Intelligence Report 
Πολιτική θεώρηση Κάποιες εβδομάδες η Ελλάδα δίνει την εντύπωση πως δεν λειτουργεί ως μια σταθερή ευρωπαϊκή δημοκρατία, αλλά ως καλειδοσκόπιο συνεχών πιέσεων: μια μικρή περιστροφή του φακού αρκεί για να αλλάξει ολόκληρη η εικόνα. Από τα μπλόκα των αγροτών που σχηματίζουν άτυπες μεθοριακές γραμμές στο εσωτερικό της χώρας, μέχρι το νέο δόγμα Τραμπ που ανασχηματίζει … Περισσότερα
Ο πρωθυπουργός επανέρχεται με το εβδομαδιαίο του “wrapped”, επιχειρώντας να προσαρμόσει την κυβερνητική επικοινωνία στη γλώσσα της εποχής: λίστες, trends και απολογισμούς που θυμίζουν περισσότερο Spotify παρά δημόσια διοίκηση. Η κίνηση δεν είναι αθώα. Μεταφέρει το συγκριτικό πλεονέκτημα της κυβέρνησης, τον έλεγχο του αφηγήματος, σε μια πλατφόρμα όπου η πολιτική μοιάζει με story που πρέπει … Περισσότερα
Η συνέντευξη της Κίμπερλι Γκιλφόιλ στο ΑΠΕ ακούγεται, στην επιφάνεια, σαν η συνηθισμένη εισαγωγική περιοδεία ενός νέου πρέσβη. Όμως το υπόγειο ρεύμα των απαντήσεών της μοιάζει περισσότερο με πολιτική ομιλία σε ακροατήριο που πρέπει να προετοιμαστεί για όσα έρχονται. Δεν είναι η Ελλάδα που της συστήνεται, είναι εκείνη που συστήνει τη νέα Αμερική. Η Γκιλφόιλ … Περισσότερα
Κάθε Κυριακή ο Τύπος μοιάζει με έναν μεγάλο καθρέφτη: άλλος τον κοιτά και βλέπει πρόοδο, άλλος αποσύνθεση, κι άλλος απλώς την αντανάκλαση των δικών του επιθυμιών. Όμως αυτή τη φορά ο καθρέφτης ράγισε. Γιατί από τη Μακεδονία μέχρι την Καθημερινή και από το Documento μέχρι το Πρώτο Θέμα, ό,τι κι αν διαβάσεις, ένα πράγμα φωσφορίζει … Περισσότερα
Πολιτική Θεώρηση Κάποιες ημέρες η δημόσια ζωή της χώρας θυμίζει παλιό μηχανισμό προβολής: αλλάζουν τα καρέ, όχι όμως και η ταινία. Η σημερινή ειδησεογραφία, ένα μωσαϊκό από γεωπολιτικές αγωνίες, οικονομικές εντάσεις και εσωτερικές αναμετρήσεις, αναδύει τη γνώριμη αίσθηση μιας κοινωνίας που δεν ξέρει αν πρέπει να φοβηθεί ή να ελπίσει. Κάπου ανάμεσα στους τίτλους, τους … Περισσότερα
Η συζήτηση Μητσοτάκη-Πρετεντέρη στο συνέδριο του Βήματος ήταν κάτι παραπάνω από μια «χαλαρή» πολιτική κουβέντα. Ήταν ένα εγχειρίδιο για το πώς αντιλαμβάνεται η σημερινή κυβέρνηση τη θέση της Ελλάδας στον κόσμο: μια χώρα που επενδύει στην προβλεψιμότητα, σε έναν πλανήτη που ζει από την αστάθεια. Ο δημοσιογράφος ξεκινά από μια κλασική, σχεδόν κυνική παρατήρηση: στην … Περισσότερα
Πολιτική Θεώρηση Ο δημόσιος βίος συχνά θυμίζει σκηνή αρχαίας τραγωδίας: οι πρωταγωνιστές κινούνται με ένταση, οι χειρονομίες τους γεμίζουν τον χώρο, όμως το ουσιώδες μένει στο βάθος, ανέγγιχτο. Οι εφημερίδες της ημέρας φωνάζουν για μπλόκα, πλημμύρες, οικονομική κόπωση και πολιτικές αναζητήσεις, μα πίσω από αυτό το θορυβώδες μωσαϊκό υπάρχει ένα πιο σιωπηλό, πιο απαιτητικό ερώτημα: … Περισσότερα
Στις πρωινές στήλες του παρασκηνίου, εκεί όπου η πολιτική ξεγυμνώνεται από τα μεγάλα της λόγια και απομένει μόνο με τα μικρά της βλέμματα, καθρεφτίζεται μια χώρα που ακόμη δυσκολεύεται να σταθεί απέναντι στον εαυτό της. Δεν χρειάζονται κραυγές, αρκεί ο ψίθυρος πίσω από μια πόρτα υπουργείου ή η απορία στα μάτια ενός πρώην πρωθυπουργού για … Περισσότερα
Πολιτική Θεώρηση Κάποιες μέρες ο δημόσιος λόγος μοιάζει με καθρέφτη που ραγίζει από την ένταση των αντιφάσεων. Σήμερα, οι εφημερίδες, από τις σοβαρές μέχρι τις ταμπλόιντ, απλώνουν μπροστά μας ένα σκηνικό όπου η κοινωνία πνίγεται σε χρέη, οι αγρότες σηκώνουν τις μπάρες των εθνικών δρόμων, η Κεντροαριστερά ξαναψάχνει το πρόσωπό της σε παλιές φωτογραφίες, και … Περισσότερα
(Συνθετική ανάγνωση από Dark Room, ΒΗΜΑτοδότης, Big Mouth) Κάθε πρωί που ανοίγεις τις τρεις γνωστές στήλες, μοιάζει σαν να κάνεις scroll σε πολιτικό Netflix: άλλοι δοκιμάζουν comeback, άλλοι τρώνε business lunch με σημασία, κι άλλοι παίζουν εσωκομματικά παιχνίδια σιωπής. Κι όσο κοιτάς αυτές τις παράλληλες σκηνές, καταλαβαίνεις ότι η χώρα δεν κυβερνιέται μόνο από γραφεία, κυβερνιέται από δωμάτια, εξώστες και … Περισσότερα
Αν ακούσει κανείς διαδοχικά την Ιθάκη του Αλέξη Τσίπρα και τη συζήτηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο, νομίζει πως μιλάμε για δύο διαφορετικές χώρες. Στην πρώτη, κυριαρχεί η αδικία, η κλεπτοκρατία, η αποσύνθεση της εμπιστοσύνης στη δημοκρατία, στη δεύτερη, μια μικρή μεταφυσική της ανάπτυξης που αυτο-τροφοδοτείται: επενδύσεις, πλεονάσματα, αναβαθμίσεις, ρόλος-κόμβος στην ενέργεια, brain regain. … Περισσότερα
Οι σημερινές παραπολιτικές στήλες μοιάζουν με τρεις καθρέφτες στραβωμένους. Ο καθένας δείχνει άλλο πρόσωπο, αλλά πίσω από την παραμόρφωση φαίνεται το ίδιο σώμα: ένα πολιτικο, επιχειρηματικό σύστημα που ανασαίνει, αγωνιά, αυτοσαρκάζεται και ψάχνει τον επόμενο ρυθμιστή της ισορροπίας του. Δεν γράφονται για να ενημερώσουν,γράφονται για να προειδοποιήσουν, να υπαινιχθούν, να προστατεύσουν συμφέροντα και να στείλουν … Περισσότερα