Η πολιτική συγκυρία που διανύουμε δεν είναι απλώς μια ακολουθία γεγονότων, αλλά μια βαθύτερη κρίση νοήματος και θεσμικής αντοχής. Αν επιχειρήσουμε να ακτινογραφήσουμε το παρόν, θα δούμε μια Ελλάδα που παλαντζάρει επικίνδυνα ανάμεσα στην ανάγκη για έναν ορθολογικό εκσυγχρονισμό και στις επίμονες αγκυλώσεις ενός αναχρονιστικού ψυχισμού. Η κυβέρνηση παίζει το χαρτί που ξέρει καλύτερα: σταθερότητα, … Περισσότερα

Το ελληνικό πολιτικό σκηνικό θυμίζει πλέον μια θεατρική σκηνή όπου οι πρωταγωνιστές ερμηνεύουν ρόλους σε διαφορετικά έργα, ενώ το κοινό παρακολουθεί από μια πλατεία που βυθίζεται στη σιωπή ή την οργή. Η σύνθεση των πρόσφατων παρεμβάσεων του Κυριάκου Μητσοτάκη, του Αλέξη Τσίπρα και της Μαρίας Καρυστιανού αναδεικνύει την τραγική δυσαρμονία μεταξύ θεσμικής διαχείρισης, πολιτικής επιβίωσης … Περισσότερα

Η κυριακάτικη ψηφιακή εξομολόγηση του Πρωθυπουργού έχει πλέον καταστεί ένα sui generis φιλολογικό είδος: ένας εβδομαδιαίος «λογαριασμός» που επιχειρεί να μεταβολίσει τη χαοτική πραγματικότητα σε ένα γραμμικό αφήγημα επιτυχιών. Είναι η πολιτική στην εποχή του scroll, όπου η Belharra και το «βραχιολάκι» στα νοσοκομεία συνυπάρχουν στην ίδια οθόνη με την τιμή του αγροτικού πετρελαίου και … Περισσότερα

Η ελληνική δημόσια σφαίρα θυμίζει πλέον έναν αργόσυρτο χορό πάνω σε ένα παγοδρόμιο που λιώνει. Οι κινήσεις είναι προσεκτικές, σχεδόν τελετουργικές, αλλά το έδαφος υποχωρεί διαρκώς. Σε αυτό το περιβάλλον, η πρόσφατη δημόσια παρέμβαση της Μαρία Καρυστιανού δεν αποτελεί απλώς μια κραυγή πένθους. Είναι η συμπύκνωση μιας βαθιάς, δομικής κρίσης νομιμοποίησης που διαπερνά οριζόντια το … Περισσότερα

Το πολιτικό εκκρεμές της χώρας μοιάζει να έχει κολλήσει σε μια ιδιότυπη ακινησία, την ώρα που το έδαφος κάτω από τα πόδια του συστήματος υποχωρεί. Είναι η στιγμή που η πολιτική παύει να προηγείται της κοινωνίας και αρχίζει απλώς να τη σχολιάζει. Να την “παρακολουθεί”. Να την διαχειρίζεται επικοινωνιακά, αντί να τη νοηματοδοτεί. Δεν πρόκειται … Περισσότερα

Το πολιτικό εκκρεμές της χώρας μοιάζει να έχει κολλήσει σε μια παράδοξη αδράνεια, την ώρα που το παλιό φθείρεται χωρίς το νέο να έχει προλάβει να γεννηθεί. Η πρόσφατη δημόσια παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη δεν ήταν απλώς μια βιβλιοπαρουσίαση, ήταν μια άσκηση πολιτικής επιβίωσης και, ταυτόχρονα, μια ομολογία του υπαρξιακού κενού που μαστίζει … Περισσότερα

Το πολιτικό σκηνικό θυμίζει πλέον μια λίμνη που, ενώ στην επιφάνειά της η κυβερνητική κυριαρχία μοιάζει ακίνητη, στον βυθό της συντελούνται διεργασίες τεκτονικές, σχεδόν μεταφυσικές. Η τελευταία δημοσκόπηση της GPO στα «Παραπολιτικά» δεν καταγράφει απλώς ποσοστά, αποτυπώνει την κρίση του ορθολογισμού και τη μετατόπιση της συλλογικής αγωνίας σε μορφές που υπερβαίνουν την παραδοσιακή πολιτική γραμματική. … Περισσότερα

Το πολιτικό εκκρεμές της χώρας μοιάζει να έχει κολλήσει σε μια ιδιότυπη ακαμψία, όπου η θεσμική σοβαρότητα παλεύει με τον παλαιοκομματισμό. Παρατηρώντας το τοπίο, διακρίνει κανείς μια Ελλάδα που επιμένει να ερμηνεύει το μέλλον με τα εργαλεία ενός παρελθόντος που δεν υπάρχει πια, την ίδια στιγμή που η πραγματικότητα απαιτεί τομή στο διηνεκες. Η σημερινή … Περισσότερα

Το πολιτικό εκκρεμές της χώρας μοιάζει αυτή τη στιγμή εγκλωβισμένο ανάμεσα στην υλική ευφορία των εξοπλισμών και την άυλη κόπωση των θεσμών. Η άφιξη της φρεγάτας «Κίμων» στον Ναύσταθμο δεν είναι απλώς μια προσθήκη στο οπλοστάσιο της αποτροπής, είναι η προβολή μιας εθνικής αυτοπεποίθησης που αναζητά απεγνωσμένα ένα αντίβαρο στην εσωτερική θεσμική και κοινωνική αρρυθμία. … Περισσότερα

(Συνδυαστική θεώρηση online στηλών Dark Room, Βηματοδότης, Big Mouth, Θεωρείο, NonPaper16/01)  Η πολιτική μας σκηνή θυμίζει πλέον μια κακοστημένη παράσταση σε κλειστό δωμάτιο, όπου ο καπνός από τα πούρα των ισχυρών συγχέεται με την ομίχλη των επίσημων non-papers. Εκεί που η μεταρρυθμιστική φαντασίωση συναντά τον κυνισμό της εξουσίας, η δημόσια ζωή μετατρέπεται σε ένα ατέρμονο … Περισσότερα