Το φετινό συνέδριο του Economist στην Αθήνα που θα πραγματοποιηθεί από 8-10 Ιουλίου στο Grand Resort Lagonissi, δεν μοιάζει με ακόμη ένα ετήσιο ραντεβού πολιτικής και επιχειρηματικής ελίτ. Η ατζέντα του δείχνει κάτι πιο ενδιαφέρον, την προσπάθεια να διαβαστεί η Ελλάδα όχι ως χώρα που βγήκε απλώς από την κρίση, αλλά ως χώρα που θέλει να τοποθετηθεί μέσα στη νέα παγκόσμια αταξία.
Ο τίτλος τα λέει όλα, «Progress in an age of upheaval». Πρόοδος σε εποχή αναταραχής. Δηλαδή, όχι πρόοδος ως ευχολόγιο, όχι ανάπτυξη ως PowerPoint, αλλά πρόοδος με σύνορα, πολέμους, ενεργειακούς διαδρόμους, τεχνητή νοημοσύνη, δημοκρατική κόπωση και γεωπολιτική ρευστότητα. Εκεί βρίσκεται και το πολιτικό μήνυμα του συνεδρίου, όποιος δεν καταλαβαίνει τη νέα εποχή, δεν μπορεί να κυβερνήσει ούτε την οικονομία, ούτε την κοινωνία, ούτε τη θέση της χώρας στον κόσμο.
Η πρώτη μεγάλη γραμμή είναι η Ευρώπη. Η συζήτηση για τη δημοκρατία, τη στρατηγική αυτονομία, την επενδυσιμότητα και την ανθεκτικότητα της ευρωζώνης δείχνει ότι το παλιό ευρωπαϊκό μοντέλο πιέζεται. Η Ευρώπη δεν αρκεί να είναι κανονιστική δύναμη, πρέπει να ξαναγίνει παραγωγική, αμυντική, τεχνολογική και γεωπολιτική δύναμη. Αλλιώς θα μείνει ένας ωραίος θεσμικός κήπος ανάμεσα σε ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία και περιφερειακές δυνάμεις που δεν παίζουν με τους κανόνες των Βρυξελλών.
Η δεύτερη γραμμή είναι η Ελλάδα ως κόμβος. Άμυνα, ελληνοαμερικανικές σχέσεις, Τουρκία, Ανατολική Μεσόγειος, κάθετοι ενεργειακοί διάδρομοι, Βαλκάνια, Μέση Ανατολή. Δεν είναι τυχαία η συμπύκνωση. Το συνέδριο λέει, σχεδόν ωμά, ότι η γεωγραφία ξαναγίνεται πολιτικό κεφάλαιο. Η Ελλάδα δεν μπορεί να ζει με τη ρητορική του «πυλώνα σταθερότητας» αν δεν μετατρέψει τη σταθερότητα σε υποδομές, αποτροπή, ενέργεια, επενδύσεις και διπλωματική επιρροή.
Η τρίτη γραμμή είναι εσωτερική. Διαφθορά, δημόσια οικονομικά, επιχειρηματικό περιβάλλον, υγεία, AI, νέα γενιά. Εδώ είναι το δύσκολο σημείο. Διότι έξω μπορείς να πουλήσεις αφήγημα ισχύος, μέσα όμως πρέπει να αποδείξεις κράτος. Και το κράτος δεν αποδεικνύεται με συνθήματα, αλλά με θεσμούς, ταχύτητα, λογοδοσία και αποτέλεσμα.
Το πραγματικό μήνυμα του Economist είναι απαιτητικό: η Ελλάδα έχει ευκαιρία, αλλά όχι εγγύηση. Μπορεί να γίνει γέφυρα Ευρώπης, Ανατολικής Μεσογείου και Μέσης Ανατολής. Μπορεί να γίνει ενεργειακός και τεχνολογικός κόμβος. Μπορεί να διεκδικήσει ρόλο μεγαλύτερο από το μέγεθός της. Αρκεί να μην μπερδέψει τη διεθνή αναγνώριση με την εσωτερική αυτάρκεια.
Γιατί σε μια εποχή αναταραχής, η σταθερότητα είναι χρήσιμη. Αλλά η σταθερότητα χωρίς μεταρρυθμιστική ένταση γίνεται απλώς ακινησία με καλό φωτισμό.
Σημείωση χρήσης περιεχομένου:
© 2026 StrategyOnline.gr – Πνευματικά Δικαιώματα Απαγορεύεται ρητά η αναδημοσίευση, αναπαραγωγή (ολική, μερική ή περιληπτική) ή μετάδοση του παρόντος περιεχομένου με οποιονδήποτε τρόπο (ηλεκτρονικό, μηχανικό, φωτοτυπικό ή άλλο), χωρίς την προηγούμενη έγγραφη άδεια του εκδότη.
Strategic Use Case
Θέλετε να δούμε έτσι και το δικό σας θέμα;
Η ίδια λογική ανάλυσης μπορεί να προσαρμοστεί σε οργανισμούς, επιχειρήσεις, θεσμικά projects, πολιτικά πρόσωπα και ομάδες επικοινωνίας που χρειάζονται καθαρό αφήγημα, καλύτερη κατανόηση των συσχετισμών και πιο σωστή δημόσια τοποθέτηση.
Η μη συμμόρφωση συνεπάγεται την άμεση υποβολή αναφοράς προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων (DMCA Notice) στη Google. Διαβάστε
Πνευματικά Δικαιώματα – Όροι Χρήσης Περιεχομένου