Μεταξύ σταθερότητας και αποτελμάτωσης – Online Παραπολιτικές στήλες 14/10

Στην πολιτική, όπως και στην οικονομία, υπάρχει μια παγίδα στην οποία πέφτουν συχνά όσοι κυβερνούν για καιρό. Νομίζουν ότι η πραγματικότητα μπορεί να ρυθμιστεί με εντολές από ένα κεντρικό γραφείο, σαν να πρόκειται για έναν απλό ισολογισμό. Η ξαφνική συζήτηση για τον «πήχη του 25%» δεν ήταν ούτε ευφυής ελιγμός ούτε κάποιος δυναμικός βατήρας, όπως προσπαθούν τώρα να μας πείσουν οι διάφοροι παρατρεχάμενοι. Ήταν η αυθόρμητη αντίδραση ενός συστήματος που βλέπει ότι οι παλιές συνταγές δεν αποδίδουν πια και προσπαθεί να επιβάλει πειθαρχία εκβιάζοντας με το φόβο της ακυβερνησίας.

Μόνο που οι κοινωνίες δεν είναι μηχανές για να τις κουρδίζεις κατά βούληση. Όταν το βασικό επιχείρημα προς τον ψηφοφόρο καταντά να συγκρίνει την ψήφο με ένα αναγκαίο «υπόθετο» που πρέπει να υποστείς για να μην έρθουν τα χειρότερα, το πρόβλημα δεν είναι επικοινωνιακό. Είναι βαθιά δομικό. Δείχνει μια εξουσία που έχει πάψει να πείθει, έχει πάψει να παράγει πραγματική πολιτική και ζητά απλώς ανοχή.

Το Μαξίμου βολεύτηκε για πολύ καιρό πίσω από την απόλυτη ανυπαρξία της αντιπολίτευσης. Το να βλέπεις το νέο κόμμα του Τσίπρα να πνίγεται στις εσωτερικές του φαγωμάρες και το ΠΑΣΟΚ να αδυνατεί να εμπνεύσει, είναι αναμφίβολα ένα βολικό μαξιλάρι. Όμως, στα οικονομικά ξέρουμε καλά τι παθαίνουν τα μονοπώλια που επαναπαύονται επειδή δεν έχουν ανταγωνισμό. Αργά ή γρήγορα σαπίζουν από μέσα. Οι αναφορές για ψίθυρους στα αυτιά του Σαμαρά στην Αθηναϊκή Λέσχη ως κολυμπηθρα του Σιλωάμ που θα τον εξαγνίσει από τις εμμονές, τα αυτόνομα δείπνα βουλευτών και τα καρφιά για το «γινάτι» των παλιών αρχηγών δεν είναι απλά κουτσομπολιά του καφενείου. Είναι το ξεκάθαρο σύμπτωμα μιας κοινοβουλευτικής ομάδας που νιώθει ότι ο πρωθυπουργικός συγκεντρωτισμός δεν της εγγυάται πια την πολιτική της επιβίωση.

Την ίδια στιγμή, τα περιθώρια των εύκολων απαντήσεων έχουν τελειώσει. Όταν μοιράζεις επιδόματα θέρμανσης ζητώντας από τα διυλιστήρια να βάλουν πλάτη, δεν κάνεις μεταρρυθμίσεις. Ανακυκλώνεις τις παλιές γνωστές συνταγές που αφήνουν ανέγγιχτες τις πραγματικές στρεβλώσεις της αγοράς. Ακόμη και η ξαφνική καρατόμηση της Αμερικανίδας πρέσβεως δείχνει πόσο ρηχή είναι μια πολιτική που ποντάρει στις δημόσιες σχέσεις και στα προσωπικά κανάλια αντί να χτίζει στιβαρούς, θεσμικούς δεσμούς.

Το κρίσιμο ερώτημα για τους επόμενους μήνες δεν είναι αν η κυβέρνηση θα γράψει 25% ή 28% στα γκάλοπ. Το πραγματικό ζήτημα είναι αν μπορεί ακόμα να εμπνεύσει εμπιστοσύνη στους παραγωγικούς ανθρώπους αυτής της χώρας. Όταν μια διακυβέρνηση αναλώνεται απλώς στη διαχείριση της φθοράς της και στο να τρομάζει τους πολίτες, δεν παράγει σταθερότητα. Παράγει αποτελμάτωση. Και η ιστορία μάς έχει διδάξει ότι από την αποτελμάτωση κανείς δεν βγαίνει με τις λύσεις που σχεδιάζονται στους διαδρόμους της εξουσίας.

STRATEGYONLINE INTELLIGENCE

Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά τι γράφεται στα παρασκήνια σήμερα, καταλαβαίνει αμέσως ότι το πολιτικό θερμόμετρο έχει χτυπήσει κόκκινο. Δεν έχουμε να κάνουμε με απλές ειδήσεις, αλλά με μια καθαρή επιχείρηση διαχείρισης κρίσης και απορρόφησης κραδασμών, κυρίως από την πλευρά του Μεγάρου Μαξίμου.

1. Σύνοψη συμπερασμάτων

Τρία πράγματα καίνε τα επιτελεία αυτή τη στιγμή.

• Πρώτον, η κουβέντα για το περίφημο 25% που ανέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Στην πραγματικότητα προκάλεσε μούδιασμα και τα φιλικά μέσα τρέχουν τώρα να το μαζέψουν, βαφτίζοντας την παραδοχή εκλογικής συρρίκνωσης «επιθετικό ελιγμό» και εκβιασμό σταθερότητας.
• Δεύτερον, η ξαφνική καρατόμηση της πρέσβεως των ΗΠΑ, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, από τον Τραμπ, που επιχειρείται να περάσει σαν ένα ασήμαντο κουτσομπολιό για να μην κλονιστεί η εικόνα των ενεργειακών σχεδίων.
• Τρίτον, το εσωκομματικό μέτωπο στη Νέα Δημοκρατία που βράζει. Με τον Αντώνη Σαμαρά και τον Κώστα Καραμανλή στο στόχαστρο, αλλά και με στελέχη όπως ο Νότης Μηταράκης να μαζεύουν βουλευτές σε δείπνα, το Μαξίμου προσπαθεί να κόψει κάθε συζήτηση για δελφίνους και αμφισβήτηση, την ίδια ώρα που χτυπά ανελέητα τα πρώτα παραπατήματα του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα.

2. Ανάλυση ανά στήλη

newmoney.gr / Dark Room

• Τι λέει: Μιλάει για το παρασκήνιο της αποπομπής της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και τονίζει ότι τα ηνία παίρνει ο διπλωμάτης καριέρας Τζος Χακ. Παρουσιάζει δημοσκοπικά ευρήματα όπου η ΝΔ κρατάει το 30%, ο Τσίπρας πιάνει ταβάνι στο 15,5% και το ΠΑΣΟΚ παραμένει κολλημένο στο 12%, όπως τα τελευταία 17 χρόνια. Παράλληλα, εκθειάζει τον Κυριάκο Πιερρακάκη στη σύνοδο των G7 και του ΔΝΤ και τις αυξήσεις στο επίδομα θέρμανσης, ενώ καταγράφει την αιχμηρή ερώτηση του Νότη Μηταράκη στον Χρίστο Δήμα για τα νερά στο αεροδρόμιο της Χίου.
• Τι υπονοεί: Προσπαθεί να κατεβάσει τους τόνους για την έξοδο της Αμερικανίδας πρέσβεως, για να μη δημιουργηθεί η εντύπωση ότι χαλάνε τα μεγάλα ενεργειακά έργα. Χτίζει ένα πολύ δυνατό ηγετικό και αποτελεσματικό προφίλ για τον Πιερρακάκη, ενώ στέλνει μήνυμα στην αντιπολίτευση ότι δεν έχει καμία πραγματική δυναμική ανατροπής. Την ίδια στιγμή, παρατηρεί με ανησυχία τις πρώτες διαφοροποιήσεις από παραδοσιακούς βουλευτές.
• Ποιο κέντρο τροφοδοτεί το θέμα: Το οικονομικό επιτελείο, επιχειρηματικοί παράγοντες των διυλιστηρίων και το κυβερνητικό επικοινωνιακό κέντρο.
• Ποια σκοπιμότητα υπηρετεί: Να καθησυχάσει την αγορά για τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, να απαξιώσει τις προσδοκίες ΠΑΣΟΚ και Τσίπρα και να ρίξει χρήμα στην ατζέντα της καθημερινότητας με τα επιδόματα.
• Ποιον επηρεάζει: Πριμοδοτεί ανοιχτά τον Πιερρακάκη, στριμώχνει τον υπουργό Υποδομών και κόβει τα φτερά σε όσους νομίζουν ότι η κυβέρνηση καταρρέει δημοσκοπικά.

tovima.gr / Βηματοδότης

• Τι λέει: Εστιάζει στα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει το νέο εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. Αναφέρει ότι κανένας ανεξάρτητος βουλευτής δεν παρέδωσε την έδρα του στο τελεσίγραφο, σημειώνει τη διακριτική απομάκρυνση του Θανάση Καρτερού από τα όργανα μετά την επίθεση στον Ανδρουλάκη, και βλέπει το ΠΑΣΟΚ να ξαναπαίρνει κεφάλι.
• Τι υπονοεί: Ότι η κίνηση Τσίπρα ξεφούσκωσε πριν καν αρχίσει, στερείται σοβαρής οργάνωσης και οδηγείται σε στρατηγικό αδιέξοδο. Η απομάκρυνση Καρτερού μάλιστα περιγράφεται σχεδόν σαν «σταλινικό σβήσιμο από φωτογραφία».
• Ποιο κέντρο τροφοδοτεί το θέμα: Κύκλοι της Χαριλάου Τρικούπη και στελέχη του ευρύτερου κεντροαριστερού χώρου που δεν θέλουν να δουν τον Τσίπρα να τους καπελώνει ξανά.
• Ποια σκοπιμότητα υπηρετεί: Να σταματήσει το κύμα μετακίνησης στελεχών και βουλευτών προς το νέο κόμμα Τσίπρα και να επαναφέρει ψηφοφόρους στο ΠΑΣΟΚ.
• Ποιον επηρεάζει: Ασκεί ασφυκτική πίεση στον Αλέξη Τσίπρα και στους βουλευτές που σκέφτονταν να πάνε μαζί του, ενώ δίνει πόντους στον Νίκο Ανδρουλάκη.

powergame.gr / Big Mouth

• Τι λέει: Μπαίνει με τα μπούνια στο θέμα του 25%. Επιμένει ότι ακόμη και 24% να πάρει η ΝΔ, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει τον Μητσοτάκη. Χρησιμοποιεί την ακραία παρομοίωση ότι η ψήφος στη ΝΔ για τους δυσαρεστημένους θα είναι σαν «υπόθετο», δηλαδή κάτι που σε ζορίζει στην αρχή αλλά στο τέλος σου φέρνει ανακούφιση και σταθερότητα. Ταυτόχρονα επιτίθεται άγρια στον Κώστα Καραμανλή για «διαχρονικό γινάτι» και στον Αντώνη Σαμαρά για σχέδια νέου κόμματος.
• Τι υπονοεί: Ο πανικός για τη συσπείρωση της βάσης είναι τόσο μεγάλος που επιστρατεύεται ωμός κυνισμός. Στέλνεται καθαρό μήνυμα σε όσους δελφίνους σκέφτονται την επόμενη μέρα ότι ο Μητσοτάκης δεν κουνιέται από τη θέση του, ενώ οι δύο πρώην πρωθυπουργοί παρουσιάζονται ως εμπαθείς υπονομευτές.
• Ποιο κέντρο τροφοδοτεί το θέμα: Το στενό πρωθυπουργικό επιτελείο και η επικοινωνιακή ομάδα κρούσης του Μαξίμου.
• Ποια σκοπιμότητα υπηρετεί: Να κόψει μαχαίρι κάθε εσωκομματική συζήτηση διαδοχής πριν τις κάλπες και να εκβιάσει τη δεξιά βάση με το δίλημμα «Μητσοτάκης ή ακυβερνησία».
• Ποιον επηρεάζει: Χτυπάει ανελέητα Καραμανλή και Σαμαρά, προειδοποιεί επίδοξους δελφίνους και ασκεί ψυχολογική πίεση στους απογοητευμένους νεοδημοκράτες.

mononews.gr / Room 301

• Τι λέει: Αποκαλύπτει τις κινήσεις του Αντώνη Σαμαρά στο δείπνο για το Ισραήλ στην Αθηναϊκή Λέσχη, όπου υφυπουργοί και βουλευτές της ΝΔ πήγαιναν και του ψιθύριζαν στο αυτί. Αναλύει το 25% χαρακτηρίζοντάς το «βατήρα εκτίναξης» και όχι χαμηλό πήχη, ενώ αποκαλύπτει νυχτερινή μάζωξη βουλευτών υπό τον Νότη Μηταράκη και προαναγγέλλει ηχηρή παρέμβαση Σαμαρά στη συζήτηση του προϋπολογισμού.
• Τι υπονοεί: Η κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ έχει αρχίσει να αυτονομείται επικίνδυνα. Ο Σαμαράς κρατάει ανοιχτό δίαυλο με ενεργά στελέχη, ο Μηταράκης στήνει δικό του κύκλο επιρροής, και το αφήγημα του «βατήρα» για το 25% δεν πείθει ούτε τους ίδιους τους βουλευτές.
• Ποιο κέντρο τροφοδοτεί το θέμα: Σαμαρικά στελέχη, ανήσυχοι βουλευτές και κύκλοι που θέλουν να αναγκάσουν το Μαξίμου να κοιτάξει προς τα δεξιά του.
• Ποια σκοπιμότητα υπηρετεί: Να δείξει ότι ο Σαμαράς είναι παρών και δυνατός, προετοιμάζοντας το έδαφος για σύγκρουση στον προϋπολογισμό.
• Ποιον επηρεάζει: Πιέζει ευθέως το Μαξίμου και εκθέτει τους υπουργούς που κάνουν διπλό παιχνίδι.

3. Κοινά μοτίβα

1. Το άγχος για το 25%: Είτε ως «υπόθετο» είτε ως «βατήρας», οι στήλες πασχίζουν να δικαιολογήσουν τη δήλωση Μητσοτάκη και να αποκλείσουν κάθε σενάριο αλλαγής ηγεσίας.
2. Η σιωπηρή απορρόφηση της καρατόμησης Γκίλφοϊλ: Όλοι προσπαθούν να δείξουν ότι η πρεσβεία δουλεύει ρολόι και ότι τα deal δεν κινδυνεύουν.
3. Ο εσωτερικός πόλεμος στη ΝΔ: Σαμαράς, Καραμανλής και Μηταράκης δείχνουν ότι η συνοχή της παράταξης δοκιμάζεται έντονα.
4. Το πρεσάρισμα στην αντιπολίτευση: Πλήρης αποδόμηση της προσπάθειας Τσίπρα και υπενθύμιση των χαμηλών πτήσεων του Ανδρουλάκη.

4. Πιθανές πηγές και κέντρα εκπομπής

• Το Μαξίμου: πηγη στο Powergame για την άγρια επίθεση στους πρώην πρωθυπουργούς και στο Newmoney για το θετικό κοινωνικό πακέτο.
• Η εσωκομματική αντιπολίτευση: Τροφοδοτεί το Mononews με τις παρασκηνιακές επαφές στην Αθηναϊκή Λέσχη και τα δείπνα Μηταράκη.
• Η Χαριλάου Τρικούπη: Σπρώχνει στον Βηματοδότη την εσωστρέφεια και τα παρατράγουδα της πλευράς Τσίπρα.
• Επιχειρηματικά συμφέροντα καυσίμων: Φροντίζουν να προβληθεί στο Newmoney ότι βάζουν πλάτη στις επιδοτήσεις.

5. Η κρυφή ατζέντα

Το πραγματικό πρόβλημα που κρύβεται πίσω από τις γραμμές είναι ένα: το Μαξίμου βλέπει ότι η αυτοδυναμία έχει χαθεί και τρέμει την ακυβερνησία και την εσωτερική ανταρσία.

Η αναφορά στο 25% ήταν ουσιαστικά μια πρόωρη παραδοχή αδυναμίας. Η κρυφή επιδίωξη των στηλών είναι να κάψουν από τώρα κάθε σχέδιο αμφισβήτησης του πρωθυπουργού μετά τις εκλογές, να απαξιώσουν κάθε κίνηση των πρώην πρωθυπουργών και να πείσουν τους πολίτες ότι, αν δεν ψηφίσουν Μητσοτάκη, η χώρα θα μπει σε περιπέτειες.

6. Η γραμμή που δημιουργείται

Στήνεται ένα ξεκάθαρο αφήγημα: «Μπορεί να έχουμε φθορά, αλλά άλλη λύση δεν υπάρχει». Οι πρώην πρωθυπουργοί παρουσιάζονται ως εγωιστές που θέλουν να κάνουν ζημιά, η αντιπολίτευση ως ένα ασυνάρτητο σκορποχώρι, και η κυβέρνηση ως το μόνο πράγμα που στέκεται όρθιο, ακόμα κι αν χρειαστεί να ψηφιστεί με βαριά καρδιά.

7. Ποιον θέλουν να επηρεάσουν

• Τους βουλευτές της ΝΔ: Τους λένε ωμά να καθίσουν στα αυγά τους, γιατί ο Μητσοτάκης δεν φεύγει ό,τι και να γίνει.
• Τους απογοητευμένους δεξιούς ψηφοφόρους: Τους καλούν να καταπιούν τη δυσαρέσκειά τους μπροστά στον κίνδυνο του χάους.
• Τον Αλέξη Τσίπρα και όσους τον κοιτάζουν: Τους στέλνουν το μήνυμα ότι το εγχείρημα δεν τραβάει, για να παγώσουν οι μεταγραφές.
• Τους επιχειρηματίες και τους ξένους: Τους διαβεβαιώνουν ότι οι αλλαγές στην αμερικανική πρεσβεία δεν αγγίζουν τα μεγάλα έργα.

8. Πολιτική εκτίμηση

Όλα δείχνουν ότι μπαίνουμε σε μια περίοδο έντονης πολιτικής αναταραχής. Η συζήτηση για τα ποσοστά και τη διαδοχή δεν άνοιξε τυχαία, δείχνει ότι η αντίστροφη μέτρηση για τις κάλπες έχει ξεκινήσει στο μυαλό του πρωθυπουργού.

Το πρώτο μεγάλο crash test θα είναι η συζήτηση για τον προϋπολογισμό. Εκεί η προαναγγελθείσα παρέμβαση Σαμαρά μπορεί να ανάψει μεγάλο φιτίλι, ενώ ταυτόχρονα οι κινήσεις στελεχών όπως ο Μηταράκης αποδεικνύουν ότι η κυβερνητική κοινοβουλευτική ομάδα αρχίζει να ξεφεύγει από τον απόλυτο έλεγχο του κέντρου.

9. Το διά ταύτα

Αυτό που μένει στο τέλος της ημέρας είναι ότι ο ίδιος ο πρωθυπουργός άνοιξε τη συζήτηση για το τέλος της παντοδυναμίας του.

Από εδώ και πέρα, κρατάμε τα μάτια μας σε δύο μέτωπα:

• Πρώτον, στο αντάρτικο που σιγοκαίει στη γαλάζια κοινοβουλευτική ομάδα γύρω από τον Σαμαρά και τον Καραμανλή.
• Δεύτερον, στον ανελέητο πόλεμο φθοράς στην κεντροαριστερά ανάμεσα σε Ανδρουλάκη και Τσίπρα.

Το πολιτικό σκηνικό ρευστοποιείται με γρήγορους ρυθμούς, και ο προϋπολογισμός στη Βουλή μοιάζει πλέον με το σημείο μηδέν για τις επόμενες μεγάλες ανακατατάξεις.

G Κάντε το StrategyOnline.gr προτιμώμενη πηγή στη Google