Bonjour, madame ακρίβεια – Ανάρτηση Μητσοτάκη Facebook 26/04

Το timing της ανάρτησης Μητσοτάκη δεν είναι αθώο. Έρχεται μετά την επίσκεψη Μακρόν στην Αθήνα, την ανανέωση του ελληνογαλλικού αμυντικού άξονα και την προσπάθεια του Μαξίμου να αλλάξει τον ήχο της εβδομάδας: από τη φθορά, την ακρίβεια και τη μουρμούρα, σε μια αφήγηση ισχύος, σοβαρότητας και επιστροφής στην «κανονικότητα». Το «Bonjour!» στην αρχή δεν είναι απλώς ευγένεια. Είναι πολιτικό άρωμα. Λίγο Παρίσι, λίγο Ρωμαϊκή Αγορά, λίγο φρεγάτα «Κίμων», και αρκετή ανάγκη να θυμηθεί το κοινό ότι η Ελλάδα παίζει ακόμη σε ευρωπαϊκό ταμπλό και όχι μόνο στο εσωτερικό καφενείο της γκρίνιας. Η ελληνογαλλική αμυντική συμφωνία ανανεώνεται για πέντε χρόνια, σε ένα περιβάλλον αυξημένης γεωπολιτικής έντασης και συζήτησης για τη στρατηγική αυτονομία της Ευρώπης.

Πίσω από τις λέξεις, όμως, φαίνεται η βασική επιδίωξη: ο Μητσοτάκης θέλει να ξαναφορέσει το κοστούμι του διαχειριστή-ηγέτη μεγάλων μεγεθών. Άμυνα, Ευρώπη, πλεόνασμα, Ταμείο Ανάκαμψης, δημόσιο χρέος. Δηλαδή τα πεδία όπου η κυβέρνησή του αισθάνεται ακόμη ότι έχει συγκριτικό πλεονέκτημα. Και πράγματι, δεν είναι λίγο να παρουσιάζεις την Ελλάδα ως κόμβο άμυνας, οικονομίας και τεχνολογίας, την ώρα που η Ευρώπη ψάχνει ακόμη αν θέλει να γίνει δύναμη ή απλώς να συντάσσει συμπεράσματα Συνόδων.

Το δεύτερο σκέλος είναι πιο γήινο: τα 500 εκατ. ευρώ μέτρων στήριξης. Εκεί η ανάρτηση αλλάζει παπούτσια. Από τα γυαλισμένα διπλωματικά λουστρίνια περνά στα παπούτσια της λαϊκής αγοράς. Συνταξιούχοι, ενοικιαστές, γονείς, αγρότες, οφειλέτες. Το Μαξίμου λέει: «έχουμε πλεόνασμα, άρα επιστρέφουμε μέρισμα». Η αντιπολίτευση απαντά: «ημίμετρα» και «κοροϊδία». Το ΠΑΣΟΚ μίλησε για προσπάθεια εξόδου από πολιτικό τέλμα, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισε τα μέτρα ανεπαρκή. Εδώ βρίσκεται και το πολιτικό ζουμί: η κυβέρνηση δεν προσπαθεί μόνο να στηρίξει εισοδήματα. Προσπαθεί να αγοράσει χρόνο. Όχι με την παλιά χυδαία έννοια του ρουσφετιού, αλλά με τη νέα τεχνοκρατική εκδοχή του: στοχευμένα μέτρα, δημοσιονομική πειθαρχία, επικοινωνιακή συσκευασία.

Το Ταμείο Ανάκαμψης λειτουργεί στην ανάρτηση ως δεύτερη απόδειξη σοβαρότητας. Η 7η δόση των 1,18 δισ. ευρώ ανεβάζει τις συνολικές εισπράξεις στα 24,6 δισ. ευρώ, άρα το μήνυμα είναι σαφές: «δεν μοιράζουμε μόνο, υλοποιούμε». Μόνο που η κοινωνία δεν μετρά πάντα ορόσημα και εκταμιεύσεις. Μετρά αν κλείνει ο μήνας, αν δουλεύει το νοσοκομείο, αν το σχολείο έγινε ψηφιακό ή απλώς απέκτησε διαδραστικό πίνακα για να γράφεται πιο μοντέρνα η ίδια παλιά ταλαιπωρία.

Η ανάρτηση έχει, πάντως, σωστή πολιτική αρχιτεκτονική. Ανοίγει με εθνική ισχύ, συνεχίζει με πορτοφόλι, περνά από υγεία, αναπηρία, παιδεία, ασφάλεια, πολιτισμό, χρέος. Είναι ένα κυβερνητικό παστίτσιο, αλλά καλομαγειρεμένο. Και σε μια περίοδο όπου οι δημοσκοπήσεις δείχνουν μεν προβάδισμα της ΝΔ, αλλά και κοινωνική κόπωση, το μήνυμα είναι σαφές: ο Μητσοτάκης θέλει να θυμίσει ότι ακόμη κυβερνά, δεν αντέχει απλώς.

Η γλυκόπικρη αλήθεια είναι αυτή: η χώρα πράγματι κινείται πιο στέρεα από ό,τι πριν δέκα χρόνια. Αλλά η πολιτική εμπιστοσύνη δεν χτίζεται μόνο με φρεγάτες, δόσεις και επιδόματα. Χτίζεται όταν ο πολίτης νιώσει ότι το κράτος δεν του μιλά γαλλικά για να τον εντυπωσιάσει, αλλά ελληνικά για να τον καταλάβει. Και εκεί, mon ami, αρχίζει το δύσκολο.