Επισκόπηση Τύπου 07/11 – Το Κράτος σε αναμονή, οι επενδύσεις σε εγρήγορση

Πολιτική Θεώρηση

Στα σημερινά δημοσιεύματα, η υπόθεση των ΕΛΤΑ ξεπερνά την τεχνοκρατική  αποτυχία ενός οργανισμού. Δεν είναι ζήτημα logistics, αλλά κρίση νοήματος του κράτους. Τα ταχυδρομεία, σύμβολο επικοινωνίας του κράτους στο συλλογικό των Ελλήνων, σβήνουν σιωπηλά, και αντικαθίστανται από ιδιωτικές νησίδες που εξυπηρετούν την λειτουργία του. Αυτό που καταρρέει δεν είναι η υπηρεσία, αλλά η κοινή βεβαιότητα ότι το κράτος έχει συνεχεία μέσα από την υπόσχεση παρουσίας. Στον βαθμό που το κράτος παύει να “μεταφέρει” τον λόγο του με σημειολογία στους πολίτες, οι πολίτες γίνονται άλαλοι.

Η κατάρρευση ενός δημόσιου μηχανισμού είναι έτσι αντανάκλαση υπαρξιακής μοναξιάς, οι πολίτες δεν αναμένουν πια τίποτε από την συλλογική προσπάθεια, αλλά μόνο από τον εαυτό τους, ή μάλλον, από ένα κυβερνητικό “σύστημα” που λειτουργεί χωρίς ψυχή.

Αποξένωση: Η γκρίζα ζώνη των δημοσκοπησεων 

Οι δημοσκοπήσεις που καταγράφουν πάνω από 20% αναποφάσιστους και 60% χωρίς ελπίδα εναλλακτικής διακυβέρνησης, δεν είναι στατιστική καταγραφή, είναι δείκτης ψυχικής αποχής από το κοινό πεπρωμένο. Οι πολίτες δεν δυσπιστούν μόνο απέναντι στα κόμματα, αλλά απέναντι στην ίδια τη δυνατότητα νοήματος του δημόσιου λόγου. 

Ο Έλληνας πολίτης, μετά από δεκαετίες κρίσεων, έχει συνηθίσει να ζει “ανάμεσα”: ανάμεσα σε ελπίδα και ειρωνεία, ανάμεσα στο ανήκειν και στο «άσε με ήσυχο». Η “γκρίζα ζώνη” δεν είναι πολιτική θέση, είναι ψυχολογική κατάσταση. Είναι η συλλογική κόπωση ενός λαού που δεν πιστεύει ότι μπορεί να αλλάξει τον εαυτό του, κι έτσι δεν ζητά πια να αλλάξει το κράτος.

Η τεχνοκρατική κυβερνηση χωρίς Πολιτεία

Στα δημοσιεύματα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ και το “Action Plan 2” βλέπει κανείς την επιτελική λογική της διακυβέρνησης: ηλεκτρονικοί χάρτες, διασταυρώσεις, data, ευρωπαϊκή συμμόρφωση. Όμως ο τεχνοκρσατικος εξορθολογισμός, όταν δεν συνοδεύεται από πνευματικό ορίζοντα ευθύνης, γεννά έναν νέο τύπο απρόσωπης εξουσίας. Το κράτος γίνεται σύστημα, το σύστημα, μηχανισμός, και ο μηχανισμός λειτουργεί, αλλά δεν συγκινεί.

Η απουσία προσώπων είναι χαρακτηριστική. Δεν είναι ότι λείπουν οι ικανοί, αλλά ότι λείπει ο εσωτερικός δεσμός μεταξύ προσώπου και θεσμού. Ο υπάλληλος εκτελεί, ο πολίτης απαιτεί, ο πολιτικός αποποιείται ευθύνης και κανείς δεν αναλαμβάνει.

Η απώλεια εμπιστοσύνης στην πολιτική 

Στην παραπολιτική ύλη, στα “νεύρα”, στους “σιγαστήρες”, στα “δαχτυλίδια” της εξουσίας, προβάλλει όχι η ίντριγκα, αλλά η αμηχανία μιας εξουσίας χωρίς εσωτερική πίστη. Η κυβέρνηση, όπως και η αντιπολίτευση, διαχειρίζονται γεγονότα, όχι νοήματα. Κανείς δεν εμπνέει γιατί κανείς δεν *προσεύχεται” με την έννοια της πνευματικής έντασης για το συλλογικό μέλλον. Αυτό που από όραμα γίνεται ιδεολογία και φέρνει αποτελέσματα. 

Η Ελλάδα μοιάζει σήμερα με άνθρωπο που έχει φτιάξει καλό σπίτι, αλλά δεν ξέρει αν θέλει να κατοικήσει μέσα του. Έχει υποδομές, αλλά όχι προσανατολισμό, θεσμούς, αλλά όχι εμπιστοσύνη, ψήφο, αλλά όχι κοινό όραμα.

Και όμως υπαρχει υπόγειο ρεύμα

Πίσω απ’ όλα, υπάρχει κάτι που δεν σβήνει: μια σιωπηλή νοσταλγία για συλλογικό νόημα. Την βλέπεις στις αντιδράσεις για τα Τέμπη που ζητούν δικαιοσύνη, στην ανησυχία για την ακρίβεια, όχι ως αριθμό, αλλά ως αίσθηση αδικίας, στην αγωνία του αγρότη που δεν θέλει επιδότηση, αλλά αναγνώριση κόπου, στο βλέμμα ενός πολίτη που διαβάζει πια τις εφημερίδες όχι για να ενημερωθεί, αλλά για να βρει μια λέξη που να τον εκφράζει.

Αυτή η λέξη είναι που λείπει από το πολιτικό λεξιλόγιο και όταν επιστρέψει, τότε θα ξαναρχίσει και η Πολιτεία να υπάρχει, όχι ως μηχανή, αλλά ως κοινός νους και κοινή ψυχή.

Από το -Είμαστε στο “εμείς” κι όχι στο “εγώ”- του Μακρυγιάννη στο σήμερα 

Η Ελλάδα δεν υποφέρει από έλλειψη σχεδίων, αλλά από έλλειψη ψυχικής συμμετοχής. Η πολιτική της καθημερινότητας μοιάζει με γραφειοκρατία της ύπαρξης. Ο πολίτης ζητά ειλικρίνεια και αυθεντικότητα, όχι νέα προγράμματα. Η αναγέννηση δεν θα έρθει από μια νέα κυβέρνηση, αλλά από μια νέα εσωτερική σχέση με το κοινό, εκεί όπου η ευθύνη γίνεται πρόσωπο και η πολιτική, πράξη ψυχής.

Πολιτική Επισκόπηση Εφημερίδων (07 /11/2025)

Σημερινή σύνοψη

Πολιτικό σκηνικό (εσωτερικά)

1) ΕΛΤΑ: από την «τεχνική» αναδιάρθρωση σε πολιτική κρίση

• Η αντιπαράθεση έχει ανέβει στη Βουλή, με τις εφημερίδες να το κάνουν κεντρικό θέμα. Ο ΛΟΓΟΣ γράφει για «σφοδρή αντιπαράθεση», με σαφές κάδρο «κυβέρνηση εναντίον αντιπολίτευσης» πάνω στο σχέδιο της επόμενης μέρας στα ΕΛΤΑ.
• ΤΑ ΝΕΑ καταγράφουν την εκχώρηση 20 κέντρων διανομής σε ιδιώτες το τελευταίο δίμηνο – ανάγουν το ζήτημα από «διάσωση» σε αποψίλωση του πιο αποδοτικού κομματιού (πολιτική/εργασιακή διάσταση + αγορά logistics).
• Η ΕΦΣΥΝ περνά στην ευθεία πολιτική σύγκρουση: «δις ψευδόμενος ο αντιπρόεδρος» με αιχμηρό framing κατά Χατζηδάκη· ανάδειξη «κενού» που σπεύδουν να καλύψουν ανταγωνιστές, άρα πολιτικό + ανταγωνιστικό κόστος για την κυβέρνηση.
• Η ONE VOICE τοποθετεί το ζήτημα με τίτλο «τα ΕΛΤΑ ‘τελείωσαν’ τον… διάδοχο Χατζηδάκη», φωτίζοντας ενδοκυβερνητικό αποτύπωμα και ρίσκο φθοράς του κεντρικού αφηγήματος «αποτελεσματικότητας».

Τι σημαίνει: Το θέμα ξεφεύγει από επιχειρησιακό/επιδοματικό χειρισμό και γίνεται σήμα θεσμικής αξιοπιστίας του κράτους ως παρόχου καθολικών υπηρεσιών. Η κυβέρνηση πιέζεται να δείξει «νέο μοντέλο καθολικής υπηρεσίας» (π.χ. διασύνδεση με ΚΕΠ/ταχυμεταφορές) με ρητή κοστολόγηση, αλλιώς το αφήγημα «ψηφιακό κράτος = καλύτερες υπηρεσίες» πληρώνει τίμημα.

2) Μεγάλη «γκρίζα ζώνη» αναποφάσιστων – το Κέντρο ως κλειδί
POLITICAL αναδεικνύει άλμα αναποφάσιστων στο 21,5% (Alco), με ηλικιακό βάρος 25–64 και αυτοτοποθέτηση σε κεντροδεξιά/κέντρο. Το «μήνυμα»: ακρίβεια/ασφάλεια ροκανίζουν εμπιστοσύνη· η αντιπολίτευση δεν πείθει ως εναλλακτική (54% «κανένα» κόμμα).
Συμπέρασμα: Η επόμενη περίοδος κρίνεται στην οικονομία του νοικοκυριού (τιμές, λογαριασμοί, ασφάλεια). Πολιτικά, «βάθος άμυνας» της κυβέρνησης είναι εξωτερική πολιτική/άμυνα, αλλά κρίσιμος δείκτης θα είναι οι υλοποιήσεις άμεσα ορατών μέτρων (επιστροφή ενοικίου, νέα φοροκλίμακα).

3) ΟΠΕΚΕΠΕ – Action Plan 2: τεχνική θωράκιση με πολιτικό διακύβευμα

• POLITICAL/Απογευματινή: κατάθεση Action Plan 2 στην Κομισιόν για εκσυγχρονισμό ΟΣΔΕ· «αγώνας δρόμου» να διασφαλιστούν οι πληρωμές και η αξιοπιστία.
• Τα «4 κλειδιά»: ηλεκτρονικό “τσιπάκι” στα αιγοπρόβατα, νέος ψηφιακός γεωχωρικός χάρτης, στοχευμένοι έλεγχοι/διασταυρώσεις με Κτηματολόγιο & ΜΙΔΑ, τέλος στις εικονικές μισθώσεις. Ανακοινώνονται πληρωμές 778 εκατ.€ εντός Νοεμβρίου.
• ΤΑ ΝΕΑ κρατούν απόσταση: «δεν συνδέεται το Σχέδιο Δράσης με τις πληρωμές» (σημαντική διόρθωση υπεραισιόδοξων προσδοκιών).
  Συμπέρασμα: Επιχειρείται «τεχνοκρατική αποκατάσταση» φήμης μετά τα σκάνδαλα, αλλά το πολιτικό ρίσκο είναι η καθυστέρηση ή οι «εξαιρέσεις» που θα αφήσουν δικαιούχους εκτός.

4) «Ελλάδα ενεργειακός κόμβος» – διπλωματία ενέργειας
Πρωτοσέλιδα και ΥΠΕΞ κάνουν σημαία τον ρόλο της Ελλάδας ως κόμβου φυσικού αερίου/ηλεκτρικής ενέργειας/υποθαλάσσιων καλωδίων/ΑΠΕ, με στήριξη ΗΠΑ και δημόσιες επαφές (π.χ. Μητσοτάκης – Γκίλφοϊλ).
Συμπέρασμα: Είναι το ισχυρότερο κυβερνητικό αφήγημα (ασφάλεια εφοδιασμού, επενδύσεις, γεωπολιτική αξία). Θα κριθεί από έργα διασύνδεσης και ανταγωνιστικές τιμές για τον καταναλωτή.

---

Οικονομία / Επιχειρείν

1) Ενέργεια & κλίμα: «ελληνικός ρεαλισμός» στην ΕΕ
Απογευματινή: η πρόταση Παπασταύρου πέρασε – στόχος -90% έως το 2040 με ρήτρα αναθεώρησης και εθνικές ευελιξίες, αναβολή ETS2 (κτίρια/οδικές μεταφορές) κατά 1 έτος, μεγαλύτερος ρόλος διεθνών πιστωτικών μορίων. Μήνυμα: «πράσινη μετάβαση χωρίς κοινωνικό/ανταγωνιστικό σοκ».
Τι διακυβεύεται: Η ΕΕ ζητά κλίμακα, η Ελλάδα κερδίζει χρόνο/ευελιξία. Δείκτης αξιολόγησης: αν οι λογαριασμοί και το ενεργειακό κόστος νοικοκυριών/ΜμΕ πέσουν πράγματι.

2) Deals & αγορά

• ONE VOICE αναδεικνύει το deal ΔΕΠΑ–AKTOR ως «αιφνιδιασμό» στην αγορά (ενεργειακές υποδομές, εργολαβίες, project-pipeline).
• Σωρεία σημειωμάτων για φορο/ασφαλιστικό (συντάξεις-εξπρές από 2026 με ψηφιοποίηση), ρυθμίσεις οφειλών, νομοσχέδιο CCS, Euronext–ΕΧΑΕ («μύθοι vs πραγματικότητα»), LIDL αλλαγή σκυτάλης. Όλα σχηματίζουν αφήγημα «φιλικού περιβάλλοντος» για επενδύσεις – το υπαινίσσεται και ο Πιερρακάκης («η Ελλάδα έχει γίνει φιλικότερη για επενδύσεις»).

3) Αγροδιατροφή

• Παράλληλα με ΟΠΕΚΕΠΕ, υπάρχουν κομμάτια για οινοπαραγωγή, ελαιόλαδο, εξαγωγές μήλων, αγροτικό κόστος/ενέργεια – το υπόστρωμα της επόμενης ΚΑΠ-συζήτησης. (Συσσωρευμένες αναφορές στον θεματικό φάκελο της ημέρας.)

Διεθνή / Γεωπολιτικά

1) Κομισιόν – Τουρκία: σκληρό report, «ελληνικοί όροι»

• POLITICAL: «έκθεση-κόλαφος» για οπισθοδρόμηση στο κράτος δικαίου, μη αναγνώριση ΚΔ, παραβιάσεις σε Αιγαίο, σχέσεις με Ρωσία/Χαμάς. Σήμα: ενίσχυση ελληνικών θέσεων.
• Το Μανιφέστο: «η Κομισιόν διαβάζει την Τουρκία με ελληνικούς όρους» – ελληνικές πηγές λένε «εισακούστηκαν πολλές από τις θέσεις μας».
  Τι σημαίνει: Καλό διπλωματικό momentum για Αθήνα/Λευκωσία, αλλά δοκιμάζεται σε πεδία μετανάστευσης/ασφάλειας/Ανατ. Μεσογείου όπου χρειάζεται συνέχεια και συμμαχίες.

2) Ουκρανία – Ζελένσκι στην Αθήνα
Καλύπτονται τηλεφωνικές επαφές με Νετανιάχου και επικείμενη επίσκεψη Ζελένσκι. Η ΕΦΣΥΝ ρωτά «τι ζητά ο Ουκρανός πρόεδρος και τι κρύβει η ελληνική κυβέρνηση» – υπογραμμίζεται δημόσια λογοδοσία για το εύρος υποστήριξης/ασφάλειας.

Σύγκριση εφημερίδων (γραμμή & προτεραιότητες)

• ΤΑ ΝΕΑ: τεχνοκρατική ψυχραιμία + ερευνητικά στοιχεία στα ΕΛΤΑ (εκχωρήσεις), «φρένο» σε υπεραισιοδοξίες για πληρωμές ΟΠΕΚΕΠΕ.
• Η ΕΦΣΥΝ: αιχμηρό πλαίσιο ευθύνης (πολιτικό πρόσωπο/κυβέρνηση) στα ΕΛΤΑ· πίεση διαφάνειας σε Ζελένσκι.
• POLITICAL: μετρήσεις/τάσεις κοινής γνώμης (γκρίζα ζώνη), θεσμικές λύσεις (Action Plan 2), διπλωματικό καρέ (Κομισιόν-Τουρκία).
• ONE VOICE: επιχειρηματικό-πολιτικό υβρίδιο (ΔΕΠΑ–AKTOR) + σκληρό πολιτικό framing για ΕΛΤΑ.
• Ο ΛΟΓΟΣ: τονίζει τη σύγκρουση (Βουλή) και το αφήγημα «Ελλάδα φιλική για επενδύσεις».

---

Τι μας διαφεύγει (gaps)

1. Καθολική υπηρεσία μετά τα ΕΛΤΑ: Ποιο είναι το costed μοντέλο για αλληλογραφία/αγροτικές περιοχές/νησιά; (Σήμερα υπάρχει κατακερματισμένη εικόνα «ιδιώτες + κράτος». Χρειάζεται ενιαίο σχέδιο με KPI.)
2. ΟΠΕΚΕΠΕ – ρεαλιστικό χρονοδιάγραμμα: Ναι στις τεχνολογικές τομές, αλλά μεταβατικό δίκτυ ασφαλείας για να μην τιμωρηθούν έντιμοι παραγωγοί ενόσω στήνεται το νέο σύστημα. Η ασάφεια «σχέδιο ≠ πληρωμές» θέλει εξήγηση προς τους δικαιούχους.
3. Ενέργεια-τιμολόγια: Μεγάλη διπλωματική αφήγηση, λίγα χειροπιαστά για μείωση κόστους σε ΜμΕ/νοικοκυριά (ρυθμιστικά/αγορά χονδρικής/ΔΕΔΔΗΕ/ΑΔΜΗΕ κομμάτια).
4. Τουρκία – επόμενα βήματα: Από report σε εργαλεία πολιτικής (κυρώσεις/conditionalities/μεταναστευτικό). Τα φύλλα μένουν στο «διπλωματική νίκη», χωρίς οδικό χάρτη αξιοποίησης.

Τι προμηνύεται (πρόγνωση/ρίσκα)

• Μικρο-οικονομία > Μακρο-αφήγημα: Η μοίρα της «γκρίζας ζώνης» κρίνεται σε καλάθι νοικοκυριού/λογαριασμούς/ασφάλεια. Περιμένουμε targeted παρεμβάσεις σε σούπερ μάρκετ/καύσιμα/ενέργεια και πιο σκληρή εποπτεία στην εφοδιαστική αλυσίδα.
• ΕΛΤΑ: Αν δεν δοθεί συνεκτικό σχέδιο καθολικής υπηρεσίας (π.χ. ρόλος ΚΕΠ, συμβάσεις παρόχων, χρηματοδοτικό κενό), το θέμα θα μείνει ανοιχτή πληγή με πολιτική φθορά και περιφερειακό κόστος (νησιά/ορεινά).
• ΟΠΕΚΕΠΕ: Τα «4 κλειδιά» είναι σωστά, αλλά το κρίσιμο είναι η ομαλή μετάβαση και η πραγματική διασταύρωση χωρίς οριζόντια αποκλεισμούς. Επικοινωνιακά, απαιτείται ειλικρίνεια για τα όρια του timing.
• Ενέργεια: Το αφήγημα «ενεργειακός κόμβος» θα δοκιμαστεί στο καταναλωτή. Περιμένουμε μέτρα τιμολογιακής ανακούφισης και ορατές προόδους σε διασυνδέσεις/ΑΠΕ/αποθήκευση για να περάσει στο εκλογικό σώμα.
• Τουρκία/Ζελένσκι: Η Αθήνα έχει διπλωματικό momentum. Η πρόκληση είναι να μεταφραστεί σε ασφάλεια/πόρους/προγράμματα και να μην εγκλωβιστεί σε επικοινωνία.