Συμμαχίες έξω, νεύρα μέσα – Επισκόπηση Τύπου 23/12

Η σημερινή εικόνα του Τύπου δεν είναι απλώς πυκνή. Είναι συμπιεσμένη. Πολιτικά και παραπολιτικά δεν κινούνται παράλληλα. κινούνται μαζί, σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Το επίσημο αφήγημα δείχνει τάξη, έλεγχο, συμμαχίες. Το ανεπίσημο όμως, εκεί που μιλούν οι στήλες, τα υπονοούμενα, τα «λέγεται ότι», δείχνει νεύρο, φόβο απώλειας ελέγχου και προετοιμασία για αλλαγή φάσης.

Στα πολιτικά πρωτοσέλιδα, η χώρα εμφανίζεται εξωστρεφής και στιβαρή. Τριμερείς, αποτροπή, γεωπολιτική σοβαρότητα. Το κράτος σε ρόλο παίκτη μεγάλων συσχετισμών. Είναι το αφήγημα της σταθερότητας. Μόνο που αυτή η σταθερότητα μοιάζει όλο και περισσότερο με σκηνικό. Ένα φόντο ασφαλείας πίσω από το οποίο εξελίσσεται το πραγματικό έργο: εσωτερική φθορά, κοινωνικές ομάδες σε ένταση, περιφέρεια που δεν ακούει πια.

Και εκεί μπαίνουν τα παραπολιτικά. Όχι ως συμπλήρωμα, αλλά ως εργαλείο μετάφρασης. Γιατί όταν μια στήλη μιλά για «βρόμικα κόλπα», δεν κάνει απλώς καταγγελία. Ακυρώνει εκ των προτέρων κάθε μελλοντική θεσμική κίνηση. Σου λέει: ό,τι κι αν ακούσεις για ελέγχους, για επιδοτήσεις, για παρατυπίες, να το δεις ως επικοινωνιακό πόλεμο. Να μην το πιστέψεις ως πολιτική πράξη. Αυτό είναι βαθιά πολιτικό. Είναι προσπάθεια να μετατραπεί το κράτος από ρυθμιστή σε ύποπτο.

Στην απέναντι όχθη, ο πιο θεσμικός Τύπος δεν υψώνει τόνο. Υψώνει υπαινιγμό. Δεν γράφει «έρχεται ανασχηματισμός». Γράφει «τελευταίο Υπουργικό για κάποιους;». Δεν προβλέπει, προετοιμάζει. Και αυτή η προετοιμασία είναι ίσως το πιο ειλικρινές πολιτικό σχόλιο της ημέρας. Γιατί δείχνει ότι το σύστημα ξέρει πως το υπάρχον σχήμα, πρόσωπα, ρόλοι, αφήγημα, έχει φτάσει στα όριά του.

Το παραπολιτικό εδώ λειτουργεί σαν σεισμογράφος. Δεν μετράει γεγονότα. Μετράει πίεση. Και σήμερα η πίεση καταγράφεται σε τρία σημεία: στην περιφέρεια, στο κυβερνητικό εσωτερικό και στο τρίγωνο πολιτική-ΜΜΕ-χρήμα.

Η περιφέρεια είναι το πιο επικίνδυνο ρήγμα. Γιατί δεν είναι μόνο αγρότες και μπλόκα. Είναι το αίσθημα ότι το κράτος θυμάται την ύπαιθρο μόνο για ελέγχους και διαρροές. Όταν αυτό το αίσθημα συναντά παραπολιτικά που μιλούν για στοχοποίηση προσώπων, το πολιτικό πρόβλημα παύει να είναι οικονομικό και γίνεται ηθικό. Και τα ηθικά προβλήματα δεν λύνονται με επιδόματα ή ανακοινώσεις.

Το κυβερνητικό εσωτερικό, από την άλλη, εμφανίζεται σε κατάσταση αναμονής. Οι υπαινιγμοί για αλλαγές δεν είναι φήμες καφενείου. Είναι τρόπος πειθάρχησης. Όταν όλοι νιώθουν «υπό αξιολόγηση», μιλούν λιγότερο, ρισκάρουν λιγότερο, κινούνται αμυντικά. Αυτό παράγει σιωπή, όχι πολιτική. Και η σιωπή, σε περιόδους πίεσης, είναι επικίνδυνη.

Το τρίτο επίπεδο, πολιτική, μίντια, χρήμα, είναι το πιο κυνικό και το πιο αποκαλυπτικό. Οι παραπολιτικές ιστορίες για σχέσεις, γραφεία, εφοπλιστές και διευθυντές ειδήσεων δεν γράφονται για να διαβαστούν από το κοινό. Γράφονται για να διαβαστούν από συγκεκριμένους. Είναι μηνύματα πειθαρχίας. Υπενθυμίσεις ότι το παιχνίδι έχει κανόνες, και ότι όσοι τους ξεχνούν, εκτίθενται.

Αν τα δεις όλα μαζί, το συμπέρασμα δεν είναι ότι «κάτι τρέχει». Είναι ότι το σύστημα έχει ήδη μπει σε λειτουργία παραπολιτικού. Όταν συμβαίνει αυτό, σημαίνει ότι η επίσημη πολιτική δεν επαρκεί για να διαχειριστεί την ένταση. Χρειάζονται υπαινιγμοί, διαρροές, ιστορίες, μικρά καρφιά. Χρειάζεται δηλαδή παρασκήνιο.

Τι προμηνύεται; Όχι απαραίτητα μια μεγάλη έκρηξη. Πιο πιθανό είναι κάτι πιο ύπουλο: μια μετατόπιση ατζέντας. Από τα μπλόκα και την κοινωνική πίεση πίσω στα «ασφαλή»: γεωπολιτική, ασφάλεια, αριθμοί, δείκτες. Ένα reset χωρίς παραδοχή λάθους. Και ταυτόχρονα, αυξημένη πειθαρχία σε πρόσωπα, λόγο και ρόλους.

Αυτό που μας διαφεύγει συχνά είναι ότι τα παραπολιτικά δεν είναι περιθώριο της πολιτικής. Είναι ο χώρος όπου η πολιτική ομολογεί όσα δεν μπορεί να πει ανοιχτά. Και σήμερα ομολογεί κάτι απλό αλλά κρίσιμο: ότι η φάση αλλάζει. Όχι επειδή το θέλει, αλλά επειδή δεν μπορεί πια να κρατήσει την προηγούμενη.

Όταν τα παραπολιτικά μιλούν πιο καθαρά από τις επίσημες δηλώσεις, δεν σημαίνει περισσότερη ενημέρωση. Σημαίνει λιγότερη βεβαιότητα. Και αυτή η έλλειψη βεβαιότητας είναι το πιο πολιτικό γεγονός της ημέρας.

Μπλόκα, φάκελοι και διαρροές – Dark Room, ΒΗΜΑτοδότης, Big Mouth 23/12

Δεν φτιάχνουμε ΝΑΤΟ τσέπης… αλλά ας είμαστε έτοιμοι: Τριμερής Ισραήλ 22/12

Το «κράτος εξορθολογιστής» απέναντι στο «κράτος μπακάλη» Επισκόπηση Τύπου 22/12

Η χώρα σε safe mode: Κυριακάτικη έκδοση – Μητσοτάκης Facebook

Πολιτική αποδελτίωση & ανάλυση Τύπου — 23/12/2025 (βήμα-βήμα)

1) Τριμερής Ιερουσαλήμ: αποτροπή με «σκηνικό συμμάχων»

• Τα ΝΕΑ σηκώνουν το θέμα ως σκληρό μήνυμα προς Τουρκία (“όσοι ονειρεύονται αυτοκρατορίες…”) και το δένουν με τις τουρκικές παραβιάσεις στο ΒΑ Αιγαίο, ώστε η τριμερής να φαίνεται σαν «απάντηση στο πεδίο», όχι σαν διπλωματική ρουτίνα.
• Στην ίδια γραμμή, ο Εθνικός Κήρυξ αποτυπώνει την τριμερή ως “μήνυμα προς Ερντογάν”, άρα ως σχήμα άμυνας/σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο.

Τι ζυγίζει πολιτικά: ο Τύπος «πουλάει» την τριμερή ως αρχιτεκτονική αποτροπής και ως επιχείρημα διεθνούς νομιμοποίησης (“είμαστε πολλοί/είμαστε εδώ/έχουμε δίκαιο/έχουμε στήριξη”). Αυτό δεν είναι απλώς αντιτουρκικό framing∙ είναι και σήμα προς ΗΠΑ/ΕΕ ότι Αθήνα-Λευκωσία έχουν έτοιμο περιφερειακό format συνεργασίας.

2) Αγροτικά μπλόκα: η μάχη των γιορτών και το πολιτικό κόστος

• KONTRA NEWS το κάνει καθαρά εκλογικό: “κατάρρευση της ΝΔ στην περιφέρεια”, κυβέρνηση “εγκλωβισμένη” μεταξύ μπλόκων και κόστους, ενώ κατηγορεί τον κυβερνητικό μηχανισμό για “βρόμικα κόλπα” μέσω διαρροών περί αγροτοσυνδικαλιστή και παράνομων επιδοτήσεων.
• Μακελειό το γειώνει στο “δρόμο”: “Χριστούγεννα στα μπλόκα”, κόμβοι/τελωνεία, συμβολικοί αποκλεισμοί (π.χ. Τέμπη για φορτηγά), με προσπάθεια των αγροτών να κρατήσουν πίεση χωρίς να χρεωθούν ότι “τιμωρούν” τους πολίτες.

Τι ζυγίζει πολιτικά: εδώ συγκρούονται δύο καθεστώτα νομιμοποίησης:

• το κράτος-τάξη/ασφάλεια (“δρόμοι ανοιχτοί”),
• και το κράτος-εισόδημα/επιβίωση (“κόστος παραγωγής/ρεύμα/ενισχύσεις”).
  Το προμήνυμα είναι διαπραγμάτευση τεχνικά χαμηλής έντασης, αλλά με πολύ υψηλό επικοινωνιακό συμβολισμό: όποιος χάσει τη “γιορτινή” κοινή γνώμη, χάνει πόντους παντού.

3) «Κόμματα ΙΧ»: προαναγγελία αναδιάταξης το 2026

• Απογευματινή ρίχνει μεγάλο σενάριο: “τρία κόμματα ΙΧ πατάνε γκάζι το 2026” και το προσωποποιεί (Καρυστιανού, Τσίπρας, Σαμαράς), παρουσιάζοντας μια αγορά δυσαρέσκειας που ψάχνει νέες συσκευασίες.
• POLITICAL το κάνει πιο «χειροπιαστό»: “εμφανίστηκαν οι πρώτοι πυρήνες του κόμματος Τσίπρα” σε Πέλλα/Μεσσηνία/Δάφνη-Υμηττό, άρα μιλάει για υποδομή και όχι απλώς φήμες.

Τι μας διαφεύγει εδώ: ο Τύπος δεν προβλέπει μόνο νέα κόμματα∙ δείχνει ότι ο κύκλος που ανοίγει είναι κύκλος “διαύλων πίεσης”: η δυσαρέσκεια ψάχνει πρόσωπο, όχι πρόγραμμα. Αυτό σημαίνει πιο ρευστές μετακινήσεις, πιο βίαιες δημοσκοπικές καμπύλες και κόμματα που θα κυνηγούν αφήγημα αντί για πολιτική.

4) Κράτος-έλεγχος: ΑΑΔΕ, myDATA και γιορτές ως επίδειξη ισχύος

• Η POLITICAL προβάλλει επιχείρηση “πυρετός το Σαββατόβραδο”: σαφάρι ελέγχων της ΑΑΔΕ σε μπουζούκια/κλαμπ/πάρκινγκ/λουλούδια, real-time παρακολούθηση μέσω myDATA κ.λπ.

Ανάγνωση κινήτρου: όταν το κράτος δυσκολεύεται να “κλείσει” τα μπλόκα χωρίς κόστος, θέλει να δείξει ότι μπορεί να επιβάλει κανόνες εκεί που η κοινωνία το ζητά (φοροδιαφυγή/μαύρο χρήμα). Είναι το “σκληρό κράτος” σε ασφαλές πεδίο.

Συνδυαστική αξιολόγηση ανά εφημερίδα (γραμμή/στόχος)

• Τα ΝΕΑ: εθνικό “σήμα”, μεγιστοποίηση αποτροπής, στόχος συσπείρωση μέσω καθαρού αντιπάλου.
• KONTRA NEWS: σύγκρουση/θυμός, μετατροπή κινητοποιήσεων σε εκλογική κατάρρευση και αφήγημα προπαγάνδας.
• Μακελειό: δραματοποίηση δρόμου και “λαϊκό” ρεπορτάζ πίεσης.
• Απογευματινή: πολιτικό σενάριο αναδιάταξης με πρόσωπα-φορείς δυσαρέσκειας.
• POLITICAL: “σήματα συστήματος” (πυρήνες Τσίπρα) + κράτος-έλεγχος (ΑΑΔΕ) + διαχείριση μπλόκων.

Συγκριτική αποτίμηση κινήτρων/προθέσεων – τι προμηνύεται

1. Κεντρική γραμμή αντιπαράθεσης: αποτροπή έξω (τριμερής/Τουρκία) vs νομιμοποίηση μέσα (μπλόκα/εισόδημα/έλεγχοι). Αυτές οι δύο γραμμές θα “κοντράρονται” στον ίδιο πολιτικό χρόνο.
2. Πολιτικός κίνδυνος για κυβέρνηση: αν τα μπλόκα κρατήσουν ως τις γιορτές, το κόστος γίνεται συμβολικό (αίσθηση αδυναμίας) και κουμπώνει πάνω σε περιφερειακή φθορά.
3. Το προμήνυμα 2026: “αγορά νέων φορέων” (ή έστω νέων διαύλων πίεσης) που θα πατάει πάνω στη φθορά ταυτοτήτων. Ο Τύπος ήδη προθερμαίνει το έδαφος.

Βήμα-βήμα: τι λένε οι παραπολιτικές στήλες (και γιατί το λένε)

1) KONTRA NEWS – «ΚΟΝΤΡΑ ΣΕ ΟΛΑ»: “βρόμικα κόλπα” ως σήμα αδυναμίας
Η στήλη δεν κάνει «χαβαλέ». Στήνει κατηγορητήριο: όταν μια κυβέρνηση «αναγκάζεται» να πάει σε «βρόμικα κόλπα» για να δυσφημίσει «ενοχλητικά πρόσωπα» ή ομάδες, σημαίνει ότι έχει χάσει τη μάχη. Και δίνει συγκεκριμένο παράδειγμα: διαρροή για «εμπλοκή αγροτοσυνδικαλιστή» σε παράνομες επιδοτήσεις.
Υπόγεια λειτουργία: απονομιμοποίηση κάθε κυβερνητικής “κάθαρσης” γύρω από επιδοτήσεις ως επικοινωνιακού όπλου (όχι θεσμικού καθήκοντος).
Ποιον χτυπάει: Μαξίμου/επικοινωνιακό μηχανισμό.
Τι προμηνύει: σκληρή φάση “character assassination” γύρω από πρόσωπα που εκπροσωπούν μπλόκα/κινητοποιήσεις, και ταυτόχρονα προσπάθεια του αντιπολιτευτικού Τύπου να το “προλάβει” βαφτίζοντάς το προπαγάνδα.

2) ΤΑ ΝΕΑ – «Στίγμα»: ανασχηματισμός/αναδιάταξη “μπαίνει” στο κείμενο πριν μπει στο ΦΕΚ
Το «Στίγμα» δουλεύει αλλιώς: θεσμικός σαρκασμός, υπαινιγμοί, αίσθηση “τελευταίου γύρου”. Μιλά για το «τελευταίο (για κάποιους;) Υπουργικό» πριν τις γιορτές, παίζει με τις φήμες για το πού θα πάει ο Πρωθυπουργός και βάζει το τραγουδιστικό “φεύγουν για άλλη γη άλλα μέρη”.
Υπόγεια λειτουργία: προετοιμασία αναγνώστη για την ιδέα ότι μετά τις γιορτές κάτι αλλάζει — είτε πρόσωπα, είτε αφήγημα, είτε και τα δύο.
Ποιον “φωτίζει”: την κυβέρνηση ως σύστημα που αναζητά reset.
Τι προμηνύει: Ιανουάριος = ανασύνταξη, πιθανό “ρεκτιφιέ” σε πρόσωπα/γραμμή, και προσπάθεια να ξαναγίνει η ατζέντα «ελέγξιμη».

3) POLITICAL – «Politically Incorrect»: power-gossip ως εργαλείο πειθαρχίας
Εδώ το parapo είναι μηχανισμός ισχύος: “κόρη εφοπλιστή σε γραφείο υφυπουργού”, “ερωτύλος γενικός διευθυντής Ειδήσεων”.
Δεν είναι ότι “τους νοιάζει” το κους-κους. Είναι ότι θυμίζουν το τρίγωνο πολιτική–ΜΜΕ–χρήμα και κάνουν σήματα προς insiders: ποιος είναι εκτεθειμένος, ποιος χρωστάει, ποιος έχει πρόσβαση.
Υπόγεια λειτουργία: έλεγχος συμπεριφοράς μέσω «ιστοριών» (soft blackmail / soft υπενθύμιση).
Τι προμηνύει: περίοδο «πειθαρχίας» σε μιντιακό/πολιτικό προσωπικό, ειδικά αν ο Ιανουάριος φέρει αλλαγές ρόλων.

4) KONTRA NEWS – πολλαπλές μικροστήλες: “πολυβόλο” framing
Στο υλικό φαίνεται ότι τρέχουν κι άλλες ενότητες τύπου «Μικρά και ενδιαφέροντα» κ.ά.
Αυτό είναι στρατηγική: πολλά μικρά καρφιά για να μένει σταθερά ενεργό το αντι-Μαξίμου πλαίσιο, ακόμα κι όταν η κεντρική είδηση αλλάζει θέμα.

Θεματικές που βγαίνουν από τα παραπολιτικά (συνδυαστικά)

Α) Αγρότες/επιδοτήσεις: η σύγκρουση πάει να γίνει ηθική όχι οικονομική

Η KONTRA προσπαθεί να καρφώσει ότι η κυβέρνηση θα λύσει το πρόβλημα όχι με πολιτική, αλλά με στοχοποίηση προσώπων.
Αν αυτό περάσει, κάθε έλεγχος (ΟΠΕΚΕΠΕ/επιδοτήσεις/ΑΑΔΕ) θα διαβάζεται ως “εργαλείο εκφοβισμού”.
Κίνδυνος για κυβέρνηση: το “νόμος & τάξη” να ακουστεί “επικοινωνία & λάσπη”.
Κέρδος για αντιπολίτευση/αντι-Τύπο: να δέσει μπλόκα με “αδικία”.

Β) «Τελευταίο Υπουργικό» ως κωδικός: έρχεται reset

Το «Στίγμα» δεν λέει “θα γίνει ανασχηματισμός”. Λέει “δείτε το σαν προθάλαμο”.
Δύο σενάρια που αφήνει να αιωρούνται:

1. μικρή αλλαγή προσώπων για εκτόνωση,
2. αλλαγή ατζέντας (γεωπολιτική/ασφάλεια/οικονομικοί δείκτες) ώστε να μετατοπιστεί η πίεση από την περιφέρεια.

Γ) Media power: το παραπολιτικό ως «συρματόπλεγμα»

Το POLITICAL θυμίζει ότι το παρασκήνιο είναι σύστημα κανόνων. Όταν η στήλη ακουμπά εφοπλιστικό/μιντιακό χώρο, δεν ενημερώνει—ρυθμίζει.

Συνδυαστική αξιολόγηση ανά εφημερίδα (κίνητρα/προθέσεις)

• KONTRA NEWS: “σπρώχνει” την ιδέα ότι η κυβέρνηση είναι στριμωγμένη στην περιφέρεια και καταφεύγει σε μηχανισμούς. Κίνητρο: να αυξήσει το πολιτικό κόστος κάθε κίνησης ελέγχου/κάθαρσης.
• ΤΑ ΝΕΑ: πιο θεσμικό, πιο «κωδικοποιημένο». Κίνητρο: να κάνει τον αναγνώστη να ψάχνει το επόμενο (αναδιάταξη) και όχι μόνο το τρέχον.
• POLITICAL: insider tool. Κίνητρο: υπενθύμιση σχέσεων, εξαρτήσεων, κόκκινων γραμμών.

Τι μας διαφεύγει – Τι προμηνύεται

Το κοινό νήμα είναι η ανασφάλεια ελέγχου: άλλος τη βαφτίζει “βρόμικη προπαγάνδα”, άλλος “τελευταίο Υπουργικό”, άλλος “ιστορίες” που ακουμπούν χρήμα και τηλεόραση. Αυτό συνήθως σημαίνει ότι μπαίνουμε σε περίοδο:

• Ιανουάριος = αναδιάταξη + σκληρότερη πειθαρχία (σε υπουργούς, σε μηνύματα, σε πρόσωπα που μιλούν δημόσια για κινητοποιήσεις).
• Μετατόπιση ατζέντας προς γεωπολιτική/ασφάλεια/δείκτες για να “σκεπαστεί” το ρήγμα περιφέρειας. (Το parapo ήδη προθερμαίνει το κλίμα: “κάτι αλλάζει”.)