Politics Intelligence

Πολιτική Ανάλυση

Κυβερνητικές στρατηγικές, αντιπολιτευτικές τακτικές, παραπολιτικές στήλες, πρόσωπα, θεσμοί και media αφηγήματα. Η πολιτική όχι ως θόρυβος, αλλά ως σύστημα επιρροής.

Το επιτελικό κράτος κατεβαίνει στην περιφέρεια με GPS Μαξίμου – Υπουργικό 29/04

Το χθεσινό Υπουργικό είχε σχέδιο, αριθμούς, θεσμικές λέξεις και αναπτυξιακή μουσική υπόκρουση. Το ερώτημα είναι αν ακούστηκε και στην περιφέρεια ή αν έμεινε, πάλι, καλά ηχομονωμένο στο Μέγαρο Μαξίμου.

Το χθεσινό Υπουργικό Συμβούλιο είχε κάτι από πολιτική γεωγραφία και κάτι από εσωκομματική ψυχοθεραπεία. Η κυβέρνηση παρουσίασε την Εθνική Στρατηγική για τον Περιφερειακό και Τοπικό Σχεδιασμό, δηλαδή το οργανωμένο σχέδιο με το οποίο το κέντρο υπόσχεται ότι επιτέλους θα κοιτάξει την περιφέρεια όχι ως εκλογικό χάρτη, αλλά ως πραγματικό πεδίο πολιτικής. Καλή ιδέα. Αρκεί να … Περισσότερα

Παροχές με προεκλογική “δημοσιονομική πειθαρχία” στα όρια – Οικονομία 30/04

Η αύξηση των καθαρών δαπανών είναι μεγάλη και η συμμόρφωση με τους ευρωπαϊκούς κανόνες επιτυγχάνεται σχεδόν στο όριο, με κρίσιμο εργαλείο την ευελιξία για τις αμυντικές δαπάνες. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα περνάει το τεστ, αλλά δεν το περνάει με περίσσευμα. Το περνάει ξυστά. Παροχές με προεκλογική "δημοσιονομική πειθαρχία"

Η ετήσια έκθεση προόδου για το 2026 δεν είναι ένα ουδέτερο λογιστικό κείμενο. Είναι η πολιτική ακτινογραφία μιας κυβέρνησης που θέλει να πείσει ταυτόχρονα τις Βρυξέλλες, τις αγορές και την ελληνική κοινωνία ότι μπορεί να κάνει το δύσκολο: να δώσει περισσότερα, χωρίς να ξανανοίξει την πόρτα στη δημοσιονομική ασυδοσία. Η Ελλάδα εμφανίζεται με ισχυρά χαρτιά. … Περισσότερα

Το επιτελικό κράτος στον μεγεθυντικό φακό της περιφέρειας – Επισκόπηση Τύπου 30/04

Η επιστολή των πέντε βουλευτών της Ν.Δ. δεν είναι επανάσταση. Δεν είναι ανταρσία. Αλλά θα ήταν λάθος να παρουσιαστεί ως απλή εσωκομματική παραξενιά. Είναι πολιτικό σύμπτωμα.

Παρατηρώντας τη διάταξη των δυνάμεων στο πολιτικό σκηνικό, διακρίνει κανείς την επικίνδυνη σύζευξη ενός άκαμπτου «επιτελικού» ναρκισσισμού και μιας αντιπολίτευσης που εγκλωβίζεται σε έναν στείρο, σχεδόν μεταφυσικό καταγγελτικό λόγο. Η πολιτική φθορά βέβαια δεν αρχίζει μόνο όταν πέφτουν οι αριθμοί στις δημοσκοπήσεις. Αρχίζει όταν αλλάζει ο ήχος μέσα στο ίδιο το κυβερνητικό στρατόπεδο. Όταν οι … Περισσότερα

Από τις φρεγάτες στους δορυφόρους – Επισκόπηση Άμυνα & Διπλωματία 29/04

Η κυβέρνηση έχει τώρα την ευκαιρία να περάσει από την επικοινωνία της ισχύος στην αρχιτεκτονική της ισχύος. Αν το κάνει, θα έχει αλλάξει πίστα στην Άμυνα της χώρας. Αν όχι, θα έχουμε ξανά ωραίες λέξεις, ακριβές συμβάσεις και ένα κράτος που θα κοιτάζει την ιστορία να τρέχει πιο γρήγορα από τις διαδικασίες του.

Η Ελλάδα έχει ένα κακό και ένα καλό. Το κακό είναι ότι επί χρόνια έβλεπε τη γεωπολιτική της θέση σαν βάρος: Αιγαίο, Τουρκία, μεταναστευτικό, Κύπρος, Ανατολική Μεσόγειος, όλα σαν προβλήματα που έπρεπε να διαχειριστεί για να μην ενοχληθεί κανείς. Το καλό είναι ότι, έστω καθυστερημένα, αρχίζει να αντιλαμβάνεται πως αυτά τα ίδια «προβλήματα» είναι και … Περισσότερα

Η κερκόπορτα του Μαξίμου και τα μπουλούκια της αντιπολίτευσης – Επισκόπηση Τύπου 29/04

Το Μαξίμου έχει ακόμη χρόνο. Αυτό που δεν έχει πια άφθονο είναι πολιτική άνεση. Η χώρα μυρίζει προεκλογική περίοδο χωρίς να έχει προκηρυχθεί τίποτα. Και αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον: η φθορά δεν περιμένει τις κάλπες. Τις προετοιμάζει.

Η πολιτική κρίση δεν έρχεται πάντα με πάταγο. Μερικές φορές μπαίνει από τη χαραμάδα. Από μια κοινοβουλευτική ερώτηση. Από μια δικαστική διάταξη που αφήνει πίσω της περισσότερα ερωτήματα από απαντήσεις. Από πέντε βουλευτές που λένε δημοσίως αυτό που πολλοί ψιθυρίζουν ιδιωτικώς. Και τότε η εικόνα της σταθερότητας αρχίζει να μοιάζει λιγότερο με δύναμη και περισσότερο … Περισσότερα

Υποκλοπές: Η υπόθεση που δεν κλείνει με εισαγγελική σφραγίδα – Online Παραπολιτικές στήλες 28/04

Οι υποκλοπές δεν θα ρίξουν μόνες τους την κυβέρνηση. Αλλά μπορούν να κάνουν κάτι πιο ύπουλο: να διαβρώσουν το ηθικό της πλεονέκτημα. Και όταν μια κυβέρνηση χάνει την αίσθηση ότι στέκεται ψηλότερα από τους αντιπάλους της, τότε δεν κινδυνεύει από ένα σκάνδαλο. Κινδυνεύει από την ίδια της τη φθορά.

Η κυβέρνηση θα ήθελε πολύ να τελειώσει η ιστορία των υποκλοπών με μια δικαστική πράξη, ένα αρχείο, μια ψυχρή διατύπωση και λίγη θεσμική σιωπή. Μόνο που η πολιτική δεν λειτουργεί σαν δικογραφία. Δεν μπαίνει εύκολα στο ράφι, ειδικά όταν πίσω της αφήνει την υποψία ότι κάποιοι άκουγαν, κάποιοι ήξεραν, κάποιοι σιώπησαν και κάποιοι σήμερα παριστάνουν … Περισσότερα

Η κυβέρνηση στον καθρέφτη της δυσπιστίας – Επισκόπηση Τύπου 28/04

Η πολιτική δεν κρίνεται μόνο από το ποιος έχει δίκιο σε κάθε υπόθεση. Κρίνεται από το αν η κοινωνία πιστεύει ότι υπάρχει δίκαιο. Εκεί παίζεται πλέον το παιχνίδι. Και αυτό δεν κερδίζεται με επικοινωνιακά δελτία. Κερδίζεται με αλήθεια, συνέπεια και καθαρό λογαριασμό.

Η πολιτική επικαιρότητα, όταν συμπυκνώνεται σε υποκλοπές, Δικαιοσύνη, Τέμπη, ακρίβεια και εσωτερική αναταραχή, παύει να είναι απλή αλληλουχία γεγονότων. Γίνεται κλίμα. Γίνεται βαρόμετρο εμπιστοσύνης. Και η χθεσινή ημέρα είχε ακριβώς αυτό το βάρος: θεσμική ένταση, πολιτική νευρικότητα και μια κοινωνία που παρακολουθεί ολοένα πιο δύσπιστα το κράτος να απαντά σε μεγάλα ερωτήματα με διαδικαστικές σιωπές. … Περισσότερα

Η απονομιμοποίηση της Δικαιοσύνης ως πρόβα ολοκληρωτισμού – 28/04

Η σκληρή αλήθεια είναι αυτή: κάθε αυταρχισμός ξεκινά λέγοντας ότι θέλει «πραγματική δικαιοσύνη». Στην πράξη θέλει δικαιοσύνη χωρίς ανεξαρτησία, δηλαδή δικαιοσύνη που καταλήγει εκεί που έχει ήδη αποφασίσει η πολιτική εξουσία. Εκεί τελειώνει το κράτος δικαίου και αρχίζει το καθεστώς.

Η αμφισβήτηση της Δικαιοσύνης δεν είναι ποτέ αθώα όταν μετατρέπεται από κριτική σε καμπάνια απονομιμοποίησης. Άλλο να ζητάς λογοδοσία από έναν θεσμό και άλλο να πριονίζεις το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται η δημοκρατία. Όταν ο δικαστής παρουσιάζεται συλλήβδην ως “πλυντήριο”, όταν η απόφαση βαφτίζεται εκ των προτέρων σκευωρία και όταν η λαϊκή αγανάκτηση υποκαθιστά … Περισσότερα

Το “J’accuse…!” Ανδρουλάκη κατά Αρείου Πάγου – 27/04

Το κεντρικό του μήνυμα είναι καθαρό: οι υποκλοπές δεν είναι «παλιό σκάνδαλο», αλλά ενεργό ζήτημα δημοκρατικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης.

Η συνέντευξη Ανδρουλάκη δεν ήταν απλώς αντίδραση στην απόφαση του Αρείου Πάγου. Ήταν προσπάθεια να ξανανοίξει πολιτικά μια υπόθεση που θεσμικά επιχειρείται να κλείσει. Το κεντρικό του μήνυμα είναι καθαρό: οι υποκλοπές δεν είναι «παλιό σκάνδαλο», αλλά ενεργό ζήτημα δημοκρατικής νομιμοποίησης της κυβέρνησης. Η αφορμή ήταν η πράξη του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, με την … Περισσότερα

Ντίλιαν χωρίς πυροκροτητή; Η απόφαση που αλλάζει το παιχνίδι – 27/04

Το συμπέρασμα είναι σκληρό: η κυβέρνηση βγαίνει θεσμικά πιο όρθια, αλλά όχι καθαρή από τη σκιά. Η αντιπολίτευση βγαίνει πιο φτωχή σε πυρομαχικά. Και ο Ντίλιαν, από πιθανός καταλύτης, κινδυνεύει να μείνει ένας ενοχλητικός θόρυβος στο παρασκήνιο.

Η απόφαση του Αρείου Πάγου να μην ανασυρθεί από το αρχείο η υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών δεν είναι απλώς μία δικαστική πράξη. Είναι πολιτικό γεγονός πρώτης γραμμής. Διότι από τη στιγμή που ο εισαγγελέας έκρινε ότι δεν υπάρχουν νέα στοιχεία ικανά να ανατρέψουν τα πορίσματα Ζήση, το μεγάλο αφήγημα περί κρατικής εμπλοκής χάνει τη θεσμική … Περισσότερα

Γαλλική λάμψη… σε ένα κάστρο που κινδυνεύει από μέσα – Online Παραπολιτικές στήλες 27/04

Το πρόβλημα της κυβέρνησης δεν είναι ότι δεν έχει ακόμη ισχύ. Έχει. Διαθέτει πλειοψηφία, μηχανισμό, πρωθυπουργική υπεροχή έναντι της αντιπολίτευσης και διεθνή πρόσβαση. Το πρόβλημα είναι ότι αρχίζει να χάνει το αίσθημα πρωτοβουλίας. Δεν ορίζει πλέον πάντα το πεδίο. Αντιδρά. Κλείνει μέτωπα. Μετράει απώλειες. Περιμένει δημοσκοπήσεις.

Η κυβέρνηση πέρασε ένα καλό διπλωματικό Σαββατοκύριακο, αλλά η πολιτική δεν μετριέται μόνο με φωτογραφίες, χειραψίες και διεθνείς φιλοφρονήσεις. Ο Εμανουέλ Μακρόν ήρθε, είπε τα σωστά, επιβεβαίωσε τη στρατηγική σχέση Ελλάδας–Γαλλίας και έδωσε στον Κυριάκο Μητσοτάκη την εικόνα που κάθε πρωθυπουργός θέλει όταν πιέζεται: έναν ισχυρό Ευρωπαίο σύμμαχο δίπλα του. Ωραία όλα αυτά. Μόνο που … Περισσότερα

Η Ελλάδα μεγαλώνει, η εμπιστοσύνη μικραίνει – Επισκόπηση Τύπου 27/04

Το Μαξίμου καταλαβαίνει ότι η μάχη δεν είναι πια μόνο με την αντιπολίτευση. Είναι με την κόπωση. Με την υποψία. Με τη φράση «καλά όλα αυτά, αλλά εγώ τι κερδίζω;». Γι’ αυτό και η επιστροφή στο κόμμα, οι κινήσεις συσπείρωσης, οι παροχές, οι διορθώσεις, τα μηνύματα προς τη βάση.

Η κυβέρνηση επιχειρεί να σηκώσει το βλέμμα της χώρας πάνω από την καθημερινή φθορά. Και, για να είμαστε δίκαιοι, έχει υλικό. Η ελληνογαλλική συμφωνία, η επίσκεψη Μακρόν, η εικόνα των Belharra, η συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα, τα επενδυτικά σχέδια, το αφήγημα της δημοσιονομικής αξιοπιστίας, όλα συγκροτούν ένα κάδρο σοβαρό. Δεν είναι λίγο πράγμα μια … Περισσότερα