Ο χρήσιμος ηλίθιος και ο άχρηστος εφιάλτης – Online Παραπολιτικές στήλες 22/06

Στην Ελλάδα οι εκλογές δεν αρχίζουν όταν υπογράφεται το Προεδρικό Διάταγμα. Αρχίζουν τη μέρα που οι παραπολιτικές στήλες σταματούν τα κουτσομπολιά για τα κοσμικά νησιά και πιάνουν τα σχεδιαγράμματα και τις μετακινήσεις στρατευμάτων. Αυτό ακριβώς ζούμε τώρα. Αν ξεφυλλίσεις τα παρασκήνια των τελευταίων ημερών, δεν θα βρεις απλώς ψιθύρους για περιοδείες και γεύματα. Θα βρεις την πρώτη, άτυπη διάταξη μάχης ενός πολιτικού συστήματος που έχει μυριστεί κάλπη, κι ας ορκίζονται όλοι, από το πρωί μέχρι το βράδυ, ότι δεν βλέπουν εκλογές στον ορίζοντα.

Το Μέγαρο Μαξίμου είναι αντιμέτωπο με ένα πρόβλημα που δεν λύνεται με επικοινωνιακά τεχνάσματα και «στρογγυλέματα»: η φθορά έχει απλωθεί παντού. Δεν έχεις να σβήσεις μια συγκεκριμένη φωτιά. Έχεις την ακρίβεια να καίει, τη θεσμική κόπωση της δεύτερης τετραετίας, τη γκρίνια στα δεξιά σου, τον Αντώνη Σαμαρά να παρεμβαίνει, τον Αλέξη Τσίπρα να ζυγίζει ξανά τον ρόλο του, και ένα ΠΑΣΟΚ που μπορεί να μην απογειώνεται, αλλά είναι εκεί και περιμένει. Και κυρίως, έχεις μια κοινωνία βαθιά υποψιασμένη, που δεν ενθουσιάζεται πια με τίποτα. Σε τέτοιες συνθήκες, η κυβέρνηση επιστρατεύει το απόλυτο όπλο: προσπαθεί να μετατρέψει τη φθορά της σε υπαρξιακό δίλημμα. Το κλασικό «ή εμείς ή το χάος». Παλιά συνταγή, αλλά στην Ελλάδα τα κλασικά υλικά έχουν την αντοχή των δημόσιων κτιρίων: είναι άσχημα, αλλά δεν πέφτουν εύκολα.

Το πραγματικά ενδιαφέρον, όμως, κρύβεται στις λεπτομέρειες. Ο μεγάλος πονοκέφαλος του Μαξίμου δεν είναι ο Τσίπρας. Ο Τσίπρας είναι ο ιδανικός, ο πιο “χρήσιμος ηλίθιος”. Μπορείς ανά πάσα στιγμή να του θυμίσεις το 2015, τους φόρους και την αριστερή ανεμελιά. Ο πραγματικά δύσκολος αντίπαλος είναι ο Σαμαράς. Γιατί; Επειδή δεν μιλάει στο ακροατήριο της Κεντροαριστεράς. Μπαίνει από την πίσω πόρτα του «γαλάζιου» σπιτιού και ρωτάει τους παραδοσιακούς ενοίκους αν νιώθουν ακόμα ιδιοκτήτες της παράταξης. Γι’ αυτό και οι ξαφνικές εξορμήσεις των κυβερνητικών κλιμακίων στην επαρχία δεν είναι πολιτικός τουρισμός. Είναι αντιπυρική ζώνη για να μην επεκταθεί η φωτιά στις εκλογικές δεξαμενές.

Στην Πειραιώς ξέρουν καλά ότι η ΝΔ δεν κινδυνεύει από κάποιον νέο, λαοπλάνο Μεσσία. Κινδυνεύει από το άθροισμα πολλών, μικρών και αθόρυβων αποχωρισμών. Λίγοι ψηφοφόροι που θα πάνε πιο δεξιά, λίγοι που θα επιλέξουν την αποχή, λίγοι που θα βυθιστούν στην αδιαφορία της καθημερινότητας ή θα ρίξουν μια ψήφο διαμαρτυρίας. Έτσι χάνεται η πολιτική κυριαρχία: όχι με ένα μεγάλο «μπαμ», αλλά από μια αργή, συνεχή διαρροή.

Οι παραπολιτικές στήλες, λοιπόν, δεν μας δείχνουν απλώς τι γίνεται στο προσκήνιο. Μας δείχνουν τι τρέμει το σύστημα πίσω από τις κλειστές πόρτες. Φοβάται ότι το κλίμα των επόμενων εκλογών διαμορφώνεται από τώρα. Φοβάται ότι οι πρώην πρωθυπουργοί έχουν ακόμα βαριές σκιές. Φοβάται ότι η αντιπολίτευση, όσο κατακερματισμένη κι αν δείχνει, μπορεί ανά πάσα στιγμή να λειτουργήσει ως ένα μεγάλο δοχείο για τη δυσαρέσκεια του κόσμου.

Το συμπέρασμα είναι καθαρό: δεν μπήκαμε απλώς σε προεκλογική τροχιά. Μπήκαμε σε μια περίοδο πολιτικής προθέρμανσης με πραγματικά πυρά. Κι όποιος προσπερνάει αυτά τα παραπολιτικά σημειώματα σαν απλό gossip, μάλλον δεν ξέρει να διαβάζει τις λεπτές ισορροπίες. Στην Ελλάδα, το παρασκήνιο γράφει πάντα το προσχέδιο της Ιστορίας. Απλώς το κάνει με πολύ ψιλά γράμματα.

Τι αναδεικνύουν οι τρεις στήλες

Οι τρεις στήλες δουλεύουν πάνω σε τέσσερις άξονες: Σαμαράς ως δεξιά απειλή, Τσίπρας/ΕΛΑΣ ως αναξιόπιστη αντιπολίτευση, ΝΔ ως μηχανισμός που ξαναγεμίζει το «γαλάζιο ρεζερβουάρ», και Δικαιοσύνη/υποκλοπές/ΟΠΕΚΕΠΕ ως δυνητικές βόμβες που πρέπει να εξουδετερωθούν επικοινωνιακά.

Η γραμμή δεν είναι απλώς ενημερωτική. Είναι γραμμή προληπτικής άμυνας του συστήματος Μητσοτάκη: αποδόμηση των εναλλακτικών πόλων πριν παγιωθούν, συσπείρωση της ΝΔ πριν χαθούν κρίσιμα ακροατήρια και προειδοποίηση προς γαλάζιους βουλευτές να μην παίξουν δικά τους παιχνίδια.

Το πιο δυνατό εύρημα: ο Σαμαράς αντιμετωπίζεται ως πραγματικός κίνδυνος, όχι ως γραφικό σενάριο. Αυτό επιβεβαιώνεται και από παράλληλα ρεπορτάζ που μιλούν για στοχευμένες περιοδείες της ΝΔ στην Πελοπόννησο, σε περιοχές όπου ο πρώην πρωθυπουργός έχει επιρροή.

1. Ανάλυση ανά στήλη

Α. Newmoney / Dark Room

• Τι λέει: Η στήλη ανοίγει με σκληρή αποδόμηση της ΕΛΑΣ/Τσίπρα για φορολογικές προτάσεις περί πολυτελούς διαβίωσης, τις παρουσιάζει ως οικονομικά πρόχειρες και πολιτικά αυτοκαταστροφικές, ενώ στη συνέχεια δίνει δημοσκοπική εικόνα Αττικής: ΝΔ γύρω στο 29%, Τσίπρας δεύτερος περίπου στο 15%, ΠΑΣΟΚ και Καρυστιανού χαμηλότερα.
• Τι υπονοεί: Ότι ο Τσίπρας μπορεί να εμφανίζεται ως δεύτερος πόλος, αλλά κουβαλά το ίδιο πρόβλημα με το 2015-2019: αξιοπιστία, φορολογία, κρατισμός, πρόχειρη υπόσχεση. Η στήλη προσπαθεί να καρφώσει στο νέο εγχείρημα την ταμπέλα «επιστροφή στον παλιό λαϊκισμό». Δεν είναι αθώο. Είναι προληπτική αποδόμηση πριν η ΕΛΑΣ αποκτήσει κανονικό πολιτικό σχήμα.
• Πιθανή πηγή/κέντρο: Κυβερνητικό/φιλελεύθερο οικονομικό ακροατήριο, πιθανώς και πηγές δημοσκοπικού ή υποψηφιακού monitoring. Η αναφορά σε έρευνα 4.000 ερωτώμενων στην Αττική δεν επιβεβαιώνεται από ανεξάρτητη δημοσίευση μέσα στη στήλη, άρα τη χειριζόμαστε ως διαρροή, όχι ως βέβαιο δημοσκοπικό δεδομένο.
• Σκοπιμότητα: Να πει στον μεσαίο, αντι-φορολογικό, φιλο-αγοραίο ψηφοφόρο: «μην τρομάζεις με Τσίπρα, θα αυτοϋπονομευθεί». Παράλληλα λέει στη ΝΔ: «το πεδίο μάχης είναι η αξιοπιστία, όχι η ηθική οργή».
• Ποιον επηρεάζει: Κεντρώους ψηφοφόρους, επιχειρηματικά ακροατήρια, βουλευτές της ΝΔ στην Αττική και στελέχη της αντιπολίτευσης που βλέπουν την ΕΛΑΣ να τους περνάει.
• Δευτερεύοντα μηνύματα: Το θέμα αντιπεριφερειαρχών στα γαλάζια ψηφοδέλτια είναι σοβαρό εσωκομματικό καμπανάκι: η ΝΔ θέλει πρόσωπα με σταυρό, οι νυν βουλευτές φοβούνται εισβολείς από την Αυτοδιοίκηση. Η αναφορά σε Πιερία, Πιερρακάκη, Δένδια, Χρυσοχοΐδη, Ζαχαράκη και Λιβάνιο δείχνει ότι η προεκλογική μηχανή ψάχνει «νικητές τοπικής απήχησης».
• Επιχειρηματικά σήματα: AKTOR, ασφαλιστικές, Attica Stores, Prodea, Υπερταμείο. Εδώ η στήλη λειτουργεί και ως αγορά πληροφοριών: προαναγγέλλει κινήσεις, τεστάρει προσδοκίες και στέλνει μηνύματα σε επενδυτές.

Β. Το Βήμα / Βηματοδότης

• Τι λέει: Το βασικό θέμα είναι ο Αντώνης Σαμαράς. Η στήλη γράφει ότι Μαξίμου και Πειραιώς παρακολουθούν κινήσεις ή «μη κινήσεις» του, με γαλάζιο βουλευτή να σχολιάζει ότι ο Σαμαράς «δεν τσίμπησε» στη μπλόφα περί εκλογών τον Σεπτέμβριο. Ακολουθεί αναφορά στα «αντίμετρα» της Πειραιώς, με Κυρανάκη και Κεραμέως στη Μεσσηνία και στοχευμένα κλιμάκια ανά ακροατήριο.
• Τι υπονοεί: Το Βήμα δίνει πιο θεσμική, λιγότερο χύμα εκδοχή του ίδιου μηνύματος: η ΝΔ οργανώνει αντι-Σαμαρική άμυνα. Δεν λέει απλώς ότι υπάρχουν περιοδείες. Λέει ότι οι συμμετοχές στα κλιμάκια γίνονται με «συγκεκριμένες στοχεύσεις»: Πιερρακάκης για κεντρώους/ΠΑΣΟΚογενείς, Βορίδης για δεξιότερο ακροατήριο, Κυρανάκης-Κεραμέως για Μεσσηνία και σαμαρικό ακροατήριο.
• Πιθανή πηγή/κέντρο: Πηγές Πειραιώς και κοινοβουλευτικά πηγαδάκια. Η ίδια η στήλη το αποδίδει σε συνομιλίες γαλάζιων βουλευτών και πηγές από Πειραιώς. Άρα εδώ έχουμε πληροφορία με σαφή κομματική τροφοδότηση, όχι απλή εκτίμηση.
• Σκοπιμότητα: Διπλή. Προς Σαμαρά: «σε έχουμε διαβάσει και ερχόμαστε στην έδρα σου». Προς γαλάζια βάση: «η διάσπαση είναι αδιανόητη». Προς βουλευτές: «μην κάνετε διπλό παιχνίδι, το κόμμα ενεργοποιείται».
• Ποιον επηρεάζει: Παλαιούς νεοδημοκράτες, σαμαρικούς πυρήνες, τοπικά κομματικά στελέχη, βουλευτές Πελοποννήσου και όσους μετρούν αν υπάρχει χώρος για δεξιότερο σχήμα.
• Δευτερεύοντα θέματα: Αλλαγή ηγεσίας στον Άρειο Πάγο, τριβές ΠΑΣΟΚ-ΕΛΑΣ για την «πατρότητα» προτάσεων, επέτειος Ανδρέα, ΚΚΕ/Κούβα, Καραμανλής. Όλα μαζί φτιάχνουν το κάδρο μιας πολιτικής σκηνής όπου οι πρώην πρωθυπουργοί επιστρέφουν ως σκιές πάνω από τους νυν αρχηγούς.

Γ. Powergame / Big Mouth

• Τι λέει: Η στήλη χτίζει ολοκληρωμένο φιλοκυβερνητικό αφήγημα: Μητσοτάκης εντός Αθηνών αλλά με κυβερνητική δράση, Δένδιας σε κοινή εμφάνιση με πρωθυπουργό, Κτηματολόγιο, Αυτοδιοίκηση, μέτρα Πιερρακάκη, νέο κυβερνητικό πρόγραμμα, περιοδείες ΝΔ, ΔΕΘ και εκλογές άνοιξη 2027.
• Τι υπονοεί: Ότι η κυβέρνηση δεν αμύνεται παθητικά, έχει σχέδιο, ατζέντα, πρόγραμμα, περιοδείες, πρόσωπα και αφήγημα. Το «γαλάζιο ρεζερβουάρ» είναι η κωδική φράση: ξαναγεμίζουμε κομματική ενέργεια πριν στεγνώσει.
• Πιθανή πηγή/κέντρο: Πολύ κοντά σε Μαξίμου/Πειραιώς. Η στήλη εμφανίζει λεπτομέρειες για πρόγραμμα πρωθυπουργού, κλιμάκια, Πολιτικές Ακαδημίες, υπουργούς ανά περιφέρεια και ρόλο Κυρανάκη. Αυτά μοιάζουν με οργανωμένη ενημέρωση από κυβερνητικό-κομματικό κέντρο.
• Σκοπιμότητα: Να δοθεί εικόνα πειθαρχίας και πρωτοβουλίας. Να ακυρωθεί η εντύπωση ότι το Μαξίμου σύρεται από Σαμαρά, Τσίπρα, Ντίλιαν ή ΟΠΕΚΕΠΕ. Το μήνυμα είναι: «εμείς τρέχουμε κυβέρνηση και προεκλογική μηχανή ταυτόχρονα».
• Ποιον επηρεάζει: Κυβερνητικά στελέχη, υπουργούς, βουλευτές, κομματικό μηχανισμό, δεξιό ακροατήριο που διαρρέει, αλλά και επιχειρηματικά κέντρα που θέλουν να ξέρουν αν ο Μητσοτάκης παραμένει κεντρικός παίκτης.
• Επιθετικά spin: Η στήλη αποδομεί το θέμα Ντίλιαν ως «αστειότητα» και «εμπόρους πολιτικού κινδύνου», επιχειρώντας να αντιστρέψει το βάρος από την ουσία των υποκλοπών στους διακινητές του σεναρίου. Όμως το θέμα Ντίλιαν δεν είναι ανύπαρκτο: το ΠαΣοΚ έχει ζητήσει να κληθεί από τη Δικαιοσύνη, ενώ ο ίδιος έχει συνδέσει την τεχνολογία Predator με κρατικές υπηρεσίες, σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ.
• Επιχειρηματικό/ρυθμιστικό σήμα: Η χορηγία Superbet στον Πανελλήνιο, σε συνδυασμό με την ιδιότητα του προέδρου της ΕΕΕΠ ως μέλους του συλλόγου, παρουσιάζεται ως πιθανό ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων. Αυτό είναι σοβαρό σήμα προς ρυθμιστικές αρχές και αγορά παιγνίων, αλλά χρειάζεται ανεξάρτητη τεκμηρίωση πριν γίνει κανονική καταγγελία.

2. Κοινά μοτίβα

• Πρώτο μοτίβο: η ΝΔ μπήκε σε προεκλογικό mode. Και οι τρεις στήλες, με διαφορετικό ύφος, μιλούν για κάλπες, περιοδείες, υποψηφίους, δημοσκοπήσεις, δεξιές διαρροές και νέα κυβερνητική αφήγηση. Παράλληλα ρεπορτάζ επιβεβαιώνουν ότι ο Κυρανάκης και κορυφαία στελέχη κινούνται σε περιφέρειες όπου η ΝΔ πιέζεται, με Πελοπόννησο και Θεσσαλία στο επίκεντρο.
• Δεύτερο μοτίβο: ο Σαμαράς είναι το πραγματικό άγχος δεξιά της ΝΔ. Δεν τον αντιμετωπίζουν ως παρελθόν. Τον αντιμετωπίζουν ως πιθανό ενεργό αποσταθεροποιητή. Η φράση ότι έχει «πάρει τις αποφάσεις» και θα τις ανακοινώσει όταν πρέπει έχει ήδη καταγραφεί από ρεπορτάζ του MEGA, ενώ η Ναυτεμπορική περιέγραφε το εγχείρημα ως προχωρημένο.
• Τρίτο μοτίβο: η αντιπολίτευση εμφανίζεται ως χαοτικό πολυκέφαλο τέρας: Τσίπρας, Ανδρουλάκης, Καρυστιανού, «κυβέρνηση ειδικού σκοπού», συνεργασίες ηττημένων. Αυτό είναι καθαρό κυβερνητικό framing: όχι «εναλλακτική διακυβέρνηση», αλλά «συνωστισμός αποσταθεροποίησης».

3. Πιθανές πηγές και κέντρα εκπομπής

• Κυβερνητικές πηγές: Πολύ ισχυρή πιθανότητα στο Big Mouth. Το βάθος πληροφορίας για πρόγραμμα Μητσοτάκη, περιοδείες, ΔΕΘ, κλιμάκια και ρόλο υπουργών δείχνει απευθείας ενημέρωση ή πολύ κοντινή πρόσβαση σε Μαξίμου/Πειραιώς.
• Κομματική Πειραιώς: Ισχυρή στο Βήμα. Η στήλη μιλά ρητά για πηγές από Πειραιώς και στοχευμένες αποστολές στελεχών απέναντι στο ενδεχόμενο Σαμαρά.
• Δημοσκοπικά/υποψηφιακά δίκτυα: Το Dark Room με την έρευνα Αττικής. Εδώ κρατάμε επιφύλαξη: δεν έχουμε πλήρη ταυτότητα εταιρείας, μεθοδολογία, ερωτηματολόγιο ή δημοσίευση. Άρα πολιτικά χρήσιμο, δημοσιογραφικά όχι τελικό.
• Επιχειρηματικά συμφέροντα: Newmoney και Powergame λειτουργούν και ως αγωγοί αγοράς. AKTOR, ασφαλιστικές, Prodea, Attica, Superbet δεν είναι ουδέτερες αναφορές. Είναι σήματα προς επενδυτές, ανταγωνιστές, εποπτικές αρχές και πολιτικό σύστημα.

4. Η κρυφή ατζέντα

Η κρυφή ατζέντα είναι τριπλή.

• Πρώτον, να ξαναστηθεί το δίπολο αξιοπιστία Μητσοτάκη εναντίον ασταθούς αντιπολίτευσης. Ο Τσίπρας χρεώνεται φόρους, προχειρότητα και παλιά αριστερή αναξιοπιστία. Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται καθηλωμένο και νευρικό. Η Καρυστιανού εμφανίζεται ως ακόμη ένας παράγοντας ρευστότητας.
• Δεύτερον, να περιοριστεί ο Σαμαράς πριν ανακοινώσει. Η ΝΔ δεν περιμένει την ανακοίνωση νέου κόμματος. Κινείται σαν να έχει ήδη ανακοινωθεί. Αυτό είναι κρίσιμο. Στην πολιτική, όταν οργανώνεις αντίμετρα πριν από το γεγονός, σημαίνει ότι θεωρείς το γεγονός πιθανό και επικίνδυνο.
• Τρίτον, να αφοπλιστούν οι θεσμικές βόμβες: Ντίλιαν/υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, Άρειος Πάγος. Το Big Mouth προσπαθεί να γελοιοποιήσει το σενάριο Ντίλιαν, αλλά το θέμα παραμένει ενεργό επειδή η αντιπολίτευση το κρατά στη Δικαιοσύνη και στη δημόσια ατζέντα.

5. Η γραμμή που δημιουργείται

Η γραμμή είναι: σταθεροποίηση μέσω επίθεσης.

Δεν είναι απλή άμυνα της ΝΔ. Είναι επιθετική προετοιμασία: περιοδείες, κυβερνητικό πρόγραμμα, ΔΕΘ, στόχευση δεξιού ακροατηρίου με Βορίδη, στόχευση κέντρου με Πιερρακάκη/Χρυσοχοΐδη, ανάδειξη Δένδια δίπλα στον Μητσοτάκη, και ταυτόχρονη αποδόμηση Σαμαρά και Τσίπρα.

Το πραγματικό μήνυμα δεν είναι «οι εκλογές θα γίνουν το 2027». Το πραγματικό μήνυμα είναι: «η εκλογική μάχη έχει ήδη αρχίσει».

6. Ποιον θέλουν να επηρεάσουν

• Μέγαρο Μαξίμου: Το μήνυμα είναι «τρέξε, μη χαλαρώνεις». Οι στήλες πιέζουν το Μαξίμου να μη μείνει σε θεσμική ακινησία.
• Υπουργούς: Τους λένε ότι μπαίνουν σε εκλογική αξιολόγηση. Οι περιοδείες είναι και μέτρηση χρησιμότητας.
• Βουλευτές ΝΔ: Ειδικά όσους φοβούνται αντιπεριφερειάρχες ή Σαμαρά. Το μήνυμα: «μην κλαίγεστε, φέρτε σταυρούς».
• Σαμαρικούς: Το μήνυμα είναι προειδοποιητικό: «η Πειραιώς έρχεται στις περιοχές σας».
• Αντιπολίτευση: Προς Τσίπρα: «θα σε γυρίσουμε στο 2015». Προς ΠΑΣΟΚ: «χάνεις τον ρόλο αξιωματικής αντιπολίτευσης». Προς Καρυστιανού: «θα σε εντάξουμε στο αφήγημα αστάθειας».
• Επιχειρηματικά/μιντιακά κέντρα: Το μήνυμα είναι ότι ο Μητσοτάκης παραμένει ο βασικός κόμβος σταθερότητας, αλλά υπάρχουν θεσμικές και ρυθμιστικές εκκρεμότητες που πρέπει να παρακολουθηθούν.

7. Πολιτική εκτίμηση

Η ΝΔ έχει μπει σε φάση προληπτικής ανασύνταξης. Το πρόβλημά της δεν είναι ότι πέφτει κατακόρυφα. Το πρόβλημά της είναι ότι έχει πολλές μικρές διαρροές ταυτόχρονα: δεξιά προς Σαμαρά/δεξιότερα κόμματα, κέντρο προς αποχή ή ΠΑΣΟΚ/Τσίπρα, κοινωνική δυσαρέσκεια λόγω ακρίβειας, θεσμική φθορά από υποκλοπές και ΟΠΕΚΕΠΕ.

Το σύστημα απαντά με κλασική συνταγή: έργο, περιοδείες, φόβος αστάθειας, αποδόμηση αντιπάλων, ανάδειξη στελεχών με ειδικό ακροατήριο. Δεν είναι κακή στρατηγική. Είναι η μόνη στρατηγική που έχει αυτή τη στιγμή. Αλλά έχει ρίσκο: αν όλα μοιάζουν υπερβολικά οργανωμένα, ο κόσμος μυρίζεται πανικό.

Η πιο ευάλωτη πλευρά είναι το αφήγημα περί «αντιπολίτευσης-χάους». Δουλεύει όσο ο Τσίπρας κάνει λάθη και το ΠΑΣΟΚ δεν ανεβάζει κυβερνητική αξιοπιστία. Αν όμως ο Σαμαράς χτυπήσει με δεξιά θεσμική ατζέντα και όχι με θυμικό, τότε η ΝΔ θα χρειαστεί κάτι παραπάνω από περιοδείες.

8. Το δια ταύτα

Κρατάμε τρία πράγματα.

• Πρώτον, ο Σαμαράς είναι το κεντρικό υπόγειο θέμα, ακόμη κι όταν δεν είναι το εμφανές θέμα. Οι περιοδείες στην Πελοπόννησο είναι πολιτική άμυνα σε πραγματικό κίνδυνο.
• Δεύτερον, ο Τσίπρας έχει γίνει ο βολικός αντίπαλος της ΝΔ, γιατί επιτρέπει στο Μαξίμου να ξαναπαίξει το χαρτί «εμείς ή η περιπέτεια». Όμως η δημοσκοπική του δεύτερη θέση, όπως καταγράφεται σε μετρήσεις τύπου Metron/MEGA, τον κάνει και πραγματικό πόλο, όχι απλώς φόβητρο.
• Τρίτον, τα θεσμικά μέτωπα δεν έχουν κλείσει. Ντίλιαν, ΟΠΕΚΕΠΕ και Άρειος Πάγος μπορούν να γίνουν πυροκροτητές. Η παραπολιτική ατζέντα των επόμενων ημερών θα δείξει αν η κυβέρνηση καταφέρνει να επιβάλει αφήγημα σταθερότητας ή αν θα αρχίσει να τρέχει πίσω από πολλαπλές εστίες φθοράς.

Το δυνατό δημοσιογραφικό συμπέρασμα: η χώρα δεν είναι επισήμως σε προεκλογική περίοδο, αλλά το πολιτικό σύστημα ήδη συμπεριφέρεται σαν να έχει ανοίξει η κάλπη. Και όταν οι στήλες αρχίζουν να γράφουν τόσο συντονισμένα για δεξιές διαρροές, περιοδείες, ειδικά δικαστήρια και αντι-Σαμαρικά αναχώματα, σημαίνει ότι πίσω από το παρασκήνιο υπάρχει πραγματικός φόβος αναδιάταξης.