Οι αντίπαλοι χαρίζουν τη νίκη αλλά όχι την αυτοδυναμία – Online Παραπολιτικές στήλες 21/10

Στο Μέγαρο Μαξίμου καλά κάνουν και τρίβουν τα χέρια τους με τα νέα γκάλοπ, αλλά καλό είναι να προσγειωθούν άμεσα στην πραγματικότητα. Οι δημοσκόποι μετρούν τάσεις, δεν κερδίζουν εκλογές και κυρίως δεν κάνουν τη δουλειά των υπουργών. Γιατί αυτό ακριβώς αναδύεται πίσω από τα σημερινά παρασκηνιακά σημειώματα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τρέχει και προηγείται με διαφορά, οι αντίπαλοί του πελαγοδρομούν, αλλά ορισμένοι κυβερνητικοί παράγοντες δείχνουν να έχουν κατεβάσει πρόωρα τα μολύβια, περιμένοντας τις κάλπες ξαπλωμένοι στις καρέκλες τους.

Για να ξηγιόμαστε, το προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας στο λεκανοπέδιο είναι πανίσχυρο πολιτικό όπλο. Η δε αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να απειλήσει την πρωτιά, πολλώ δε περισσότερο να περάσει στην δεύτερη θέση βγάζει μάτι. Όμως, από τα ποσοστά των μετρήσεων μέχρι την καθαρή αυτοδυναμία, ο δρόμος είναι μακρύς και γεμάτος νάρκες. Περνάει από τα ταμεία των σούπερ μάρκετ, τα φουσκωμένα τιμολόγια του ρεύματος και τα απλησίαστα ενοίκια. Εκεί ο μέσος πολίτης δεν διαβάζει γραφήματα, κάνει σκληρούς λογαριασμούς επιβίωσης, πολύ πιο αδυσώπητους από τις αναλύσεις των κομματικών γραφείων.

Κάντε το StrategyOnline.gr προτιμώμενη πηγή στη Google

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, η πρόσφατη παρέμβαση του Νίκου Δένδια δεν πέρασε απαρατήρητη από κανέναν στην πιάτσα. Μίλησε για αυτοδυναμία, αλλά φρόντισε να βάλει βαριά υποσημείωση, αρχές, αξίες και συγκεκριμένο πρόγραμμα. Πολλοί είδαν καθαρό καρφί και μήνυμα με αποδέκτη το πρωθυπουργικό γραφείο. Όπως κι αν το διαβάσει κανείς, η ουσία δεν κρύβεται, η παράταξη οφείλει να διεκδικήσει καθαρή εντολή με απαιτήσεις και σοβαρότητα, όχι απλώς να επαναπαύεται στη διαχείριση της πρώτης θέσης.

Και σαν να μην έφταναν αυτά, η πραγματικότητα ήρθε να τινάξει στον αέρα τους ανέφελους σχεδιασμούς με το μέτωπο της Λιβύης. Η στήριξη από τις Βρυξέλλες είναι καλή και καλοδεχούμενη, όμως τα σκληρά χτυπήματα του Αντώνη Σαμαρά προς τον Μητσοτάκη και τον Γιώργο Γεραπετρίτη πονάνε. Η κυβέρνηση οφείλει να ξεκαθαρίσει πού το πάει. Το να πετάς το μπαλάκι στον πρώην πρωθυπουργό για να συσπειρώσεις τους δικούς σου έχει κοντά ποδάρια, δεν φτιάχνει εθνική γραμμή.

Το ίδιο έργο παίζεται και στο εσωτερικό μέτωπο. Η εικόνα ενός πρωθυπουργού που παλεύει μόνος του, την ώρα που κορυφαία στελέχη περιμένουν νωχελικά το διάγγελμα των εκλογών, μπορεί για λίγο να τον κολακεύει, αλλά στο τέλος τον εκθέτει ανεπανόρθωτα. Δικές του ήταν οι επιλογές των προσώπων, δική του είναι και η ευθύνη να τραβήξει αυτιά. Όταν κρατάς το τιμόνι, δεν ψάχνεις δικαιολογίες για τους συνοδηγούς που εσύ ο ίδιος έβαλες στο αμάξι.

Από την άλλη πλευρά, βέβαια, το θέαμα είναι για κλάματα. Στη Χαριλάου Τρικούπη πανηγυρίζουν για πασαρέλες και διευρύνσεις, ενώ στο περιβάλλον Τσίπρα στήνουν οργανωτικά δίκτυα στα χαρτιά. Καλά όλα αυτά, μόνο που η κοινωνία περιμένει να ακούσει καθαρές κουβέντες για μισθούς, για λειτουργικό κράτος και για το πού θα βρεθούν τα λεφτά. Όσο η αντιπολίτευση πετάει τη μπάλα στην εξέδρα, ο Μητσοτάκης διατηρεί ένα τεράστιο πλεονέκτημα, το οποίο του χαρίζουν απλόχερα οι αντίπαλοί του.

Εκεί ακριβώς κρύβεται και η μεγάλη παγίδα. Να βολευτεί η κυβέρνηση με το να δείχνει με το δάχτυλο το χάος των άλλων και η αντιπολίτευση να αναλώνεται σε στείρες καταγγελίες. Αυτά είναι βολικά για τα επιτελικά γραφεία, αλλά η κοινωνία βράζει και οι εκκρεμότητες συσσωρεύονται.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κρατάει σήμερα το πάνω χέρι. Οφείλει να το αξιοποιήσει τώρα με αποφάσεις, γενναίο ξεκαθάρισμα και σκληρή δουλειά. Γιατί οι ανύπαρκτοι αντίπαλοι μπορεί να του στρώσουν το χαλί για την επόμενη εκλογική νίκη, την επόμενη τετραετία όμως δεν πρόκειται να κυβερνήσουν για λογαριασμό του.

STRATEGYONLINE INTELLIGENCE

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2026 | Online παραπολιτικές στήλες