Τσίπρας – Σαμαράς – Ανδρουλάκης τα δώρα της ελίτ στον Μητσοτάκη – Online Παραπολιτικές στήλες 04/06

Ας μη γελιόμαστε. Η πολιτική στην Ελλάδα δεν πάσχει από έλλειψη ιδεών, αλλά από πλεόνασμα κακής σκηνοθεσίας. Μέσα σε αυτό το πολιτικό θέατρο λοιπόν, οι παραπολιτικές στήλες δεν καταγράφουν απλώς ειδήσεις, μοιράζουν ρόλους μπας και επηρεάσουν τον σκηνοθέτη: τα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Ο Μητσοτάκης εμφανίζεται πάλι ως ο άνθρωπος που δεν χρειάζεται να ενθουσιάσει, αρκεί να τρομάξει λιγότερο από τους άλλους. Αυτό είναι και το ισχυρό του χαρτί αλλά και το μεγάλο του έλλειμμα. Η πολιτική του αντοχή δεν πατά πια σε μεγάλο όραμα, αλλά στη σύγκριση με το χάος. «Κοιτάξτε γύρω σας», λέει σχεδόν το σύστημα. «Θέλετε πάλι Τσίπρα; Θέλετε Σαμαρά στα δεξιά; Θέλετε ΠΑΣΟΚ που τσακώνεται για το ποιος θα κληρονομήσει ένα σπίτι χωρίς στέγη;».

Ο Τσίπρας επιστρέφει ως φάντασμα που συμφέρει και τους αντιπάλους του. Για τον ίδιο, είναι ευκαιρία αναγέννησης. Για τη ΝΔ, είναι ιδανικός μπαμπούλας. Όσο πιο πολύ θυμίζει το 2015, τόσο πιο εύκολα η κυβέρνηση ζητά συγχωροχάρτι για το 2026. Το παράδοξο είναι σχεδόν κωμικό: ο πρώην αντίπαλος γίνεται πολιτικό καύσιμο για τον σημερινό πρωθυπουργό.

Το ΠΑΣΟΚ, από την άλλη, βρίσκεται στην πιο άχαρη θέση: δεν φοβίζει, δεν εμπνέει, δεν κυριαρχεί. Το σχολιάζουν όλοι, αλλά κανείς δεν το αντιμετωπίζει ως αναπόφευκτη εναλλακτική. Αυτό είναι χειρότερο από την επίθεση. Είναι πολιτική απαξίωση με ευγένεια κηδείας.

Και στα δεξιά, ο Σαμαράς θυμίζει ότι η ΝΔ έχει μνήμη, ρήγματα και απωθημένα. Μπορεί να μη γίνει μεγάλος πόλος, αλλά μπορεί να γίνει αρκετός μπελάς. Στην πολιτική, άλλωστε, δεν χρειάζεται πάντα να κερδίσεις. Αρκεί να κόψεις από τον άλλον το ποσοστό που του λείπει.

Το συμπέρασμα είναι καθαρό: δεν μπαίνουμε απλώς σε προεκλογική περίοδο. Μπαίνουμε σε περίοδο κατασκευής φόβων. Και στην Ελλάδα, όποιος ελέγχει τον φόβο, συχνά ελέγχει και την κάλπη.

Τι αναδεικνύει κάθε στήλη

Οι τρεις στήλες της 4ης Ιουνίου 2026 συγκροτούν μια καθαρή παραπολιτική γραμμή: το πολιτικό σύστημα μπαίνει σε φάση αναδιάταξης πριν ακόμη στηθούν κάλπες. Η ΝΔ εμφανίζεται μεν ως κεντρικός πόλος σταθερότητας, αλλά με δύο ανοιχτά μέτωπα: δεξιά, μέσω Σαμαρά, και κεντροαριστερά, μέσω Τσίπρα. Το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζεται ως κόμμα που δεν ελέγχει την ατζέντα του, δεν πείθει ως κυβερνητική εναλλακτική και πιέζεται από διαρροές, δημοσκοπήσεις, χορηγούς και εσωτερικούς ανταγωνιστές.

Το ενδιαφέρον είναι ότι οι στήλες δεν πολεμούν όλες με τον ίδιο τρόπο. Το Dark Room δουλεύει περισσότερο με παρασκήνιο εξουσίας, πρόσωπα, επιχειρηματικά σήματα και κυβερνητικά μηνύματα. Ο Βηματοδότης δίνει θεσμικότερο περίβλημα, αλλά βάζει στο τραπέζι το πιο βαρύ θέμα: Σαμαράς, νέο κόμμα, αναποφάσιστοι, δεξιά δεξαμενή. Το Big Mouth είναι το πιο ωμό: χτυπά ΠΑΣΟΚ, Τσίπρα, Σαμαρά, αλλά ταυτόχρονα στήνει το αφήγημα ότι η επιστροφή Τσίπρα τελικά βοηθά τον Μητσοτάκη. Αυτό δεν είναι ουδέτερη ανάγνωση, είναι πολιτική κατασκευή.

Η βασική γραμμή που προκύπτει: ο Μητσοτάκης μπορεί να πάει σε κάλπες με αφήγημα “εγώ ή χάος ανασύνθεσης”, αλλά πρέπει πρώτα να κλείσει τα δεξιά ρήγματα και να κεφαλαιοποιήσει την αποσύνθεση της αντιπολίτευσης.

1. Ανάλυση ανά στήλη

Α. Newmoney / Dark Room / 04.06.2026

Τι λέει

Η στήλη ανοίγει με τη φωτογραφία Άδωνι Γεωργιάδη δίπλα σε Νίκο Ανδρουλάκη και Ζωή Κωνσταντοπούλου σε εκδήλωση Μασούτη, παρουσιάζοντάς την ως τρολάρισμα που εξέθεσε επικοινωνιακά το ΠΑΣΟΚ. Το περιστατικό περιγράφεται όχι ως κοινωνικό στιγμιότυπο, αλλά ως μικρή επιχείρηση γελοιοποίησης του Ανδρουλάκη.

Στη συνέχεια η στήλη περνά στο ΠΑΣΟΚ: Ανδρουλάκης, Λαλιώτης, Χάρης Δούκας, Χριστοδουλάκης, Γερουλάνος, Διαμαντοπούλου. Το μήνυμα είναι ότι η Χαριλάου Τρικούπη βράζει, αλλά κανείς δεν διαθέτει καθαρή ηγετική ισχύ. Η συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου παρουσιάζεται ως πιθανό πεδίο σύγκρουσης Ανδρουλάκη-Δούκα.

Παράλληλα, η στήλη περνά σε κυβερνητικά σήματα: νέος γραμματέας ΝΔ, πιθανή επιστροφή Τάσου Χατζηβασιλείου στην κυβέρνηση, προετοιμασία ευρωπαϊκής προεδρίας, ταξίδια Μητσοτάκη, επαφές Πιερρακάκη με το περιβάλλον Μακρόν, υπεράσπιση Σκέρτσου έναντι Κοβέσι και θέμα κράτους δικαίου.

Στο επιχειρηματικό σκέλος, βάζει μεγάλα deals: CVC – D-Marin, Lamda – ΙΟΝ, τράπεζες και SSM, αμοιβαία κεφάλαια, ναυτιλία, βιομηχανία και ΣΕΒ. Η αναφορά στην D-Marin με αποτίμηση κοντά στο 1 δισ. ευρώ είναι καθαρό business signal προς επενδυτικά ακροατήρια.

Τι υπονοεί

Το υπόγειο μήνυμα είναι διπλό. Πρώτον, το ΠΑΣΟΚ είναι επικοινωνιακά ευάλωτο ακόμη και σε μια φωτογραφία. Δεν χρειάζεται μεγάλη πολιτική κρίση, αρκεί ένα κοινωνικό στιγμιότυπο για να φανεί αμήχανο. Δεύτερον, η κυβέρνηση, παρά τις φθορές, εξακολουθεί να παράγει μηχανισμό, διορισμούς, ευρωπαϊκές επαφές, θεσμικές άμυνες και επιχειρηματική κανονικότητα.

Η αναφορά στον Χατζηβασιλείου έχει χαρακτήρα δοκιμαστικού μπαλονιού. Δεν είναι απλή πληροφορία. Είναι σήμα προς το εσωτερικό της ΝΔ ότι πρόσωπα που βρέθηκαν εκτός λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ μπορούν να επανέλθουν, εφόσον το Μαξίμου κρίνει ότι έχει κλείσει ο κύκλος πολιτικού κόστους.

Η αναφορά στον Σκέρτσο και στην Κοβέσι είναι αμυντική κυβερνητική γραμμή. Επιδιώκει να μεταφέρει τη συζήτηση από το «η κυβέρνηση έχει πρόβλημα κράτους δικαίου» στο «η κυβέρνηση έχει τεχνική, θεσμική και ευρωπαϊκή απάντηση».

Πιθανή πηγή ή κέντρο τροφοδότησης

Πιθανό μείγμα: κυβερνητικές πηγές, στελέχη ΝΔ, επιχειρηματικά/επενδυτικά δίκτυα και άνθρωποι γύρω από ΠΑΣΟΚ. Τα κυβερνητικά σημεία είναι πολύ συγκεκριμένα για να είναι απλή εκτίμηση. Τα ΠΑΣΟΚικά έχουν ύφος «πιάτσας» και εσωκομματικής διαρροής. Τα επιχειρηματικά μοιάζουν με σήματα αγοράς.

Σκοπιμότητα

Να δείξει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει βηματισμό, ενώ η ΝΔ έχει ακόμη θεσμικό και επιχειρηματικό momentum. Η στήλη λειτουργεί ως ταυτόχρονη αποδόμηση Ανδρουλάκη και υπενθύμιση ότι τα κέντρα εξουσίας εξακολουθούν να συνομιλούν με το Μαξίμου.

Ποιον επηρεάζει

Πιέζει Ανδρουλάκη, Δούκα και ΠΑΣΟΚικά στελέχη. Στέλνει μήνυμα σε ΝΔ ότι έρχεται εσωτερική τακτοποίηση. Στέλνει μήνυμα σε επιχειρηματικούς κύκλους ότι, παρά πολιτική ρευστότητα, το χρήμα κινείται.

Β. Το Βήμα / Βηματοδότης / 04.06.2026

Τι λέει

Ο Βηματοδότης βάζει πρώτο και καθαρό θέμα τον Αντώνη Σαμαρά. Η αυριανή παρουσία του στο Ηράκλειο παρουσιάζεται ως γεγονός διπλού ενδιαφέροντος: όχι μόνο για τη σκληρή κριτική στην κυβέρνηση, αλλά και για το σήμα που θα δώσει για τις δικές του πολιτικές κινήσεις. Η στήλη γράφει ότι ο Σαμαράς θα πάει «ένα βήμα περισσότερο», ανάβοντας φωτιές στο Μαξίμου.

Στη συνέχεια εισάγει τις δεξαμενές: αναποφάσιστοι και όσοι έμειναν στον καναπέ. Αυτές παρουσιάζονται ως χώρος στον οποίο μπορεί να απευθυνθεί ο πρώην πρωθυπουργός.

Η στήλη ασχολείται και με την Καρυστιανού, λέγοντας ότι το κόμμα της προκαλεί τριγμούς στα δεξιά, ιδίως σε Ελληνική Λύση και Νίκη. Το στοιχείο αυτό επιβεβαιώνεται από τη δημοσκόπηση GPO που δίνει στο κόμμα Καρυστιανού 9,2% στην πρόθεση και 10,5% στην εκτίμηση ψήφου, ενώ καταγράφει εισροές από Νίκη, Φωνή Λογικής, Ελληνική Λύση και Πλεύση Ελευθερίας.

Υπάρχει επίσης αναφορά στην καθυστέρηση παραίτησης Αχτσιόγλου, στη Συνταγματική Αναθεώρηση και σε επεισόδιο στη Βουλή με τον Καζαμία της Πλεύσης Ελευθερίας.

Τι υπονοεί

Το βασικό υπόγειο μήνυμα: η ΝΔ δεν απειλείται μόνο από την αντιπολίτευση, απειλείται από τη δεξιά της μνήμη και από την αποχή. Ο Σαμαράς παρουσιάζεται όχι ως γραφικός πρώην, αλλά ως πιθανός φορέας κινητοποίησης ενός ακροατηρίου που η ΝΔ χρειάζεται για αυτοδυναμία.

Η αναφορά στο άνοιγμα Παύλου Μαρινάκη προς Σαμαρά, ότι «ανήκει στη ΝΔ», διαβάζεται ως κυβερνητικό containment. Δηλαδή το Μαξίμου επιχειρεί να τον κρατήσει εντός συμβολικής οικογένειας, πριν εκείνος μετατρέψει τη διαφοροποίηση σε αυτόνομη πολιτική πράξη.

Η αναφορά στην Καρυστιανού δεν είναι απλώς δημοσκοπική. Είναι προειδοποίηση προς τη δεξιά αντισυστημική αγορά: το αντισυστημικό θυμικό δεν το ελέγχει πια μόνο ο Βελόπουλος ή η Νίκη. Μπορεί να μετακινηθεί προς νέα πρόσωπα που ενσωματώνουν θυμό, δικαιοσύνη και κοινωνικό πένθος.

Πιθανή πηγή ή κέντρο τροφοδότησης

Σαμαρικές πηγές ή κύκλοι που θέλουν να κρατήσουν ζωντανή τη συζήτηση νέου κόμματος. Παράλληλα, υπάρχουν κυβερνητικές αναγνώσεις που μετρούν το ρίσκο και το επικοινωνούν έμμεσα. Η αναφορά στις δεξαμενές αποχής/αναποφάσιστων μοιάζει με πολιτική έρευνα και όχι με απλό δημοσιογραφικό σχόλιο.

Σκοπιμότητα

Να ανεβάσει το κόστος για το Μαξίμου: αν αγνοήσει τον Σαμαρά, φαίνεται αλαζονικό, αν τον κυνηγήσει, τον ηρωοποιεί, αν τον καλοπιάσει, δείχνει αδυναμία. Αυτή είναι η παγίδα.

Ποιον επηρεάζει

Πρώτος στόχος: Μέγαρο Μαξίμου. Δεύτερος: δεξιοί βουλευτές και τοπικά στελέχη ΝΔ. Τρίτος: αναποφάσιστοι συντηρητικοί ψηφοφόροι που δεν έχουν φύγει ακόμη, αλλά ψάχνουν πολιτική δικαιολογία για να αποστασιοποιηθούν.

---

Γ. Powergame / Big Mouth / 04.06.2026

Τι λέει

Το Big Mouth ξεκινά με τη γραμμή ότι η επιστροφή Τσίπρα βοηθά και τον ίδιο και τον Μητσοτάκη. Η στήλη γράφει ότι οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η επανεμφάνιση Τσίπρα ξαναστήνει δίπολο ΝΔ – ΕΛ.Α.Σ., ενώ όσο ανεβαίνει ο Τσίπρας τόσο μπορεί να ανακτά δυνάμεις η ΝΔ.

Η στήλη χτυπά σκληρά το ΠΑΣΟΚ, λέγοντας ότι η απουσία κυβερνητικής προοπτικής αποσυνθέτει τον Ανδρουλάκη και ότι δημοσκόποι καταγράφουν μετακινήσεις ψηφοφόρων από ΠΑΣΟΚ προς ΝΔ. Η GPO πράγματι εμφανίζει ΝΔ πρώτη, ΕΛ.Α.Σ. δεύτερη, ΠΑΣΟΚ τρίτο και Καρυστιανού τέταρτη, με τον Τσίπρα πάνω από Ανδρουλάκη στο ερώτημα καταλληλότητας.

Στη συνέχεια, το Big Mouth υποστηρίζει ότι ο Χάρης Δούκας, αντί να αποδυναμώνει τον Ανδρουλάκη, τελικά του βάζει πλάτη, διότι μεταφέρει τα φώτα από την πραγματική αποτυχία του ΠΑΣΟΚ σε μια εσωτερική σύγκρουση.

Στα κυβερνητικά, γράφει για νέο γραμματέα ΝΔ, μικρό lifting σε υφυπουργούς, πιθανή επιστροφή Χατζηβασιλείου και το πιο σημαντικό, μυρωδιά εκλογικού φθινοπώρου. Η στήλη εκτιμά ότι αν ο Μητσοτάκης πάει για κάλπες έως Οκτώβριο, δεν έχει λόγο για μεγάλο ανασχηματισμό.

Στο μέτωπο Σαμαρά, μιλά με πολύ επιθετικό ύφος, τον εμφανίζει ως «αποσυνάγωγο» και γράφει ότι στο Ηράκλειο ετοιμάζει προσωπική επίθεση στον Μητσοτάκη με αιχμή και τις υποκλοπές.

Παράλληλα, δίνει μήνυμα για απροθυμία χορηγών προς ΠΑΣΟΚ, λόγω δημοσκοπικής πτώσης, και αποθεώνει την επικοινωνιακή παρουσία Μαρινάκη στο θέμα γυναικοκτονιών ως παράδειγμα κυβερνητικής τεκμηρίωσης χωρίς κυνισμό.

Στο τέλος, συνδέει την έξοδο της Ελλάδας από τη λίστα μακροοικονομικών ανισορροπιών με το αφήγημα «η χώρα έκλεισε τον κύκλο της κρίσης», κάτι που επιβεβαιώνεται από την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει πλέον μακροοικονομικές ανισορροπίες.

Τι υπονοεί

Το Big Mouth δουλεύει με καθαρή πολιτική γραμμή: ο Τσίπρας είναι αντίπαλος-δώρο για τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα χωρίς μέλλον, ο Σαμαράς είναι πρόβλημα αλλά και απομονωμένος, η κυβέρνηση έχει ακόμη αφήγημα επιτυχίας.

Η πιο ενδιαφέρουσα λειτουργία της στήλης είναι η ταυτόχρονη χρήση φόβου και σιγουριάς. Από τη μία, λέει «μύρισε εκλογικό φθινόπωρο». Από την άλλη, υποστηρίζει ότι το νέο δίπολο μπορεί να συσπειρώσει ΝΔ. Αυτό μοιάζει με δοκιμή εκλογικού frame.

Πιθανή πηγή ή κέντρο τροφοδότησης

Πιθανότατα ισχυρή κυβερνητική/φιλοκυβερνητική ανάγνωση, με πρόσβαση σε δημοσκοπικές συζητήσεις και εσωτερικές εκτιμήσεις. Τα χτυπήματα στο ΠΑΣΟΚ είναι τόσο συστηματικά που λειτουργούν ως πολιτική πίεση, όχι ως απλή σάτιρα.

Σκοπιμότητα

Να εμπεδωθεί σε πολιτικό και επιχειρηματικό ακροατήριο ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι επενδύσιμη εναλλακτική εξουσίας. Και ταυτόχρονα να διαβαστεί ο Τσίπρας ως χρήσιμος πόλος πόλωσης που επαναφέρει αντι-ΣΥΡΙΖΑ αντανακλαστικά.

Ποιον επηρεάζει

Μέγαρο Μαξίμου, βουλευτές ΝΔ, ΠΑΣΟΚικά στελέχη, χορηγούς, δημοσκόπους, μιντιακά κέντρα και ψηφοφόρους του κέντρου που φοβούνται επιστροφή Τσίπρα.

2. Κοινά μοτίβα

• Το πρώτο κοινό μοτίβο είναι η αποδόμηση του ΠΑΣΟΚ. Και οι τρεις στήλες το εμφανίζουν ως κόμμα χωρίς καθαρή ηγετική προοπτική. Το Dark Room το γελοιοποιεί μέσω φωτογραφίας και εσωτερικών συγκρούσεων. Το Big Mouth το παρουσιάζει ως δημοσκοπικά και χρηματοδοτικά αποδυναμωμένο. Ο Βηματοδότης, έμμεσα, δείχνει ότι η πολιτική αναδιάταξη γίνεται αλλού: Σαμαράς, Τσίπρας, Καρυστιανού.
• Δεύτερο μοτίβο: ο Τσίπρας ως καταλύτης ανασύνθεσης. Δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως νέος παίκτης. Αντιμετωπίζεται ως μηχανισμός που διαλύει τον χώρο αριστερά του ΠΑΣΟΚ, πιέζει Ανδρουλάκη και, λόγω μνήμης 2015, επιτρέπει στη ΝΔ να ξαναστήσει αντι-Τσίπρα συσπείρωση. Η GPO δίνει βάση σε αυτή την ανάγνωση: η ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα εμφανίζεται δεύτερη με 13,2% στην πρόθεση και 15,1% στην εκτίμηση, ενώ το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται τρίτο.
• Τρίτο μοτίβο: ο Σαμαράς ως δεξιά απειλή, αλλά με διαφορετική μεταχείριση. Ο Βηματοδότης τον παίρνει σοβαρά. Το Dark Room τον εντάσσει στο σκηνικό Κρήτης, ΟΠΕΚΕΠΕ και γαλάζιων απουσιών. Το Big Mouth τον χτυπά προσωπικά, σχεδόν επιθετικά. Αυτή η διαφοροποίηση είναι σημαντική: δείχνει ότι το σύστημα δεν έχει ενιαία απάντηση στο σαμαρικό ρήγμα.
• Τέταρτο μοτίβο: εκλογική ετοιμότητα χωρίς επίσημη προκήρυξη. Νέος γραμματέας ΝΔ, μικρό κυβερνητικό lifting, δεξιές δεξαμενές, δημοσκοπήσεις, ΠΑΣΟΚ σε πίεση, Τσίπρας δεύτερος — όλα μοιάζουν με προεκλογική χαρτογράφηση.

3. Πιθανές πηγές και κέντρα εκπομπής

• Κυβερνητικές πηγές: Πολύ πιθανές στα θέματα γραμματέα ΝΔ, υφυπουργών, Χατζηβασιλείου, Σκέρτσου – Κοβέσι, Μαρινάκη και μακροοικονομικών επιτυχιών. Αυτά έχουν χαρακτήρα οργανωμένης κυβερνητικής γραμμής.
• Κομματικά επιτελεία ΝΔ: Πιθανή τροφοδότηση για τις δεξιές ανησυχίες, το σαμαρικό μέτωπο και το εσωτερικό positioning πριν από Πολιτική Επιτροπή.
• ΠΑΣΟΚικές εσωκομματικές πηγές: Σχεδόν βέβαιο ότι υπάρχουν στα σημεία για Δούκα, Λαλιώτη, Χριστοδουλάκη, Γερουλάνο, Διαμαντοπούλου. Η λεπτομέρεια δείχνει εσωτερική τροφοδότηση.
• Σαμαρικοί κύκλοι: Πιθανή τροφοδότηση στον Βηματοδότη και σε άλλες παράλληλες δημοσιεύσεις για νέο κόμμα. Το Newsit γράφει επίσης ότι η απόφαση για κόμμα φέρεται ειλημμένη και ότι ο Σαμαράς στοχεύει στο 1,3 εκατ. ψηφοφόρων που έφυγαν από τη ΝΔ στις ευρωεκλογές του 2024.
• Επιχειρηματικά συμφέροντα: Στο Dark Room είναι εμφανής η παράλληλη ροή πολιτικών και επιχειρηματικών σημάτων. D-Marin, Lamda, τράπεζες, αμοιβαία, ναυτιλία και βιομηχανία δεν μπαίνουν τυχαία. Λειτουργούν ως χάρτης οικονομικής ισχύος δίπλα στον πολιτικό χάρτη.

4. Η κρυφή ατζέντα

Η κρυφή ατζέντα είναι η προετοιμασία της κοινής γνώμης και των ελίτ για πολιτική αναδιάταξη.

Το φανερό θέμα είναι: φωτογραφίες, δημοσκοπήσεις, Δούκας, Σαμαράς, Τσίπρας, Καρυστιανού, Χατζηβασιλείου, γραμματέας ΝΔ.

Το πραγματικό θέμα είναι: ποιος θα ελέγξει τις δεξαμενές εξουσίας πριν από τις κάλπες.

Η ΝΔ θέλει να κρατήσει το κέντρο και να ξαναμαζέψει τη δεξιά αποχή. Ο Τσίπρας θέλει να γίνει ο δεύτερος πόλος. Το ΠΑΣΟΚ κινδυνεύει να χάσει τον ρόλο της θεσμικής εναλλακτικής. Η Καρυστιανού πιέζει το αντισυστημικό/ηθικό ακροατήριο. Ο Σαμαράς απειλεί να κόψει από τη ΝΔ τη δεξιά νομιμοποίηση.

5. Η γραμμή που δημιουργείται

Η συνολική γραμμή είναι γραμμή ελεγχόμενης αποσταθεροποίησης με στόχο τελική σταθεροποίηση γύρω από τη ΝΔ.

Δηλαδή: ναι, υπάρχουν αναταράξεις, ναι, έρχεται Τσίπρας, ναι, κινείται Σαμαράς, ναι, ανεβαίνει Καρυστιανού, αλλά μέσα σε αυτό το τοπίο η ΝΔ επιχειρεί να παρουσιαστεί ως ο μόνος οργανωμένος μηχανισμός εξουσίας.

Δεν είναι ακριβώς γραμμή θριάμβου. Είναι πιο πονηρή: γραμμή “κοιτάξτε τους άλλους και μετά αποφασίστε αν θέλετε περιπέτεια”.

6. Ποιον θέλουν να επηρεάσουν

• Το Μέγαρο Μαξίμου: Το μήνυμα είναι διπλό. Μην υποτιμήσεις Σαμαρά. Μην αφήσεις το ΠΑΣΟΚ να ανασάνει. Εκμεταλλεύσου Τσίπρα.
• Υπουργούς και κυβερνητικές ομάδες: Το μήνυμα είναι ότι έρχεται περιορισμένο lifting, όχι μεγάλη σφαγή. Άρα όλοι να μείνουν σε γραμμή μάχης.
• ΠΑΣΟΚ: Πίεση στον Ανδρουλάκη να φανεί ηγέτης, πίεση στον Δούκα να μη μετατραπεί σε παράγοντα διάλυσης, πίεση στα στελέχη να αποφασίσουν αν παίζουν για κόμμα ή για προσωπική διάσωση.
• Σαμαρικούς και δεξιά βάση: Ο Βηματοδότης τους παίρνει σοβαρά. Το Big Mouth τους αποδομεί. Το Μαξίμου, μέσω τρίτων, επιχειρεί να δείξει ότι ο Σαμαράς μπορεί να κάνει ζημιά αλλά όχι να γίνει ηγεμονικός πόλος.
• Επιχειρηματικά και μιντιακά κέντρα: Το μήνυμα είναι να μην επενδύσουν βιαστικά στο ΠΑΣΟΚ. Η στήλη περί απροθυμίας χορηγών είναι ευθεία προειδοποίηση προς χρηματοδότες.
• Δημοσκοπική κοινή γνώμη: Στήνεται ψυχολογία ότι ο πραγματικός ανταγωνισμός μεταφέρεται από ΝΔ – ΠΑΣΟΚ σε ΝΔ – Τσίπρα, με δεξιά απειλή Σαμαρά και αντισυστημική απειλή Καρυστιανού.

7. Πολιτική εκτίμηση

Η παραπολιτική ατζέντα των τριών στηλών δείχνει ότι οι επόμενες ημέρες θα κινηθούν σε τρία μέτωπα.

• Πρώτον, Σαμαράς – Μαξίμου. Η ομιλία στο Ηράκλειο είναι τεστ. Αν επιτεθεί προσωπικά στον Μητσοτάκη για υποκλοπές και εθνικά, τότε περνάμε από τη φάση της διαφοροποίησης στη φάση της ρήξης. Το News24/7 επίσης μετέδωσε ότι ο Σαμαράς αναμένεται να αναφερθεί σε ελληνοτουρκικά και υποκλοπές και να δώσει σήμα ότι έχει λάβει αποφάσεις για νέο κόμμα.
• Δεύτερον, ΠΑΣΟΚ – Δούκας – Ανδρουλάκης. Αν το ΠΑΣΟΚ δεν ανακτήσει πολιτική πρωτοβουλία, θα μετατραπεί από κόμμα διεκδίκησης εξουσίας σε κόμμα διαχείρισης εσωτερικών ισορροπιών. Αυτό είναι θανάσιμο στην πολιτική αγορά.
• Τρίτον, Τσίπρας – νέο δίπολο. Η ΕΛ.Α.Σ. δεύτερη στις μετρήσεις δεν σημαίνει αυτομάτως κυβερνητική προοπτική. Σημαίνει, όμως, ότι ο Τσίπρας ξαναμπαίνει στο κάδρο ως χρήσιμος εχθρός της ΝΔ και ως πρόβλημα για ΠΑΣΟΚ, Νέα Αριστερά και ΣΥΡΙΖΑ. Η GPO δείχνει ότι η ΕΛ.Α.Σ. αντλεί κυρίως από ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά, άρα το πρώτο θύμα της επιστροφής Τσίπρα είναι ο χώρος από τον οποίο προέρχεται.

Η κυβέρνηση έχει στα χέρια της και ένα θετικό macro αφήγημα: η έξοδος από τις μακροοικονομικές ανισορροπίες. Αυτό μπορεί να γίνει προεκλογικό καύσιμο: «κλείσαμε την κρίση, μην ανοίξετε νέα». Αλλά προσοχή: τέτοια αφηγήματα πιάνουν μόνο αν συνοδευτούν από απτή καθημερινότητα. Αλλιώς ακούγονται σαν excel απέναντι σε λογαριασμούς ρεύματος.

9. Το δια ταύτα

Να κρατήσουμε τρία πράγματα.

• Πρώτον, δεν υπάρχει απλή παραπολιτική φλυαρία εδώ. Υπάρχει χαρτογράφηση εξουσίας. Οι στήλες δοκιμάζουν αφηγήματα, χτυπούν πρόσωπα, στέλνουν μηνύματα σε κόμματα, χορηγούς, δημοσκόπους και εσωκομματικές ομάδες.
• Δεύτερον, το ΠΑΣΟΚ είναι ο μεγάλος χαμένος της σημερινής παραπολιτικής ημέρας. Δεν εμφανίζεται ως εναλλακτική κυβέρνηση, αλλά ως κόμμα που το φωτογραφίζουν, το τρολάρουν, το μετρούν, το αμφισβητούν και το εγκαταλείπουν.
• Τρίτον, το πραγματικό ραντεβού είναι με τη δεξιά ρωγμή. Ο Τσίπρας μπορεί να βοηθά τη ΝΔ να συσπειρώσει αντι-ΣΥΡΙΖΑ αντανακλαστικά. Ο Σαμαράς, όμως, αν πάρει κομμάτι από τη δεξιά αποχή, δεν βοηθά κανέναν στο Μαξίμου. Εκεί είναι η νάρκη.

Η εξέλιξη που προαναγγέλλεται: ένα προεκλογικό σκηνικό πριν από την επίσημη προεκλογική περίοδο, με τη ΝΔ να ετοιμάζει μηχανισμό, τον Τσίπρα να διεκδικεί ρόλο δεύτερου πόλου, το ΠΑΣΟΚ να πιέζεται υπαρξιακά και τον Σαμαρά να μετρά αν μπορεί να μετατρέψει τη δυσαρέσκεια σε κόμμα. Αυτό είναι το παιχνίδι. Τα υπόλοιπα είναι φωτογραφίες, τρολαρίσματα και καπνός για να μη φαίνεται αμέσως η φωτιά.