Post-Politics: Όταν η διακυβέρνηση γίνεται Facebook Status – Ανάρτηση Μητσοτάκη

Η κυριακάτικη «Καλημέρα» του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει πάψει εδώ και καιρό να είναι μια απλή ανάρτηση, έχει εξελιχθεί σε ένα ιδιότυπο πολιτικό genre: είναι το «Excel της ελπίδας» μεταφρασμένο σε γλώσσα social media. Είναι ένα σταθερό πολιτικό format: απολογισμός, στρατηγική τοποθέτηση και ελεγχόμενη αφήγηση σε ένα πακέτο, σχεδιασμένο να διαβάζεται ήρεμα, αλλά να δουλεύει πολιτικά όλη την εβδομάδα.

Στο διεθνές σκέλος, το μήνυμα κινείται με άνεση στον νέο κόσμο που αναδύεται: διατλαντικές σχέσεις σε δοκιμασία, ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία, διεθνές δίκαιο, Μέση Ανατολή. Η Ελλάδα παρουσιάζεται ως δύναμη ισορροπίας: ούτε δεδομένος σύμμαχος, ούτε μοναχικός παίκτης. Το αφήγημα της «συνεννόησης με κόκκινες γραμμές» είναι ώριμο και καθησυχαστικό. Ταυτόχρονα, όμως, αποφεύγει το δύσκολο ερώτημα: πόσο κοστίζει πραγματικά η ευρωπαϊκή αυτονομία και ποιος αναλαμβάνει το πολιτικό ρίσκο όταν η ενότητα της Ευρώπης δοκιμάζεται στην πράξη.

Στο εσωτερικό, η ανάρτηση μετατρέπεται σε καταιγισμό παραδειγμάτων: δρόμοι, Κέντρα Υγείας, απορρίμματα, ΑμεΑ, καύσιμα, καινοτομία, αθλητισμός, πολιτισμός. Η λογική είναι σαφής: η πρόοδος δεν είναι μία μεγάλη τομή, αλλά πολλά μικρά, μετρήσιμα βήματα. Πρόκειται για μια συνειδητή επιλογή σωρευτικής αξιοπιστίας. Δεν είναι ψευδής εικόνα, είναι όμως επιλεκτική. Δίπλα στις επιτυχίες περνά σχεδόν υπόγεια η παραδοχή των ορίων: άγονες προκηρύξεις γιατρών στα νησιά, χρόνιες δυσλειτουργίες του κράτους, ανάγκη επαναπροκηρύξεων. Το «δεν το βάζουμε κάτω» είναι ανθρώπινο, αλλά πολιτικά αποκαλυπτικό.

Ιδιαίτερο βάρος έχει η αναφορά στο λαθρεμπόριο καυσίμων. Εκεί η κυβέρνηση εμφανίζεται αποφασιστική, με αριθμούς, ελέγχους και ψηφιακά εργαλεία. Είναι ίσως το πιο πειστικό κομμάτι, γιατί συνδυάζει πολιτική βούληση και απτό αποτέλεσμα. Ταυτόχρονα, γεννά το αναπόφευκτο «γιατί όχι νωρίτερα;».

Το κλείσιμο με τον προγραμματισμό του 2026 και τις μεταρρυθμίσεις συνοψίζει τη στρατηγική: σχέδιο, σταθερότητα, συνέχεια. Όμως όσο περισσότερο η πολιτική επενδύει στη λέξη «μεταρρύθμιση», τόσο πιο σκληρή γίνεται η κοινωνική κρίση όταν η καθημερινότητα δεν αλλάζει με τον ίδιο ρυθμό.

Η κυριακάτικη «Καλημέρα» είναι καλογραμμένη, πειθαρχημένη και πολιτικά έξυπνη. Το ερώτημα, όμως, δεν είναι αν πείθει στο Facebook, αλλά αν αντέχει εκτός οθόνης. Γιατί η πραγματικότητα δεν κάνει scroll.

Ακολουθεί εκτίμηση της ανάρτησης ανά θεματική:

1. Η Γεωπολιτική του «Ναι μεν, αλλά»

Ο Πρωθυπουργός ξεκινά από τη στρατηγική στρατόσφαιρα. Η αναφορά στη Γροιλανδία και τη Δανία δεν είναι τυχαία, λειτουργεί ως ένας έμμεσος πλην σαφής παραλληλισμός για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, χωρίς να κατονομάζει την Τουρκία.

• Το σχόλιο: Η «Ευρωπαϊκή Στρατηγική Αυτονομία» παρουσιάζεται ως το ιερό δισκοπότηρο της εποχής. Είναι η κλασική κίνηση Μητσοτάκη: να εμφανίζεται ως ο «καλός μαθητής» της Ευρώπης που όμως παραδίδει μαθήματα ρεαλισμού στις ΗΠΑ, κρατώντας μια λεπτή ισορροπία ανάμεσα στον ευρωπαϊκό φεντεραλισμό και τον ατλαντισμό.

2. Ο «Τεχνοκρατικός Καταιγισμός» (Data-Dumping)

Η ανάρτηση βρίθει αριθμών: 30 μεταρρυθμίσεις, 10 νομοθετικές παρεμβάσεις, 95 γιατροί, 2.500 παιδιά, 25 εκατομμύρια από λαθρεμπόριο.

• Η εκτίμηση: Πρόκειται για μια στρατηγική «πολιτικής της αποτελεσματικότητας». Αντί για ιδεολογικές συγκρούσεις, ο Πρωθυπουργός προτείνει έναν απολογισμό που θυμίζει ετήσια έκθεση εισηγμένης εταιρείας.
• Το σκωπτικό σχόλιο: Αν η χώρα διοικούνταν αποκλειστικά από τα PDF της Γενικής Γραμματείας Συντονισμού, η Ελλάδα θα ήταν ήδη η «Δανία του Νότου». Η εμμονή στις «άγονες προκηρύξεις» στα νησιά παρά τα κίνητρα, είναι μια σπάνια στιγμή ομολογίας ότι το «κράτος-μάνατζερ» σκοντάφτει ενίοτε στην πραγματικότητα της αγοράς και της περιφέρειας.

3. Το «Ελληνικό FBI» και ο Νόμος & Τάξη

Η αναφορά στην εξάρθρωση της οργάνωσης καυσίμων και η χρήση του όρου «ελληνικό FBI» στοχεύει απευθείας στο συντηρητικό ακροατήριο που ζητά ασφάλεια.

• Η κριτική: Η σύνδεση της εγκληματικότητας με την ψηφιοποίηση (myDATA) είναι το απόλυτο αφήγημα της Νέας Δημοκρατίας: το έγκλημα δεν καταπολεμάται μόνο με χειροπέδες, αλλά με αλγόριθμους. Είναι μια προσπάθεια να φανεί το κράτος ως ένας παντεπόπτης οφθαλμός που προστατεύει την «τσέπη του καταναλωτή».

4. Η Κοινωνική Ατζέντα ως Αντίβαρο

Η αναφορά στην πρώιμη παρέμβαση για τον αυτισμό και την προσβασιμότητα ατόμων με αναπηρία λειτουργεί ως το «κοινωνικό πρόσημο» που έχει ανάγκη η κυβέρνηση για να αμβλύνει την εικόνα της σκληρής μεταρρυθμιστικής ατζέντας. Είναι η πολιτική του «συμπεριληπτικού κεντρώου» που θέλει να δείξει ότι κανείς δεν μένει πίσω, την ώρα που το ΕΣΥ ακόμα παλεύει με τις «δομικές του αρρυθμίες».

Εν κατακλείδι

Η ανάρτηση είναι ένα αριστοτεχνικό δείγμα πολιτικής επικοινωνίας 360 μοιρών. Απευθύνεται:

1. Στις Βρυξέλλες (είμαστε σοβαροί και αυτόνομοι).
2. Στις Αγορές (κάνουμε ΣΔΙΤ στα σκουπίδια και βγάζουμε πατέντες).
3. Στο Μέσο Νοικοκυριό (φτιάχνουμε δρόμους στην Ξάνθη και Κέντρα Υγείας στη Βάρη).

Η κριτική ματιά: Η οικειότητα του «Σας αποχαιρετώ, τα λέμε την άλλη Κυριακή» έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την παγερή ακρίβεια των στατιστικών που προηγήθηκαν. Ο Πρωθυπουργός επιχειρεί να εμφανιστεί ως ο ψύχραιμος τιμονιέρης σε έναν «κόσμο αβεβαιότητας», μετατρέποντας την πολιτική σε μια διαδικασία συνεχούς διαχείρισης εκκρεμοτήτων.