Το Μαξίμου, ο Σκέρτσος και η μοναξιά των βουλευτών – Online Παραπολιτικές στήλες 24/04

Η υπόθεση Σκέρτσου δεν είναι υπόθεση Σκέρτσου. Είναι το μικρό ρήγμα από όπου φαίνεται ολόκληρη η κόπωση του κυβερνητικού οικοδομήματος. Όταν μια φράση, μια εγκύκλιος ή μια πολιτική οδηγία αρκεί για να ξεσηκώσει βουλευτές, τότε το πρόβλημα δεν βρίσκεται στη διατύπωση. Βρίσκεται στο υπέδαφος.

Η Νέα Δημοκρατία κυβερνά επί χρόνια με ένα μοντέλο έντονα πρωθυπουργοκεντρικό, τεχνοκρατικό, κλειστό. Αυτό το μοντέλο είχε αποτελεσματικότητα όταν η πολιτική απαιτούσε ταχύτητα, συγκέντρωση αποφάσεων και καθαρή γραμμή. Όμως όσο πλησιάζει ο εκλογικός χρόνος, οι βουλευτές δεν σκέφτονται ως εξαρτήματα μηχανισμού. Σκέφτονται ως άνθρωποι που πρέπει να σταθούν σε καφενεία, τοπικές κοινωνίες, επαγγελματικούς συλλόγους, λαϊκές αγορές, και να υπερασπιστούν αποφάσεις που συχνά δεν συνδιαμόρφωσαν.

Εκεί αρχίζει η τριβή. Ο εξωκοινοβουλευτικός υπουργός συμβολίζει, δικαίως ή αδίκως, την εξουσία που δεν εκλέγεται αλλά καθοδηγεί. Ο βουλευτής συμβολίζει την πολιτική που εκτίθεται, φθείρεται και πληρώνει τον λογαριασμό. Όταν λοιπόν ο πρώτος εμφανίζεται να κουνά το δάχτυλο στον δεύτερο, το πράγμα ανάβει. Και ανάβει γιατί πατά σε πραγματική ανασφάλεια.

Το Μαξίμου κάνει αυτό που ξέρει: προστατεύει τον πυρήνα του. Στέλνει μήνυμα ότι οι συνεργάτες του Πρωθυπουργού δεν είναι αναλώσιμοι. Πολιτικά σωστό για τη συνοχή της κορυφής. Αλλά όχι αρκετό για τη συνοχή της παράταξης. Γιατί άλλο η πειθαρχία και άλλο η σιωπηλή δυσαρέσκεια. Η πρώτη ελέγχεται. Η δεύτερη συσσωρεύεται.

Στο βάθος υπάρχει και κάτι ακόμη: οι υποθέσεις που έρχονται από τη Δικαιοσύνη, την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις δικογραφίες, δημιουργούν αίσθηση πολιτικής πολιορκίας. Σε τέτοιες συνθήκες, οι βουλευτές ζητούν πολιτική κάλυψη, όχι σεμινάρια συμπεριφοράς.

Το συμπέρασμα είναι σκληρό αλλά καθαρό: ο Μητσοτάκης δεν κινδυνεύει σήμερα από οργανωμένη εσωκομματική ανταρσία. Κινδυνεύει από την κόπωση των δικών του. Από το αίσθημα ότι το κέντρο αποφασίζει, οι βουλευτές εκτίθενται και η κοινωνία τιμωρεί. Και αυτό, στην πολιτική, είναι το πιο ύπουλο ρήγμα: δεν κάνει θόρυβο μέχρι να γίνει αποτέλεσμα.

Τι αναδεικνύει κάθε στήλη

Το θέμα δεν είναι απλώς ο Σκέρτσος. Είναι η σύγκρουση δύο μοντέλων εξουσίας μέσα στη ΝΔ: το επιτελικό, τεχνοκρατικό, πρωθυπουργοκεντρικό μοντέλο και το παλιό κοινοβουλευτικό/κομματικό σύστημα που ζητά ρόλο, σεβασμό και προεκλογική επιβίωση.

Οι τρεις στήλες που παρακολουθούμε συστηματικά, Dark Room, Big Mouth, Βηματοδότης, ανήκουν στον βασικό χάρτη των online παραπολιτικών πηγών. Σε αυτές η ημέρα έχει έναν καθαρό άξονα: το Μαξίμου επιχειρεί να κρατήσει τον έλεγχο της πολιτικής αφήγησης, αλλά η εσωτερική ΝΔ βράζει γύρω από το μοντέλο διακυβέρνησης των εξωκοινοβουλευτικών συνεργατών. Ο Άκης Σκέρτσος γίνεται το πρόσωπο-σύμβολο αυτής της σύγκρουσης. Δεν είναι μόνο ο ίδιος το θέμα, είναι η αίσθηση των βουλευτών ότι άλλοι παίρνουν αποφάσεις, άλλοι υφίστανται το πολιτικό κόστος.

1. Dark Room: Newmoney

Η στήλη ξεκινά με το ελληνογαλλικό διπλωματικό σκηνικό, αλλά ο πολιτικός πυρήνας είναι αλλού: η πλήρης στήριξη Μητσοτάκη στον Άκη Σκέρτσο. Γράφει ότι ο πρωθυπουργός είναι «εξοργισμένος» για τις επιθέσεις και ότι διεμήνυσε πως δεν δέχεται υποδείξεις για τους συνεργάτες του.

Πηγή ενημέρωσης: καθαρά Μαξίμου. Η διατύπωση είναι προστατευτική για τον Σκέρτσο και δείχνει απευθείας πρωθυπουργικό σήμα.

Ατζέντα: να κοπεί η εσωκομματική φθορά πριν γίνει θεσμική αμφισβήτηση του επιτελικού κέντρου. Το μήνυμα είναι: όποιος χτυπά τον Σκέρτσο, χτυπά επιλογή Μητσοτάκη.

2. Big Mouth: Powergame

Εδώ η γραμμή είναι πιο επιθετική, πιο «καφενειακή» και πιο κοντά στο θυμικό των βουλευτών. Η στήλη μιλά για «μαζικό πέσιμο» στον Σκέρτσο και σημειώνει ότι ο Βορίδης μετέφερε δημόσια όσα συζητούν βουλευτές και στελέχη της ΝΔ.

Παράλληλα, βάζει δεύτερο μεγάλο θέμα: Κοβέσι – ΟΠΕΚΕΠΕ – Δικαιοσύνη. Η στήλη παρουσιάζει την Ευρωπαία Εισαγγελέα ως παρεμβατική και σχεδόν πολιτικό παίκτη, κατηγορώντας την για «διγλωσσία» και θεσμική υπέρβαση.

Πηγή ενημέρωσης: κοινοβουλευτική ΝΔ, δεξιά/κομματική βάση, στελέχη που ενοχλούνται από εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς και ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Ατζέντα: να πιεστεί το Μαξίμου να ακούσει τους βουλευτές. Να αποδομηθεί ο Σκέρτσος ως «μη εκλεγμένος δάσκαλος» και η Κοβέσι ως εξωτερικός παράγοντας που ταπεινώνει το πολιτικό σύστημα.

3. Βηματοδότης: Το Βήμα

Ο Βηματοδότης κρατά πιο θεσμικό τόνο. Περιγράφει καθαρά το πρόβλημα: οι βουλευτές ένιωσαν ότι ο Σκέρτσος τούς φωτογράφισε ως «ρουσφετολόγους», ενώ το Μαξίμου επιχειρεί άμυνα λέγοντας ότι δεν υπήρξε τέτοια στοχοποίηση.

Εδώ φαίνεται η πραγματική σύγκρουση: κοινοβουλευτικοί εναντίον εξωκοινοβουλευτικών υπουργών. Το Βήμα δεν φωνάζει, αλλά καταγράφει το ρήγμα με ακρίβεια.

Πηγή ενημέρωσης: θεσμικό Μαξίμου, Βουλή, κοινοβουλευτικοί συνομιλητές.

Ατζέντα: να εμφανιστεί η κρίση ως πολιτικό σύμπτωμα, όχι ως προσωπικός καβγάς.

Κοινά σημεία

Και οι τρεις στήλες καταλήγουν στο ίδιο: ο Σκέρτσος έγινε αφορμή για κάτι βαθύτερο. Η ΝΔ μπαίνει σε φάση προεκλογικής νευρικότητας. Οι βουλευτές δεν θέλουν να πάνε σε εκλογές ως διακοσμητικά στελέχη ενός επιτελικού μηχανισμού. Θέλουν λόγο, ρόλο και προστασία.

Η Κοβέσι λειτουργεί ως δεύτερος καταλύτης. Δεν είναι μόνο η ΟΠΕΚΕΠΕ. Είναι ο φόβος ότι οι ευρωπαϊκές δικογραφίες θα κρατήσουν ανοιχτό τραύμα μέχρι τις κάλπες.

Ποιον θέλουν να επηρεάσουν

• Πρώτον, τον Μητσοτάκη: να καταλάβει ότι η Κοινοβουλευτική Ομάδα δεν είναι δεδομένη.
• Δεύτερον, τους βουλευτές της ΝΔ: να δουν ότι η δυσαρέσκειά τους έχει μιντιακή αντανάκλαση.
• Τρίτον, το κεντρώο κοινό: να πειστεί ότι το Μαξίμου κρατά ακόμη έλεγχο.
• Τέταρτον, τους θεσμικούς παίκτες: Δικαιοσύνη, Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, αντιπολίτευση.

Τι μας διαφεύγει

Το κρίσιμο δεν είναι αν θα μείνει ή θα φύγει ο Σκέρτσος. Το κρίσιμο είναι αν ο Μητσοτάκης μπορεί να πάει σε εκλογές με βουλευτές που νιώθουν ότι κυβερνούν άλλοι, χρεώνονται οι ίδιοι και στο τέλος κρίνονται στην κάλπη μόνοι τους.

Με απλά λόγια: ο Σκέρτσος είναι το σύμπτωμα. Η ασθένεια είναι η κόπωση του επιτελικού κράτους μέσα στο ίδιο του το κόμμα.