Το ημερολόγιο γράφει 31 Ιανουαρίου 2026 και αν ξεφυλλίσει κανείς το περίπτερο της επικαιρότητας, η αίσθηση είναι μία: η Ελλάδα επιχειρεί να ισορροπήσει πάνω σε ένα τεντωμένο σχοινί, όπου η υψηλή διπλωματία συναντά την ωμή ψηφιακή φορολόγηση και η κοινωνική…
(Συνδυαστική θεώρηση online στηλών Dark Room, Βηματοδότης, Big Mouth, Θεωρείο, NonPaper) Στην εγχώρια πολιτική σκηνή, η πραγματικότητα μοιάζει όλο και περισσότερο με ένα κακόγουστο υβρίδιο αρχαίας τραγωδίας και επιθεώρησης του Δελφιναρίου. Παρατηρώντας την κινητικότητα στις στήλες των «ενημερωμένων», διαπιστώνει κανείς…
Η επικαιρότητα κάποιες μέρες δεν αφηγείται γεγονότα, μετρά δονήσεις. Θέματα φαινομενικά ασύνδετα αρχίζουν να συγχρονίζονται σε έναν κοινό παλμό ανησυχίας, αποκαλύπτοντας ότι το πολιτικό έδαφος μετακινείται. Δεν πρόκειται ακόμη για κρίση, αλλά για το προοίμιό της. Κι όταν αυτό το…
Η πολιτική ζωή του τόπου μοιάζει τελευταία με ένα ιδιότυπο εργοτάξιο, όπου ο αρχιτέκτονας, αντί να μελετά τη στατικότητα των κτιρίων, αναλώνεται στο να ρωτά τους περαστικούς αν προτιμούν το σπίτι τους βαμμένο κίτρινο ή πορτοκαλί. Αυτός ο ρεαλιστικός, αλλά…
(Συνδυαστική θεώρηση online στηλών Dark Room, Βηματοδότης, Big Mouth, Θεωρείο, NonPaper) Η πολιτική ζωή του τόπου μοιάζει τελευταία με ένα κακοκουρδισμένο γραμμόφωνο που παίζει σε λούπα την ίδια μελωδία: έναν αμανέ ανάμεσα στο «φαίνεσθαι» των social media και το «είναι»…
Η Ελλάδα του 2026 μοιάζει με έναν επιβάτη που προσπαθεί να επιβιβαστεί σε τρένο υψηλής ταχύτητας κρατώντας στις αποσκευές του, σε νεά σταθμό χωρίς πίνακα αναχωρήσεων. Όλοι μιλούν για ταχύτητες, προγράμματα και διαδρομές αλλά κανείς δεν ξέρει ποιο τρένο πάει…
Υπάρχει κάτι βαθιά παράδοξο και πολιτικά επικίνδυνο στον τρόπο που οι δημοσκοπήσεις έχουν μεταλλαχθεί από εργαλείο κατανόησης της κοινωνίας σε μηχανισμό παραγωγής πολιτικής πραγματικότητας. Δεν μετρούν απλώς τάσεις, τις γεννούν. Δεν αποτυπώνουν συσχετισμούς, τους επιβάλλουν. Και κάπου εκεί, ανάμεσα σε…
Η ημέρα ξεκίνησε με τον βουβό απόηχο μιας τραγωδίας που υπερβαίνει τα αθλητικά πλαίσια και τα εθνικά σύνορα. Η απώλεια επτά νέων ανθρώπων στην άσφαλτο της Τιμισοάρα, σε μια μακρινή στροφή της Ρουμανίας, δεν είναι απλώς ένα θλιβερό τροχαίο, είναι…
Η πολιτική ζωή του τόπου μοιάζει τελευταία με ένα κακοκουρδισμένο ρολόι που, ενώ δείχνει την ώρα, χάνει διαρκώς τα δευτερόλεπτα της ουσίας. Παρατηρώντας την κινητικότητα στις παρυφές του Μαξίμου και τις διαρροές στα «Σκοτεινά Δωμάτια» της ενημέρωσης, διακρίνει κανείς μια…
Η τραγωδία στα Τρίκαλα δεν είναι απλώς ένα θλιβερό συμβάν στις παρυφές της παραγωγικής Ελλάδας, είναι ο καθρέφτης μιας χώρας που πασχίζει να ισορροπήσει ανάμεσα στον ψηφιακό εκσυγχρονισμό και στις παθογένειες ενός «βαθέος κράτους» που αρνείται να πεθάνει. Η έκρηξη…
Θα μπορούσενα είναι φάρσα, αν δεν ήταν τόσο σοβαρό. Ή μάλλον, θα μπορούσε να είναι σοβαρό, αν δεν ήταν τόσο φάρσα. Η «πρεμιέρα» της Μαρίας Καρυστιανού στα ελληνοτουρκικά έμοιαζε με εκείνη τη σκηνή όπου κάποιος σηκώνεται όρθιος στο τέλος μιας…
Ζούμε στην εποχή όπου η πολιτική δεν παράγεται στα υπουργικά γραφεία, αλλά στις παρυφές των κειμένων που διαβάζονται «μεταξύ τυρού και αχλαδίου». Εκεί που η σοβαρότητα της Καθημερινής συναντά τον κυνισμό του ψηφιακού παρασκηνίου, αναδύεται μια νέα ελληνική παθολογία: η…
Call us now:
