Από τις κάλπες της Βουλής στο βήμα του Delphi Forum – Άποψη 20/04

Η ψηφοφορία για την άρση ασυλίας 13 βουλευτών της ΝΔ δεν κρίνει μόνο μια δικογραφία. Κρίνει αν ο πρωθυπουργός διατηρεί ακόμη τον πλήρη πολιτικό έλεγχο της παράταξής του, λίγες ώρες πριν εμφανιστεί στο Delphi Economic Forum, όπου είναι προγραμματισμένος να βρεθεί σε συζήτηση με τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Αντόνιο Κόστα.

Η Τετάρτη δεν θα είναι μια απλή κοινοβουλευτική διαδικασία. Θα είναι μια μέρα πολιτικής ακτινογραφίας. Η Ολομέλεια καλείται να αποφασίσει για την άρση ασυλίας 13 βουλευτών της ΝΔ στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να έχει ήδη ζητήσει από την Κοινοβουλευτική Ομάδα καθαρή γραμμή υπέρ της άρσης. Αυτό από μόνο του λέει πολλά. Όταν ένας πρωθυπουργός παρεμβαίνει προληπτικά, δεν το κάνει επειδή νιώθει άνετα. Το κάνει επειδή διαισθάνεται ότι η κομματική πειθαρχία δεν είναι πια αυτονόητη.

Το πρώτο σενάριο είναι το πιο βολικό για το Μαξίμου: οι άρσεις περνούν σχεδόν καθαρά, χωρίς θόρυβο, χωρίς αξιοσημείωτες διαρροές, χωρίς εικόνα εσωτερικής αμφισβήτησης. Σε αυτή την εκδοχή, ο πρωθυπουργός θα επιχειρήσει να εμφανιστεί στους Δελφούς ως ο ηγέτης που έβαλε τη θεσμική τάξη πάνω από την κομματική περιχαράκωση. Θα είναι μια χρήσιμη ανάσα, αλλά όχι λύτρωση. Γιατί το πολιτικό πρόβλημα δεν θα έχει εξαφανιστεί. Θα έχει απλώς μετατεθεί.

Το δεύτερο σενάριο είναι το πιο πιθανό και το πιο δηλητηριώδες: οι άρσεις περνούν, αλλά με αποχές, διαφοροποιήσεις και επιλεκτικά “όχι”. Τότε η κυβέρνηση δεν θα χάνει τη διαδικασία, αλλά θα χάνει το αφήγημα. Και στην πολιτική, πολλές φορές το αφήγημα πονά περισσότερο από το αποτέλεσμα. Αν καταγραφεί κύμα διαφοροποιήσεων, η συζήτηση δεν θα αφορά πια μόνο τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Θα αφορά το αν η ΝΔ μπαίνει σε φάση εσωτερικής κόπωσης, με βουλευτές που αρχίζουν να μετρούν περισσότερο το προσωπικό τους κόστος παρά τη συλλογική γραμμή. Τα σχετικά ρεπορτάζ ήδη μιλούν για υπόγεια αναταραχή και πιθανό “γαλάζιο αντάρτικο”.

Υπάρχει και το τρίτο, κακό σενάριο: να φανεί τόσο μεγάλη κλίμακα ρωγμών, ώστε το μεσημέρι της Τετάρτης να μετατραπεί σε άτυπη δοκιμασία ηγεσίας. Εκεί το θέμα δεν θα είναι οι 13 κάλπες. Θα είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Διότι μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία δεν αποδυναμώνεται μόνο όταν χάνει ψηφοφορίες. Αποδυναμώνεται και όταν κερδίζει με τρόπο που αποκαλύπτει φόβο, τριβή και εσωτερική δυσπιστία.

Και ύστερα έρχονται οι Δελφοί. Όχι ως συνέδριο, αλλά ως σκηνή δοκιμασίας. Το Delphi Economic Forum είναι χώρος θεσμικού κύρους, διεθνούς ακροατηρίου και οικονομικής ανάγνωσης της πολιτικής σταθερότητας. Αν ο Μητσοτάκης ανέβει το απόγευμα στο βήμα κουβαλώντας πίσω του μια μισοπειθαρχημένη ΚΟ, τότε δεν θα δώσει μόνο απαντήσεις για την οικονομία, την Ευρώπη ή τη γεωπολιτική. Θα πρέπει πρώτα να πείσει ότι εξακολουθεί να ελέγχει το ίδιο του το πολιτικό σπίτι. Και αυτό είναι το πιο άβολο φορτίο για έναν πρωθυπουργό: να μιλά για σταθερότητα, ενώ λίγες ώρες πριν έχει φανεί η αστάθεια.

Η ουσία είναι απλή. Οι άρσεις ασυλίας πιθανότατα θα περάσουν. Το ερώτημα δεν είναι αν θα περάσουν. Το ερώτημα είναι τι θα έχει σπάσει μέχρι να περάσουν. Γιατί αν την Τετάρτη σπάσει η εικόνα του πλήρους ελέγχου, τότε στους Δελφούς ο πρωθυπουργός δεν θα εμφανιστεί ως κυρίαρχος του παιχνιδιού. Θα εμφανιστεί ως παίκτης που προσπαθεί να αποδείξει ότι παραμένει κυρίαρχος. Και αυτό, στην πολιτική, είναι ήδη η αρχή του προβλήματος.