Απόστολος Τσοράκης 
Η επιστολή του Αλέξη Τσίπρα προς τους δημιουργούς του ντοκιμαντέρ για το 2015 δεν είναι μια απλή άρνηση συμμετοχής. Είναι μια πολιτική πράξη. Και μάλιστα μια πράξη με διπλή στόχευση: αφενός να απονομιμοποιήσει εκ των προτέρων το εγχείρημα, αφετέρου να ξανατοποθετήσει τον ίδιο στη θέση του θύματος μιας οργανωμένης επιχείρησης ηθικής εξόντωσης. Το επιχείρημα είναι … Περισσότερα
Το timing της ανάρτησης Μητσοτάκη δεν είναι τυχαίο. Αρχίζει με Euroleague, δηλαδή με το πιο ασφαλές εθνικό άθλημα μετά την πολιτική γκρίνια, και περνά αθόρυβα από τα playoffs στο κυβερνητικό box score: νταντάδες, στέγη, τράπεζες, ψυχική υγεία, κάμερες, πανεπιστήμια, Λιβύη. Ένα πλήρες κυριακάτικο μενού, από εκείνα που στο Μαξίμου αγαπούν να σερβίρουν ως «κανονικότητα με … Περισσότερα
Η εικόνα της ελληνικής άμυνας και διπλωματίας αλλάζει με ταχύτητα που προκαλεί ίλιγγο. Η Ευρώπη βρίσκεται σε αναζήτηση νέας ισορροπίας, καθώς οι ΗΠΑ συρρικνώνουν τη στρατιωτική τους παρουσία και ζητούν «να γίνουμε πιο Ευρωπαίοι». Αυτό δεν είναι απλώς μια συμβολική προτροπή. Μετά την ανακοίνωση αποχώρησης χιλιάδων Αμερικανών στρατιωτών από τη Γερμανία, οι Βρυξέλλες κινητοποιούνται: το … Περισσότερα
Η κυβέρνηση εξακολουθεί να έχει μπροστά της έναν πολιτικό χρόνο που δεν είναι αμελητέος. Έχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία, θεσμικό έλεγχο, διεθνή εικόνα σταθερότητας και μια αντιπολίτευση που ακόμη ψάχνει αν θέλει να γίνει εξουσία ή απλώς να καταγγέλλει την εξουσία. Όμως το πρόβλημα του Μαξίμου δεν είναι αριθμητικό. Είναι υπαρξιακό. Δεν αφορά μόνο πόσες μονάδες χάνει … Περισσότερα
Η νέα δημοσκόπηση της MARC για το Πρώτο Θέμα δεν δείχνει μια χώρα που επιστρέφει στην πολιτική κανονικότητα. Δείχνει κάτι πιο σύνθετο: μια κυβέρνηση που ανακτά μέρος του ελέγχου, μια αντιπολίτευση που δεν πείθει και μια κοινωνία που εξακολουθεί να μετρά την πολιτική όχι με δείκτες, αλλά με αποδείξεις σούπερ μάρκετ. Η Νέα Δημοκρατία, στο … Περισσότερα
Βρισκόμαστε σε μια κρίσιμη καμπή, όπου η δημόσια ζωή της χώρας μοιάζει να βουλιάζει σε έναν βούρκο μεταξύ θεσμικής αυθαιρεσίας και μιας επίπλαστης αναπτυξιακής ευφορίας. Από την τιμή της βενζίνης, το σούπερ μάρκετ, το ενοίκιο, την αίσθηση ότι οι θεσμοί κουράστηκαν να εξηγούν και οι πολίτες κουράστηκαν να πιστεύουν. Αυτό είναι το πραγματικό μήνυμα της … Περισσότερα
Υπάρχει μια παλιά πολιτική τέχνη: να βαφτίζεις το παρελθόν «νέα εποχή» και την αδυναμία «συμπαράταξη». Το μανιφέστο για την «Κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής» επιχειρεί ακριβώς αυτό. Δεν είναι κείμενο χωρίς σημασία. Αντιθέτως, είναι μια σοβαρή ένδειξη ότι ο χώρος αριστερά του Κέντρου καταλαβαίνει πως η σημερινή του μορφή δεν αρκεί. Το ΠΑΣΟΚ δεν πείθει … Περισσότερα
Το χθεσινό Υπουργικό Συμβούλιο είχε κάτι από πολιτική γεωγραφία και κάτι από εσωκομματική ψυχοθεραπεία. Η κυβέρνηση παρουσίασε την Εθνική Στρατηγική για τον Περιφερειακό και Τοπικό Σχεδιασμό, δηλαδή το οργανωμένο σχέδιο με το οποίο το κέντρο υπόσχεται ότι επιτέλους θα κοιτάξει την περιφέρεια όχι ως εκλογικό χάρτη, αλλά ως πραγματικό πεδίο πολιτικής. Καλή ιδέα. Αρκεί να … Περισσότερα
Η ετήσια έκθεση προόδου για το 2026 δεν είναι ένα ουδέτερο λογιστικό κείμενο. Είναι η πολιτική ακτινογραφία μιας κυβέρνησης που θέλει να πείσει ταυτόχρονα τις Βρυξέλλες, τις αγορές και την ελληνική κοινωνία ότι μπορεί να κάνει το δύσκολο: να δώσει περισσότερα, χωρίς να ξανανοίξει την πόρτα στη δημοσιονομική ασυδοσία. Η Ελλάδα εμφανίζεται με ισχυρά χαρτιά. … Περισσότερα
Η σημερινή εικόνα των επιδομάτων, των vouchers και των προγραμμάτων κατάρτισης δείχνει κάτι περισσότερο από μια τεχνική ατζέντα κοινωνικής πολιτικής. Δείχνει το νέο πρόσωπο του κράτους: ένα κράτος που υπόσχεται πρόσβαση, αλλά συχνά παραδίδει αναμονή, που διαθέτει χρήματα, αλλά τα περνά μέσα από πλατφόρμες, προθεσμίες, μητρώα, ΚΑΥΑΣ, πιστοποιήσεις και διοικητικές διορθώσεις. Ο Κοινωνικός Τουρισμός της … Περισσότερα
Η πολιτική φθορά δεν εμφανίζεται πάντα με θόρυβο. Καμιά φορά ξεκινά από μια ατάκα σε διάδρομο, από ένα ειρωνικό σχόλιο, από έναν βουλευτή που σηκώνει το χέρι όχι για να καταψηφίσει, αλλά για να υπενθυμίσει ότι υπάρχει. Σε αυτό το σκηνικό παρατηρούμε μια παράδοξη συμβίωση: από τη μία, ένας μεταρρυθμιστικός ορθολογισμός που πασχίζει να μετρήσει … Περισσότερα
Παρατηρώντας τη διάταξη των δυνάμεων στο πολιτικό σκηνικό, διακρίνει κανείς την επικίνδυνη σύζευξη ενός άκαμπτου «επιτελικού» ναρκισσισμού και μιας αντιπολίτευσης που εγκλωβίζεται σε έναν στείρο, σχεδόν μεταφυσικό καταγγελτικό λόγο. Η πολιτική φθορά βέβαια δεν αρχίζει μόνο όταν πέφτουν οι αριθμοί στις δημοσκοπήσεις. Αρχίζει όταν αλλάζει ο ήχος μέσα στο ίδιο το κυβερνητικό στρατόπεδο. Όταν οι … Περισσότερα