Το πραγματικό ενδιαφέρον, όμως, είναι στα δεξιά. Εκεί υπάρχει νεύρο, γκρίνια, «πατριωτικό συναίσθημα», προσωπικές φιλοδοξίες και υπόγεια κινητικότητα. Ο Σαμαράς, για παράδειγμα, δεν χρειάζεται καν να μιλήσει για να προκαλέσει σεισμό. Αρκεί που κινείται. Το διά ταύτα είναι απλό: η κυβέρνηση αντέχει επειδή οι άλλοι δεν βλέπονται. Αλλά αυτό δεν το λες και στρατηγική. Είναι απλώς μια αναβολή. Και ως γνωστόν, οι αναβολές κάποτε λήγουν.

Η Δεξιά γκρινιάζει, η Κεντροαριστερά σκορπάει, το Μαξίμου μετράει αντοχές – Επισκόπηση Τύπου 05/06

Κοιτάζεις τα σημερινά πρωτοσέλιδα και λες: εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ενημέρωση, αλλά με κανονική ψυχανάλυση του πολιτικού συστήματος. Η εικόνα είναι σχεδόν κλινική.…

Η κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να πουλήσει σταθερότητα. Και, για να είμαστε δίκαιοι, αυτή τη στιγμή είναι το μόνο πολιτικό προϊόν που διαθέτει κάποια εμπορική (πολιτική) αξία. Η αντιπολίτευση, από την άλλη, εξακολουθεί να μπερδεύει τη στρατηγική με την ομαδική ψυχοθεραπεία

Η κυβέρνηση αντέχει, η αντιπολίτευση κάνει ομαδική ψυχοθεραπεία – Επισκόπηση Τύπου 04/06

Η Ελλάδα έκλεισε, λέει, τον κύκλο της επιτήρησης. Επισήμως. Με σφραγίδα Βρυξελλών, με κυβερνητικά χαμόγελα, με αριθμούς που επιτέλους δεν μοιάζουν με μνημόσυνο. Ανάπτυξη, πρωτογενή…

Η κυβέρνηση, ακόμα και με τις φθορές της, παραμένει ο μόνος σοβαρός παίκτης στο γήπεδο. Απέναντί της έχει μια αντιπολίτευση που θυμίζει δεκαπενταμελές λυκείου, όπου οι εκλεγμένοι αρχηγοί των κομμάτων αλληλοϋπονομεύονται με σχέδια για κατάληψη τους σχολείου την ώρα που η κινδυνεύουν με οριστική αποβολή από αυτό.

Οι εκλογές στο απόσπασμα του 15μελούς της κεντροαριστεράς – Online Παραπολιτικές στήλες 03/06

Στην πολιτική, οι εκλογές δεν έρχονται πάντα με ανακοινώσεις και ημερομηνίες. Καμιά φορά ξεκινούν σαν ένα απλό υπονοούμενο, γίνονται ψίθυρος στα δημοσιογραφικά γραφεία και καταλήγουν,…

×