Πολιτική Θεώρηση Στην πολιτική, όπως και στη ζωή, δεν υπάρχουν ποτέ καθαρά γεγονότα, υπάρχουν καταστάσεις ψυχής που γεννούν γεγονότα. Δεν έχουμε σκάνδαλα, ούτε βροντερές δηλώσεις, έχουμε όμως μια συσσώρευση μικρών γεγονότων που, αν τα ενώσει κανείς, σχηματίζουν την εικόνα μιας…
Η χώρα μπαίνει σε μια περίοδο μικρών, αθόρυβων μετατοπίσεων. Η κυβέρνηση θα επιμείνει στο “διπλό αντίδοτο”, ανάπτυξη και στήριξη εισοδήματος, αλλά θα κληθεί να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της με την Αυτοδιοίκηση και τη Δικαιοσύνη. Η αντιπολίτευση, αδυνατώντας να προτείνει νέο…
Υπάρχει μια λεπτή μετατόπιση στη δημόσια ζωή, σχεδόν αδιόρατη, αλλά βαθιά πολιτική. Από τις εφημερίδες της ημέρας, το μοτίβο που επαναλαμβάνεται δεν είναι το σκάνδαλο ή η διαμάχη, αλλά η πρόληψη. Η κυβέρνηση παρουσιάζει το σχέδιο «Εύρυτος» για την υδροασφάλεια…
Η σημερινή πολιτική σκηνή θυμίζει έναν μηχανισμό που λειτουργεί με δύο αντίθετες δυνάμεις: τη θεσμική βαρύτητα και τη σκηνική ταχύτητα. Από τη μια, η κυβέρνηση επιδιώκει να αποκαταστήσει την εικόνα του κράτους ως αξιόπιστου μηχανισμού, ένα κράτος που φυλάει, ελέγχει,…
Η Ελλάδα ξύπνησε την επομένη μιας παρέλασης που θύμιζε περισσότερο παρουσίαση startup του Υπουργείου Άμυνας: drones, πυραυλικά συστήματα, νέα branding της αποτροπής με τίτλο “Ασπίδα του Αχιλλέα”. Η κυβέρνηση επιμένει πως η εικόνα ισχύος είναι το νέο κοινωνικό κεφάλαιο. Κι…
Η σημερινή πολιτική σκηνή θυμίζει ένα γραφείο project management που αποφάσισε να διοικήσει το κράτος σαν να ήταν εφαρμογή στο κινητό του Πρωθυπουργού. Οι δείκτες «προόδου έργων» αναβοσβήνουν, τα dashboards γεμίζουν χρώματα, κι όλοι χαμογελούν σαν να έχουν λυθεί όλα…
Στην Ελλάδα, κάθε μέρα μοιάζει με πίστα στρατηγικού παιχνιδιού που παίζεται με πιόνια, σημαίες και υπονοούμενα. Σήμερα, τα πιόνια φορούν στολή παρέλασης, και τα υπονοούμενα έχουν βαθμό στρατηγού. Ο Βωμός του Αγνώστου Στρατιώτη ξαναμπαίνει στο επίκεντρο, όχι ως σύμβολο μνήμης,…
Η Ελλάδα, όπως πάντα, βρίσκεται σε ένα από εκείνα τα παράδοξα σταθερά σημεία όπου όλα αλλάζουν αλλά τίποτα δεν κινείται. Από τα πρωτοσέλιδα σήμερα, προκύπτει μια πολιτική σκηνή που θυμίζει γεωμετρία της βεβαιότητας: ευθείες παράλληλες που συναντώνται μόνο στη φαντασία…
Η σημερινή ειδησεογραφία δείχνει κάτι γνώριμο: μια κυβέρνηση που προσπαθεί να αποδείξει ότι η “σταθερότητα” είναι στρατηγική, όχι αδράνεια, και μια κοινωνία που προσπαθεί να αποφασίσει αν αυτή η σταθερότητα έχει νόημα όταν το διαθέσιμο εισόδημα εξανεμίζεται πριν τα μέσα…
Η σημερινή εικόνα της χώρας μέσα από τις στήλες και τα πρωτοσέλιδα των έντυπων εφημερίδων θυμίζει πίνακα του Ντελακρουά, αν τον είχε επιμεληθεί το γραφείο Τύπου της κυβέρνησης: πάθος, σημαίες, λίγο αίμα και πολλή αισθητική επιμέλεια. Στο κέντρο του κάδρου,…
Στην πολιτική μας όπερα, κάθε νότα είναι παραλλαγή της ίδιας μελωδίας: λίγο δράμα, λίγο διχασμός, λίγο χιούμορ και πολλή σκηνοθεσία. Αν η χώρα ήταν θεατρικό, θα λεγόταν “Ασφάλεια και Ευαισθησία”, με υπότιτλο “Το Μνημείο που Ήθελε να Κοιμηθεί Ήσυχο”. Εν…
Ασφάλεια παντός καιρού: από τον Άγνωστο Στρατιώτη στη MED9 Η ελληνική πολιτική σκηνή σήμερα θυμίζει παλιό δράμα με νέο μοντάζ: όλοι κόβουν κάτι, άλλος κόβει μικρόφωνα, άλλος κόβει δρόμους, άλλος κόβει τιμές στα σούπερ μάρκετ «για λίγο». Και κάπου ανάμεσα…
Call us now:
