← Intelligence Briefings

Intelligence Report

Η επαναφορά στις εργοστασιακές ρυθμίσεις Τσίπρα – Άποψη 16/11

Οι κοινωνίες σπάνια αγοράζουν δύο φορές το ίδιο εισιτήριο για μια παράσταση που έχουν ήδη δει, όσο εντυπωσιακή κι αν είναι η αφίσα της επανέκδοσης.

2–4 λεπτά
Οι κοινωνίες σπάνια αγοράζουν δύο φορές το ίδιο εισιτήριο για μια παράσταση που έχουν ήδη δει, όσο εντυπωσιακή κι αν είναι η αφίσα της επανέκδοσης.

Η αιφνιδιαστική μετατροπή του προγραμματικού συνεδρίου του Ιανουαρίου σε «Ιδρυτικό Συνέδριο» της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.) στα τέλη Φεβρουαρίου αποκαλύπτει μια βίαιη αναπροσαρμογή στρατηγικής της Αμαλίας υπό την πίεση των δημοσκοπικών επιδόσεων.

Η παραδοχή αποτυχίας της μετριοπάθειας: Το επιχείρημα περί «ολοκλήρωσης του κύκλου της δημιουργίας» λειτουργεί ως επικοινωνιακό περιτύλιγμα για το τέλος ενός αποτυχημένου πειράματος πολιτικού εκσυγχρονισμού. Η αδυναμία διείσδυσης στο Κέντρο, όπου κυριαρχεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης, και η στασιμότητα γύρω από το 15% ανάγκασαν τον Αλέξη Τσίπρα να εγκαταλείψει το προφίλ του συναινετικού μεταρρυθμιστή και να επιστρέψει στην ασφαλή ζώνη του ριζοσπαστικού λαϊκισμού (13ος μισθός, 13η σύνταξη).

Η παγίδα της αναδρομικής ίδρυσης: Όταν ένα κόμμα ιδρύεται τον Μάιο, εκπέμπει στελέχη και προγραμματικό λόγο επί έξι μήνες, αλλά αναγκάζεται να αυτο-ιδρυθεί εκ νέου τον επόμενο Φεβρουάριο, δεν μιλάμε για οργανωτική ωρίμανση. Μιλάμε για ανάγκη επανεκκίνησης (reset) ενός εμπορικού σήματος που ξέμεινε από ορμή πριν καν δοκιμαστεί στην κάλπη.

Η χρονική στόχευση κατά του ΠΑΣΟΚ: Η μετάθεση κατά έναν μήνα (από τον Γενάρη στα τέλη Φλεβάρη) έχει καθαρά τακτικό χαρακτήρα. Η Αμαλίας ποντάρει στο ότι μέχρι τότε θα έχει εξαντληθεί η επικοινωνιακή δυναμική των μεταγραφών της Χαριλάου Τρικούπη (όπως η επιστροφή της Νίνας Κασιμάτη), επιτρέποντας στον Τσίπρα να μονοπωλήσει την επικαιρότητα στην τελική ευθεία προς τις εκλογές και να ανοίξει παράθυρο προσχωρήσεων σε όσους αναζητούν σωσίβιο εξουσίας.

📲
Η ενημέρωση της ημέρας στο WhatsApp
Ακολούθησε το StrategyOnline.gr και λάβε καθημερινά τις σημαντικότερες πολιτικές, οικονομικές και γεωπολιτικές εξελίξεις, χωρίς περιττό θόρυβο.
Ακολούθησε το κανάλι μας στο WhatsApp
Δωρεάν ενημέρωση, με δυνατότητα διακοπής ανά πάσα στιγμή.

Ένα κόμμα που γεννιέται δεύτερη φορά

Στην ελληνική πολιτική, όταν κάτι δεν περπατάει στην αγορά, δεν αλλάζουμε το προϊόν. Αλλάζουμε την ταμπέλα έξω από το μαγαζί και βαφτίζουμε την εκποίηση «μεγάλα εγκαίνια». Κάπως έτσι, έξι μήνες αφότου μας συστήθηκε ως η νέα, ώριμη και ευρωπαϊκή εκδοχή του εαυτού του, ο Αλέξης Τσίπρας αποφάσισε πως η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη χρειάζεται Ιδρυτικό Συνέδριο στα τέλη Φεβρουαρίου.

Το ερώτημα είναι απλό και ελαφρώς άβολο: τι ακριβώς κάναμε τους προηγούμενους έξι μήνες; Προθέρμανση; Δοκιμαστική λειτουργία; Όταν ένα πολιτικό σχήμα έχει ήδη προέδρους, γραφεία στην Αμαλίας, εκπροσώπους Τύπου που παραιτούνται και δημοσκοπικά ποσοστά που τρίζουν, η αναδρομική «ίδρυση» θυμίζει ζευγάρι που γιορτάζει την επέτειο γάμου πριν καν περάσει από το δημαρχείο.

Η αλήθεια, βέβαια, κρύβεται πίσω από τους αριθμούς, οι οποίοι έχουν την κακή συνήθεια να μην συγκινούνται από τις ποιητικές αναφορές σε «μικρά θαύματα». Το πολυδιαφημισμένο κεντρώο ρετουσάρισμα έπεσε πάνω σε τοίχο. Οι μετριοπαθείς ψηφοφόροι, εκείνοι που κοιτάζουν πρώτα το ταμείο και μετά τα συνθήματα, δεν πείστηκαν ότι ο καπετάνιος άλλαξε ρότα επειδή φόρεσε γραβάτα στο εξώφυλλο της «Ιθάκης». Έτσι, η Αμαλίας πάτησε το κουμπί της επαναφοράς στις εργοστασιακές ρυθμίσεις. Επιστροφή στα παλιά, δοκιμασμένα υλικά: παροχές χωρίς αντίκρισμα, 13ος μισθός, 13η σύνταξη και η γνωστή, βολική καταγγελία της πραγματικότητας.

Εδώ, όμως, υπάρχει μια βαθύτερη αντίφαση που ξεπερνά τη μικροπολιτική σκακιέρα και το κυνήγι του Νίκου Ανδρουλάκη. Η απόφαση για ένα πανηγυρικό «ιδρυτικό» συνέδριο τον Φεβρουάριο δεν δείχνει δύναμη, αλλά έναν ιδιότυπο φόβο. Ο κ. Τσίπρας συνειδητοποιεί ότι η ηγεμονία του στον χώρο της Αριστεράς δεν μπορεί να στηριχθεί σε θεσμικές προτάσεις, γιατί εκεί το γήπεδο ανήκει σε άλλους. Για να επιβιώσει, πρέπει να ξαναφτιάξει τον μύθο της «αντεπίθεσης», μετατρέποντας έναν γραφειοκρατικό μηχανισμό σε δήθεν λαϊκό κίνημα ανυπακοής της τελευταίας στιγμής.

Είναι η διαχρονική γοητεία του ελληνικού βολονταρισμού: η πίστη ότι η πραγματικότητα, τα δημοσιονομικά όρια και η πολιτική φθορά υποχωρούν μπροστά σε ένα καλό σκηνοθετημένο χειροκρότημα. Μόνο που οι κοινωνίες σπάνια αγοράζουν δύο φορές το ίδιο εισιτήριο για μια παράσταση που έχουν ήδη δει, όσο εντυπωσιακή κι αν είναι η αφίσα της επανέκδοσης.

Σημείωση χρήσης περιεχομένου

© 2026 StrategyOnline.gr – Πνευματικά Δικαιώματα. Απαγορεύεται ρητά η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή (ολική, μερική ή περιληπτική) ή μετάδοση του παρόντος περιεχομένου με οποιονδήποτε τρόπο (ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό ή άλλο), χωρίς την προηγούμενη έγγραφη άδεια του εκδότη.

Σημείωση για Μηχανές Αναζήτησης: Σε περίπτωση αυθαίρετης αναδημοσίευσης, είναι υποχρεωτική η χρήση Canonical Tag που να δείχνει στο πρωτότυπο άρθρο, με την ένδειξη «Πηγή: StrategyOnline.gr». Η μη συμμόρφωση συνεπάγεται την άμεση υποβολή αναφοράς προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων (DMCA Notice) στη Google. Διαβάστε Πνευματικά Δικαιώματα – Όροι Χρήσης Περιεχομένου.

Σχετικά Intelligence Briefings

Συνεχίστε την ανάγνωση