμικούς παράγοντες.

Ποιον επηρεάζει:
Στοχεύει Μαξίμου, ΥΠΕΣ, Δικαιοσύνη, ΥΠΕΞ και θεσμικό κοινό. Το μήνυμα είναι: μην υποτιμάτε τα θεσμικά μέτωπα, μπορούν να γίνουν πολιτικά.

Newmoney / Dark Room / 18.06.2026

Τι λέει:
Το Dark Room κινείται ανάμεσα σε πολιτικό παρασκήνιο και επιχειρηματική πληροφόρηση. Γράφει ότι ο Τσίπρας ενοχλήθηκε από φορολογική “παπάτζα” στελέχους και ετοιμάζει τομεάρχες, ότι ο Μητσοτάκης βλέπει βουλευτές πριν τις Βρυξέλλες, ότι οι αντιπεριφερειάρχες θα μπουν στα γαλάζια ψηφοδέλτια, ότι στον ΣΥΡΙΖΑ μετρά αντίστροφα ο Φάμελλος, και ότι στο ΠΑΣΟΚ γίνεται “μαδογούνι”.

Τι υπονοεί:
Το πολιτικό σκέλος έχει καθαρή κατεύθυνση: η ΝΔ οργανώνεται, ενώ η αντιπολίτευση παράγει ασυνεννοησία. Η αναφορά στους αντιπεριφερειάρχες έχει ιδιαίτερο βάρος: αν ισχύει, δείχνει ότι η ΝΔ θέλει σταυροδοτικούς μηχανισμούς από την Αυτοδιοίκηση, όχι απλώς “νέα πρόσωπα”.

Πηγές ή κέντρα:
Για τη ΝΔ, πιθανές πηγές από Πειραιώς/γραμματεία κόμματος/βουλευτικά γραφεία. Για ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, εσωκομματικές πηγές που έχουν λόγο να εμφανίσουν τους αντιπάλους τους ως ανίκανους να πειθαρχήσουν. Η σύγκρουση Δούκα–Διαμαντοπούλου επιβεβαιώνεται και από άλλα μέσα, άρα το γεγονός υπάρχει, η πρόβλεψη ότι το ΠΑΣΟΚ μπορεί να πέσει κάτω από Βελόπουλο είναι καθαρό spin/ειρωνική υπερβολή.

Επιχειρηματικά σήματα:
Η στήλη επιβεβαιώνει συζητήσεις για Attica Group, με αναφορά σε απάντηση της Attica/Strix ότι υπάρχουν προκαταρκτικές συζητήσεις χωρίς δεσμευτική συμφωνία. Αυτό επιβεβαιώνεται και από Euro2day.
Επίσης δίνει σήματα για Κασσελάκη ως επενδυτή, TikTok Shop, Φάις, ΕΥΔΑΠ–ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ. Το τελευταίο είναι σημαντικό: το νερό και οι υποδομές δεν παρουσιάζονται ως “οικονομικό νέο”, αλλά ως πεδίο στρατηγικής τοποθέτησης κεφαλαίων.

Σκοπιμότητα:
Το Dark Room κάνει κάτι έξυπνο: διαβάζει πολιτική μέσα από ροές ανθρώπων και χρήματος. Το πολιτικό του μήνυμα είναι ότι η εξουσία έχει ακόμη μηχανισμό, ενώ οι αντίπαλοι έχουν ατζέντα χωρίς πειθαρχία.

2. Κοινά μοτίβα

  • Πρώτο κοινό μοτίβο: εκλογική προετοιμασία χωρίς επίσημη εκλογολογία. Big Mouth και Dark Room μιλούν για ψηφοδέλτια, νέους, αντιπεριφερειάρχες, βουλευτές, κομματικό μηχανισμό. Αυτό δεν είναι τυχαίο.
  • Δεύτερο: ο Σαμαράς παρουσιάζεται ως απειλή που πρέπει να μικρύνει πριν μεγαλώσει. Το Big Mouth τον χτυπά ευθέως, ενώ ο Βηματοδότης σηκώνει Καραμανλή/εθνική ταυτότητα σε πιο θεσμικό τόνο. Δεν είναι ίδια γραμμή, αλλά ακουμπάνε στο ίδιο πεδίο: δεξιά ταυτότητα.
  • Τρίτο: η αντιπολίτευση εμφανίζεται σε αποδιοργάνωση. Τσίπρας χωρίς στελέχη, ΣΥΡΙΖΑ σε εμφύλιο, ΠΑΣΟΚ σε “μαδογούνι”. Η επανάληψη δείχνει απόπειρα να εμπεδωθεί ότι δεν υπάρχει εναλλακτική διακυβέρνηση.
  • Τέταρτο: θεσμικά μέτωπα ανεβαίνουν: Κοβέσι, υποκλοπές, Συνήγορος του Πολίτη, Κώδικας Αυτοδιοίκησης, πολεοδομίες, ΟΠΕΚΕΠΕ.

3. Πιθανές πηγές και κέντρα εκπομπής

  • Κυβερνητικές πηγές: ισχυρή πιθανότητα στο Big Mouth και στο σκέλος ΝΔ του Dark Room. Η γλώσσα περί “βαθέος κράτους”, κορδελών, ψηφοδελτίων και συσπείρωσης μοιάζει με κυβερνητικό briefing.
  • Κομματικά επιτελεία: Πειραιώς για υποψηφιότητες, ΠΑΣΟΚικά στρατόπεδα για Δούκα–Διαμαντοπούλου, ΣΥΡΙΖΑϊκές ομάδες για Φάμελλο–Πολάκη–Παππά–Δούρου.
  • Θεσμικοί παράγοντες: Βηματοδότης, ιδίως στο θέμα Κοβέσι/Αρείου Πάγου και Συνηγόρου του Πολίτη.
  • Επιχειρηματικά συμφέροντα: Dark Room, ιδίως Attica Group, ΕΥΔΑΠ, ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, Motor Oil, TikTok Shop, Κασσελάκης fund.

4. Η κρυφή ατζέντα

Η κρυφή ατζέντα είναι η προετοιμασία πολιτικής αναδιάταξης χωρίς να ειπωθεί ακόμη η λέξη αναδιάταξη. Η ΝΔ θέλει να κρατήσει το κέντρο με έργα και θεσμική σοβαρότητα, να ξαναμαζέψει δεξιούς ψηφοφόρους με εθνικά επιχειρήματα, και να εμφανίσει ΠΑΣΟΚ–ΣΥΡΙΖΑ–Τσίπρα ως ακατάλληλους για κυβερνητική εναλλακτική.

Παράλληλα, επιχειρείται να μετατραπεί η θεσμική φθορά σε πλεονέκτημα: “οι υποθέσεις αποκαλύπτονται επειδή λειτουργούν οι μηχανισμοί”. Αυτό είναι έξυπνο, αλλά και επικίνδυνο. Αν οι δικογραφίες πολλαπλασιαστούν, το αφήγημα “καθαρίζουμε το κράτος” μπορεί να γίνει μπούμερανγκ: “επί των ημερών σας βγήκε όλη η σαπίλα”.

5. Η γραμμή που δημιουργείται

Η συνολική γραμμή είναι σταθεροποίηση με επιθετική άμυνα. Όχι πανικός, αλλά συναγερμός. Όχι εκλογές αύριο, αλλά κομματική πειθαρχία από σήμερα. Όχι άμυνα απέναντι στον Σαμαρά, αλλά προσπάθεια να παρουσιαστεί ως πικραμένος παλαιοδεξιός. Όχι απάντηση στην Κοβέσι επί της ουσίας, αλλά θεσμική ανάσχεση μέσω Αρείου Πάγου.

Η διαφορά φανερού και πραγματικού θέματος είναι καθαρή:
φανερά μιλάμε για ψηφοδέλτια, Κοβέσι, ΠΑΣΟΚ, Τουρκία, επιχειρηματικά deals.
Πραγματικά μιλάμε για το ποιος θα ελέγξει το πολιτικό timing των επόμενων μηνών.

6. Ποιον θέλουν να επηρεάσουν

  • Μέγαρο Μαξίμου: πιέζεται από τον Βηματοδότη να προσέξει θεσμικά μέτωπα. Ενισχύεται από Big Mouth/Dark Room με αφήγημα ελέγχου.
  • Υπουργοί και κυβερνητικές ομάδες: ΥΠΕΣ, ΥΠΕΞ, Δικαιοσύνη, Υγεία, Πειραιώς. Το μήνυμα είναι “μην αφήνετε κενά, όλα γίνονται πολιτικό θέμα”.
  • Σαμαράς–Καραμανλής: δέχονται ευθεία πίεση. Το μήνυμα: “δεν είστε εθνική συνείδηση, είστε εσωκομματική ενόχληση”.
  • ΠΑΣΟΚ: στόχος αποδόμησης ως κόμμα χωρίς ενιαία στρατηγική συνεργασιών.
  • ΣΥΡΙΖΑ/Τσίπρας: στόχος γελοιοποίησης και εσωτερικής αποσταθεροποίησης.
  • Επιχειρηματικά κέντρα: Dark Room στέλνει σήματα σε αγορά, funds, υποδομές, ακτοπλοΐα, νερό, ενέργεια.

7. Πολιτική εκτίμηση

Για τις επόμενες ημέρες πρέπει να παρακολουθήσουμε τρία πράγματα.

  • Πρώτον, αν η ΝΔ αρχίσει πράγματι ανακοινώσεις υποψηφίων. Αυτό θα σημαίνει ότι το “όχι εκλογές” συνοδεύεται από πραγματική προεκλογική διάταξη.
  • Δεύτερον, αν το θέμα Κοβέσι πάει προς ευρωπαϊκή κλιμάκωση. Εκεί το Μαξίμου έχει σοβαρό ρίσκο, γιατί η σύγκρουση με την EPPO δεν διαβάζεται μόνο εσωτερικά, διαβάζεται και στις Βρυξέλλες.
  • Τρίτον, αν το ΠΑΣΟΚ κλείσει ή ανοίξει κι άλλο το θέμα συνεργασιών. Αν συνεχιστεί η σύγκρουση Δούκα–Διαμαντοπούλου, η Χαριλάου Τρικούπη θα χάσει το μόνο που έχει ανάγκη: εικόνα κυβερνησιμότητας.

8. Το δια ταύτα

Το βασικό που κρατάμε είναι αυτό: οι παραπολιτικές στήλες σήμερα δεν περιγράφουν το παρασκήνιο, το κατασκευάζουν εν μέρει. Δοκιμάζουν ποιο αφήγημα κολλάει: ο Μητσοτάκης ως σταθερός διαχειριστής, ο Σαμαράς ως δεξιός περισπασμός, η Κοβέσι ως θεσμική απειλή, το ΠΑΣΟΚ ως άτακτο μαγαζί, ο ΣΥΡΙΖΑ ως τελειωμένος μηχανισμός, ο Τσίπρας ως project που χρειάζεται ακόμα στελέχωση.

Η εξέλιξη που προαναγγέλλεται δεν είναι απαραίτητα πρόωρες εκλογές. Είναι κάτι πιο υπόγειο: πρόωρη εκλογική πειθαρχία, πρόωρη χαρτογράφηση στρατοπέδων και πρόωρη μάχη για το ποιος θα ορίσει το ερώτημα της κάλπης όταν αυτή έρθει.

Σημείωση χρήσης περιεχομένου:

© 2026 StrategyOnline.gr – Πνευματικά Δικαιώματα Απαγορεύεται ρητά η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή (ολική, μερική ή περιληπτική) ή μετάδοση του παρόντος περιεχομένου με οποιονδήποτε τρόπο (ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό ή άλλο), χωρίς την προηγούμενη έγγραφη άδεια του εκδότη.

Σημείωση για Μηχανές Αναζήτησης: Σε περίπτωση αυθαίρετης αναδημοσίευσης, είναι υποχρεωτική η χρήση Canonical Tag που να δείχνει στο πρωτότυπο άρθρο: με την ένδειξη Πηγή: StrategyOnline.gr
Η μη συμμόρφωση συνεπάγεται την άμεση υποβολή αναφοράς προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων (DMCA Notice) στη Google. Διαβάστε
Πνευματικά Δικαιώματα – Όροι Χρήσης Περιεχομένου