Το λιβάνι της κάλπης και τα βαθιά νερά – Online Παραπολιτικές στήλες 02/10

Κάθε φορά που το εγχώριο πολιτικό προσωπικό δυσκολεύεται να αναμετρηθεί με την πραγματικότητα, καταφεύγει με σχεδόν ανακλαστική ευλάβεια στην ίδια παλιά συνταγή, λίγο θυμιατό, μερικές παρασκηνιακές υποσχέσεις και μπόλικο παζάρι για τα ψηφοδέλτια. Τα παραπολιτικά των ημερών δεν περιγράφουν απλώς ένα σύστημα σε πρόωρη εκλογική υπερδιέγερση. Περιγράφουν έναν βαθύ, επίμονο επαρχιωτισμό, που επιμένει να αντιμετωπίζει τη διακυβέρνηση της χώρας σαν μια άσκηση ισορροπίας ανάμεσα σε τοπικούς παράγοντες, κομματικά φέουδα και ιερά κελιά.

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της επιστροφής στις παλιές συνήθειες παίζεται στα μονοπάτια του Αγίου Όρους. Εκεί όπου πρώην και νυν πρωθυπουργοί θυμούνται ξαφνικά τη μεταφυσική διάσταση του βίου, ακριβώς επειδή οι κάλπες στη Βόρεια Ελλάδα δεν συγχωρούν την απουσία από το εκκλησιαστικό ραντάρ. Ο Αλέξης Τσίπρας αναζητά στη Σιμωνόπετρα μια διέξοδο από το οργανωτικό βραχυκύκλωμα του νέου του εγχειρήματος, ανακαλύπτοντας αργά ότι οι ανέξοδες υποσχέσεις προς όλους καταλήγουν πάντα σε άδεια ψηφοδέλτια, καχυποψία και απογοήτευση. Την ίδια ώρα, το Μέγαρο Μαξίμου μετράει με αγωνία τις διαρροές προς τα δεξιά του, καθυστερώντας τις ανακοινώσεις των υποψηφίων για να μην δει στελέχη να μετακομίζουν προς ανεξάρτητα σχήματα και νέους πόλους.

Κάντε το StrategyOnline.gr προτιμώμενη πηγή στη Google

Στη Χαριλάου Τρικούπη, πάλι, η διεύρυνση βαφτίζεται με περισσή σοβαροφάνεια, ενώ στην πράξη μοιάζει με ανακύκλωση προσώπων που έχουν γυρίσει τη μισή πολιτική γεωγραφία του τόπου. Το να πιστεύει κανείς ότι ένα κόμμα εξουσίας ανατάσσεται ανοίγοντας την πόρτα σε πολιτικούς περιπατητές χωρίς κανένα ιδεολογικό βάρος, δεν συνιστά στρατηγική. Είναι απλώς η ομολογία μιας βαθιάς πολιτικής ένδειας, που βαφτίζει τον παλαιοκομματισμό πολυσυλλεκτικότητα και υπονομεύει την αξιοπιστία της αντιπολίτευσης στα μάτια των σκεπτόμενων πολιτών.

Μόνο που ο πραγματικός κόσμος δεν περιμένει τις εσωκομματικές ισορροπίες της Αθήνας. Στην Ανατολική Μεσόγειο, τα τουρκικά ερευνητικά σκάφη επιστρέφουν για να υπενθυμίσουν ότι το δόγμα των ήρεμων νερών ήταν μάλλον μια βολική ψευδαίσθηση παρά μια στέρεη γεωπολιτική κατάκτηση. Το ενεργειακό καλώδιο και τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κύπρου πιέζονται ανοιχτά, την ώρα που στο εσωτερικό της κυβέρνησης οι κορυφαίοι υπουργοί ανταλλάσσουν προειδοποιητικές βολές στο υπουργικό συμβούλιο, άλλοι με υπερβολές περί ποινικής πυγμής και άλλοι με εμφανή σημάδια κόπωσης ενός μοντέλου εξουσίας που δείχνει να χάνει τη φρεσκάδα του.

Το πρόβλημα είναι απλό όσο και επίμονο. Μια χώρα που χρειάζεται επειγόντως λειτουργικούς θεσμούς, καθαρή οικονομική στρατηγική, μεταρρυθμίσεις που ξεβολεύουν και θωράκιση στα εθνικά της μέτωπα, δεν μπορεί να σπαταλά την ενέργειά της στα παρασκήνια της κομματικής πελατείας. Όταν οι καιροί απαιτούν σοβαρότητα, καθαρά λόγια και τεχνοκρατική επάρκεια, η αναζήτηση πολιτικού άλλοθι στο λιβάνι και στις παλιές κομματικές συνήθειες δεν είναι απλώς παρωχημένη, είναι επικίνδυνη για το μέλλον του τόπου.

STRATEGYONLINE DAILY INTELLIGENCE

Η ταυτόχρονη ανάγνωση των τεσσάρων παραπολιτικών στηλών αποκαλύπτει μια συντονισμένη μετατόπιση της δημόσιας συζήτησης σε προεκλογικό ρυθμό, με ορίζοντα την άνοιξη. Κυρίαρχο μοτίβο αποτελεί η διπλή επιχείρηση αναδιάταξης του πολιτικού σκηνικού. Από τη μία πλευρά, καταγράφεται συστηματική αποδόμηση της κεντροαριστεράς, τόσο με την ανάδειξη φαινομένων πολιτικού καιροσκοπισμού στο ΠΑΣΟΚ όσο και με την εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα σε κατάσταση στρατηγικού εγκλωβισμού και απομόνωσης.

Από την άλλη πλευρά, εντός της κυβερνητικής παράταξης εξελίσσεται ένας υπόγειος πόλεμος επιρροής και ισορροπιών. Το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να διατηρήσει τον απόλυτο έλεγχο απέναντι σε εσωκομματικές φυγόκεντρες δυνάμεις και πιέσεις στα δεξιά του, ενώ κορυφαία στελέχη, με προεξάρχοντα τον Νίκο Δένδια, οικοδομούν αυτόνομο πολιτικό κεφάλαιο μέσα από τα εθνικά θέματα και τη γεωπολιτική σκληρή γραμμή. Ταυτόχρονα, τα ελληνοτουρκικά εισέρχονται εκ νέου σε φάση αναταραχής γύρω από το ενεργειακό καλώδιο και την τουρκική παρουσία στην κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, προκαλώντας τριγμούς στο επίσημο δόγμα των ήρεμων νερών και υποχρεώνοντας το διπλωματικό επιτελείο σε στάση άμυνας.

2. Ανάλυση ανά Στήλη

newmoney.gr / Στήλη: Dark Room (02.10.2026)

• Τι λέει:
  • Καταγράφει την επιστροφή του πρώην βουλευτή Γιάννη Μιχελογιαννάκη στο ΠΑΣΟΚ, ενώ παράλληλα θέτει ζήτημα ενδεχόμενης επιστροφής της Θεοδώρας Τζάκρη στην Πέλλα, αναφέροντας αντιδράσεις τοπικών στελεχών.
  • Μεταφέρει διαβεβαίωση από το Μέγαρο Μαξίμου ότι δεν πρόκειται να παρέμβει σε συγκρούσεις επιχειρηματικών συμφερόντων της αγοράς.
  • Περιγράφει την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στη Μονή Σιμωνόπετρας του Αγίου Όρους, παραλληλίζοντάς την με την επικείμενη επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στον Όλυμπο και στη Μονή Αγίου Διονυσίου, σε μια εκλογικά δύσκολη περιφέρεια όπως η Πιερία.
  • Παρουσιάζει την άμεση ανταπόκριση του πρωθυπουργού για έργα αποχέτευσης στον Ασπρόπυργο μέσω της ΕΥΔΑΠ.
  • Σημειώνει την επίσκεψη του Γερμανού υπουργού Άμυνας Μπόρις Πιστόριους στη Σούδα για συνάντηση με τον Νίκο Δένδια, τη μεταφορά της προθεσμίας παραίτησης των αντιπεριφερειαρχών για το τέλος του έτους ώστε να αποτραπεί προσχώρησή τους σε κίνηση Σαμαρά, καθώς και την αυτόνομη παρουσία του Νίκου Δένδια σε κομματική εκδήλωση.
• Τι υπονοεί:
  • Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται ως χώρος υποδοχής πολιτικών γυρολόγων, στερούμενο ιδεολογικού φίλτρου.
  • Το Μέγαρο Μαξίμου νίπτει τας χείρας του για επιχειρηματικά μέτωπα, αποφεύγοντας να χρεωθεί ανοιχτές συγκρούσεις ισχυρών παραγόντων.
  • Η θρησκευτική αναφορά του Αλέξη Τσίπρα εκλαμβάνεται ως υποκριτική και ψηφοθηρική, ενώ η αντίστοιχη κίνηση Μητσοτάκη εντάσσεται στην ανάγκη αναχαίτισης των κομμάτων στα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας.
  • Ο φόβος ίδρυσης κόμματος υπό τον Αντώνη Σαμαρά είναι υπαρκτός και καθορίζει τις εσωκομματικές ισορροπίες και τον χρόνο ανακοίνωσης των υποψηφιοτήτων.
• Ποια πηγή τροφοδοτεί το θέμα: Κυβερνητικοί κύκλοι του Μεγάρου Μαξίμου σε συνδυασμό με παραδοσιακά γαλάζια στελέχη της επαρχίας που ανησυχούν για τις υποψηφιότητες των αντιπεριφερειαρχών.
• Ποια σκοπιμότητα φαίνεται να υπηρετεί: Αποδομεί την εικόνα κυβερνησιμότητας του ΠΑΣΟΚ, ενώ παράλληλα στέλνει μήνυμα διαχείρισης των εσωκομματικών εντάσεων στη Νέα Δημοκρατία.
• Ποιον επηρεάζει: Πιέζει τη Χαριλάου Τρικούπη για τις επιλογές προσώπων και προειδοποιεί τους επίδοξους δελφίνους ή δυσαρεστημένους βουλευτές της συμπολίτευσης.

tovima.gr / Στήλη: Βηματοδότης (02.10.2026)

• Τι λέει:
  • Αποκαλύπτει σοβαρή δυστοκία στη στελέχωση των ψηφοδελτίων του νέου φορέα του Αλέξη Τσίπρα (Ελληνική Λαϊκή Συμπαράταξη), καθώς η στρατηγική ασάφεια οδήγησε σε αντικρουόμενες υποσχέσεις και αποστασιοποίηση αξιόλογων υποψηφίων.
  • Υποστηρίζει ότι ο δίαυλος επικοινωνίας Γεραπετρίτη – Φιντάν έχει καταρρεύσει πλήρως και ότι οι δύο πλευρές παίζουν το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, με αποτέλεσμα την εμπλοκή του Ιμπραήμ Καλίν απευθείας με τον πρωθυπουργό.
  • Προαναγγέλλει αρνητικές αξιολογήσεις και μετεξεταστέους υπουργούς από το Μέγαρο Μαξίμου.
• Τι υπονοεί:
  • Ο Αλέξης Τσίπρας χάνει τη δυναμική του πριν καν ξεκινήσει ουσιαστικά το εγχείρημά του, υποπίπτοντας σε ερασιτεχνικά λάθη τακτικής.
  • Το δόγμα του υπουργείου Εξωτερικών για ήρεμα νερά βρίσκεται σε αδιέξοδο, η γραμμή κατευνασμού αποτυγχάνει και το Μέγαρο Μαξίμου αναγκάζεται να παρακάμψει τον Γιώργο Γεραπετρίτη.
  • Επίκειται κυβερνητική πίεση ή στοχευμένες αποπομπές υπουργών για τη συντήρηση της εικόνας αποτελεσματικότητας.
• Ποια πηγή τροφοδοτεί το θέμα: Διπλωματικοί παράγοντες της παραδοσιακής σχολής του υπουργείου Εξωτερικών που επικρίνουν τους χειρισμούς Γεραπετρίτη, καθώς και απογοητευμένα στελέχη του ευρύτερου κεντροαριστερού χώρου.
• Ποια σκοπιμότητα φαίνεται να υπηρετεί: Αποδόμηση του ηγετικού προφίλ του Αλέξη Τσίπρα και άσκηση πίεσης στην ηγεσία της εξωτερικής πολιτικής ενόψει της κρίσης του ηλεκτρικού καλωδίου.
• Ποιον επηρεάζει: Πλήττει καίρια την εκλογική ελκυστικότητα του νέου κόμματος Τσίπρα και εκθέτει προσωπικά τον Γιώργο Γεραπετρίτη.

powergame.gr / Στήλη: Big Mouth (02.10.2026)

• Τι λέει:
  • Μέσω του αφηγήματος της θείας από τα Χανιά, ασκεί κριτική στον πρωθυπουργό ότι περιβάλλεται από μη πολιτικούς τεχνοκράτες και του εισηγείται τη συγκρότηση πολιτικού κέντρου με κορυφαία στελέχη (Δένδια, Πιερρακάκη, Χατζηδάκη, Άδωνι).
  • Αναφέρεται στην παρουσία Παπασταύρου στη Βουλή για υπόθεση που σχετίζεται με δημοσίευμα διεθνούς μέσου.
  • Αποκαλύπτει παρασκήνιο από το υπουργικό συμβούλιο, όπου ο Γιώργος Φλωρίδης απάντησε στο σχέδιο Χρυσοχοΐδη για αποσυμφόρηση των φυλακών με τη φράση όλοι μέσα, προκαλώντας παγωμάρα.
  • Καταγράφει την πρόθεση των κατηγορουμένων στην υπόθεση των παρακολουθήσεων να ζητήσουν επίσπευση και όχι αναβολή του εφετείου.
  • Εξαίρει τη στρατιωτική παρουσία Ηνωμένων Πολιτειών και συμμάχων στην κυπριακή παρέλαση και τις δηλώσεις του Μάρκο Ρούμπιο, επικρίνοντας όσους αμφισβητούν τη δυτική συμμαχία.
• Τι υπονοεί:
  • Η κλειστή ομάδα του Μεγάρου Μαξίμου έχει αποκοπεί από την πολιτική πραγματικότητα και χρειάζεται αναγκαστική επιστροφή στους καθαρόαιμους κομματικούς παράγοντες.
  • Υπάρχει βαθιά ιδεολογική και επιχειρησιακή ρήξη μεταξύ Χρυσοχοΐδη και Φλωρίδη για τη σωφρονιστική και ποινική πολιτική.
  • Οι πρωταγωνιστές του σκανδάλου των υποκλοπών επιδιώκουν άμεσο δικαστικό κλείσιμο της υπόθεσης για να εκτονωθεί η πολιτική πίεση πριν από τις κάλπες.
• Ποια πηγή τροφοδοτεί το θέμα: Στελέχη της σκληρής λαϊκής δεξιάς και υπουργικά γραφεία που βρίσκονται εκτός του στενού πρωθυπουργικού πυρήνα.
• Ποια σκοπιμότητα φαίνεται να υπηρετεί: Προώθηση της ανάγκης για καθαρά πολιτική κυβέρνηση, ανάδειξη του Νίκου Δένδια και των ισχυρών υπουργών, καθώς και αποφόρτιση του θέματος των υποκλοπών.
• Ποιον επηρεάζει: Το στενό επιτελείο του πρωθυπουργού, τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και τα κεντρώα ανοίγματα της κυβέρνησης.

mononews.gr / Στήλη: Room 301 (02.10.2026)

• Τι λέει:
  • Καταγράφει την τουρκική πρόκληση με την έξοδο του Oruc Reis στην κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη βάσει παράτυπης ναυτικής οδηγίας (NAVTEX) και παραθέτει την απάντηση ελληνικών διπλωματικών πηγών.
  • Εξαίρει την υψηλή δημοφιλία του Νίκου Δένδια στην Κύπρο κατά την παρέλαση για την ανεξαρτησία.
  • Ειρωνεύεται τη θρησκευτική στροφή του Αλέξη Τσίπρα στο Άγιο Όρος, σημειώνοντας τις αντιφάσεις με το παρελθόν του.
  • Προβάλλει το πρόγραμμα της Νίκης Κεραμέως για την ενίσχυση της απασχόλησης των μητέρων.
• Τι υπονοεί:
  • Η τουρκική προκλητικότητα κλιμακώνεται επικίνδυνα και δοκιμάζει τα όρια της ελληνικής διπλωματίας.
  • Ο Νίκος Δένδιας προβάλλεται συστηματικά ως ηγετική μορφή εθνικού βεληνεκούς, σε ευθεία αντίθεση με το χαμηλών τόνων προφίλ του υπουργείου Εξωτερικών.
  • Ο Αλέξης Τσίπρας εκτίθεται επικοινωνιακά σε ένα ακροατήριο που γνωρίζει τις παλαιότερες θέσεις του.
• Ποια πηγή τροφοδοτεί το θέμα: Το περιβάλλον του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, σε συνδυασμό με το επικοινωνιακό επιτελείο του υπουργείου Εργασίας.
• Ποια σκοπιμότητα φαίνεται να υπηρετεί: Ενίσχυση του πατριωτικού και θεσμικού προφίλ του Νίκου Δένδια και αποδόμηση της απόπειρας διείσδυσης Τσίπρα σε συντηρητικά κοινά.
• Ποιον επηρεάζει: Την ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών και τη δημόσια εικόνα του Αλέξη Τσίπρα.

3. Κοινά Μοτίβα

• Η αποδόμηση της κεντροαριστεράς: Τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και ο Αλέξης Τσίπρας δέχονται συντονισμένα πυρά. Το ΠΑΣΟΚ παρουσιάζεται ως χώρος συναλλαγής και αποδοχής απαξιωμένων προσώπων, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται απομονωμένος, ανοργάνωτος και σε ιδεολογική σύγχυση.
• Το Άγιον Όρος ως πεδίο ψηφοθηρίας: Η επίσκεψη Τσίπρα αντιμετωπίζεται με ενιαίο ειρωνικό τόνο σε τρεις στήλες, ενώ παράλληλα καταγράφεται η αγωνία της Νέας Δημοκρατίας να κρατήσει επαφή με τους εκκλησιαστικούς μηχανισμούς της Βόρειας Ελλάδας.
• Η αναβάθμιση του Νίκου Δένδια: Ο υπουργός Άμυνας εμφανίζεται σταθερά ως ο ισχυρός πόλος της κυβέρνησης, με υψηλή δημοφιλία, εθνική γραμμή και διεθνείς επαφές, σε έντονη αντίθεση με άλλους υπουργούς.
• Η κρίση στα ελληνοτουρκικά: Η τουρκική κινητικότητα γύρω από την Κύπρο και το ενεργειακό καλώδιο καταγράφεται ως αποτυχία του αφηγήματος περί απόλυτης ηρεμίας, με αιχμές κατά της διπλωματικής ηγεσίας.
• Η σκιά Σαμαρά και η διαχείριση της δεξιάς πτέρυγας: Οι κινήσεις του Μαξίμου υπαγορεύονται από τον φόβο διαρροών προς τα δεξιά, γεγονός που μεταθέτει τις ανακοινώσεις υποψηφίων και δεσμεύει τους τοπικούς παράγοντες.

4. Πιθανές Πηγές και Κέντρα Εκπομπής

• Κυβερνητικό επιτελείο και Μαξίμου: Διοχετεύει μηνύματα ελέγχου των υπουργών, άμεσης ανταπόκρισης στα καθημερινά προβλήματα (υπόθεση Ασπροπύργου) και αποστασιοποίησης από επιχειρηματικές διενέξεις.
• Περιβάλλον υπουργείου Εθνικής Άμυνας: Εκπέμπει διαρκή εικόνα εθνικής εγρήγορσης, διεθνών συμμαχιών και ηγετικής παρουσίας του Νίκου Δένδια.
• Εσωκομματική δεξιά πτέρυγα Νέας Δημοκρατίας: Ασκεί δομική κριτική στην κλειστή ομάδα του Μαξίμου, ζητά πολιτικοποίηση της διακυβέρνησης και πιέζει για σκληρότερη στάση απέναντι στην Τουρκία.
• Διπλωματικοί κύκλοι με επιφυλάξεις για τα ήρεμα νερά: Τροφοδοτούν τα μέσα με στοιχεία για την αναποτελεσματικότητα του διαύλου Γεραπετρίτη – Φιντάν.
• Απογοητευμένα κομματικά στελέχη της κεντροαριστεράς: Διαρρέουν τις δυσκολίες συγκρότησης των ψηφοδελτίων Τσίπρα και τις αντιδράσεις για τις μεταγραφές στο ΠΑΣΟΚ.

5. Η Κρυφή Ατζέντα

Πίσω από τα επιμέρους σχόλια διαφαίνονται τρεις βασικές επιδιώξεις:

1. Αποτροπή δημιουργίας ισχυρού πόλου στην αντιπολίτευση: Η συστηματική γελοιοποίηση των προσπαθειών συνεννόησης ή ανάκαμψης του ΠΑΣΟΚ και του νέου φορέα Τσίπρα αποσκοπεί στο να παραμείνει η αντιπολίτευση κατακερματισμένη και αναξιόπιστη στα μάτια της μεσαίας τάξης.
2. Εσωκομματική οριοθέτηση ενόψει εκλογών: Οι υπουργοί και οι κομματικές τάσεις επιχειρούν να κατοχυρώσουν ρόλο για την επόμενη μέρα. Το αίτημα για πολιτικό κέντρο δεν είναι απλώς οργανωτική πρόταση, αλλά προσπάθεια ελέγχου του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος.
3. Προετοιμασία για ένταση στα ελληνοτουρκικά: Η υπογράμμιση της αποτυχίας των διπλωματικών διαύλων προετοιμάζει την κοινή γνώμη για επαναφορά της στρατιωτικοποιημένης ρητορικής, ιδίως καθώς το ενεργειακό έργο του καλωδίου εισέρχεται σε φάση υλοποίησης.

6. Η Γραμμή που Δημιουργείται

Η συνολική γραμμή που διαμορφώνεται είναι γραμμή αναμονής με έντονα στοιχεία προειδοποίησης.

Από τη μία πλευρά, επιβάλλεται η εικόνα ότι η παρούσα κυβέρνηση παραμένει χωρίς ορατό αντίπαλο, καθώς η κεντροαριστερά αναλώνεται σε παλαιοκομματικές πρακτικές και εσωτερικά αδιέξοδα. Από την άλλη πλευρά, εκπέμπεται αυστηρό σήμα προς το Μέγαρο Μαξίμου ότι η κόπωση της διακυβέρνησης είναι υπαρκτή, οι επιτελικοί μηχανισμοί δεν αποδίδουν και η παράταξη απαιτεί καθαρές πολιτικές θέσεις στα δεξιά και στα εθνικά θέματα, εγκαταλείποντας την τεχνοκρατική αυταρέσκεια.

7. Ποιον Θέλουν να Επηρεάσουν

8. Πολιτική Εκτίμηση

Η παραπολιτική δραστηριότητα των ημερών σηματοδοτεί την άτυπη έναρξη μιας μακράς και νευρικής προεκλογικής περιόδου.

• Πρώτον, στα εθνικά θέματα, η επανεμφάνιση τουρκικών ερευνητικών σκαφών και η παράκαμψη των επίσημων υπουργικών διαύλων δείχνουν ότι η περίοδος της επίπλαστης νηνεμίας εξαντλείται. Το Μέγαρο Μαξίμου θα κληθεί άμεσα να ισορροπήσει ανάμεσα στις πιέσεις της εσωκομματικής δεξιάς για αποφασιστική απάντηση και στην ανάγκη αποφυγής μιας γενικευμένης κρίσης που θα αποσταθεροποιούσε την οικονομία.
• Δεύτερον, στην κεντροαριστερά, ο παράλληλος πόλεμος φθοράς δείχνει ότι το μεγάλο στοίχημα δεν είναι η ανατροπή των συσχετισμών με τη Νέα Δημοκρατία, αλλά το ποιος θα καταλάβει τη δεύτερη θέση. Η εμφανής δυστοκία του Αλέξη Τσίπρα να συγκροτήσει αξιόπιστες λίστες, σε συνδυασμό με την πίεση στο ΠΑΣΟΚ να μην δεχθεί αμφιλεγόμενα στελέχη, διευκολύνει τα κυβερνητικά σχέδια για διατήρηση του πολιτικού μονοπωλίου.
• Τρίτον, στο εσωτερικό της κυβέρνησης, η συζήτηση για μετεξεταστέους και η προβολή κορυφαίων υπουργών αποκαλύπτει ότι η συνοχή του υπουργικού συμβουλίου δοκιμάζεται. Η παρέμβαση Φλωρίδη στο σωφρονιστικό ζήτημα αποτελεί προειδοποιητική βολή μιας αυστηρής δεξιάς ατζέντας που απαιτεί χώρο απέναντι στις πιο μετριοπαθείς φωνές.

9. Το δια ταύτα

Από τη σημερινή παραπολιτική εικόνα κρατάμε δύο καθοριστικά στοιχεία,

• Πρώτον, ότι η διαχείριση των ψηφοδελτίων σε όλα τα κόμματα εξελίσσεται σε ναρκοπέδιο. Στη Νέα Δημοκρατία η παράταση των προθεσμιών για τους αυτοδιοικητικούς επιβεβαιώνει την αγωνία για διαρροές προς τα δεξιά, ενώ στην αντιπολίτευση η αναζήτηση στελεχών προκαλεί τοπικές εξεγέρσεις.
• Δεύτερον, ότι η εξωτερική πολιτική και η ενεργειακή ασφάλεια στην Κύπρο θα αποτελέσουν τον βασικό καταλύτη των εξελίξεων. Εάν το Oruc Reis και η τουρκική αντίδραση στο καλώδιο κλιμακωθούν, η συζήτηση περί ηρεμίας θα κλείσει οριστικά, φέρνοντας σε πρώτο πλάνο τα πρόσωπα της σκληρής γραμμής και υποχρεώνοντας το κυβερνητικό επιτελείο σε στρατηγική αναδίπλωση.