Σαμαράς: Ο πολιτικός εγωισμός σε συσκευασία κόμματος

Στην πολιτική υπάρχουν κόμματα που γεννιούνται από ανάγκη και κόμματα που γεννιούνται από καημό. Το υποτιθέμενο νέο εγχείρημα του Αντώνη Σαμαρά, αν τελικά προχωρήσει, μοιάζει να ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Δεν φαίνεται να ξεκινά από ένα σχέδιο διακυβέρνησης, ούτε από μια ώριμη απάντηση στα μεγάλα προβλήματα της χώρας. Δεν εμφανίζεται ως πρόταση για την οικονομία, τους θεσμούς, την Ευρώπη, την παραγωγή, την ασφάλεια, την Παιδεία. Εμφανίζεται, κυρίως, ως πολιτικό άθροισμα παραπόνων, αποστράτων και προσωπικών λογαριασμών.

Και εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Διότι άλλο πράγμα η ιδεολογική διαφωνία, απολύτως θεμιτή σε μια μεγάλη παράταξη, και άλλο η μετατροπή της σε μηχανισμό εκδίκησης. Αν ο Σαμαράς πιστεύει ότι η Νέα Δημοκρατία μετακινήθηκε υπερβολικά προς το Κέντρο, μπορεί να το πει. Αν θεωρεί ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έκανε λάθη στα εθνικά, στους θεσμούς ή στη φυσιογνωμία της παράταξης, μπορεί να τα τεκμηριώσει. Αν όμως το μόνο πολιτικό αποτέλεσμα της παρέμβασής του είναι να κόψει ψήφους από τη ΝΔ, να δυσκολέψει τη σταθερότητα και να εμφανιστεί ο ίδιος ως τιμωρός του διαδόχου του, τότε δεν έχουμε νέα πολιτική πρόταση. Έχουμε λογαριασμό που άργησε να πληρωθεί.

Το πιο αποκαλυπτικό είναι η ομάδα που φαίνεται να συγκροτείται γύρω του. Παλιοί υπουργοί, πρώην βουλευτές, κομματικοί μηχανισμοί άλλης εποχής, στελέχη που δεν τα εξαφάνισε κάποια σκοτεινή δύναμη, αλλά η ίδια η πολιτική ζωή. Άλλοι δεν επανεκλέχθηκαν, άλλοι ξεπεράστηκαν, άλλοι έμειναν με την πικρία ότι το κόμμα συνέχισε χωρίς αυτούς. Σεβαστές οι προσωπικές διαδρομές, αλλά κόμμα διακυβέρνησης δεν φτιάχνεται με πολιτικά ρετάλια και αναμνήσεις υπουργικών γραφείων. Φτιάχνεται με ιδέες, γενιές, κοινωνικές συμμαχίες και πρόγραμμα.

Το επιχείρημα περί «ψυχής της παράταξης» ακούγεται ωραίο, σχεδόν ποιητικό. Μόνο που στην πολιτική η ψυχή χωρίς ευθύνη γίνεται φάντασμα. Και το φάντασμα συνήθως τριγυρίζει στα παλιά σπίτια, όχι στα εργοτάξια του μέλλοντος. Η χώρα δεν έχει ανάγκη από ακόμη μία δεξιά γκρίνια με πατριωτικό περιτύλιγμα. Έχει ανάγκη από σοβαρή αντιπολίτευση, κυβερνητική λογοδοσία και σταθερότητα. Όχι από ένα κόμμα που θα υπάρχει για να αποδείξει ότι ο Αντώνης Σαμαράς δεν ξέχασε.

Γι’ αυτό το εγχείρημα, αν στηθεί έτσι, θα είναι fail πριν καν ανοίξει γραφεία. Όχι επειδή δεν θα βρει ακροατήριο, στην Ελλάδα πάντα υπάρχει κοινό για την πικρία. Αλλά επειδή δεν θα έχει ηθικό και πολιτικό πυρήνα διακυβέρνησης. Θα είναι δεύτερη πράξη της ίδιας ιστορίας, πρώτα η πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη το 1993, τώρα η απόπειρα να πληγωθεί η παράταξη που τον έκανε αρχηγό και πρωθυπουργό. Η ιστορία έχει ειρωνεία, αλλά δεν έχει αμνησία. Και η Νέα Δημοκρατία μπορεί να συγχωρεί πολλά, δύσκολα όμως συγχωρεί την προδοσία όταν επαναλαμβάνεται ως χαρακτήρας.

Η βασική λίστα προσώπων

Πρώην βουλευτές / υπουργοί πρώτης γραμμής

• Κώστας Τζαβάρας
  Έχει πολιτικό βάρος, εμπειρία και σαμαρική ταυτότητα. Εξαφανίστηκε γιατί η ΝΔ Μητσοτάκη δεν είχε χώρο για παλιούς ιδεολογικούς φρουρούς με αυτόνομη φωνή. Τοπικά στην Ηλεία κρατά συμβολικό κεφάλαιο. Υπάρχει ρεπορτάζ ότι του έχει προταθεί θέση επικεφαλής στο Επικρατείας του νέου κόμματος και ο ίδιος φέρεται θετικός.
• Κώστας Μαρκόπουλος
  Παλαιός υπουργός, δεξιάς πολιτικής κοπής, με έντονο αντιμητσοτακικό τόνο. Χάθηκε γιατί πέρασε από διαδρομές εκτός κεντρικού νεοδημοκρατικού κορμού και δεν ενσωματώθηκε στο νέο σύστημα εξουσίας. Στον Σαμαρά μπορεί να λειτουργήσει ως τηλεοπτικός/πολιτικός επιθετικός.
• Πάνος Παναγιωτόπουλος
  Πρώην υπουργός, παλιός τηλεοπτικός παίκτης, αλλά πολιτικά ξεπερασμένος από τη νέα γενιά της ΝΔ. Η εξαφάνισή του οφείλεται κυρίως στην ηλικιακή και επικοινωνιακή ανανέωση του συστήματος Μητσοτάκη. Έχει όμως αναγνωρισιμότητα, άρα χρήσιμος ως «παλιά φίρμα» για ακροατήριο που νοσταλγεί τη ΝΔ πριν το 2016.
• Χρήστος Ζώης
  Πρώην υπουργός και βουλευτής Λάρισας, είχε φύγει από τον κεντρικό νεοδημοκρατικό άξονα. Χάθηκε επειδή η πορεία του πέρασε από αντισυστημικές/δεξιές αποκλίσεις που τον έβγαλαν από το κυβερνητικό παιχνίδι. Για τον Σαμαρά είναι χρήσιμος στη Θεσσαλία και στο παλιό αντιμνημονιακό δεξιό κοινό.
• Αργύρης Ντινόπουλος
  Δημοσιογράφος, πρώην δήμαρχος, πρώην υπουργός. Εξαφανίστηκε γιατί η πολιτική του εικόνα έμεινε δεμένη με μια παλιά, θορυβώδη, τηλεοπτική Δεξιά, όχι με το τεχνοκρατικό brand της σημερινής ΝΔ. Μπορεί να δώσει ένταση, όχι απαραίτητα σοβαρότητα.
• Μανώλης Αγγελάκας
  Παλαιό οργανωτικό στέλεχος της ΝΔ, πρώην ευρωβουλευτής και πρώην γραμματέας Οργανωτικού. Δεν «χάθηκε» ως πολιτική φυσιογνωμία, περισσότερο αποσύρθηκε μαζί με τη γενιά του παλιού κομματικού μηχανισμού. Χρήσιμος για δίκτυα, όχι για βιτρίνα.
• Αντώνης Μπέζας
  Πρώην υφυπουργός και βουλευτής Θεσπρωτίας. Έχει χαμηλό δημόσιο θόρυβο, αλλά πολιτική εμπειρία. Σύμφωνα με το Έθνος, εμφανίζεται ως πρόσωπο με ρόλο συντονιστή και άμεσο δίαυλο με τον Σαμαρά. Αυτό δείχνει ότι δεν τον θέλουν για χειροκρότημα, αλλά για δουλειά μηχανισμού.
• Δημήτρης Χριστογιάννης
  Παλαιός βουλευτής, χαμηλής σημερινής ορατότητας. Εξαφανίστηκε γιατί δεν μπόρεσε να αποκτήσει ρόλο στη μετα-Σαμαρά εποχή της ΝΔ. Αν επιστρατευθεί, θα είναι κυρίως για τοπική αναγνωρισιμότητα.
• Θανάσης Νταβλούρος
  Πρώην βουλευτής Αχαΐας. Το όνομά του εμφανίζεται στους υπογράφοντες της επιστολής των 10 και σε επόμενα ρεπορτάζ. Η πολιτική του αφάνεια εξηγείται από την απώλεια κοινοβουλευτικής θέσης και την αλλαγή φρουράς στην Αχαΐα.
• Άκης Γεροντόπουλος
  Πρώην υπουργός/υφυπουργός με ερείσματα στη Θράκη. Εξαφανίστηκε επειδή η ΝΔ μετακινήθηκε σε πιο κεντρικά, διαχειριστικά πρόσωπα και άφησε πίσω τα περιφερειακά «βαριά» στελέχη. Αν μπει, δίνει βόρεια Ελλάδα και πατριωτικό συμβολισμό.
• Φεβρωνία Πατριανάκου
  Πρώην βουλευτής Λακωνίας, πρόσωπο με παλιό κομματικό βάθος. Έχει απομακρυνθεί από την πρώτη γραμμή γιατί η ΝΔ δεν ευνοεί πια στελέχη παλιάς οργανωτικής κοπής χωρίς κυβερνητικό ρόλο. Η αξία της είναι Πελοποννησιακή και σαμαρική.

Κομματικός μηχανισμός και παλιό επιτελείο

• Θανάσης Σκορδάς
  Πρώην γενικός διευθυντής της ΝΔ και υφυπουργός επί Σαμαρά. Δεν εξαφανίστηκε, παροπλίστηκε. Είναι από τους λίγους που ξέρουν πώς στήνεται μηχανισμός. Για αυτό επανέρχεται ως τεχνοκρατικός/οργανωτικός παίκτης.
• Κωνσταντίνος Τσιμάρας
  Διάδοχος του Σκορδά στη γενική διεύθυνση της ΝΔ επί Σαμαρά. Η αφάνειά του είναι φυσιολογική, ήταν μηχανισμός, όχι δημόσιο πρόσωπο. Σε νέο κόμμα, τέτοιοι άνθρωποι είναι πιο χρήσιμοι από τους τηλεστάρ.
• Γιώργος Λουλουδάκης
  Πρώην γραμματέας Οργανωτικού της ΝΔ. Σύμφωνα με ρεπορτάζ, ήταν από τα στελέχη που αποχώρησαν από τα κομματικά μητρώα μετά τη διαγραφή Σαμαρά. Η εξαφάνισή του οφείλεται στην αποκοπή από τον μητσοτακικό κομματικό πυρήνα.
• Νίκος Τσούτσιας και Χρύσανθος Λαζαρίδης
  Οι διαχρονικοί εξ απορρήτων. Δεν εξαφανίστηκαν, απλώς δεν είναι δημόσια πολιτικά προϊόντα. Είναι το «νευρικό σύστημα» του Σαμαρά, επικοινωνία, στρατηγική, σκληρή γραμμή.
• Νίκος Καραχάλιος
  Παλαιός στρατηγιστής του καραμανλικού χώρου. Η Καθημερινή τον περιγράφει ως πρόσωπο που μετά από περίοδο πολιτικού περιθωρίου επιχειρεί comeback μέσω Σαμαρά, ως γέφυρα προς «αδέσποτους καραμανλικούς». Αυτό τα λέει όλα.

Αυτοδιοικητικοί και τοπικά ερείσματα

• Μάκης Κυριζίδης, Βασίλης Βογιατζής, Δημήτρης Σχοινοχωρίτης, Ιωάννα Γκελεστάθη
  Αυτή είναι η δεύτερη γραμμή, όχι για τηλεοπτικά πάνελ αλλά για περιφέρειες. Εμφανίζονται ως πρόσωπα με τοπικό αποτύπωμα. Η «εξαφάνισή» τους από την κεντρική σκηνή είναι φυσιολογική, κινούνται σε αυτοδιοίκηση, τοπικά δίκτυα, κοινωνικές αναφορές. Ο Σαμαράς τους θέλει για ψηφοδέλτια και ρίζωμα, όχι για ιδεολογικά μανιφέστα.
• Ζέτα Ηλιοπούλου, Νίκος Καραγιαννίδης, Βάσω Μήττα, Χριστόφορος Μίχος
  Πρόσωπα που έχουν πάρει αποστάσεις από τη μητσοτακική ΝΔ, σύμφωνα με ΤΑ ΝΕΑ. Δεν είναι πανελλαδικά γνωστοί, αλλά εκπροσωπούν το μικρό, χρήσιμο ανθρώπινο δυναμικό των παραιτήσεων, των τοπικών παραπόνων και της αντιμητσοτακικής δεξιάς βάσης.

Ιδεολογική / πατριωτική δεξαμενή

• Ιωάννης Μάζης, Γιώργος Αϋφαντής, Μελέτης Μελετόπουλος
  Αυτοί δεν είναι «εξαφανισμένοι» πολιτικοί. Είναι ιδεολογική θωράκιση. Γεωπολιτική, εθνικά, ιστορικό αφήγημα, αντισυστημική δεξιά σοβαροφάνεια. Το ρεπορτάζ τους συνδέει με την «Πρωτοβουλία των 91 Πολιτών».
• Σάββας Καλεντερίδης, Κωνσταντίνος Γρίβας
  Αναφέρονται σε παλαιότερο ρεπορτάζ ως μέρος του ευρύτερου πεδίου των 91. Η χρησιμότητά τους είναι καθαρά ιδεολογική: εθνικά, ασφάλεια, Τουρκία, γεωστρατηγική, δηλαδή η ατζέντα όπου ο Σαμαράς θεωρεί ότι η ΝΔ Μητσοτάκη έχει «μαλακώσει».

Εν ενεργεία ή οριακά πρόσωπα

• Μίλτος Χρυσομάλλης
  Είναι το πιο σοβαρό ενεργό όνομα, γιατί είναι βουλευτής Μεσσηνίας και στενός πολιτικός φίλος του Σαμαρά. Η Ναυτεμπορική τον εμφανίζει ως το μόνο όνομα που θεωρείται βέβαιο ότι θα βρεθεί στο πλευρό του. Δεν έχει εξαφανιστεί, απλώς κινείται προσεκτικά γιατί η μετάβαση ενεργού βουλευτή έχει μεγάλο πολιτικό κόστος.
• Γιώργος Βλάχος
  Ακούγεται ως πιθανό όνομα, αλλά εδώ θέλει προσοχή. Είναι καραμανλικής καταγωγής και άρα ελκυστικός για τον Σαμαρά, όμως τέτοιες μετακινήσεις σπάνια γίνονται πριν υπάρξει επίσημο κόμμα και μετρηθεί το ρίσκο.