Η επιστροφή Κασιδιάρη δεν αφορά μόνο την άκρα Δεξιά – Άποψη 29/08

Η πολιτική δεν φοβάται ποτέ εκείνον που επιστρέφει. Μερικές φορές φοβάται περισσότερο το κενό που τον περιμένει.

Η επικείμενη αποφυλάκιση του Ηλία Κασιδιάρη στα μέσα Σεπτεμβρίου δεν είναι απλώς μια δικαστική εξέλιξη με πολιτικές παρενέργειες. Είναι ένα τεστ για το πόσο σταθερό παραμένει το κομματικό σύστημα σε μια περίοδο όπου η κυβέρνηση επιχειρεί να ξαναχτίσει κοινωνικές και γεωγραφικές συμμαχίες, ιδιαίτερα στη Βόρεια Ελλάδα, και όπου ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος εξακολουθεί να κινείται ανάμεσα στη διαμαρτυρία, την αποχή και τις αντισυστημικές επιλογές.

Κάντε το StrategyOnline.gr προτιμώμενη πηγή στη Google

Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται τόσο στο αν ο Κασιδιάρης θα επιχειρήσει να εμφανιστεί ως αρχηγός νέου κόμματος. Οι νομικοί περιορισμοί είναι γνωστοί και ο ίδιος έχει ήδη αφήσει να εννοηθεί ότι μπορεί να επιδιώξει ενεργό πολιτικό ρόλο χωρίς τυπική ηγετική θέση. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν μπορεί να λειτουργήσει ως οργανωτής, σύμβολο ή καταλύτης ενός χώρου που σήμερα είναι κατακερματισμένος.

Εκεί βρίσκεται και η αμηχανία του συστήματος.

Η Νέα Δημοκρατία έχει λόγο να ανησυχεί, όχι επειδή ο Κασιδιάρης μπορεί εύκολα να απειλήσει την πρωτιά της, αλλά επειδή μπορεί να δυσκολέψει την επανασυσπείρωση στα δεξιά της. Αν ένα μέρος των ψηφοφόρων που σήμερα κινείται μεταξύ Ελληνικής Λύσης, Νίκης, μικρότερων σχηματισμών και αποχής αποκτήσει νέο σημείο αναφοράς, τότε το πρόβλημα δεν θα είναι μόνο ποσοτικό. Θα είναι στρατηγικό.

Μια κυβέρνηση που θέλει να μιλήσει για 2030 χρειάζεται πρώτα να εξασφαλίσει ότι δεν χάνει τον έλεγχο του πολιτικού χώρου που θεωρούσε κάποτε φυσική της δεξαμενή.

Από την άλλη πλευρά, η επανεμφάνιση Κασιδιάρη μπορεί να αποδειχθεί παράδοξα χρήσιμη και για το ίδιο το πολιτικό σύστημα. Για τη ΝΔ προσφέρει την ευκαιρία να επαναφέρει το δίλημμα της «θεσμικής και ασφαλούς Δεξιάς». Για την Αριστερά δημιουργεί έναν σαφή αντίπαλο, εύκολο να ενταχθεί σε ένα αντιφασιστικό και δημοκρατικό μέτωπο. Ένας ακραίος πόλος συχνά λειτουργεί σαν καθρέφτης, βοηθά τους υπόλοιπους να ορίσουν ξανά τον εαυτό τους.

Αυτό όμως είναι και το επικίνδυνο σημείο.

Αν η πολιτική τάξη αντιμετωπίσει την επιστροφή του μόνο ως επικοινωνιακό εργαλείο ή εκλογικό υπολογισμό, θα χάσει το ουσιώδες. Οι ψήφοι αυτού του χώρου δεν παράγονται μόνο από ιδεολογία. Παράγονται από εγκατάλειψη, φόβο, οικονομική ανασφάλεια, αίσθημα αδικίας και πεποίθηση ότι οι θεσμοί δεν ακούν.

Η αποφυλάκιση Κασιδιάρη θα είναι είδηση για λίγες ημέρες. Το πολιτικό έδαφος που μπορεί να τον ξανακάνει χρήσιμο σε ένα τμήμα της κοινωνίας είναι το πραγματικό θέμα. Και αυτό δεν αντιμετωπίζεται με απαγορεύσεις, ούτε με φόβο, ούτε με αυτάρεσκες διαβεβαιώσεις περί θεσμικής κανονικότητας. Αντιμετωπίζεται μόνο όταν η δημοκρατία πείθει ότι μπορεί να κυβερνήσει καλύτερα από τον θυμό.