Η σημερινή εικόνα του πολιτικού σκηνικού μέσα από τα δημοσιεύματα των ημερήσιων έντυπων εφημερίδων δεν είναι απλώς μια ακόμα ημέρα πίεσης για την κυβέρνηση. Είναι κάτι βαθύτερο: η στιγμή που η φθορά παύει να είναι διαχειρίσιμη και αρχίζει να αποκτά χαρακτηριστικά πολιτικής ατμόσφαιρας. Και η ατμόσφαιρα, στην πολιτική, είναι συχνά πιο επικίνδυνη από το ίδιο … Περισσότερα

Το πρόβλημα για την κυβέρνηση δεν είναι πια μόνο τι έχει συμβεί με τις υποκλοπές. Είναι ότι το θέμα αρνείται πεισματικά να πεθάνει. Και όταν ένα σκάνδαλο επιστρέφει, δεν επιστρέφει ποτέ αθώο. Επιστρέφει φορτωμένο με νέους συσχετισμούς, νέες σκοπιμότητες, νέα κέντρα πίεσης. Αυτό ακριβώς βλέπουμε τώρα. Η αναβολή της προ ημερησίας διατάξεως συζήτησης για το … Περισσότερα

Είναι, ομολογουμένως, εντυπωσιακό. Σε μια χώρα που ιστορικά λατρεύει να μισεί τους κρατούντες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης μοιάζει να τρέχει σε έναν αγώνα δρόμου όπου οι αντίπαλοι έχουν σταματήσει για… λάστιχο. Η δημοσκόπηση της GPO δεν είναι απλώς μια καταγραφή προθέσεων, είναι ένα ηχηρό «χαστούκι» στην πολιτική φαντασίωση όσων πίστεψαν ότι η φθορά θα ερχόταν ως … Περισσότερα

Το Βουκουρέστι, αυτές τις μέρες, δεν είναι απλώς η πρωτεύουσα μιας χώρας που παλεύει να ισορροπήσει στα σύνορα της δυτικής ασφάλειας. Είναι το σκηνικό μιας ιδιότυπης «ομαδικής ψυχανάλυσης» της ευρωπαϊκής ελίτ, υπό τη βαριά σκιά του Economist. Εκεί, ανάμεσα σε διαδρόμους και πολυτελή πάνελ, η Γηραιά Ήπειρος κοιτάζεται στον καθρέφτη και τρομάζει. Όχι μόνο από … Περισσότερα

Μπαίνουμε σιγά σιγά στον Απρίλιο και η πολιτική ατμόσφαιρα θυμίζει εκείνη την υγρασία πριν την καταιγίδα που σε πιάνει στο στήθος. Στο Μαξίμου, οι ψίθυροι για τον ανασχηματισμό επανέρχονται με κραυγές, αλλά το πρόβλημα δεν είναι το «ποιος φεύγει και ποιος έρχεται». Το πρόβλημα είναι η δομική κόπωση ενός συστήματος που μοιάζει να τρέχει σε … Περισσότερα

Είναι εντυπωσιακό πώς η εξουσία, όταν νιώθει το έδαφος να τρέμει κάτω από τα πόδια της, καταφεύγει στην πεπατημένη της επικοινωνιακής διαχείρισης. Υπάρχει λοιπόν κάτι πιο ανησυχητικό από μια κρίση; Ναι. Μια κρίση που παγιώνεται ως κανονικότητα. Και αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα στο ελληνικό πολιτικό σύστημα: τίποτα δεν καταρρέει, αλλά τίποτα δεν πείθει. Η υπόθεση … Περισσότερα

Στη γύρα των online παραπολιτικών, εκεί που το Dark Room συναντά το Big Mouth και ο Βηματοδότης βάζει τη γραβάτα του για να μας πει τα «μαντάτα», η αλήθεια δεν είναι απλώς κρυμμένη, είναι εξορισμένη. Αν καθίσεις να διαβάσεις ανάμεσα στις γραμμές, εκεί που το μελάνι ζέχνει παρασκήνιο, θα καταλάβεις ότι το παιχνίδι δεν παίζεται … Περισσότερα

Διαβάζοντας κανείς τα πρωτοσέλιδα των τελευταίων ημερών, αντιλαμβάνεται ότι βρισκόμαστε σε μια μεταβατική, ρευστή περίοδο, όπου ο παλιός κόσμος της κομματικής περιχαράκωσης αρνείται να πεθάνει και ο νέος κόσμος της ορθολογικής διακυβέρνησης πασχίζει να βρει βηματισμό ανάμεσα σε συμπληγάδες λαϊκισμού. Αν διαβάσει κανείς προσεκτικά τον σημερινό Τύπο, θα δει ότι η χώρα δεν βρίσκεται σε … Περισσότερα

Η εικόνα του Μαρτίου 2026 είναι πιο ωμή απ’ όσο δείχνει η καθημερινή κομματική φασαρία: η Ελλάδα δεν ζει απλώς μια περίοδο κυβερνητικής υπεροχής, αλλά μια ασυμμετρία ισχύος μέσα σε περιβάλλον διεθνούς ανασφάλειας και πολιτικού κενού. Η ΝΔ κρατά την ηγεμονία όχι επειδή πείθει βαθιά, αλλά επειδή οι υπόλοιποι δεν πείθουν καθόλου ότι μπορούν να … Περισσότερα

Η κυριακάτικη ιεροτελεστία του Μαξίμου στο Facebook έχει πλέον αποκτήσει τη δική της σημειολογία, είναι κάτι μεταξύ ενοριακού δελτίου και ισολογισμού πολυεθνικής που πασχίζει να πείσει τους μετόχους ότι το μέρισμα, αν και γλίσχρο, είναι «εθνικά υπερήφανο». Ο ένοικος του μεγάρου, με μια δόση τεχνοκρατικής αυτοπεποίθησης που θα ζήλευε και ο πιο στυγνός αναλυτής της … Περισσότερα

Η πολιτική σημειολογία των ημερών δεν αφήνει περιθώρια για εφησυχασμό. Διανύουμε μια περίοδο όπου η θεσμική σοβαρότητα συγκρούεται με την παραπολιτική φαιδρότητα, την ώρα που το «βαθύ κράτος» δείχνει να αυτονομείται από τους παραδοσιακούς του ενορχηστρωτές. Σε αυτό το πλαίσιο η κυβέρνηση φαίνεται να αντέχει αλλά να μην ελέγχει πλέον το παιχνίδι Η κυβέρνηση επιχειρεί … Περισσότερα

Η πολιτική μας σκηνή θυμίζει πλέον εκείνα τα παλιά, κακοσυντηρημένα νεοκλασικά του κέντρου: η πρόσοψη είναι φρεσκοβαμμένη για τους τουρίστες των Βρυξελλών, αλλά αν περάσεις το κατώφλι, οι τοίχοι στάζουν υγρασία και τα πατώματα τρίζουν επικίνδυνα. Βρισκόμαστε σε μια φάση όπου ο θεσμικός εκσυγχρονισμός, τον οποίο ευαγγελιζόμαστε με περίσσιο στόμφο, συγκρούεται μετωπικά με τις αγκυλώσεις … Περισσότερα